BT Song 446
After completing my reading, as I sat for my prayer/quiet time, I thought that as I achieved the purpose of this life: Knowing Him and Known by Him, I said that there is no more expectation further in my life. So it is the correct time to go. Of course God might have His purpose or will for my life, but I thought, ‘so what’. This is the right time to go and I prayed to God to take me. Then I wrote this poem as my prayer.
BT Song 446 விடைபெற வேண்டும்
விடைபெறும் நேரம் சீக்கிரம் வரவேண்டும்
வேண்டாத வேதனை முடிவுக்கு வரவேண்டும்
எவ்வித எதிர்பார்ப்பும் இனியில்லை என்னில்
உன் சன்னிதிக்கு நான் வருகிற வரையில்
பிறந்த பயனை பெற்ற பின்னாலே
புவியின் வாழ்விலே அர்த்தம் காணேனே
புவியின் வாழ்வோடு அழிந்து போகாமல்
பெற்ற புது வாழ்வில் புகுந்து மகிழ்வேனே
பொறுப்பெனத் தந்ததைச் செய்து முடித்தேனே
போராட்டம் ஓய்ந்ததால் இளைப்பாற நினைத்தேனே
இலக்கை நோக்கித் தொடங்கிய ஓட்டமும்
எளிதாய் முடித்துப் பரிசைப் பெறுவேனே
பின்னான பாரமெல்லாம் தன்னாலே போச்சு
பின்பாக வந்ததெல்லாம் மறைந்து போச்சு
உன்னையே முன்நிறுத்தி ஓடியே முடித்தபின்னே
உனையின்றி மற்றவையும் மறந்து போச்சு
என்னிந்த வேட்கை நீயறிந்த பின்னாலே
வீணாகத் தாமதம் செய்வது எதனாலே
என் சித்தம் எதுவானால் அதைப்பற்றி என்ன
என் கேள்வி அதற்கு பதில் மட்டும் என்ன
இன்னும் இருந்துதான் எதைச் செய்ய வேண்டும்
என்ன உன் சித்தம் அதைக் கூற வேண்டும்
இதுவரை உன் சித்தம் மீறி அறியேனே
எதுவரை வைத்தாலும் அதையே செய்வேனே
மத்திகிரி, 15-6-16, இரவு 11.45
BT Song 446 Time to say ‘Good-bye’
Time to say ‘good-bye’ should come quickly
And should come an end to this unnecessary pain
I don’t have any more expectation from you
Until I come unto your presence
Once I received the fruit of this birth
I find no meaning for this life on earth
Not get perished along (or with) this world
I will rejoice in the New Life that I received
I have done (at my best) what you gave as responsibility
As the struggles came to an end, I wanted take rest
And completing the race which I began unto the goal
I will get that reward completing it easily
All the unnecessary burden have gone automatically
And those things came behind me also disappeared
Once I completed the race keeping you in front of me
All other things disappeared, other than you
Once you know this longing of mine
What is the reason for delaying further?
Whatever might be your will?
What is your response (to my question), tell that now
What I am going to do living further
What is your will tell me that to me now
Till now I never went against your will
Anyhow as long as you want keep, I will do the same again
Mathigiri, 15-6-16, 11.45 pm.
BT Song 447
This morning as I was listening to some devotional song in T.V. one line in a song very much impressed me. Then in my mind I wrote this song and in the afternoon after completing my reading, recalled that line and wrote this song
BT Song 447 பக்தியில் பேரின்பம்
ஐயனே உன்னடி அனுதினம் பணிந்தேன்
அருளை நாடி உன்னடி வந்தேன்
கருணையுடன் என்னைப் பார்த்தருள்வாயே
கண்மணி போல் என்னைக் காத்தருள்வாயே
ஒவ்வொரு நாளும் உடன் வைத்துப் பார்ப்பாய்
உன்னுடன் இணைத்து அருள் கொண்டு காப்பாய்
என்னிந்த வாழ்க்கை எப்படி இருந்தாலும்
எதுவும் நம்மை பிரிக்காது காப்பாய்
நேரமும் நாட்களும் தன்போக்கில் போகுது
நித்தமும் என் வாழ்வு அவற்றுடன் நகருது
ஆயினும் ஒன்று மாறாமல் இருக்குது
அது உன் அன்பின் காவலாய் இருக்குது
ஆயுளுக்கு ஏற்பப் பருவமும் மாறுது
அதற்கேற்ப உடல்கூட வாடித்தான் போகுது
மனம் கூடப் பல வித மாற்றமும் காணுது
மாறாத உன்னன்பில் நாட்டமும் கொள்ளுது
மாறாத நியதியாய் மாற்றத்தை வைத்தாய்
மண்ணுலக வாழ்விற்கு எல்லையும் வைத்தாய்
ஓட்டத்தை முடித்து உன்னுடன் சேர்த்தபின்
மாற்றமே காணாத முக்தியை அளிப்பாய்
அந்தப் பேரின்பம் அடைகின்ற வரைக்கும்
அதன் சிறுபங்கை காண்பி நீ எனக்கும்
பக்தியால் பரவசம் கொண்டு துதிக்க
முக்தியின் பேரின்பம் காண்பித்தாய் எனக்கும்
மத்திகிரி, 16-6-16, மதியம், 3.00
BT Song 447 Bliss in bhakti
Oh my Lord I bowed each day at your feet
And seeking your grace I come unto you
Kindly look unto me with compassion
And protect me as the apple of eyes
Each day keeping me along with you
And joining me with you protect me by your grace
How much this life of mine might be
Protect me nothing separating me from you
Time and days are going in their own way
And my life too is moving along with them
But one thing remains unchanging
And this is your loving protection
The stage of life changes according to the age
Accordingly, the body is also become weak
And mind is also get changed in several ways
And long for your unchanging love
You kept change as an unchanging order
And you put a limitation to this earthly life
Once I reach You completing my race
You will bestow the unchanging mukti
Till I attain that joyful bliss
You show a small part of it here itself
And as I praise your glory through my bhakti
You already showed the glimpse of that mukti to me
Mathigiri, 16-6-16, 3.00 pm.
