Secular Songs 296 to 300

Secular Song 296 இடம் பார்த்து அறுக்கணும்

நாளுமே ஓடுது நாமுமே ஓடுறோம்

நல்லது கெட்டது நாளுமே பார்க்கிறோம்

ஏதேதோ கேள்விகள் நம்மையே கேட்கிறோம்

ஏதேனும் விடை தந்து நம்மையே ஏய்க்கிறோம்

புரியாமல் வாழ்வதே ஒருவிதம் நல்லது

புரிந்தாலே எல்லாமே சிக்கலாய் போகுது

சிக்கலைத் தீர்த்திட எத்தனம் செய்தாலோ

மொத்தமாய் எல்லாமே வீணாகிப் போகுது

எவ்விதம் வாழ்வுமே சீராகச் சென்றாலும்

இடையிடை சிறு சிக்கல்கள் தான் போல வந்திடும்

சிக்கலைப் பெரிதாக்கி மொத்தமும் இழக்காமல்

சிறுசிறு சிக்கலை ஏற்கத்தான் வேண்டும்

சிக்கலை நீக்க எத்தனம் செய்தாலோ

சிறு சிறு முடிசுகள் அதிகம் வந்திடும்

முடிச்சினை நீக்க முயற்சியும் செய்தாலோ

மொத்தமாய் நூலே இறுதியில் அறுந்திடும்

முடிச்சு சிறிதாக இருக்கும் போதிலே

சரியான இடம் பார்த்து நூலை அறுக்கணும்

சிறிது இழந்தாலும் முழுதும் இழக்காமல்

புத்தியாய் காரியம் செய்துமே பழகணும்

12-4-17, இரவு11.30 மத்திகிரி

Secular Song 296 Cut in the right place

Days are running and we too move along with it

And we witness many good and bad (in life)

We ask so many questions to ourselves

And we cheat ourselves by giving so many answers

It is better to live the life without understanding (it)

Once we understood everything become complicated

When we try to undo the knots

Finally, the entire thing get twisted

However, life goes smoothly

Automatically so many small knots will come

Not losing everything by making the knots more twisted

We need to accept small small knots

If we try to undo the small knots

Small small knots more will come

And when we try to remove (one) knot

Finally the entire thread gets cut in to small pieces

When the knot is very small

We should cut the thread in proper place

Even though we will lose a small part

Not losing the entire thread we should learn to manage (life)

12-4-17,Mathigiri, 11.30 pm.

Another song reflecting various complications in life particularly when we rub shoulders with others.  Better incur small damages than spoiling the entire life for everyone.  But how and when to do that is the art of living.  As I do cross stitch work, I have faced so many such situations.  In order to save the thread when I try to remove the small knot, I end up not only losing the thread but even the fabric also gets damaged.  So, several times, not minding the loss of short threads without mercy I will find a proper place to cut it to save both the fabric and rest of the thread. 

Secular Song 297 கசக்கவில்லை

இதுவும் நல்ல வாழ்க்கைதான்

இதனில் கண்டேன் முழுமைதான்

இதனை நானும் ஏற்கத்தான்

இல்லை என்னில் தயக்கம்தான்

ஏதோ நேரம் போகிறது

எப்படியோ நாள் கழிகிறது

இதனை நானும் அறிந்த பின்னே

என்னுள் அமைதி பிறக்கிறது

நம்மைக் கேட்டு சூரியனும்

நாளும் காலையில் உதிப்பதில்லை

காலம் நேரம் எல்லாம்

நம்மைக் கேட்டு நகர்வதில்லை

கூட வாழும் மனிதருடன்

கூடிக் கூடிக் வாழ்ந்தாலும்

போகும்போது நம்முடனே

புறப்பட்டு நிச்சயம் வருவதில்லை

கோடிக் கணக்கில் பிறக்கின்றார்

கோடிக் கணக்கில் மறைகின்றார்

காலம் என்னும் ஓட்டத்திலே

காணாமல் தான் போகின்றார்

நான் மட்டும் விதிவிலக்காய்

நிச்சயம் தனித்து இருப்பதில்லை

இந்த உண்மை அறிந்த பின்னே

இந்த வாழ்க்கை கசக்கவில்லை

12-4-17, மத்திகிரி, இரவு11.45

 Secular Song 297 Not at all bitter

This indeed is a good life

I found fulfilment in it

There is no hesitation (on my part)

