BT Song 511
As I was recalling both the songs 508 and 509, again reflecting the unique relationship between a mother and baby, I wrote this song.
BT Song 511 அவன் அறிவான்
அழும் குரல் கேட்டால்
அன்னையும் பொறுப்பாளோ
அள்ளி எடுத்து
தன்மீது வைக்காளோ
பசியென மதலையும்
சொல்லிட வேண்டுமோ
பதறியே பால் தந்து
பசிப்பிணி போக்காளோ
அறிவானே அவனும்
அதைவிட அதிகம்
அவசியம் வருவானே
ஏன் வீண் தயக்கம்
குரல் கூட உயர்த்திக்
கூப்பிட வேண்டாம்
குறைகளைச் சொல்லி
கதறிட வேண்டாம்
உன் நிலை அறிந்து
அவன@ @ல்லு
ஒன்றும் பேசாது
மெளனமாய் நில்லு
உனக்கு உதவிட
வழியைத் திறப்பானே
உணர்ந்து கொள்ள உன்
அகக் கண் திறப்பானே
மத்திகிரி, 9-9-16, மதியம் 2.55
BT Song 511 He knows
Will a mother tolerate it?
When she listens to the cry of her baby
Won’t she took it immediately
And keep in on her bosom
Does the baby needs
To inform about its hunger
Won’t the mother feed it immediately?
To quench its hunger
He knows
Better than that
Definitely He will come
And why this much hesitation
We need not even raise our voice
To call Him
And we need not cry
Sharing our problems
Knowing your condition
Go to His feet
And stand still there
Without uttering a word
He will open the doors
To help you
And He will open your inner eyes
To see that
Mathirigi, 9-9-16, 2.55 pm.
BT Song 512
As I got up very early, I lay down on the bed just worshipping the Lord. That time I thought that though I cannot avoid recalling yesterday and worry about tomorrow, what I need for today is His peace to spend this day with Him. As I reflected this thought, I wrote this song.
BT Song 512 அமைதி வேண்டுவோம்
கதிரவன் தோன்றும் முன்
கருக்கலில் எழுந்து
கடவுளின் கருணையை
மனதில் நினைந்து
துதிகளின் மத்தியில்
வாழ்வோனைப் பணிந்து
தொடங்குவோம் இந்நாளை
திருவடி வந்து
சென்ற நாட்களில்
நம்முடன் இருந்தான்
சோர்வுற்ற போது
நம்மையும் சுமந்தான்
நம் கடன் செய்ய
ஊக்கமும் அளித்தான்
நன்மைகள் பலசெய்து
நம் வாழ்வை நிறைத்தான்
எத்தனை கேள்விகள்
எதிர்காலம் எண்ணி
ஏக்கம் பல உண்டு
தேவைகள் எண்ணி
அவைகளை நிறைவேற்ற
தீர்மானம் பண்ணி
அவனிடம் செல்வோம்
அருளையே நன்னி
ஆயினும் இந்நாளும்
நலமாய் நகர
அவசியம் தேவை
மனதில் அமைதி
அதை அருளும்
அவனடி அண்டி
இறைஞ்சுவோம் அவனை
மீண்டும் வேண்டி
மத்திகிரி, 12-9-16, காலை, 5.15
BT Song 512 Let us seek calmness
Getting up
Before the sun rise
Thinking about
God’s grace in us
And bowing the one
Who dwells amidst praises?
Let us start this day
Coming unto His feet
He was with us
In the previous days
And carried us
When we become tired
He encouraged us
To do our duties
And He filled our lives
With so many blessings
How many questions
Thinking about the future
Many longings are there
Thinking about our needs
And taking decision
To accomplish them
Let us go to Him
Seeking only His grace
Yet to pass this day
Properly
Definitely we need
Peace within us
and going to His feet
as He is the one who bestows it
Let us beg Him one more time
Seeking it again
Mathigiri, 12-9-16, 5.15 am.
