BT Song 751
BT Song 751 I will ask again
Oh my Lord
I came to know about my call
I beg you
To declare it to me.
I want to spend
Rest of my life
As you have
Led it so far.
I have done
So many things
Thinking that
That was my call.
But in them
Many times
My personal interest
Also got mingled.
There were
Some reasons
For you to keep quiet
Even after knowing that.
As you can
Work only
Through my
Weakness alone
You overlooked
All my shortcomings
Even after
Knowing them.
There is
No limitation for you
You don’t need
Anybody’s help (to accomplish)
But when you
Work through us
You too are bound
By our limitations.
I understood this
Truth well
You know
That I know about it.
That is
My greatest burden
I become
Discouraged because of it
What is the
Reason for this silence
Why you
Further delay
I will ask
What I already knew
Knowing that
You give the same answer
Gurukulam. 27-9-2017, 7.15
As I went for my morning walk, I thought about my shortcomings which become impediments for God to accomplish so many things through me. But the problem is that I know that God has to work only through my weakness and he has no other option, provided he wants to continue to use me. At the same time this also becomes my burden. So what is my call? Continue to remain a hurdle for God or to seek his will and permission to give room for him to release me from so many things so that he can do his work in a better way? I know the answer to this, but asking the same old question to get the same answer also becomes a problem for me. [If this song or this comment makes no sense, never mind. As usual, ignore this one also].
BT Song 751 மீண்டும் கேட்பேன்
அழைப்பை அறிந்திட
ஐயனே வந்தேன்
அதை அறிவிக்கக்
கெஞ்சி நின்றேன்
இதுவரை என்னை
நடத்திய படியே
எஞ்சிய நாட்களை
கழித்திட விழைந்தேன்
இதுதான் அழைப்பு
என நான் நம்பி
எண்ணிலா செயல்கள்
செய்ததும் உண்டு
ஆயினும் அதில்
என் நலம் மட்டும்
பலமுறை கூடவே
கலந்ததும் உண்டு
அதை நீயும்
அறிந்த பின்னும்
அமைதி காக்கக்
காரணம் உண்டு
என் பெலவீனம்
தன்னிலே மட்டும்
உன்னால் இயங்க
முடியும் என்று
என் குறைகளை
அறிந்து கொண்டு
அவற்றை எண்ணாமல்
இருந்தது உண்டு
எவ்வித வரையறை
உனக்கு இல்லை
எவர் உதவியும்
தேவையும் இல்லை
ஆயினும் எம் மூலம்
இயங்கும் போது
எமக்குள்ள வரையறை
உனக்கு ம் உண்டு
இந்த உண்மை
எனக்குப் புரியும்
அதுவும் கூட
உனக்குத் தெரியும்
அதுதான் எனக்குப்
பெரிய பாரம்
அதனால் சோர்ந்தேன்
மனதில் நாளும்
இன்னும் மவுனம்
காப்பது என்ன
பதிலும் தந்திட
தாமதம் என்ன
தெரிந்த பதிலை
மீண்டும் கேட்பேன்
அறிந்து அதையே
நீ தருவாய்
குருகுலம், 27-9-2017, காலை, 7.15
BT Song 752
As I was typing the Surdas songs both in Hindi and the English translations, there were few songs in which Sur expressed his bhakti through viraha bhakti (love in separation). Even while I was typing them, I was thinking how this kind of bhakti comes very close to the Indian better to a Hindu mind, as we have so many songs like this almost in every bhakti tradition. So when I thought about it, again I wrote this song having the same spirit of Viraha bhakti. Though fish will suffer without water, water cannot understand it. But the Lord cannot do the same with his bhakta.
