Converted by Chatgpt. For my translation in Tanglish and Tamil original scroll down
BT Song 926
Without theology, bhakti will become mere emotionalism. Without a personal relationship with the Lord, theology will remain a mere intellectual barren exercise or even entertainment. When I look outside myself in nature and go deep within, I am overwhelmed in both spheres, unable to understand God’s creation. But when the same God comes and communicates through a simple relationship, I enjoy that bhakti. As long as the Lord remains my foundation, I can enjoy both theology and bhakti. Also see:
BT Song 926: Called Relationships
Once I have a bond with you,
What more proof do I need?
Once we merge and become one,
Who can find the words to explain it?
Though we comprehend through the Vedas,
The Vedas can still expand.
When your Spirit does so,
My spirit will understand it.
Others can offer many explanations,
And the intellect can accept them too.
But standing beyond that,
Oh my Lord, you communicate with me.
When I observe the expansion of creation,
I am overwhelmed.
When I delve deep within myself,
The intellect stands still.
When I cannot grasp both inside and out,
You provide beyond them.
Once I attain that status,
I might be unable to explain it.
But it has a name,
That is called relationship.
Once I attain that relationship,
You alone stand as its foundation.
Mathigiri, 20-7-2018, 11.40 p.m.
BT Song 927
Another song of viraha bhakti.
BT Song 927: This Is Enough
Tears will come
In the corners of my eyes,
My heart will melt
Thinking about my love.
Thoughts will wander
Thinking about the past,
My heart will feel sorrow
Knowing the separation.
I am waiting, believing that
The time will come.
I know that
You won’t forget my love.
When I feel sad
Thinking about your love,
I know that
You will realize it.
Like my heart,
Your heart will also long.
It will wait for the
Time to come together.
When I come,
Running, forgetting my anger,
You will embrace me
With both arms.
Overcome by
The joy of devotion,
Tears pouring,
Blinding my sight.
When I fall
On your chest with love,
I will forget myself
By merging with you.
When you promise that
You won’t leave anymore,
I will fall at your feet saying,
‘This is enough.’
Mathigiri, 21-7-2018, 2.30 p.m.
BT Song 928
My computer always opens very slowly. Though I have installed many speed-up programs, it still opens very slowly. As another person uses my computer, he always complains about it. But I find it a blessing and not a problem. When I open my computer, I know it will take some time to open, so I relax a bit, leaning back on my chair and closing my eyes. Although I do not believe in the need for formal bodily observances for sadhana, I find that when I close my eyes, even for a few seconds, I enter a different kind of world where I can only be with the Lord. Of course, this often does not happen, but when I sit for my meditation and close my eyes, I feel both my mind and heart (of course, both are the same) find some rest, and my body also feels some kind of rest.
BT Song 928: Communicating Silently
When I communicate with you in silence,
Bliss fills my heart.
Controlling my mind, I close my eyes,
Blissful visions appear before me.
All my thoughts will be only of you,
My heart will also attain bliss and fullness.
My mind will stand still there,
My thoughts will take refuge in you.
Once I stay there with you,
Peace will fill my mind.
Renouncing it and returning
Is not easy; what more can I say?
Once I see the comfort in it,
Through the comforted heart,
The body will also feel a kind of rest.
Once you give it, the tiredness will disappear.
In this human life full of frustration,
Where is the permanent rest for the mind?
Reducing speech and coming into your presence,
It will find the fullness it seeks in you.
Seeking it, this servant has come to you.
I stood silently before you.
I gave up prayers and confessions completely.
Tears overflowing, I bowed at your feet.
Mathigiri, 21-07-2018, 11.30 p.m.
BT Song 929
Another song thanking the Lord for the blessedness that I belong to Him.
BT Song 929: You Created Me for You
You created me
For you on this earth.
By redeeming me,
You over-lorded me.
As there is no place
For others in it,
You made me
Your own.
As both our hearts
Mingle together,
We never knew
Separation.
As we understood
Each other,
There is no hurdle
In our relationship.
When we both live
Together,
Where is the place
For separation in it?
Where is the
Fear for me
When I know that
We will live like this till the end?
Thinking that
With joy,
When I
Worship you, oh my Lord,
As you are
Enjoying it by sitting next to me,
I will do it often
For my happiness.
I attained the
Purpose of my creation.
I will worship you every day,
Who created me.
Mathigiri, 23-7-2018, 11.10 p.m.
