Secular Songs 386 and 387
Kannan called this night and teased me by saying ‘what, do you find joy in loneliness’? (என்ன தனிமையில் இனிமையா). This he often does. In response I said, ‘No words to explain. I am enjoying my time alone here. Then I sang the first line of this song at the same time in which the original film song by Kannadasan in Kalyana Parisu was composed. Then Kannan teased me to write it in full and send it. So tonight I wrote this song to tease Kannan. Only those who know Tamil can understand as the original is a romantic song in which the heroine teases the hero and tries to persuade to love her, as he remains single. But I wrote this song just opposite to its meaning. This morning (10-10-2017) when I went for my walk, as I recalled my song, then I began to write completely opposite to what I have written by saying that it is not possible to find joy in loneliness. And the next one is just opposite to what I wrote in poem 386. When the heroine sang in the film to tease the hero, after his love affairs with her failed, he would later sing the same song with a melancholic note. So the next song should be sung in the same melancholic note to understand the contrast between these two songs.
Secular Song 386 தனிமையில் இனிமை
தனிமையிலே இனிமை காண முடியுமே
அதை பெறும்போது உணர்ந்து கொள்ள முடியுமே
உரசி உரசி ஓய்ந்து மனம் போனபின்னே
உள்ளமோடு உடலும் கூட ஓய்ந்த பின்னே
தனிமை நாடி மனதும் கூட ஓடுமே
தன்னை மறந்து இனிமையும் கண்டிடுமே
சொந்த பந்தம் சுற்றமுடன் பிறந்தபோதும்
உற்றம் சுற்றம் நண்பரோடு வளர்ந்த போதும்
இதயத்திலே ஏக்கம் ஒன்று இருந்திடுமே
என்றைக்கேனும் தனித்திருக்க விரும்பிடுமே
பிறக்கும் போது தனித்துதானே பிறந்து வந்தோம்
போகும்போது தனித்துதானே போய்விடுவோம்
இடையினிலே பிறருடனே வாழ்ந்திருந்தும்
இதயம் மட்டும் தனிமை நாடி ஏங்கிவிடும்
இதையும் கூட எடுத்துச் சொன்னால் புரிய மாட்டார்
எத்தனைதான் விளக்கினாலும் அறியமாட்டார்
ஒரு முறை தான் தனிமையிலே இருந்தபின்னே
ஒருபோதும் அதை இழக்க விரும்ப மாட்டார்
அறிந்து தானே நானும் இதை உனக்குச் சொன்னேன்
அதை நீயும் பெறவேண்டி வரவும் சொன்னேன்
ஆனால் தவறி கூட வந்திடாதே
என் அமைதியை நீயும் குலைத்துவிடாதே
குருகுலம், 9-10-2017, இரவு 11.45
Secular Song 386 Sweetness in loneliness
We can find sweetness even in loneliness
When we get such an opportunity, we can realize it
Once the heart becomes tired after too much friction (with others)
Along with the body when the mind also becomes tired
The heart will seek some kind of loneliness
And will find some kind of sweetness forgetting oneself
Though we born with parents and relatives
Though we grew along with them and friends
There will be a longing within the heart
It will long to live alone for some days
When we were born we born alone
When we will go, we will go alone
Though we live with others in between
Yet the heart will long to remain alone
How much I tell about it, others won’t understand
How much I explain they cannot understand
Once lived alone for one time
Then they would never like to lose it again
I am telling this only after knowing personally
I invited to come here so that you also can receive it
But don’t come even by mistake
And don’t spoil my loneliness
Gurukulam, 9-10-2017, 11.45 pm.
