BT Song 826
BT Song 826 This is enough
This is enough for me here (on this earth)
What else is there for me to say to you?
You should do this miracle of
Living each day with you
There is no place of tiredness here
The situation won’t overcome me
There is nothing on this earth
Which could separate me from you?
Understanding the purpose
Giving this each day life by you
Living each second in you
My mind should overcome this world
Not thinking any more about
Any work as small or big
My buddhi should realize that
All that I do is only for you
I realized the purpose of coming to this world
Along with it I understood the purpose of living
At the end I will attain you by doing
Everything properly
Till then to run each day
You should bestow the grace as before
Receiving it joyfully
I should live each day like this
Mathigiri, 13-2-18, (14-2-18) இரவு 12.15
Another song thinking about the blessing of living each day by doing everything for the Lord.
BT Song 827
BT Song 827 I worship your Holy feet
I bowed at your feet
To take them on my head
I sought God
To receive grace
I get wet in bhakti
To attain mukti
I rejoice in singing
To grow in bhakti
There is no hurdle
To receive grace
There is no disturbance
To understand love
There is no language
To sing your praises
I live for you
There is no shortcoming in it
Thousands of reasons are there
For me to live
But there are shortcomings
In it
Finally when I
Sought completeness
I received it
By reaching you
Can I find it?
Any other reason
Once you came
Seeking after me
Once I gave me
After receiving you
Can I find any shortcomings?
In it?
I will bow to you with whole heart
By taking your feet on my head
Filled both in
Mind and thought
And singing
Your praises
Living this day
For you
Mathigiri, 14-2-18, 4.50௦ a.m.
As I got up very in the morning when I sat for worship I wrote this song to praise the Lord to live each day in him.
BT Song 828
BT Song 828 I gave me
No need to have
Anger or irritation against anyone
There is no need to
Have hate or enmity with anything
You called me
To live in you
If I understood it through my buddhi
That is enough
I knew you
To have fellowship with you
I live with you
To accomplish your will
When you
Refine me for this
I will surrender
Not saying anything
In order have
Holiness in mind
You gathered the wastes
To set them on fire
In order to have
Truth both in and out
You washed me
By removing the dirt
You gave new life
As a refined gold
You removed
Frustration and lamentation
You asked me
To run towards you
You asked me
To remove unnecessary burden
I am not
Anger with any one
There is no place
For hatred on anything
There is no confusion
In the life that I am living
Once I understood this
There is no shortcoming in it
I will live celebrating
And worshiping you
I will rejoice
By proclaiming your fame
For that
I gave me to you
I will uplift you
Oh my Lord
Mathigiri, 14-2-18, 5.15 a.m.
After writing the previous song (827) as I continue to worship the Lord, I realized the way he refines us by removing several unwanted thoughts of anger, hate, depression, enmity etc. so that we can worship him meaningfully. As I continue to meditate, as the inspiration came I wrote this song.
BT Song 829
BT Song 829 I forgot what I told
Somehow I forgot what I told (you)
I lost the strength to accomplish what I told
Though I knew your will for me
Somehow I forgot it—somehow….
Many questions that come continuously
Along with them, the confusion which comes
Added to them as my original nature mingle
As this wavering mind get depressed—somehow
As I couldn’t get what I was expecting
As only disappointment alone remained
As my heart only longs for
What you have promised to give—Somehow….
I don’t have patience for your time to come
Though I lived with you every day I found some emptiness
Though I am not qualified to receive
Forgetting that as I sought to receive—Somehow…
I told that I am the clay on your hand
I told that I am your slave
I told that I am only living for you
But forgetting all these promises which I gave—somehow….
I know that this is not new to me
I realized that this is my condition
I don’t know the way to overcome it
I came only tell this to you—somehow…
Mathigiri, 15-2-18, 10.30௦ p.m.
I often expect God to remain steadfast in his promises which he gave. Of course he remains steadfast. But as I don’t have patience to wait for his time to give as per his promise, I easily forgot all that I promised to him. This is of course my nature and this song is that lamentation.
BT Song 830
BT Song 830 I came alone
I came alone with much hesitation
I stood to bow at your feet
I waited for the grace of your eyes
I came longing to tell about my love
Some kind of hesitation was there within me
The shyness prevented me to tell
But as my desire prompted me
Then my heart took courage
First I came only with much hesitation
I am afraid even to bow at your feet
But does the desire know any shyness
Will any hesitation come to me after that?
I have so many things to share with you
This simple girls has one longing
I came to tell all of them
But somehow I keep quiet
Won’t you receive it after knowing me?
Won’t you accept taking me on your shoulders?
If you further delay I will get disturbed
I will get depressed because of love in separation (viraham)
Don’t you have the same longing as I have for you?
Why this drama and is it proper to hide it (from me)
Are you not the one who knew the greatness of bhakti?