BT Song 930
After reading the following, I again silently sat in the presence of the Lord. As the inspiration came, I wrote this song, again, only for me to recall it in the future.
“…one will find within the core of one’s being, not in external things, ‘joy of heart,’ as ‘the effect of God’s providence.’” {St. John Chrysostom, Commentary on the Psalms, vol. 1. Trans. Robert Charles Hill, Brookline, MA: Holy Cross Orthodox Press, 1998, p. 65} “Hope-filled,” “secure,” “recollected,” Chrysostom describes the hesychia, or inner stillness of contemplative benefits, when one can enjoy “rest” in the Lord. {Ibid. p. 70} As a monk, he had experienced this himself. — Bruce K. Waltke and James M. Houston, with Erika Moore, The Psalms As Christian Worship: A Historical Commentary, Grand Rapids, Michigan, William B. Eerdmans Publishing Company, 2010, Psalm: 4, p. 211
Song 930: The Secret You Shared
(Verse 1)
Again and again, you told that secret,
Guiding me to where you reside.
With silence as the sacred mantra,
You locked my heart and mind inside.
(Pre-Chorus)
You asked me to sit in silence,
Removed the chaos within me.
Your unmatched companionship,
Overpowered me completely.
(Chorus)
In the silence, not a word was spoken,
In that stillness, I found your grace.
To know your essence fully,
You showed me the way, in that sacred space.
(Bridge)
My hair stood still, my tongue was quiet,
Supreme bliss has found its place.
My heart saw it with tear-filled eyes,
Heaven and earth bow at your feet’s embrace.
(Outro)
No words can truly capture this,
It’s improper to share in mere phrases.
Yet, to remember this profound experience,
I write this for myself, in these pages.
My translation in Tanglish edited and corrected by Chatgpt
BT Song 926: Called Relationships
Once I have a relationship with you,
What other kind of evidence do I need?
Once I mingle and become one with you,
Who can find words to explain it?
Though we understand through the Vedas,
Still, the Vedas can also expand.
When your Spirit does that,
My spirit will understand it.
Others can give many explanations,
The intellect can also accept it.
But standing beyond that,
Oh my Lord, you can communicate with me.
When I watch the expansion of creation,
I am overwhelmed.
When I drown deep within me,
The intellect stands still.
When I cannot understand both in and out,
You provide beyond them.
Once I attain that status,
I might be unable to explain it.
But it has a name,
That is called relationship.
Once I attain that relationship,
You alone stand as its foundation.
Mathigiri, 20-7-2018, 11.40 p.m.
My translation in Tanglish, edited by Chatgpt
BT Song 927: This Is Enough
Tears will come
In the corners of my eyes,
My heart will melt
Thinking about my love.
Thoughts will go
Thinking about the past,
My heart will feel sad
Knowing the separation.
I am waiting, thinking that
The time will come.
I know that
You won’t forget my love.
When I feel sad
Thinking about your love,
I know that
You will realize it.
Like my heart,
Your heart will also long.
It will wait for the
Time to come together.
When I come,
Running, forgetting my anger,
You will hug me
With both hands.
Overcome by
The joy of bhakti,
Tears pouring,
Closing my sight.
When I fall
On your chest with love,
I will forget myself
By mingling with you.
When you promise that
You won’t go away anymore,
I will fall at your feet saying,
‘This is enough.’
Mathigiri, 21-7-2018, 2.30 p.m.
BT Song 928: Communicating Silently
When I communicate with you in silence,
Bliss comes into my heart.
Controlling my mind when I close my eyes,
Blissful visions appear before me.
All my thoughts will be only of you,
My heart will also attain bliss and fullness.
My mind will stand still there,
My thoughts will take refuge in you.
Once I stay there with you,
Peace will occupy my mind.
Renouncing it and coming back
Is not easy; what more can I say?
Once I see the comfort in it,
Through the heart that is comforted,
The body will also feel some kind of rest.
Once you give it, the tiredness will disappear.
In this human life full of frustration,
Where is the permanent rest for the mind?
Reducing the talk and coming into your presence,
It will find the fullness in you that it seeks.
Seeking it, this slave has come to you.
I stood silently before you.
I gave up prayers and confessions completely.
Tears overflowing, I bowed at your feet.
Mathigiri, 21-07-2018, 11.30 p.m.
BT Song 929: You Created Me for You
You created me
For you on this earth.
By redeeming me,
You over-lorded me.
