Edited by Chatgpt
BT Song 861
I wrote this song after reading a few more pages in commentaries and other books. They all require us to have a systematic understanding of Muktiveda. But when so many (contradictory) views are presented before us, the final resort is only the Spirit of the Lord, who alone can teach us about the love of God. Though mysticism always remains a mystery, it still has a vital part in our bhakti life.
BT Song 861: I Need Your Abode
I try to think
But it is not clear to me
Though I try to write down
My mind cannot understand it
Finally, when I come
Bowing to your feet
I understand your love
I have been denying it
What I understood is little
When others shared about it
Even after reading your Veda
What I understood was also little
Only after you taught
By your Spirit
I understood
This alone is true
Though I researched
To know through my intellect
Though I read
So many books
Until you tell
By taking mercy on me
My heart won’t understand
Finally, I understood this
You alone came
To redeem me
You gave boons
On your own
When I get disappointed
By my own efforts
You came voluntarily
To uphold me
Thinking this
I reached your feet
I begged you to
Uphold me like this
I should complete my earthly life
Living like this
I should reach your
Unparalleled abode
Mathigiri, 11.4.18, 2:30 p.m.
BT Song 862
The only problem in bhakti is that we take the Lord for granted because of His compassion. Though a bhakta worships her bhagavan (God), bhakti as a relationship often makes that relationship very familiar. So, bhakti with humility should go hand in hand.
BT Song 862: Need Humility
If we seek
He will be found
If we only knock
He will open (the door)
Keeping His
Ears open to listen
He will bestow
As we ask
We need to seek
With deep conviction
We should knock
With much humility
Before asking
Knowing our need
We should ask
According to His will
We sought so far
Not knowing properly
We knocked on the door
Where no one is living
Not knowing
How to ask
We asked
Unnecessary things
Before seeking,
Knocking, and asking
We should know
What is our need?
When He comes
And bestows
We should have
Humility
Though He
Is a simple one
Still, we should realize
That He is God too
Though He came down
With much compassion
We should have
Much humility
When we
Approach Him
With much
Humility
When we receive Him
And are emancipated
We will
Realize that
Mathigiri, 13-4-18, 1:45 p.m.
BT Song 863
For me, repentance is not merely an opportunity given by God but also a virtue only we humans can have. As I was reflecting on the greatness of repentance, I wrote this song. Sometimes I feel that the greatness of the Lord can be understood when we get lost and regain Him after repentance. In that sense, repentance becomes even a virtue.
BT Song 863: Opportunity to Repentance
Though they go away
One day they will come back
Realizing you
They will worship your feet again
Lamenting after
Realizing what they have done unknowingly
O Holy One
They will take refuge at your feet
There is no human
Who won’t repent?
If one does not repent
Then he cannot be human
Once we miss the opportunity
Which you give to repent
There is no chance
To repent again
I tell this
As one who has repented
I told the simple
Means for repentance
If they come back
After repentance
I will worship
Your feet along with them
Mathigiri, 13-4-18, 1:15 p.m.
BT Song 864
In the bhakti tradition, the feet of bhagavan hold a special place. In the lives of several bhaktas, receiving a special deeksha by being touched by the feet of the Lord is considered a significant event.
BT Song 864: The Deeksha of Holy Feet
You should give
The darshan of your Holy feet
I should realize
The grace of God
I should hold
Your feet on my head
I should always
Live as your servant
The feet which came
To give mercy
They will redeem us
Once we seek them
The feet
Which walked on the waves easily
To give
Refuge to the disciples
They are the feet
Which were washed
By the one
Who realized her true nature
The feet which
Hung on the tree
In order
To protect the world
For this little boy
To show mercy
Who cannot
Understand your whole form
The feet which came
Seeking after me
To give this
Special deeksha
Mathigiri, 13-4-18, 2:50 p.m.
