Poem 131
Generally I am fortunate to have only good books to read. But sometimes I read a few books which are beyond my capacity to understand both the subject and language. But once I start, unable to give up reading, somehow I will manage to complete the reading. But a few books I give up after reading a few pages. I won’t entirely blame the authors, but not everyone is a good writer (including me) and often I feel sorry for myself as I cannot give up this habit of reading.
131. பாவப்பட்டவன்
என்ன சொல்ல வருகிறார்
எதை சொல்லித் தருகிறார்
எதை எதையோ எழுதி வைத்து
ஏன் வீணில் குழப்புகிறார்
அறிவுக்கு மிஞ்சிய சொற்களை வைத்து
அதற்கு மிஞ்சிய கருத்தையமைத்து
தம் சித்தம் போன போக்கினிலே
எதை எதையோ எழுதித் தருகிறார்
புதிய கோணத்தில் எழுத எண்ணி
புதுப்புது விளக்கங்கள் தருகின்றார்
தொடங்கிய பின்பு முடிக்க முடியாமல்
தொடர்பற்று பலவற்றை சொல்கின்றார்
வெளியிட பதிப்பாளர் உள்ளவரை
அதை வாங்க சிலர் உள்ளவரை
எதையாவது எழுதிக் கொடுத்து
எப்படியோ பிழைப்பை ஓட்டுகிறார்
இதில் பாவப்பட்டவன் நான் தானே
படிப்பதை நிறுத்த முடியாமல்
படித்ததை புரிந்திட இயலாமல்
பழக்கத்திற்கு அடிமை ஆனேனே.
30-9-15, மத்திகிரி, இரவு. 11.30
131. Poor one
What they want to communicate
What they want to teach
Writing something
Why are they confusing so much?
Using so many unnecessary words
Having a thought that goes beyond understanding
They write something
As their mind leads
Saying that they are writing in a new angle
By give new kinds of explanations
Unable to complete once started to write,
They tell so many things without continuity
As long as there are publishers to publish
As long as there are someone to buy them
Giving something in writing
They make a good living
But in this I am the pitiable one
Unable to stop reading (books)
Unable to understand what I read
I become a slave to this habit (of reading)
Mathigiri, 30-9-15, 11.30 p.m.
Poem 132
There is a difference between urgency and haste. But anxiety about the future always makes us live in haste. This makes us lose what we already gained and unable to get what we long for. This makes us behave like the dog lying on hey. Neither can it eat it nor allow others to take to feed the cattle.
132 என்னவோ பரபரப்பு
அவருக்கு ஆயிரம் வேலைகள்
அவசர உலகில் அனுதினம் பாடுகள்
ஆர அமர்ந்து ஆராய்ந்து பார்க்க
இல்லை எவருக்கும் பொறுமை காக்க
எழுந்தது முதல் என்னவோ பரபரப்பு
எதையோ தேடி எத்தனை தவிப்பு
அதையே அடைய ஓடும் போது
உள்ளதையும் இழந்தால் யாரினிப் பொறுப்பு?
எட்டா தற்காக எத்தனை ஏக்கம்
உள்ளதைக் காக்க இல்லையே ஆக்கம்
வருவதை நினைத்து உள்ளதை இழந்து
வாடிடும் மனதிலோ எத்தனை துக்கம்
தான் மட்டும் தனியே தவிக்கவும் இயலாமல்
ஆயினும் பிறரை சேர்க்கவும் முடியாமல்
தானும் துய்க்காமல் பிறர்க்கும் அளிக்காமல்
வைக்கோலில் படுத்த நாய் போலே ஆனோம்
என்னவோ எனக்கு பட்டதை சொன்னேன்
ஏனென்றால் நானும் அவருடன் இருந்தேன்
இனிமேல் என்னால் ஓடமுடியாமல்
என்னுள்ளே புலம்பி எழுதி வைத்தேன்
21-10-2015, மத்திகிரி, மதியம் 2.55
132 Some kind of haste
Each one has so many works to do
In this busy world many are the troubles
There is no time for anyone
To sit and think patiently
Each one gets up with much haste
Longing by seeking something
When it slips away from the hand
Then who is responsible for that
Keeping so many evasive longings
Failing to preserve what already achieved
They are troubled too much
Unable to retain what they gained with the anxiety about the future
Unable to struggle all alone
Unable to take the help from others
We become like the dog lying on the hay
Not allowing others to use which it cannot eat
I shared what I thought about it
Because I am also one among them
Unable to run further
I recorded this by lamenting within me
Mathigiri, 21-10-2015, 2.55 p.m.