To accept it as it is

Somehow time is going

Along with the days are moving

Once I realized this

Peace comes within me

The sun is not rising

Only after asking us in the morning

Time and days are not moving

After consulting us

Those who live with us

Though live with us giving company

When will depart (after death)

Definitely won’t come with us

Millions are born and

Millions are dying

In the race of time

They all get disappeared

I won’t be here

As an exception among them

Once I understood this truth

This life is not at all bitter

12-4-17,Mathigiri, 11.45 pm.

Another reflection about the reality of a routine life.  Not only time but each day is moving as if it is pre-programmed and I am not even getting consulted in any of these things.  Though I have my own personal freedom to choose how I am going to spend my time, yet Time as an entity never waits and I am happy about it.  Particularly when I become sick and I haveo control even over my time, I am happy that I am no more an exception among the millions.  Such thoughts instead of making me feel depressed helps me to rejoice as several times many things are not under my control.

Secular Song 298 மீண்டும் பேசுறேன்

பேசாது பேசுறேன்

பேசினால் உளறுறேன்

பேச்சினால் பயனில்லை

என்பதை உணருறேன்

ஆயினும் பேசிதான்

அகப்பட்டுக் கொள்கிறேன்

அப்புறம் தர்க்கம்தான்

ஆயிரம் செய்கிறேன்

அதுகூட பயனின்றி

இறுதியில் போனபின்

மீண்டும் வாய்மூடி

மொளனம் காக்கிறேன்

ஆயினும் உள்ளத்தில்

அசைபோடும் எண்ணத்தில்

என்னவோ பேசி தான்

ஏய்கிறேன் என்னைநான்

இறுதியில் பேச்சினால்

பயனில்லை என்றாலும்

மனிதனாய்ப் பிறந்ததால்

மீண்டுமே பேசுறேன்

12-4-17, (13-4-17) மத்திகிரி, இரவு,12.15

Secular Song 298 Again talking

I speak by remaining silent

But when I speak, I babble

Then I realize that

There is no use in too much talk

Yet by talking (much)

I am get trapped

Then I began to argue

In thousands of way (to justify my talk)

When finally

That too becomes mere waste

Finally, I keep silent

By shutting my mouth

Yet in my heart

Constantly thinking many things

Continuously talking

I cheat myself (as if I remain silent)

Finally, though

There is no use in talking (much)

As I born as a human being

Again, I began to talk.

12-4-17, (13-4-17) Mathigiri, 12.15am

Though I prefer a life of recluse and not to talk much, yet I am very talkative. Several times I feel that I am talking too much without any use.  Though I try to limit my talk, yet all my writings, including all my poems are one way another form of talking.  Even when I keep quiet and not talk, yet in my mind I talk too much.  Though I become tired of it and try to avoid it, yet I constantly fail in it.  This song is another such vain talk about rebuking me for talking too much.