BT Song 513
Some bitter experiences in life often discourage us from attempting to regain what we lost. Of course learning through that bitterness, instead of accepting defeat, with the grace of God and help of others, we should again take bold steps to launch for the unknown areas of life. Otherwise neither God nor others can help us to regain our lost life. Taking courage, risk and counting the cost we need to proceed is discouraged by the past bitter experience of life. Then alone God can give a double fold blessing.
BT Song 513 இரட்டிப்பாய் தருவான்
இழந்ததை மீண்டும்
பெறவே விரும்பினால்
இறைவன் துணையும்
அவசியம் வேண்டும்
இழந்ததை எண்ணி
கலங்கித் தவிக்காமல்
புதுவாழ்வு காணப்
புறப்பட வேண்டும்
இழப்பிற்குப் பிறரைக்
காரணம் ஆக்காமல்
இறைவன் சித்தமாய்
அதை கொள்ள வேண்டும்
இழப்பின் வலியை
எண்ணிடும் போது
மீண்டும் முயன்றிட
மனது தயங்கும்
எதிர்மறை எண்ணங்கள்
ஏராளம் தோன்றி
முயற்சியைக் கூட
முடக்கிப் போடும்
அப்போது பிறரின்
உதவியை ஏற்று
இறைவன் அருளை
அதனுடன் சேர்த்து
துணிவின் துணையுடன்
அச்சத்தைப் போக்கி
முயன்றிடவேண்டும்
முனைப்புக் கொண்டு
துணிந்தவர் அன்றி
வென்றவர் இல்லை
துவண்டவர் மீண்டும்
பெற்றதும் இல்லை
சந்தேகம் என்னும்
சஞ்சலம் போக்கி
இருமனம் தன்னை
அறவே நீக்கி
மீண்டும் ஒருமுறை
முயலும் போது
இரட்டிப்பாய் தருவான்
இறைவன் அப்போது
மத்திகிரி, 12-9-16, மதியம் 2.20
BT Song 513 He will give back in double
If we want to get back
What we have lost
We need God’s help
Definitely
Not lamenting
About which we have lost
We need to press forward
To see a new life
Not blaming others
As the cause of our loss
We should take it
As God’s will
When we think about
The pain of loss
We will hesitate
To attempt again
Several negative
Thoughts will come
And cripple
Our further efforts
That time
Taking others help
Adding God’s grace
Along with it
Removing the fear
With the help of courage
We should strive again
With new enthusiasm
Only those who are
Courageous alone won
And those who are discouraged
Never received it back
Removing the
Spirit of doubt
And removing
Double mind
When we strive
One more time
God will give
Doubly again
Mathirigi, 12-9-16, 2.20 pm.
BT Song 514
One eternal need of human beings is to listen to some comfortable words in distress and encouragement in defeat. For me one important thing in our bhakti is that God expects us to be that comforter and encouragement for those discouraged and get defeated in life. In our bhakti we neither blame any fat or karma or Time or even God for all misfortune in life rather seek comfort and encouragement from others. And we do the same to others in their need, rather than blaming their fate/karma or Time. Of course every religion teaches the same thing to its followers, but in our bhakti it becomes fundamental.
BT Song 514 ஆறுதல் வேண்டும்
ஆறுதல் தேடி மனதும் அலையும்
அதைத் தருபவரிடம் தன்னையே திறக்கும்
தேறுதல் வேண்டி இதயமும் ஏங்கும்
அதைத் தருவோரை தெய்வமாய் வணங்கும்
ஏதோ ஒன்றை இழந்ததினாலே
எல்லோர் மனதும் ஆறுதல் தேடிடும்
தேவைகள் பலவும் கொண்டு வாழ்வதால்
தேறுதல் தேடி ஏங்கியே இருக்கும்
இந்த உணர்வு இல்லா உயிரினம்
இருப்பதாக எனக்குத் தெரியலை
ஏதோ ஒரு விதம் இவற்றையும் நாடி
வாழாத மனிதரை நானும் பார்க்கலை
துறந்து சென்ற துறவியும் கூட
துறவிலே அந்தத் தேறுதல் கண்டான்
துறவிக்கே இந்நிலை என்ற பின்
துறவை மறுத்தவர் நிலையென்ன சொல்ல
ஆறுதல் தேறுதல் வேண்டா மனதை
இதுவரை எவரும் பார்த்ததும் இல்லை
அவற்றையும் கூட ஏற்காத மனிதரை
இறைவனும் இதுவரை படைக்கவில்லை
சொல், செயல், சிந்தை மூலம்
ஆறுதல் அளித்து அவனியில் வாழ்வோம்
தேவைப்படுவோர்க்கு தேறுதல் தந்து
தெய்வத்தின் குணத்தைப் பிறர்க்குக் காட்டுவோம்
மத்திகிரி, 12-9-16, மாலை, 6.30
BT Song 514 Needs comfort
The heart will seek comfort and will log for it
And will open it to those who will give it
The heart will long for consolation
And will consider those as god who gives it
As we have lost something
All that the heart seeks is consolation
As we live with so many needs
It will seek consolation with much longing
I don’t know
That any create can live without this sense
And I have never seen any human beings
Who never sought after it?