As usual I got up by 4.00 and couldn’t sleep. So after my regular tea and reading of my scriptural portions, when I began to keep quiet and meditate, my thoughts began to wander. As usual it jumped from one subject to another without any meaning and purpose. Then I thought about the formula: a small thought leads to imagination; imagination leads to longing; longing leads to desire; desire leads to conviction; and conviction leads to action which we try to justify after doing it. And we are caught up in this vicious cycle again. However we analyze there is no way to escape from this. However, those who can change the longing as an effort and troubles as strength by keeping the thoughts under control can make this life meaningful. But there are very few who can achieve this. But many have to swim along the current to survive. Whereas few swim against the current to become successful to understand the meaning and purpose of this life.
133 பயனுள்ள வாழ்க்கை
பலவிதமான எண்ணங்கள் உண்டு
பலவிதமான ஏக்கங்கள் உண்டு
பாடுகள் பல தினம் பாரினில் உண்டு
இவற்றின் இடையே வாழ்வும் உண்டு
எண்ணங்களே இங்கே பாரமு மாச்சு
ஏக்கங்களே விடும் மூச்சும் ஆச்சு
பாடுகள் கூட பழகியே போச்சு
ஆயினும் விருப்பமும் அதிகமே ஆச்சு
எவ்வளவு முறை எண்ணிப் பார்த்தும்
ஏக்கங்கள் எண்ணித் தவித்த போதும்
பாடுகள் கண்டு பயந்த போதும்
வாழ்வின் அர்த்தம் புரியவே காணும்
அதையும் அனுதினம் ஆராய்ந்து பார்த்தேன்
அடி, நடு, முடிவென அலசியும் பார்த்தேன்
எப்படி முயன்றும் விளங்கவே இல்லை
ஆயினும் எதையும் விடவுமே இல்லை
எண்ணிப் பார்த்தால் வாழ முடியுமா
ஏங்கித் தவித்தால் ஓட முடியுமா
பாடுகள் கண்டு பயந்தால் முடியுமா
பாரத்தை பிறர்மீது இறக்க முடியுமா
எண்ணத்தை நம் கைவசமாக்கினால்
ஏக்கத்தைக் கூட ஆகமும் ஆக்கினால்
பாடுகளை நம் பலமும் ஆக்கினால்
பாரினில் வாழ்வும் பயனுள்ள தாகும்
9-11-15, மத்திகிரி, காலை, 5.30
133 Meaningful life
Many are the thoughts
Many are the longings
Many are the troubles in this world
Yet we have life too amidst all these!
Thoughts themselves become a burden
Longings become the very breath
Troubles also become habitual
Yet the desire also increased.
Though I was troubled because of the longings
And have fear about the troubles
I thought about this many times
Yet I cannot understand the meaning of life (amidst this)
Every day I analysed them
I thoroughly search the beginning, middle and the end
However I tried I cannot understand
Yet I didn’t give up.
Can I live if I began to think (and analyse)?
Can I press forward because of the longing (alone?)
Can I have fear about the troubles?
Or is it possible to unload my burden on others?
If we can keep the thoughts under our control
And if we can make the longing as an effort
And if we change the troubles as our strength
Then life on this earth too will become a meaningful one.
Mathigiri, 9-11-15, 5.30
Song 134
After my regular reading, as I didn’t eat my dinner properly, I made some hot milk to drink. When I was about to drink, I thought of continuing my reading so as not to waste that time while drinking the milk. But I said to myself, ‘take time to think and reflection’. This I said in Tamil and as I was again and again thinking the same sentence, after having my milk I wrote this poem. I know that I am not only a workaholic but also a tasked person. When I do one thing, in order to do another thing, I will do both of them side by side. Several times I have noticed that I am doing three or four things at the same time. There are both advantages and disadvantages. However, I find it difficult to change this habit. Anyhow, at night, again doing two things together—drinking milk and thinking about ‘thinking’, I wrote this poem.