Don’t you know the bhakti of this innocent one?
When we both are alone
What is the need for any hesitation?
Let us mingle with each other
Let us rejoice by forgetting the world
Mathigiri, 16-2-18, 6.16 p.m.
Another beautiful evening in February. As I went for my evening walk I began to talk with the Lord. Then I said the first line as my prayer. As inspiration came I wrote this song in the viraha bhakti genre. In order to enjoy the meaning of this song one should imagine this scene in her mind: the girl coming with real longing, fear and hesitation; then taking courage as the desire prompts, but still standing with shyness and expecting the Lord to take the initiation to receive her. Such a theme is quite common in Indian bhakti tradition.
BT Song 826 இது போதும்
இது ஒன்று போதும் இங்கு எனக்கு
வேறென்ன சொல்ல நானினி உனக்கு
அனுதினம் உன்னுடன் வாழ்ந்திடும் இந்த
அதிசயம் செய்யணும் நீயும் எனக்கு
சோர்வுக்கு இங்கு இடம் கிடையாது
சூழ்நிலை என்னை மேற்கொள்ளாது
உன்னைவிட்டு என்னை பிரிக்கும்
ஏதும் உலகில் இனி கிடையாது
தருகின்ற அனுதின வாழ்வை நானும்
நீ தருவதின் நோக்கம் அறிந்து
ஒவ்வொரு நொடியும் உன்னுள் வாழ்ந்து
உலகை வெல்லணும் எனது மனது
சிறியது பெரியது என நான்
செயலை இனி எண்ணிடாமல்
எது செய்தாலும் எல்லாம் உனக்கு
என்பதை உணரனும் எனது அறிவு
வந்ததின் நோக்கம் நானும் அறிந்தேன்
வாழ்வதன் நோக்கம் அதனுடன் புரிந்தேன்
இறுதிவரையில் நன்கு செய்து முடித்து
உன்னை நிச்சயம் நானும் அடைவேன்
அதுவரை நானும் அனுதினம் ஓட
அருளணும் நீயும் முன்போல் அருளை
அதனை அடைந்து நான் உவகையோடு
வாழணும் இதுபோல் நாளும் வாழ்வை
மத்திகிரி, 13-2-18, (14-2-18) இரவு 12.15
BT Song 827 திருவடி பணிந்தேன்
திருவடி பணிந்தேன்
தலையில் சூட
தெய்வத்தைத் தேடினேன்
அருளினை நாட
பக்தியில் நனைந்தேன்
முக்தி அடைய
பாடியே மகிழ்ந்தேன்
பக்தியில் வளர
அருளினை அடையத்
தடையேதும் இல்லை
அன்பை உணர
இடையூறும் இல்லை
உன் புகழ் பாட
மொழிகளும் இல்லை
உனக்கென வாழ்ந்தேன்
குறைகளும் இல்லை
ஆயிரம் காரணம்
உள்ளன வாழ
ஆயினும் அவற்றுள்ளும்
குறைகள் உள்ளன
இறுதியில் நிறைவை
நாடிய போது
அடைந்தேன் அதனை
உன்னிடம் வந்து
இதனினும் காரணம்
வேறேதும் காண்பேனோ
என்னை நீ தேடியே
வந்திட்ட பின்னே
உன்னையே அடைந்து
எனை தந்த பின்னே
குறையேதும் அதில்
இனி காண்பேனோ
மனமொழி வாக்கில்
மீண்டும் நிறைந்து
மனதார உன் புகழ்
பாடியே பணிந்து
இன்றைய நாளில்
உனக்கென வாழ்ந்து
இணையடி சூடுவேன்
உளமாற பணிந்து
மத்திகிரி, 14-2-18, காலை, 4.50
BT Song 828 தந்தேன் என்னை
எவர் மீதும் கோபம்
எரிச்சலோ வேண்டாம்
எதன் மீதும் வெறுப்போ
பகையோ வேண்டாம்
உனக்குள்ளே வாழ
எனை நீ அழைத்தாய்
அதையே அறிவால்
அறிந்தால் போதும்
உன்னையும் அறிந்தேன்
உறவாடி மகிழ
உன்னுடன் வாழ்ந்தேன்
உன் சித்தம் நிகழ
இதற்கென என்னை நீ
புடமிடும் போது
என்னையே தருவேன்
ஏதும் சொல்லாது
சிந்தையில் தூய்மை
நிறைந்திட வேண்டி
தீயிட்டுக் கொளுத்தினாய்
குப்பையை கூட்டி
அகத்திலும் புறத்திலும்
உண்மையே வேண்டி
அலசி துவைத்தாய்
அழுக்கைப் போக்கி
புடமிட்ட பொன்னாய்ப்
புது வாழ்வு தந்தாய்
புலம்பலை தவிப்பை
போக்கிட வைத்த்தாய்
உன்னையே நோக்கி
ஓட்டச் சொன்னாய்
உதவாத சுமைகளை
நீக்கிடச் சொன்னாய்
எவர் மீதும் கோபம்
இனியெனக் கில்லை
எதன்மீதும் வெறுப்புக்கும்
இடமினி இல்லை
இனி வாழும் வாழ்வில்
குழப்பமும் இல்லை
இதையும் அறிந்தபின்
குறையேதும் இல்லை
கும்பிட்டு வாழ்வேன்
கொண்டாடி உன்னை
கூறியே மகிழ்வேன்
உன் புகழ் தன்னை
அதற்கெனத் தந்தேன்
நானும் என்னை
அதன்மூலம் உயர்த்துவேன்
ஐயனே உன்னை
மத்திகிரி, 14-2-18, காலை 5.15
BT Song 829 சொன்னதை மறந்தேன்
சொன்னதை ஏனோ மறந்து விட்டேன்
சொன்னதைச் செய்யும் திறன் இழந்தேன்
எனக்கென நீ கொண்ட சித்தத்தை அறிந்தும்
ஏனோ அதனை நான் மறந்தேன்—சொன்னதை….