Secular Song 299 எழுதிப் பயனில்லை

எண்ணங்கள் ஆயிரம் வந்தாலும்

எழுதிட ஏனோ மனமில்லை

ஏனென்று எனக்கும் தெரியவில்லை

எப்படிச் சொல்வேன் புரியவில்லை

தேகம் ஒருபுறம் கலைப்புற்றது

தெம்பும் அத்துடன் குறைகிறது

சிந்திக்க மூளையும் மறுக்கிறது

இனி சொல்வதற்கு என்ன இருக்கிறது

ஏதோ தவறி பெற்றுவிட்டார்

எப்படியோ என்னை வளர்த்து விட்டார்

பிறகு போராட அனுப்பி வைத்தார்

புலம்பும்படி என்னை செய்துவிட்டார்

பிறரைக் குறை சொல்லிப் பயனில்லை

இதில் பெற்றவர்-உற்றவர் தவறில்லை

மற்றவர் எவரும் பொறுப்பில்லை

மனதிற்கும் இதிலே பங்கில்லை

பிறரைப் போல வாழாமல்

புதுமை செய்யும் எண்ணம் கொண்டு

தனித்தே என்வழி பயணித்தேன்

தொடர்பும் எவருடன் இல்லாமல்

எடுத்துப் பலரும் சொல்லிப்பார்த்தார்

எனக்கும் புரியா மொழியினிலே

எவ்வளவோ நானும் முயன்றாலும்

இதுவரை எனக்கும் புரியவில்லை

இறுதியில் உண்மை உணர்ந்தபோது

என்பின் எவரையும் காணவில்லை

எனவே எழுதிப் பயனில்லை

என்பதால் நானும் எழுதவில்லை

மத்திகிரி, இரவு, 11.05, 20-4-17

Secular Song 299 There is no use in writing

Though many thoughts are coming

I don’t have any desire to write them

I don’t know the reason for this

I don’t know how to communicate

I become tired in my body

My strength is also getting diminished

My brain (mind) refused to think

What else is there to share?

By mistake my parents begot me

Somehow, they brought me up

Then sent me (to the world) to struggle

And they left me to lament

There is no point in blaming others

There is no mistake on the part of parents or relatives

Others are not responsible for this

And my heart also has no share in it

Unwilling to live like others

In order to do something new

I walked alone in my way

Without having any communication with others

Many try to counsel me

In a language which I couldn’t understand

Though I too tried in many ways

Till I cannot understand them

Finally, when I realized the truth

I couldn’t find anyone with me

Therefore, there is no point of further sharing

And that is why I am not writing (anymore)

Mathigiri, 11.05, pm. 20-4-17

These days I have become very lazy. I don’t want to blame my ill health or my recently concluded 8 weeks (long?!) North trip.  Because amidst my ailment with back pain and cough and cold, on 12^th I manage to write more than 3 songs in a single day. So when one person asked whether I am still writing poems as he and his wife always like to read my poems, I began to think about it.  Though inspirations came several times, due to laziness I deliberately ignored writing down a poem.  I prefer to lay down even when I’m unable to sleep.  In the past when I cannot sleep, after tossing on my bed, I will get up and do something—reading or writing.  If nothing works, at least I used to do my cross stitch work. But now I prefer to lay down, unable to do anything due to sheer laziness.  So, tonight when I was lying down unable to read or write, then I began to think various thoughts.  Though inspiration compelled me to write, I resisted.  But I said to myself, ‘ok. Let me write at least one more poem’.  And I got up and wrote this song.

But I warn that this won’t be the last poem and more might come.

Secular Song 300 உறவின்றி வழியில்லை

என்னவோ என்னையும்

நினைக்கிறார் சிலபேர்

ஏனோ அக்கறை

கொள்கிறார் என்மேல்

என்நலம் கேட்டு

எழுதறார் சில வார்த்தை

என்னுடன் பேசி

கேட்கிறார் நலத்தை

மனித உறவில்

மட்டுமே இந்த

மேன்மை தன்னை

உணர முடியும்

மனிதராய் வாழ்கிறோம்

என்பதைக் காட்ட

மற்றவர் பற்றி

கேட்பதால் முடியும்

எவரும் எனக்கு

தேவையே இல்லை

என்று இதுவரை

வாழ்ந்தவர் இல்ல

உரசலால் சற்று

விரிசல் வந்தாலும்

உறவின்றி வாழ்ந்திட

மாற்றமும் இல்லை

மத்திகிரி,21-4-17, இரவு11.05

Secular Song 300 There is no other alternative

Somehow even someone is

Remember  me?

They have concern

For me

They write to ask

Few words about my health

And they call me

To enquire about my health

Only in human

Relationship

We can experience

This nobleness

In order to show

That we are still human beings

Is possible by

Only asking about others

There is none

Who has lived?

By saying that

I don’t need others

Even if some crack comes

Because of friction

There is no other means to live

Expect through relationship

Mathigiri, 21-4-17,11.05 pm.

As I became very sick, I often received several whatsapp messages with much concern about my health.  Even some people take time to call and enquire about my health.  Overwhelmed by their love and concern I wrote this song celebrating human relationship—which is so beautiful in this life as humans.  No doubt that we are social animals.