Secular Song 387 இனிமையில்லை தனிமையில்
தனிமை கூட ஒருவிதத்தில் கொடுமைதான்
அது வருவதுமே பலர் வாழ்வில் துயரம்தான்
குடும்பமாக வாழ்ந்து அவர் பழகிவிட்டார்
கூட்டத்திலே கலந்திருந்து மகிழ்ந்து விட்டார்
உரசுவதால் மனதும் உடலும் ஓய்ந்த போதும்
உறவுடனே வாழ்வதையே விரும்புகிறார்
சொந்த பந்தம் சுற்றமுடன் பிறந்ததினால்
உற்றம் சுற்றம் நண்பரோடு வளர்ந்ததினால்
எத்தனைதான் விரிசல் உறவில் வந்தபோதும்
என்றைக்குமே தனித்திருக்க விரும்பமாட்டார்
தனித்துமே பிறந்து நாமும் வந்தபோதும்
போகும் போது தனித்துமே போன போதும்
இடையினிலே உறவுடனே வாழ்ந்தபின்னே
தனித்து வாழ இதயமுமே மறுத்துவிடும்
இதையும் கூட புரிந்தது தானே நானும் சொன்னேன்
இதயத்திலே விளங்கியதால் விளக்கிச் சொன்னேன்
ஒரு முறை தனிமையிலே வாழ்ந்த பின்னே
ஒருபோதும் அதை அவர் நாடமாட்டார்
அறிந்ததால் இதையும் கூட உனக்குச் சொன்னேன்
அதையும் நீயும் புரிந்து கொள்ள வேண்டிக் கொண்டேன்
ஆகையினால் தனித்து நீயும் வாழ்ந்திடாதே
என்னைப் போல இருந்திடவும் எண்ணிடாதே
குருகுலம், 10-10-2017, காலை 6.30
Secular Song 387 There is no joy in loneliness
One way loneliness is cruel indeed
And it is really a tragedy in many people’s life
So for they have lived as a family with others
And they are used to be with crowds and people
Though friction comes in relationship
Till they prefer to live with others
As they born with parents and relatives
And as they grew up with friends and others
How much friction comes in relationship
They would never prefer to live alone
Though we born alone
Though we will go alone when we will die
Once we lived with others while living
The heart will refuse to live alone
As I realized this, I share with you
As I clearly understood this, I tell you
If they lived one time alone
They would never prefer to have it again
As I experienced this, I tell this to you
And I request you to understand this
Therefore, you never live alone
And don’t try to live like me (alone)
Gurukulam, 10-10-2017, 6.30 am.
Secular Song 388
Last night after 10. 00 heavy rain came and it poured continuously without stopping till the early morning. Ever since I came to the ashram on September 23, it has been raining everyday without any gap. Really there is too much rain and there is no need for it now. Particularly in this area which faced severe drought last year, waiting for a good harvest this year. But if the rain continues to pour down like this, all the standing crops will get destroyed. Both the ways rain is taking revenge on farmers. But the worst scenario is the heavy rain in Karnataka, particularly in Bangalore which is creating havoc there. All the tragedy there is man-made and as usual blame games started while common people suffer. So when I came out to see the amount of rain, I said, ‘how farmers will survive if it pours down like this.’ Then as I began my walk, I wrote this song.
Secular Song 388 மழை
இப்படிச் செய்தால்
எப்படி உய்வது
இயற்கையும் இப்படி
பழியேன் வாங்குது
காவிரி நீர் தர
கன்னடர் மறுத்தனர்
கண்ணீர் சிந்தி
உழவரும் அழுதனர்
நீதியும் கேட்டு
முறையீடு செய்தனர்
தாமதம் ஆக
திகைத்துமே போயினர்
இறுதியில் இயற்கையை
கேட்டுமே பார்த்தனர்
அதுவும் மறுக்க
கலங்கியே போயினர்
இறைவனும் சற்று
பொறுமையும் காத்தான்
இரு பக்க நியாயத்தை
கவனமாய்க் கேட்டான்
இருபக்க தேவையை
அறிந்த பின்னாலே
எவ்விதத் தீர்ப்பையும்
அள்ளிக்கவும் மறுத்தான்
விதி விட்ட வழியென்று
விதையைப் போட்டனர்
விண்ணை நோக்கி
ஓலமும் இட்டனர்
அவரின் கண்ணீர்
ஆவியாய் மாறி
ஆகாயம் ஏறி
மழையாய்ப் பெய்தது
அழுததற்கேற்ப
மழையும் பெய்ய
அணைகள் எல்லாம்
நிரம்பி வழிந்தன
நீர் தர மறுத்த
கன்னடர் முகத்தில்
கரியைப் பூச
பெய்தே அழித்தது
இடையில் பருவ
காலமும் தொடங்க
அந்த மழையும்
சேர்ந்து கொண்டது
இரவு பகலென
இடைவிடாமல்
இப்போ மழையும்
கொட்டித் தீர்க்குது
விதைத்தவர் இப்போ
திகைத்துமே போய்
போதும் நிறுத்தென
இறைவனைக் கேட்கிறார்
ஆனால் பாவம்
அவனென்ன செய்வான்
மனிதனின் தவறுக்கு
மாற்றென்ன காண்பான்
இதுபோல் தவறை
இனிமேல் செய்யாமல்
இணக்கமாய் இருக்க
நமக்குமே சொன்னான்
இதுவரை இறைவனின்
பேச்சைக் கேளாதோர்
இனிமேல் எப்படி
கேட்பார் அவன் சொல்
குருகுலம், 11-10-2017, காலை 6.30
Secular Song 388 Rain
Why the rain is
Pouring like this?