Even a sannyasi who has renounced everything
Found that consolation in his renunciation
If this being the truth for a sannyasi
What can we say about others?
None has seen a heart
Which never sought consolation and comfort?
And God has never created any human being
Who never accepted it?
Let us live on this earth
By giving comfort through words, deeds and thought
And let us show the nature of God
By providing comfort those who seek it
Mathigiri, 12-9-16, 6.30
BT Song 515
See: Who is not a Hindu [in the blog] for the background of this song
BT Song 515 கேட்பதை விட்டேன்
அடுத்தவர் அனுபவம் நமக்கு ஏற்காது
அவர் கொண்ட ஆனந்தம் நமக்கு புரியாது
அவரவர் தமக்கு உகந்ததைத் தேடணும்
அதன்வழி ஓடி இறைவனை அடையணும்
பிறர் புசிக்க என்பசி போகாது
பிறர் சொல்ல என் மனம் அடைந்து விடாது
குதிரைக்குத் தாகம் இல்லா வரையில்
குளத்தில் முக்கினும் நீர் குடிக்காது
என் மனம் அறிந்தவன் என்வழி வந்தான்
என் தேவை எதுவென அவனும் அறிந்தான்
என்னுளம் அதற்கென ஏங்கிய பின்னே
என்னுளம் இருந்திட என்னிடம் வந்தான்
அதனை அறிவால் ஆராய்ந்து பார்த்தேன்
அதைப் புரிய நூல்பல படித்தேன்
மேற் கொண்டு அறிய பலரிடம் கேட்டேன்
என்னுளே நானும் வாதிட்டுப் பார்த்தேன்
ஆயினும் இவை ஒன்றும் உதவிடவில்லை
அவன் கொண்ட கருணையை விளக்கவும் இல்லை
இது ஏன் என்று அவனையே கேட்டேன்
இதற்கு அவனும் பதில் தரவில்லை
கேள்விகள் கேட்பதை நிறுத்திய பின்னே
கேள்விகள் அற்ற பதிலாய் வந்தான்
அந்தப் பதிலை உணர்ந்த பின்னே
பதிலற்ற கேள்விகள் கேட்பதை விட்டேன்
மத்திகிரி, 12-9-16, இரவு, 8.35
BT Song 515 give up asking
Other’s experience is not acceptable to us
We cannot understand their joy
Each one should seek what is proper for her
And should reach God through that process
My hunger won’t go if others eat for me
My mind won’t receive because others shared
Until the horse feels thirst
It won’t drink even if we push its head in water
The One who knows my heart came on my path
And He understood what my need is
Once my heart too longed for that
He came to dwell within me
I analysed it through my reason
To understand it I read many books
Asked others further to know about it
And even I debated about it within me
Yet none of them were useful to me
I never understood His compassion
Then I asked Him ‘Why” this happened (to me)
But no answer came from Him
Once I stopped asking questions
He came as the answer which does not have any question
Once I understood that answer
I stopped asking questions which do not have answer
Mathigiri, 12-9-16, 8.35 pm.
Leave a Reply