BT Song 481
I felt some kind of emptiness within me. This is not depression but some kind of dryness. I cannot even read or pray. Then stopping my writing, I sat silently trying to think of nothing. Then my mind began to wander on various thoughts. Finally, I thanked God for giving me this opportunity to sit alone with Him and pour out my heart. That time tears came and I wrote this song. For some it looks like I have some psychological problem; for some it might be mere emotional feeling; others might consider this a mystic experience and for others it is nothing but my nature (prakriti). But I don’t know what it is.
BT Song 481 என்னை விட்டுவிடு
உன்னுள்ளே என்னுள்ளம் ஓய்கின்ற வரையில்
ஒருநாளும் அறியாது அமைதியே தன்னில்
உன்னிடம் இதை நான் சொல்கின்ற வரையில்
உண்மையில் காணேனே நிம்மதி என்னில்
ஏதோ ஒன்று இதயத்தை நெருடுது
அதுவென்ன வென்று புரியாது தவிக்குது
எத்தனை முறை என்னை ஆராய்ந்து பார்த்தும்
ஏதோ ஒன்று கை நழுவிப் போகுது
ஏதும் பேசாது இருந்து பார்த்தேன்
எண்ணியே பார்ப்பதை நிறுத்தியும் வைத்தேன்
உன்னிடம் வருவதை ஒத்தியும் வைத்தேன்
உள்ளத்தை உள்ளத்தே பூட்டியும் காத்தேன்
இப்படி இருப்பதே நலமென எண்ணியே
என்னுள்ளே நான் மூழ்கி அமிழ்ந்து இருந்தேன்
ஆயினும் அங்கேயும் வெறுமையைக் காண
அமைதியைத் தேடி உன்னடி வந்தேன்
என்னவோ உன்னிடம் கேட்கவும் எண்ணுறேன்
எனக்கும் புரியாது உன்னிடம் வருகிறேன்
சொல்லவே தெரியாது என்னுள்ளே தேம்புறேன்
செயலற்று உன் பாதம் தன்னிலே வீழ்கிறேன்
வேண்டாம் போ என்னை நீயும் விட்டிடு
வீணாகப் போராடிப் பார்ப்பதைத் தவிர்த்திடு
இதைவிட உனக்கு எப்படி சொல்வது
இந்த உதவியை இப்போது செய்திடு
மத்திகிரி, 10-8-16 (11.8-16) இரவு 12.15
BT Song481 Leave me alone
Until I rest in you
My heart won’t realize the peace
Until I tell this
I cannot find comfort within me
Something is disturbing my heart
I am bewildered unable to understand that
How many times I try to analyze it
Something is missing from my hand
I tried to remain in silent
Stopped even analysing
I postponed coming unto you
And locked my heart within me
Thinking that it is better to remain like this
I immersed within me
But as I found an emptiness even there
Seeking peace, I came at your feet
I want to ask something to you
Unable to understand I come unto you
Unable to utter I sob within me
And fall at your feet unable to do anything
It is better, kindly leave me alone
And stop wrestling with me unnecessarily
More than this how I can say to you
And kindly do this help now
Mathigiri, 10-8-16 (11.8-16) 12.15 am.
BT Song 482
This song is actually a continuation of the previous song. I began to type that song (481) in which in the last stanza I begged the Lord to leave me alone and not to disturb me anymore. As I completed typing that stanza, further said to Him what my present requirement is. As inspiration continues to flow, I immediately wrote this song in the morning which I completed in the afternoon. Recalling not only the past life but the way He redeemed me makes me cry several times in my life. I find some comfort in it rather than brushing aside whether it is mere emotional or psychological one.
BT Song 482 கதற வேண்டும்
தனிமையில் இருந்து நான் அழுதிட வேண்டும்
தன்னையே மறந்து தேம்பிட வேண்டும்
உன்னிடம் வந்தே ஓய்ந்திட வேண்டும்
உள்ளதைச் சொல்ல உன்னருள் வேண்டும்
உனக்கெனப் பிறந்தும் உடலாலே வளர்ந்தும்
உள்ளத்தில் உன்னை உணராது வாழ்ந்தேன்
ஊனுடம்பின் தேவைக்கு அலைந்தேன்
உன்னை இழந்து வீணிலே வாழ்ந்தேன்
புகழுக்காய், பொருளுக்காய் ஓடியபோதும்
பொருளற்ற வாழ்வால் நிம்மதி இழந்தேன்
போகமும், மோகமும் வேகமாய்த் தாக்க
புவியின் வாழ்விலே மதியை இழந்தேன்
ஒருவித வெறுமை உள்ளத்தை நெருட
ஒவ்வொன்றாய் பல வழிகளில் ஓடினேன்
இறுதி வரையில் விடையும் கிடைக்காது
இனி பயனில்லை என்று நின்றேன்
உறைந்து போனது உடலோடு மனமும்
ஒடுங்கியே நின்றது வாழ்வும் அதனோடும்
விரக்தியின் எல்லைக்கு சென்ற பின்னாலே
விடிவும் காணாது திகைத்து நின்றேன்
அந்த நாட்களை எண்ண வேண்டும்
அவற்றின் வேதனை நினைத்திட வேண்டும்
இடைப்பட்டு என்னை மீட்டதை எண்ணி
இதயம் நெகிழக் கதறிட வேண்டும்
மத்திகிரி, 11-8-16, மதியம் 2.10
BT Song 482 I should cry
I should cry by remaining alone
I should sob forgetting me
I should come and find rest in you
And I need your grace to share all about me
Though I born and grew up for you
I lived without knowing you in my heart
I wandered searching for the need of the body
And I lived a vain life without you
Though I ran for material things and fame
I lost my peace in this meaningless life
Both the lust and desire began to attack me forcefully
I lost my mind in this worldly life
A kind of emptiness troubled my heart
I ran finding answer in so many ways
And I was strandared thinking that
Till the end I won’t get it
My mind was frozen along with my body
My life stood still along with them
Once I went to the end of depression
I was bewildered not finding any answer
I should recall those days again
Should remember the pain of them
And thinking the way you redeemed me
I should cry with a melted heart.