Why the nature also
Taking revenge on us?
Karnataka refused
To give water (to us)
And the farmers
Shed tears
Farmers appealed
To get justice
But as it get delayed
They are stunned
Finally they requested
The nature to do that
As it also refused
They become troubled
God also having
Some patience
He listened to
Both sides’ points
Understanding the
Need in both sides
He also refused to
Give his (final) verdict
Leaving rest to the destiny
The farmers sowed the seed
And began to cry
Looking unto the sky
Their tears
Becoming clouds
Went to the sky
And poured as rain
As the rain
Poured as per their cry
All the dams
Become full now
In order to
Shame the Karnataka
Now destroying them
By pouring down like this
Meanwhile
As the rainy season
Also has started
That rain also joined now
Now it is
Pouring down
Day and night
Without stopping
Now those who sowed
The seed are again troubled
And request to God
To stop the rain
But poor god
What can he do?
What kind of alternative
He can find for human mistake
Not repeating the
Same kind of mistake again
He advised both sides
To co-operate with each other
But as they never
Listened to god so far
How they are going
To listen to his advice?
Gurukulam, 11-10-2017, 6.30
Secular Song 389
The present youths always think and talk about it Love. So when one boy’s relatives found a girl and tried to arrange it, then he went into a love mode and began to imagine and even talk about it. 50 years before talking about love affairs, even using the word ‘love’ is a taboo in our society. But now all talk and even youths never feel shy about it, though we old generation, though not embarrassed about it, find it funny. So when another proposal came I teased that the boy would try to fix the marriage not missing this opportunity also. Because so many proposals came but nothing worked. When I teased him, he said that if nothing works, he will love a girl. Again when I teased him, he began to sing a song but was unable to continue. Then I said, ‘stop. Don’t try to write a poem when you are in love mode. Now I will write a poem about it and will send it to you about the nature of love affairs.’ So to tease him I wrote this song—but dedicated to all the youths who live in their own imaginary world about love affairs.
389 காதல்
காதல் செய்பவன்
கவிதை எழுதினால்
கேட்பவர் காதில்
ரத்தம்தான் வரும்
காதல் தோல்வியில்
கண்ணீர் விட்டால்
காண்பவருக்கு
சிரிப்புதான் வரும்
காதலில் எழுதும்
கவிதைகள் எல்லாம்
போதையில் உளறும்
வார்த்தைகள் ஆகும்
காதல் தோல்வியில்
விடுகின்ற கண்ணீர்’
அடுத்த காதல்
வருகிற வரைக்கும்
காதல் என்பதும்
திருமணம் வரைதான்
அதன்பின் வருவது
கண்ணீர் மட்டும் தான்
இளமையில் தோன்றும்
காதலுக்காக
முதுமை மட்டும்
கண்ணீர் விடணும்
இதனை அறிந்தும்
ஏற்க மறுத்து
காதல் செய்வது
மடமை ஆகும்
மடமை என்பதை
அறிந்த பின்னும்
காதல் செய்வது
வேடிக்கை ஆகும்
வேடிக்கை காட்ட
காதல் செய்தால்
வேடிக்கை ஆக
வாழ்க்கையும் மாறும்
வேடிக்கை காட்ட
வாலிபன் ஒருவன்
ஆயத்தம் ஆனான்
வந்துமே பாரும்
குருகுலம் 11-10-2017, காலை 10.10
389 Love affairs
If the one who falls in love
Began to write poem (about it)
Blood alone will come
In the ears of those who listen to it
He who shed tears
When his love affairs fails
Others will
Only laugh about it
The poems
Which are written because of love are
Nothing but babblings
In that intoxication
And the tears
Which came?