BT Song 448
Each day in the night after my T.V. news I used to walk for 10 or fifteen minutes in the hall. That time I used to reflect on all that I have done that day and assess my life accordingly. This night, as I was walking, I felt that there is no reason for me to live any more as I don’t find any purpose in this life. This mood came not out of frustration but with sober thinking and reflecting the purpose of my life. Then immediately stopping my walking I wrote this poem.
BT Song 448 இருந்து என்ன செய்ய
இருந்து நானும் என்ன செய்ய
இதற்கு மேலும் என்ன சொல்ல
வருந்தி வருந்தி வேண்டினாலும்
என் மனசும் உனக்கு புரியல
ஏன் இந்த நாடகம் வீணிலே
என்னதான் சொல்வது தெரியல
வம்பு கட்டி இன்னும் வைத்தால்
வாதிட எனக்குத் தெம்பில்ல
இருந்து என்னத்தச் சாதிக்கணும்
இன்னும் என்னத்த பார்க்கணும்
உன் மீட்பின் வேலை முடிந்தபின்
வீணில் எதற்கு இருக்கணும்
நானா பாரம் சுமக்குறேன்
நல்லது கெட்டது செய்யுறேன்
ஏதோ நேரத்தைப் போக்குறேன்
மண்ணுக்கு பாரமாய் வாழறேன்
நான் போனால் எல்லாம் போயிடுமா
நான் இதை உனக்குச் சொல்லணுமா
கூடவே வந்திட யாருமில்லை
கூப்பிட்டாலும் வர துணிவில்லை
தெரிந்தபின் இன்னும் தாமதமேன்
தெம்புள்ள போதே வந்துடறேன்
தெரிஞ்ச வரைக்கும் சொல்லிப்புட்டேன்
இனிஉன்பாடு அதையும் சொல்லிவிட்டேன்
18-6-16, மத்திகிரி, இரவு, 11.10
BT Song 448 What is there for me to do further?
What is there for me to do further?
and what is there to say more than this?
Even if I continue to plead you
You cannot understand my heart
Why this unnecessary drama
I don’t know what to say further
If you want to keep me unnecessarily
I don’t have any more energy to argue with you
What is there for me to achieve by living
What is there for me to see further
Once your work of redemption is completed
Why should I live unnecessarily?
Am I the one who is carrying the entire burden?
And am I the one who is doing any good or bad
Somehow, I kill merely my time
And living as a burden to this earth
Will everything disappear once I have gone?
And do I need to tell this to you
There is none to accompany with me (in my death)
And none has even the courage to come with me even if I ask them
Why do you delay further after knowing this?
Let me come when I have some (physical) strength
I told as much as I know
Rest is your burden, and that too I make clear to you
18-6-16, Mathirigi, 11.10 pm.
BT Song 449
As I was reflecting on the song which I wrote last night, I said to myself this morning, ‘God does not create us as He created the rest of the creation. We are the one who can worship Him amidst all kinds of struggles in life. Rest of nature and creation cannot do contradicting things at the same time, as the animal world lives by instinct and nature survives as per the law of creation. We are the one who can reflect the reality of life and at the same time think about God in a holistic way. Then I wrote this song.
NB
In the Delhi RF meeting LTJ said that while God created rest of the things He used only ‘matter’ but for the first time He mingled ‘Matter’ and ‘Spirit’ while creating humans.