BT Song 865
From the morning, I was upset with God. I began to argue and then fight with Him. In the afternoon, after my regular reading of Muktiveda, I was not in the mood to pray but began to think about the way He always arbitrarily imposes His will on me—not even giving some concession at times. He never gives the kind of life that I want and always forces me to accept the life He wants me to live. As I became very upset, I vented my anger by writing this song. The kind of life that I preferred to live was the way Emily Dickinson lived—a completely reclusive life with minimal contact with the outside world. She was fortunate to live in a time where she could live the life she preferred. But along with God, the world is also forcing me to compromise with the kind of life that I want to live.
BT Song 865: No Other Means
If I ask when I need, you won’t give
When I don’t want, you won’t let me go
Not knowing my heart
You will rebuke me only
If both heart and body cooperate
There is no hurdle to toil
When along with the mind, the body also becomes tired
There is no use to ask me to toil
In order to easily accomplish
Any responsibility that you gave so far
You came to help
And made others join with me
What remained very simple
Has now suddenly become a burden
Once along with you, others also left
Suddenly it became a burden
When I tell only this
You get irritated with me
Because of that, my condition becomes
More pitiable than before
This is not new to me
Because there is no means for me to question you
Do whatever you want to do
Other than this, I have no other answer now
Mathigiri, 23-4-18, 2:10 p.m.
861 பதம் வேண்டும்
எண்ணியே பார்க்கிறேன்
எனக்கது புரியவில்லை
எழுதி பார்த்தாலும்
கருத்துக்கு விளங்கவில்லை
இறுதியில் உன் பாதம்
பணிந்து வரும்போது
உணர்ந்தேன் உன்னன்பை
இதனை மறுக்கலை
பிறர் வந்து சொன்ன போது
புரிந்தது கொஞ்சம்தான்
உன் வேதம் படித்தபின்னும்
அறிந்ததும் கொஞ்சம்தான்
உன்னாவி நீ தந்து
உரைத்த பின்னரேதான்
உணரத் தொடங்கினேன்
உண்மையில் உன்னைதான்
அறிவால் அறிந்திட
ஆராய்ந்தும் பார்த்தாலும்
அளவற்ற நூல்களைப்
படித்திட முனைந்தாலும்
இறுதியில் இரங்கி நீ
உரைக்கின்ற வரையில்
என்னுளம் அறியாது
உணர்ந்தேன் இதையும்தான்
நீயாக வந்துதானே
என்னையும் மீட்டாய்
நீயாக விரும்பிதானே
வரங்களைத் தந்தாய்
நானாக முனைந்து
ஏமாறும் போதெல்லாம்
தானாகத் தேடிவந்து
தாங்கியே நின்றாய்
இதை எண்ணி இறுதியில்
உன்பதம் வந்தேன்
இதுபோல் எனைத்தாங்க
இறைஞ்சி நின்றேன்
இவ்விதம் வாழ்ந்து
இகவாழ்வை முடிக்க வேண்டும்
இணையில்லா உன்பதம்
உறுதியாய் அடையவேண்டும்
மத்திகிரி, 11.4.18, மதியம் 2.30