Mathigiri, 11-8-16, 2.10 pm.
BT Song 483
As I was reflecting on my response to bhakti and romance, I wrote this song.
Emotion is a beautiful gift from God. Without emotion life becomes meaningless. Of course, there is always a danger in going overboard in anything. But not giving any importance to emotion that is expressed through various forms and art, life becomes meaningless.
…Narada’s Sangitamakaranda (between 700 and 1100) introduced a classification into male, female and neuter ragas. This classification is based on the attribution of the ragas to the rasas. Those producing the vira, adbhuta and raudra rasas are male, those producing the srngara, hasya and karuna rasas are female, and those producing the bibhatsa, bhayanaka and santa rasas are neuter (Koch, Lars-Christian, Zur Bedeutung der Rasa-Lehre fur die zeitgenossische nordindische Kunstmusik. Mit einem Vergleich mit der Affektenlehre des 17. & 18. Jahrhunderts. Bonn: Holos Verlag. 1995:30-31). In the same text the ragas are also assigned to different seasons and times of the day (Koch 1995:32, n. 15)….— Early Tamil poetics between Natyasastra and Ragamala. Herman Tieken. Pp.69-91, in, Whitney Cox and Vincenzo Vergiani, (ed)Bilingual Discourse and Cross-Cultural Fertilisation: Sanskrti and Tamil in Medieval India, Pondichery, Institut Francais De Pondichery Ecole Francaise D’extreme-Orient, 2013, p. 81
…There are nine kinds of emotions: wonder adbhuta), terror (bhaya), disgust (bibhatsa), humour (sasya), pathos (karuna), anger (rudra), love (shringara), heroism (vira) and peace (shanta)….– Pavan K Varma,Being Indian, New Delhi, Penguin Books, 2004. p.109
BT Song 483 உணர்வும் உறவும்
உணர்வற்ற உறவிலே உயிரேதும் கிடையாது
உறவின்றி உணர்வுக்கு உயிர்ப்பேதும் கிடைக்காது
உயிர்போன உடல் போல வாழ்ந்தென்ன செய்ய
உணர்வின்றி உறவாடிப் பயனேது சொல்ல
உடலோடு, உயிருடன் உணர்வுடன் படைத்தான்
உளமொன்று அதில் வைத்து உணரவும் செய்தான்
பலவித ரசனைகள் பாங்குடன் சமைத்தான்
பாரினில் வாழ்ந்திடப் படைத்து வைத்தான்
படைத்த உயிர்களும் பல்கிப் பெருகிட
இயற்கையில் இதற்கொரு நியதியை வைத்தான்
இதை யுணர்ந்தோர்கள் இயல்பாய் இணைந்து
இன்பம் துய்த்து இயல்பாய் வாழ்ந்தனர்
இயல்பான வாழ்வு மேன்மை எய்திட
எண்ணற்ற கலைகளைப் படைத்துமே மகிழ்ந்தனர்
ஒன்பது சுவை மூலம் அவைகளைக் கொண்டாடி
சுவை மூலம் உணர்வுக்கு வடிவம் தந்தனர்
சுவையற்ற வாழ்விற்குச் சாரமும் உண்டோ
சுவைக்கவே தெரியாத உயிர்களும் உண்டோ
உணர்வின்றி சுவைக்கு உயிர்ப்பும் உண்டோ
இதை உணராத வாழ்வினால் பயனேதும் உண்டோ
மத்திகிரி, 18-8-16, மதியம், 2.30
BT Song 483 Relationship and emotion
There is no life in any relationship without emotion
Without relationship emotion has no meaning
What is the use of living like a dead body?
What is the use of having a relationship without any emotion?