BT Song 752 உனக்குமா புரியாது
வேண்டித்தானே உன்னைக் கேட்கிறேன்
விரும்பி தானே நானும் வருகிறேன்
ஆயினும் பொறுமை காக்கச் சொன்னாய்
அதைத்தான் நானும் செய்யேன்
ஆத்திரம் அவசரம் கொள்கிறேன்
ஆதங்கப் பட்டுப் புலம்புறேன்
வருகிறேன் என்று சொன்னபின்
தாமதம் செய்தால் கலங்குறேன்
உனக்கான நேரம் ஒன்றிருக்லாம்
காரணம் அதற்குமே சரியாக இருக்கலாம்
அதையெல்லாம் எண்ணிட நேரமில்லை
அமைதியாய் இருந்திட முடியவில்லை
வருகின்ற நேரத்தைச் சொல்லிவிடு
வாசலில் வந்து நீ தட்டிவிடு
வீணாகச் செய்யாதே தாமதமே
என்ன நீ செய்தாலும் சம்மதமே
காத்துதான் கண்கள் பூத்துப் போச்சு
கண்ணீரும் நின்றதால் வறண்டு போச்சு
பேச்செல்லாம் பேசியே நாளுமாச்சு
புலம்பலும் இப்போது ஓஞ்சு போச்சு
தரிசனம் கிடைக்காமல் தவிக்கிறேன்
தாளினைப் பற்றாமல் சோர்கிறேன்
கணநேரம் பிரிந்தாலும் தாங்க மாட்டேன்
கைவிட்டால் உயிரினி வாழ மாட்டேன்
நீரினைப் பிரிந்த மீன் போலவே
நானுனைப் பிரிந்து வாடுகிறேன்
நீருக்குப் புரியாது மீன் நிலைமை
உனக்குமா புரியாது எனது நிலைமை
குருகுலம், 28-9-2017, இரவு 11.30
752 You too cannot understand?
I only ask you with much request
I come unto you with this desire
But you asked me to have patience
That I cannot do any more.
I am become over agitated
I lament with much pain
If you further delay
After promising to come, I am troubled.
You might have your own time to come,
You might have some good reason for that.
But I don’t have time to think about it
I cannot keep quiet.
You better declare about the time of your arrival
Come and knock at the door
Don’t further delay unnecessarily
But whatever you do, I agree with it.
My eyes are sore looking for you
Now tears also become dry
I have stopped talking for long time
Now I even stopped lamenting.
I am longing without having your darshan
Unable to cling your feet I become tired
I cannot bear even if I get separated for few seconds
If you abandon me I won’t live any more.
I am suffering like a fish
Which is deprived of its water (to survive)
But the water cannot understand the condition of the fish
But cannot you too understand my condition?
Gurukulam, 28-9-2017, 11.30
BT Song 753
When sat for my worship time as the inspiration to come to write another song, as usual I resisted. This also troubling me not allowing sitting quietly to talk with the Lord. After initial resistance, get irritated. I took the paper and began to write this song justifying that as I don’t know how to talk properly, it is better for me to give in writing.
But this is true in one way. I prefer to put my thoughts in black and white than sit and talk about it. In talking there will be so many inconsistencies and contradictions, but when I write, as I read it again and also refer to other sources, relatively I can present my views with some clarity than when talking about it.
BT Song 753 இதுதான் தெரியும்
இது ஒன்று செய்யத்தான்
எனக்குத் தெரியும்
இப்படித்தான் நான்
வழக்காட முடியும்
பிறர்க்குப் பலவித
திறமைகள் கொடுக்க
எனக்கு மட்டும் நீ
இக்குறை வைக்க—இதுஒன்று….
சொன்னால் தெளிவாகச்
சொல்லவும் தெரியல
எனக்காக பேசிட
எவரும் இல்லை
எனவே எழுத்திலே
எழுதி காட்டுறேன்
எனக்குத் தெரிந்ததை
நானும் செய்கிறேன்—இதுஒன்று….
சொன்னால் காதிலே
வாங்காமல் போகலாம்
சரியாகச் சொல்லவும்
தெரியாமல் போகலாம்
எழுத்தில் எழுதிக்
கொடுத்த பின்னால்
உனக்கதை மறுக்க
முடியாது என்பதால்—இதுஒன்று….