134. சாதிக்க முயலணும்
சற்றேனும் சிந்தித்துப் பார்க்கணும்
செய்தவற்றை யோசித்துப் பார்க்கணும்
சித்தம் போனபடி செய்வதனாலே
விளைந்திடும் வினையை எண்ணிப் பார்க்கணும்
ஒவ்வொரு நாளாய் ஓடும் வாழ்வில்
உருப்படியாக ஒன்றேனும் செய்யணும்
ஊனைப் பெருக்கி உடம்பை காக்க
உலகில் வாழாது நம்மைக் காக்கணும்
சோம்பிக் கிடந்தாலும் சுற்றித் திரிந்தாலும்
ஒவ்வொரு நாளும் இங்கு ஓடித்தான் போகும்
இதில் என்ன தான் செய்கிறோம் எதுக்கு வாழ்கிறோம்
என்பதையும் சற்று எண்ணிப் பார்க்கணும்
மனிதனாக வாழும் மேன்மை யடைந்தும்
நம் மடமையினால் அந்த நிலையிழக்காது
மனிதன் என்ற மாண்புக்கு ஏற்ப
மண்ணில் வாழ்ந்து நம் ஓட்டத்தை முடிக்கணும்
சற்றேனும் அதற்கு சிந்திக்க வேண்டும்
செய்திடும் செயல்களைத் தொகுத்து பார்க்கணும்
எப்படியோ வாழ்வை ஓட்ட எண்ணாமல்
ஏதேனும் சாதிக்க தினமும் முயலணும்.
26-11-15, 11.30 pm.
134. Try to accomplish something
We need to think for few seconds
And evolve what we have done
If we do without having any plan
We need to calculate the consequence for it
Each day will flee from life
But we need to do one thing usefully
We need to safeguard ourselves
Not merely living to increase the flesh in the body
Whether we remain ideal or wander
Each day will go away in life
But in this we need to think
What are we doing and why are we living?
Though we attained the noble status as human
Yet not losing it because of our foolishness
As per the status as human beings
We need to complete our life living accordingly
For that we need to take time to ‘think’
And need to evolve our works in systematic manner
Instead of passing the life ‘somehow’
We need to strive to accomplish something each day.
Mathigiri, 26-11-15, 11.30 pm.
Song 135
As my reading several times confuses me than giving any clarity on a particular subject, I realize the truth that ‘too much reading is really a strain to our mind’. Particularly when some first frame a thesis and then try to present the facts twisting and turning them to suit their thesis finally ends up in contradiction. Over-systemization and trying to homogenize contradicting facts won’t help anyone. On the other hand, accepting the contradiction and trying to explain them at best, at the same time not compromising with personal conviction and open for correction is the best solution that I find to overcome this dilemma.
135 உண்மை எழுத்து
எவர் சொல்வதை நானுமே ஏற்பது
என்னுளே அவ்வுண்மை விளங்கிடாது
எவ்வளவு நான் வீணாக வாதிப்பது
அவர் கூறும் கருத்துக்கள் எனக்குப் புரியாமலே
படித்துப் படித்துப் பட்ட மரமானேன்
பலவற்றை சிந்தித்து பேதலித்துப் போனேன்
எது உண்மை என்று ஆராய்ந்து பார்த்தேன்
என் வரையில் அவ்வுண்மை புரியாது நின்றேன்
முன்பாக தனக்குள்ளே ஒரு கொள்கை வகுத்து
மேம்போக்காக அதற்கு ஆராய்ச்சி செய்து
தன் கொள்கைக் கேற்ற கருத்தை தொடுத்து
தருவது ஒரு வேடிக்கை கூத்து
முரண்பாடுகளை முழுமையாக ஏற்று
முடிந்தவரை அவற்றை சீர்தூக்கிப் பார்த்து
நடுநிலையோடு ஒரு கருத்தையும் அமைத்து
எழுதுவது மட்டுமே உண்மை எழுத்து
1-12-2015 , மத்திகிரி. மதியம் 2.57
135 True writing
Whose statement I should accept
Unless it is clear to me
How much I can argue (with them)
Unless their views are clear to me?
By reading too much I become barren
I become confused by thinking so many things
And I searched to find out the truth
But till the end I cannot find it out.
First framing a thesis and forming an ideology
And doing research superficially for that
Then collecting information that will serve for that purpose
And presenting it as ‘writing’ is really a thamasha
Accepting the contradiction completely
And try to analyse them as much as possible
And forming a theme keeping a balance
And presenting it properly is really true writing.
1-12-2015 , Mathigiri, 2.57 pm.
Leave a Reply