7-11-16
BT Song 449 புலம்பதே
வாழ்வோ நிலையில்லை
வருந்திப் பயனில்லை
இருக்கின்ற வரையில்
இறைவனைத் துதிசெய்
நல்லதை எண்ணிக்கொண்டு
நன்மைகள் செய்து கொண்டு
நாதனின் பாதம் கண்டு
நாளுமே பணிந்திடுவாய்
வீணாகப் படைக்கவில்லை
வெறுமையாய் அனுப்பவில்லை
வேண்டாத எண்ணம் விட்டு
வேண்டியே நாடிடுவாய்
உலகைப் படைத்தது போல்
உன்னை படைக்கவில்லை
உணர்ந்து நீயும் நாளும்
ஊனுருக தொழுதிடுவாய்
உனக்கொரு சித்தம் வைத்தான்
உனக்கதை சொல்லி வைத்தான்
ஓயாமல் புலம்பாமல்
உளமாற பாடிடுவாய்
எல்லாமே நன்று என
இறைவனே சொன்ன பின்னே
ஏனிந்த முரண்பாடு
எண்ணியே வாழ்த்திடுவாய்
நிலையில்லா வாழ்வினின்று
நிலையான முக்திதந்தான்
முழுமையாய் உணர்ந்து கொண்டு
முக்தேசனைப் போற்றிடுவாய்
19-6-16, Mathigiri, 6.20 am.
BT Song 449 Don’t lament
Life is not permanent
There is no point in lamenting about it
As long as you live
Continue to Praise God
Thinking only good things
And doing only good things
And having the darshan of the feet of the Lord
You worship Him each day
He never created us unnecessarily
And never sent us with an empty hand
Therefore, giving up unnecessary thoughts
You approach Him with prayers
You were not created
As He created the world
Realizing this
Each day worship Him with a melted heart
He has a plan for you
And He also shared that with you
Therefore, not lamenting without ceasing
Sing Him with whole heart
‘I am the beginning and end’
Once the Lord said this
Why this much confusion in you
Realizing this continue to live (meaningfully)
He gave a permanent Mukti
From this non-permanent life
Realizing this completely
You praise Bhagavan Muktinath
19-6-16, Mathigiri, 6.20 am.
Whenever I read a book, if I cannot agree with the author, I will begin to argue with her in my mind. Sometimes I will record it and other times try to ignore it. But this is not limited only to my reading. And as I was reading a book and began to argue with that author on that particular subject, I realized that I am wasting my time unnecessarily on this subject as neither the author is there to listen to me nor I am going to write to about it to her. Then I thought how nice would it be if God never gave us a language to communicate and we too invented scripts to write them down? According to my understanding God gave a language to punish us for the way we transgressed His command and we invented a script to add more problems to ourselves which divided people more than to help keep us united.
BT Song 450 நாமே காரணம்
எதற்காகப் படைத்தான் மொழியென்ற ஒன்றை
ஏனோ தந்தான் அத்துடன் மனதை
இரண்டும் நமக்கு இல்லாதிருந்தால்
எத்தனை நன்மைகள் உண்டாயிருக்கும்
சொல்லவும் கேட்கவும் தேவையிராது
சிந்திக்கக் கூட வேண்டி இராது
எழுத்துக் கூட தோன்றி இராது
இத்தனை பேதங்கள் வந்திருக்காது
நல்லது கெட்டது என்னவென்று
நமக்கும் கூட புரிந்திருக்காது
அத்துடன் இத்தனை வாதங்கள் தோன்றி
இப்படி நம்மை பிரித்திருக்காது
நாமும் கூட நிம்மதி கொண்டு
நாளும் போதும் வாழ்ந்து கொண்டிருப்போம்
படைப்பின் பிற உயிர்கள் போல
பறந்து-திரிந்து மகிழ்ந்திருப்போம்
எத்தனை எளிமை கொண்டுமே இருக்கும்
அத்தகைய நிலை புவியின் மீது
அதைக் கற்பனை கூடச் செய்யவேண்டிய
தேவையும் கூட வந்திருக்காது
பசித்தவன் முன்பு புசித்ததை எண்ணி
ஏக்கம் கொண்டது போல ஆனோம்
இனிமேல் புலம்பி என்ன ஆவது
இதற்கும் நாமே காரணம் ஆனோம்
மத்திகிரி, 20-6-16, மதியம், 2.30
BT Song 450 We alone are the cause
Why He created the language
And gave a mind along with it
If both were not there
How much we would be benefited
Neither would come any need to listen and share
And no need to think also
And scripts too would have never been invented
And these kinds of different opinions wouldn’t have come
Neither would we have realized
About good and bad
And along with them, raising so many arguments
Wouldn’t have divided us this much
We too would have lived
Happily each day
Like other creatures in creation
We too would have lived joyfully
How simple would be such situation
On this earth
And there wouldn’t even come
A need to imagine about it too
Our condition also become like that hungry person
Who was dreaming about the feast which he had before
What is the use of lamenting hereafter?
We alone become cause for this too
Mathigiri, 20-6-16, 2.30 pm.
Leave a Reply