நீ சொன்ன தெத்தனை
எவரிங்கு அறிவார்
நீ சொல்லக் கேட்டவர்
மட்டுமே அறிந்தார்
நல்ல வேளை
நாங்கள் அறிந்திட
சீடர்கள் எழுதி
தந்ததைப் போலவே—இதுஒன்று….
நான் சொல்ல நீ கேட்க
நேரமே இல்லை
நான் மட்டும் தானா
உனக்குள்ள கவலை
எனவே எழுதி
தந்த பின்னாலே
எப்போது முடியுமோ
அப்போது நீபடிக்க—இதுஒன்று….
குருகுலம், 29-9-2017, காலை 11.00
753 This alone I know
I know only
To do this
I can plead
Only this way
When you gave
So many talents to others
You gave this
Shortcoming to me–….I know only this
I don’t know
To talk clearly
I don’t have
Anyone to plead for me
Therefore
In order to I share
I put in words
What I know–….I know only this
If I talk
You may not listen to me
I may not
Even plead properly
But once I gave to you
In written
As you cannot
Ignore it–….I know only this
How much you have
Who knows?
Only those who listened to you
Alone know about it
Fortunately for us to know
As the disciples
Recorded them
And gave us–….I know only this
You don’t have
Time to sit and listen to me
Am I the only
Concern for you
Therefore once I gave
You in writing
As you can read
When you have time–….I know only this
Gurukulam, 29-9-2017, 11.00 am.
BT Song 754
After writing the previous poem (753), as my mind calmed down, I again sat silently completely immersed in the calmness around me. I immensely enjoyed and tried to tune my spirit to go along with it to worship the Lord. I don’t know how many seconds this calmness lasted. Maybe only a few seconds, but the joy which I received through such silent worship remains for a long time, even throughout the day. After that silent meditation and worship, thanking God for giving such an opportunity, I wrote this song to Praise him. As I was sitting in the swing in the library facing the banyan tree, green grass in front of me, slight drizzling, the way birds make noise, the creepers and branches of the tree swing gently—you need to be in such place and time and also alone without anyone around you to experience and enjoy it. Even if you want, you won’t talk but only get immersed in that silence to worship the Lord joining with nature. As I got this opportunity after a long gap, like a blind person regaining his sight, I rejoiced again.
BT Song 754 வந்தேன் பணிய
அமைதியாக உன்னடி
அமர்ந்து இருக்க
அனுதினம் தருகிறாய்
அருளினை எனக்கும்
இதைப் பெற நானென்ன
தவம் செய்தேன்
என் மீது உனக்குள்ள
பரிவுதான் அறிவேன்
எண்குணம் அறிந்தால்
என் தேவை அறிந்தாய்
அதற்கேற்ப சூழ்நிலை
அமைத்துத் தந்தாய்
இதையெண்ணி என்னிரு
கரங்களும் குவித்தேன்
இருகண்ணும் குளமாக
திருவடி பணிந்தேன்
எனையன்றி எவரிதை
உள்ளபடி அறிவார்
எப்படிச் சொன்னாலும்
எப்படிப் புரிவார்
அதற்கான தேவை
எனக்கிங்கு இல்லை
ஆயினும் சொல்கிறேன்
அவரதைப் பெறவே
எத்தனை அமைதி
என்னைச் சூழ்ந்து இருக்கு
எனக்குள் அதுவும்
நிறைந்து இருக்கு
பார்வை இழந்து
பெற்றவன் போல
மீண்டும் நீ தர
நன்றியால் துதித்தேன்
பசும்புல் எங்கும்
போர்வை போர்த்த
பறவைகள் இணைந்து
துதிகள் பாட
மரம் செடி கொடிகள்
மகிழ்வுடன் ஆட
மழைமேகம் அதற்குத்
தாளம் போட
இயற்கையின் இந்த
இனிமையில் நனைந்து
இதயம் நிறைய
வந்தேனே பணிந்து
குருகுலம், 29-9-2017, காலை 11.30
BT Song 754 I came to worship you
You give
Grace immensely
For me to come and
Sit at your feet calmly
What kind of tapasya (penance)
I have done to receive this
It is nothing but
Your mercy that I know well.