BT Song 862
BT Song 862 பணிவு வேண்டும்
தேடினால் போதும்
கிடைத்திடுவானே
தட்டினால் போதும்
திறந்திடுவானே
கேட்டிடவென்று
செவியினைத் திறந்து
கேட்டவண்ணமே
அருளிடுவானே
தேட வேண்டும்
திண்மையுடனே
தட்ட வேண்டும்
தாழ்மையுடனே
கேட்டிடும் முன்னே
தேவையை உணர்ந்து
அவன் சித்தின்படியே
கேட்டிட வேண்டும்
தேடினோம் சரியாய்த்
தெரியாமல் இதுவரை
தட்டினோம் எவரும்
இல்லாத வீட்டினை
எப்படி கேட்பது
என்பதை அறியாமல்
எதையோ கேட்கிறோம்
பயனில்லாமல்
தேடி தட்டி
கேட்கும் முன்னே
தெரிய வேண்டும்
நமது தேவை
வந்து திறந்து
தந்திடும்போது
இருக்க வேண்டும்
நமக்குத் தாழ்மை
எளியன் அவனே
ஆனபோதும்
இறைவன் என்ற
உணர்வு வேண்டும்
இறங்கி அவனே
வந்த போதும்
பணிவும் நமக்கு
மிகவும் வேண்டும்
தாழ்ந்து பணிந்து
அண்டும்போது
தருவான் தன்னை
முழுமையாக
அவனைப் பெற்று
உய்யும்போது
அறிவோம் அதனை
முழுமையாக
மத்திகிரி, 13-4-18, மதியம் 1.45
BT Song 863 திருந்தும் வாய்ப்பு
ஒதுங்கி போனாலும்
ஒருநாள் வருவார்
உணர்ந்தே மீண்டும்
திருவடி பணிவார்
புரியாமல் செய்ததை
எண்ணி புலம்பி
புனிதனே உன்னடி
தஞ்சம் புகுவார்
திருந்தா மனிதர்
எவரும் இல்லை
திருந்தாமல் போனால்
மனிதரே இல்லை
திருந்திட நீ தரும்
வாய்ப்பினைத் துறந்தால்
திருந்திட மீண்டும்
வாய்ப்பு@ இல்லை
திருந்திய நானும்
உணர்ந்தே சொன்னேன்
திருந்தும் எளிய
வழியினைச் சொன்னேன்
திருந்தி வந்தால்
அவருடன் இணைந்து
மீண்டும் உந்தன்
தாளினைப் பணிவேன்
மத்திகிரி, 13-4-18, மதியம், 1.15
BT Song 864 திருவடி தீட்சை
திருவடி தரிசனம்
தந்திட வேண்டும்
தெய்வத்தின் அருளை
உணர்ந்திட வேண்டும்
திருவடி சிரம்மேல்
சூட வேண்டும்
தொண்டனாய் நானும்
வாழ்ந்திட வேண்டும்
அருளினை அளிக்க
வந்த பாதம்
அண்டினால் உய்வை
தந்திடும் பாதம்
அலைகளின் மீது
எளிதாய் நடந்து
அன்பருக்கபயம்
அருளிய பாதம்
தன்நிலக் கண்டு
தாழ்த ஒருத்தி
தன்முடி கொண்டு
துடைத்த பாதம்
தரணியைக் காக்க
தருவினில் ஏறி
திருவடி துளைக்க
தொங்கிய பாதம்
உனது வடிவம்
முழுதும் அறியா
சிறுவன் எனக்கு
அருளவென்று
தேடி என்னை
நாடி வந்து
திருவடி தீட்சை
தந்த பாதம்
மத்திகிரி, 13-4-18, மதியம் 2.50
BT Song 865 வழியில்லை
வேண்டும் என்றால் தரமாட்டாய்
வேண்டாம் என்றால் விடமாட்டாய்
எனது மனதும் புரியாமல்
என்னை மாட்டும் விரட்டிடுவாய்
உடலும் மனதும் ஒத்துழைக்க
உழைக்க எவ்விதத் தடையுமில்லை
உடலொடு மனதும் சோர்ந்திருக்க
உழைக்கச் சொன்னால் பயனில்லை
எனக்கென நீதரும் பொறுப்பினையும்
எளிதாய் நானும் முடித்துவைக்க
உதவிட நீயும் உடன்வந்தாய்
உன்னுடன் பிறரை இணைத்துகொண்டாய்
எளிதாய் முன்பும் இருந்ததுமே
இப்போ பாரமாய் ஏனாச்சு
உன்னுடன் இணைந்து வந்தவரும்
விலகிட அதுவும் சுமையாச்சு
அதையே இப்போ நான் சொன்னால்
எரிச்சல் உனக்கு வந்தாச்சு
அதனால் என்னிலை முன்னைவிட
அந்தோ பாவம் என்றாச்சு
எனக்கு இதுவும் புதிதில்லை
ஏனென்றால் கேட்க வழியில்லை
என்னவோ செய்திடு என்பதன்றி
என்னிடம் வேறு பதிலில்லை
மத்திகிரி, 23-4-18, மதியம் 2.10
Leave a Reply