Will remain till
Another love affair comes
Even this love is
Only up to the marriage
Only tears alone will come
After marriage
For the love affairs
That comes in youth-hood
Till the end of old age
One should shed tears
Even after knowing this
Not accepting it
And continue to fall in love
Is it nothing but foolishness?
Even after knowing
That it is foolishness
If one continues to love
Is nothing by a thamasha (entertainment?)
Just for entertainment
If one loves
Then his life will
Become an entertainment (for others)
Now one person
Is getting ready to show that entertainment
All of you come and see
To enjoy it
Gurukulam, 11-10-2017, 10.10 am.
Secular Song 390
The recent incident in Chennai where some college youths displaying swords and knives and terrorizing the people on the railway platform by waving them while travelling in the footsteps of the train shocked many. Still I cannot understand why such things become more common nowadays. Though in our time also college youths did some mischief, they never went to such an extreme. Particularly in Chennai, two college students always treat others as sworn enemies as long as they study in those colleges. This enmity is passed to the next batch of the students and they are very proud and arrogant about it. But they neither understand their loss nor understand the pain that they give to others. Finally when the police caught them and decided to register the case, they all with many tears begged the police not to do that and promised not to repeat such things again in life. We need to appreciate the quick action of the police and such college students who are supposed to concentrate in their studies need to be disciplined. As I recalled that incident I wrote this song.
Secular Song 390 கோலை எடுக்கணும்
வாழ்வைத் தொலைத்து
வாழவும் மறுத்து
வாழ்வதும் வாழ்வா
மனதினுள் நிறுத்து
ஒருமுறை கிடைத்த
உலகின் வாழ்வை
உணர மறுத்தால்
மடமை ஆகும்
பிஞ்சிலே பழுத்து
வெம்பியே போனால்
எஞ்சிய வாழ்வு
நரகம் ஆகும்
உணவும் ஆகாது
விதைக்கும் உதவாது
குப்பைக்குப் போவதே
அதன் விதியாகும்
தன் வாழ்வை கெடுத்து
பிறர் வாழ்வை குலைத்து
தறுதலை ஆனால்
பயனென்ன கண்டார்
பெற்றவர் பாரம்
புரிவதும் இல்லை
பிறர் படும் துயரம்
உணர்வதும் இல்லை
இளமைத் துடிப்பில்
எதையேனும் செய்து
இழப்பது வாழ்வென
புரிவதும் இல்லை
சொல்லியும் திருந்தாது
தொடர்ந்து செய்தால்
திருத்திட நாம்தான்
கோலை எடுக்கணும்
குருகுலம், 13-10-2017, காலை. 6.45
Secular Song 390 Should take the stick
Is it one really lives
After losing it
Better think about it
In your heart
It is mere foolishness
Not to think about
The life on earth
Which we get only once
If get corrupted
In youth hood
The rest of the life
Will become a hell
Neither it will be useful
Nor it will be fruitful
But going to the
Dust bin is its destiny
Spoiling one’s life
And also disturbing others
What they gain
By becoming rowdies
They never
Understand their parents’ burden
And never recognize
Other’s suffering
They don’t understand that
Their life alone is lost by
Doing some mischief
Because of young blood
If they don’t repent
By giving advice
It is better to
Take the stick (to correct them)
Gurukulam, 13-10-2017, 6.45
Leave a Reply