Knowing my nature
Understanding my need
You arrange circumstances
Accordingly.
Knowing this
Folding both my hands
Tears flowing from eyes
I bowed at your feet
Who can understand its true nature?
Other than me
How they are going to understand it
Even if I try to share it?
There is no
Need for this
Yet I share
So that they too can have that experience!
How much calmness
Surrounds me
It also fills
Me within.
As the blind person
Received back his sight
As you gave this again
I praise you with many thanks.
The green grass
Has spread its carpet everywhere
Birds also joining
Singing your praises
Trees and creepers
Joining, began to dance
The thunder
Also began to play the drum
Get drowned in this
Sweetness of nature
I came unto you
With fullness of my heart to bow at your feet.
Gurukulam, 29-9-2017, 11.30
BT Song 755
For me Muktiveda introduces new value in the life of a bhakta, which may not be in her worldview or not very explicit. As a sannyasi I am not expected to serve others through my body and life, though it is not prohibited in our Hindu Worldview. But for me, according to Muktiveda, the more one goes near to God, the more she has to go among the people to serve in whatever possible way. So as I was reflecting about my life as a sannyasi and perfectly enjoying it here, without any responsibility and burden (in fact it is bit luxurious considering the comforts here, the expenses involved in maintenance of this ashram, which is not serving any purpose etc.), my conscience pricked me as I am enjoying a luxurious life here than living as a sannyasi. Then I wrote this song.
@ According to my understanding if one renounces to gain something, then it is not renunciation. So a sannyasi should even renounce the purpose of renunciation itself.
BT Song 755 நடைமுறையில் காட்ட வேண்டும்
நடைமுறை வாழ்வில் காட்ட வேண்டும்
நான் பெற்ற இரக்கத்தை நடப்பிக்க வேண்டும்
எனக்காக என்னோடு என்னுள்ளே வாழாமல்
என்னால் இயன்ற சேவை செய்ய வேண்டும்
துறவின் நோக்கம் துறப்பதில் இல்லை
துறவின் தன்மையை அறியாத வரையில்
பெறுவதற் கென்றே துறக்கிற போதும்
பெற்றதைத் துறக்காமல் துறவும் இல்லை
படைத்ததின் நோக்கம் எதுவாக இருந்தும்
படைத்தது யாரென்று தெரியாது இருந்தும்
வந்தபின் வாழ்கின்ற வாழ்க்கையின் மூலம்
வந்ததின் நோக்கத்தை புரிய வேண்டும்
உடலாலும் மனதாலும் பிறரோடு வாழ்ந்து
உடல் தேவை மன தேவை எதுவென்று புரிந்து
இயன்ற சேவை அவை மூலம் செய்து
வந்த நோக்கத்தை நிறைவேற்ற வேண்டும்
இந்த உண்மையை நீ சொல்லித் தந்தாய்
இவ்வுலகில் வந்து நீ காண்பித்து சென்றாய்
உன் மூலம் அறிந்த உண்மையிதை நானும்
உடலாலும் மனதாலும் நிறைவேற்ற வேண்டும்
குருகுலம், 29-9-2017, இரவு 11.30
755 Should demonstrate in practical life
I should demonstrate in practical life
I should apply the mercy that I received in my life
Not living for me within me as a recluse
I should do seva to others as much as possible
The goal of sannyasa is not in renouncing
Unless one does not know the very nature of sannyasa?
As we too renounce only to get something
Unless we are ready to renounce what we received there is no true renunciation. @
Whatever might be the reason for creation?
Even if we do not know who created us
Only through the life which we live now
We should understand the reason for our coming
Living with others in both in body and mind
Understanding the need of body and mind (of others)
We should accomplish the purpose of our coming
By serving only through them.
You alone taught this truth to me
You came and demonstrated this on this earth
The truth which I learnt from you
Should accomplish it through my body and mind.
Gurukulam, 29-9-2017, 11.30 pm.
Leave a Reply