He created us with body and life with emotion
He gave a heart to experience it
He arranged so many rasas (mood) with it
And He gave them all for us to live in this world
He kept an order in nature
For the creation to multiply
Those who realized and lived naturally
Enjoyed their life on earth
They created many arts to
Make this life more colourful
And celebrating it with nine kinds of rasas (tastes)
They gave a form to the emotion through them
Is there any meaning in this life without having any rasas (tastes?)
Is there any life which does not experience these rasas?
Is there any life to these rasas without emotion?
And is there any purpose in living without knowing this?
Mathigiri, 18-8-16, 2.30 pm.
BT Song 484
As I continue to reflect on my recent response on Bhakti and romance, I wrote this song in the night.
BT Song 484 நீயன்றி நானில்லை
இதயத்தில் உணர்வாகி
எண்ணத்தில் கருவாகி
வாழ்வில் நிறைவாகி
வாழ்கிறாய் என்னோடு
அருளுக்குக் குறையில்லை
அன்புக்கு முடிவில்லை
கருணைக்கு நீயன்றி
காவலும் வேறில்லை
உணர்வுக்குப் பிரிவில்லை
உறவுக்குக் குறையில்லை
உன்னுடன் வாழ்ந்த பின்
நீயின்றி வாழ்வில்லை
இனி சொல்ல வேறில்லை
இனி தேவை ஒன்றில்லை
உனை பாடாமல்
ஒருபோதும் மகிழ்வில்லை
பக்திக்கு மிஞ்சிய
மேன்மை எனக்கில்லை
பக்தர்க்கு நீயன்றி
காவலும் வேறில்லை
முக்திக்கு நீயன்றி
முடிவு ஒன்றில்லை
முக்திக்கு ஈசனே
நீயன்றி நானில்லை
18-8-16, இரவு, 11.00 மத்திகிரி
BT Song 484 Without you I am no more
Becoming the sense in my heart
And core to my thought
And becoming fullness of my life
You live with me
There is no lack of grace
And no end to your love
There is no other protection
Other than your compassion
There is no separation between us
And no shortage in our relationship
Once I lived with you
I don’t have a life without you
Nothing to say more
I don’t need anything more
I don’t have joy
Other than singing about you
I don’t have nobleness
Other than bhakti
There is no protection other than you
For the bhaktas
You are the final resort
For mukti
O Muktesa
Without you I am no more
18-8-16, 11.00 pm. Mathigiri
BT Song 485
As I was listening to a Purandaradasa song (in Kannada), which I cannot follow completely, but understood the word, what kind of merit that we have done. Then inspired by that song I wrote this.
BT Song 485 யார்பெறுவார்
என்ன புண்ணியம் நாங்கள் செய்தோம்
எம்மேல் இரங்கி நீயும் வந்தாய்
இதை உணராது வாழ்ந்து பார்க்கிறோம்
எம்பிழை பொருத்தருள் உன்னையே வேண்டுறோம்
முந்தைய வினையிது என்று சொல்வோமோ
முப்பாழ் நெருக்குது என்று தவிப்போமோ
உன்னிடம் வந்தபின் தயங்கிய நிற்போமோ
உன்னருள் கிடைத்தபின் அதையும் இழப்போமோ
அறியாத காலத்தை ஐயனே பொறுப்பாய்
அறிந்தே செய்ததை மன்னித்து ஏற்பாய்
விளங்காது வாழ்கிறோம் ஞானத்தை அளிப்பாய்
வினையெல்லாம் நீக்கி உன்னிடம் சேர்ப்பாய்
நீ செய்த புண்ணியம் மட்டுமே பெறுவோம்
நீதரும் மன்னிப்பு ஒன்றையே அறிவோம்
உன் நீதி ஒன்றையே நாங்கள் அணிவோம்
உன்னடியாரெனச் சொல்லியே மகிழ்வோம்
இந்தப் பேற்றினை வேறெவர் அறிவார்
இகத்திலே உன்னருள் யாரினிப் பெறுவார்
தன்னையே தாழ்த்தி வந்திடுவோரே
தற்பரனே உன் புண்ணியம் அடைவார்
மத்திகிரி, 18-8-16 இரவு, 11.15
BT 485 Who will receive
What kind of punya (merit) we have done
You came down having pity upon us
We try to live not realizing this
Kindly forgive our (this) error
Will we say that this is because of our past karma?
Or the three snares@ are come and attack us
Will we hesitate once we come near to you?
Will we lose your grace once we receive it?
Lord forgive the past in which we never know you
Accept us by forgiving as we have done so many things knowingly
Give us wisdom as we live without understanding
Removing all kinds of karmas and take us with you
We will receive only your merit which you have earned for us
We know only the forgiveness which you gave
We will wear only your righteousness (dharma)
And we will rejoice by saying that we are your bhaktas
Those who received this noble status will realize this
Who else can receive your grace other than us?
Only those who humble themselves alone
Will receive your merit (punya) O noble one!
@Anavam, kanmam and maya in Tamil =Ego, karma and Maya
Mathigiri, 18-8-16 11.15 pm.
Leave a Reply