அடுக்கடுக்காய் வரும் பலவித கேள்விகள்
அவற்றுடன் வந்திடும் பலவிதக் குழப்பங்கள்
இவற்றுடன் இயல்பான எண்குணம் சேர
அலைபாயும் மனமும் மீண்டும் சோர—சொன்னதை…
எதிர்பார்த்து வந்தது இல்லாமல் போவதால்
ஏமாற்றம் மட்டுமே எஞ்சி நின்றதால்
தருகிறேன் என்று நீ சொன்னதை மட்டும்
என் மனம் எதிர்பார்த்து மீண்டும் நின்றதால்—சொன்னதை
உன் நேரம் வரும் வரை எனக்கில்லை பொறுமை
உன்னுடன் தினம் வாழ்ந்தும் கண்டேனே வெறுமை
பெறுகிற தகுதி இல்லாத போதும்
அதைப் பற்றி எண்ணாமல் நானுமே விழைந்ததால்—சொன்னதை
உன் கையின் மண் என்றேன்
உனக்கடிமை நான் என்றேன்
வாழ்வதே உனக்கென்றேன்
தந்த வாக்கினை நான் மறந்து—சொன்னதை….
இதுவும் புதிதல்ல என நான் அறிவேன்
இதுவே என் நிலை என்பதை உணர்வேன்
இதனை மேற்கொள்ள வழியும் அறியேன்
இதையே சொல்ல உன்னிடம் வந்தேன்—சொன்னதை….
மத்திகிரி, 15-2-18, இரவு 10.30
BT Song 830 தனிமையில் வந்தேன்
தனிமையில் நான் தயங்கியே வந்தேன்
தாளினைப் பணிய குனிந்து நின்றேன்
கடைக்கண் அருளுக்கு காத்து நின்றேன்
காதலைச் சொல்லிட ஏங்கியே வந்தேன்
என்னவோ தயக்கம் எனக்குள் இருந்தது
ஏதோ வெட்கம் தடுத்து நின்றது
ஆயினும் ஆசை உந்திடச் செய்தது
அதன்பின் மனதும் தைரியம் கொண்டது
தயக்கமும் கொண்டு தான் முதலில் வந்தேன்
தாளினைப் பணிய அஞ்சியே நின்றேன்
ஆயினும் ஆசை அறியுமோ வெட்கம்
அதன்பின் வருமோ எனக்கு தயக்கம்
எத்தனையோ சொல்ல எண்ணமும் இருக்கு
ஏந்திழை எனக்கோர் தாபமும் இருக்கு
அத்தனையும் சொல்ல ஆர்வமாய் வந்தேன்
ஆயினும் ஏனோ மவுனம் கொண்டேன்
என்னுள்ளம் அறிந்த நீ என்னையும் ஏற்காயோ
ஏந்திழை என்னையுன் தோளிலே சேர்க்காயோ
தாமதம் செய்தால் தவித்து போவேன்
தாளாத விரகத்தால் சோர்ந்து போவேன்
எனக்குள்ள தாபம் உனக்கு இல்லையா
ஏனிந்த நாடகம் மறைப்பதும் முறையோ
பக்தியின் மேன்மை அறிந்தவன் அல்லவா
பேதைஎன் பக்தியை அறியவும் இல்லையா
இருவரும் தனிமையில் இருந்திடும் போது
இனியொரு தயக்கமும் நமக்கு ஏது
ஒருவரில் ஒருவர் இரண்டறக் கலப்போம்
உலகையே மறந்து களித்து இருப்போம்
மத்திகிரி,16-2-18, மாலை 6.16
Leave a Reply