As there is no place
For others in it,
You made me
Your own.
As both our hearts
Mingle together,
We never knew
Separation.
As we understood
Each other,
There is no hurdle
In our relationship.
When we both live
Together,
Where is the place
For separation in it?
Where is the
Fear for me
When I know that
We will live like this till the end?
Thinking that
With joy,
When I
Worship you, oh my Lord,
As you are
Enjoying it by sitting next to me,
I will do it often
For my happiness.
I attained the
Purpose of my creation.
I will worship you every day,
Who created me.
Mathigiri, 23-7-2018, 11.10 p.m.
BT Song 930: The Secret You Shared
Again and again, you told that secret,
You showed the way for me to come to you.
Giving silence as the guru-mantra,
You locked my heart along with my mind.
You asked me to come and sit silently,
You removed all the uproars from me.
When I think about your unparalleled fellowship,
You overpowered me completely.
By remaining silent, not talking at all,
In that silence, you showed your fullness.
To know your complete nature,
You showed me the way.
As my hairs stood still, my tongue also stopped.
Supreme bliss has come.
The inner heart has seen it with tears in the eyes,
Heaven joining with earth, they bowed at your feet.
I know that there is no word to explain this.
I know that it is not proper even to share it through words.
Still, in order to recall what I experienced,
I wrote this only for myself.
Mathigiri, 26-7-2018, 2.50 p.m.
BT பாடல் 926: உறவென்று பேர்
உறவு உன்னுடன் உண்டானபின்னே
உணர்ந்திட ஆதாரம் வேறெது வேண்டும்
ஒன்றாகி உன்னுடன் இணைந்த பின்னே
உரைக்க வார்த்தை யார்தரக் கூடும்?
வேதத்தின் மூலம் அறிந்த போதும்
வேதத்தின் எல்லை விரியக் கூடும்
உன்னாவி அதையும் செய்யும் போது
என்னாவி அதையே புரியக் கூடும்
ஆயிரம் விளக்கம் பிறர்தரக் கூடும்
அறிவும் அதையே ஏற்றிடக் கூடும்
ஆயினும் அதற்கு அப்பாலே இருந்து
ஐயனே நீவந்து பேசிடக் கூடும்
படைப்பின் விரிவைப் பார்க்கும் போது
மலைப்பு ஒன்றே மனதில் தோன்றும்
மனதின் ஆழத்தில் மூழ்கும் போது
மதியும் மயங்கி நிற்க்கக் கூடும்
அகத்தாலும் புறத்தாலும் அறியாத போது
அவற்றுக்கு அப்பால் நீ தரக் கூடும்
அந்த நிலையை அடைந்த பின்னே
அதனை விளக்க வழியற்றுப் போகும்
ஆயினும் அதற்குப் பெயரொன்று உண்டு
அதையே உறவு எனச் சொல்வதுண்டு
அந்த உறவை அடைந்த பின்னே
ஆதாரம் அதற்கு நீமட்டும் உண்டு
மத்திகிரி, 20-7-2018, இரவு, 11.40
BT பாடல் 927: இது போதும்
கண்களின் ஓரம்
கண்ணீர் கசியும்
காதலை எண்ண
உள்ளம் உருகும்
சென்றதை எண்ணி
நினைவும் ஓடும்
பிரிந்ததை எண்ணி
இதயம் வாடும்
காலம் வருமெனக்
காத்துக் கிடந்தேன்
காதலை மறவாய்
என்பதை உணர்ந்தேன்
நேசத்தை எண்ணி
வாடும் போது
நீயதை உணர்வாய்
என்பதை அறிந்தேன்
என் மனம் போலவே
உன் மனம் ஏங்கும்
சேர்ந்திடும் நாளுக்காய்க்
காத்துக் கிடக்கும்
ஊடலை மறந்து
ஓடிநான் வந்திட
இருகரம் ஏந்தி
என்னையும் அணைக்கும்
பக்தியின் பரவசம்
பொங்கித் ததும்பி
பார்வை மறையக்
கண்ணீர் பெருகி
நேசமுடன் உன்
மார்பினில் சாய்ந்து
என்னை மறப்பேன்
உன்னில் கலந்து
‘இனிப் பிரியேன்’
என்று நீ கூற
‘இதுபோதும்’ எனத்
தாளினில் வீழ்ந்தேன்
மத்திகிரி, 21-7-2018, மதியம், 2.30
BT பாடல் 928: மவுனமாய்ப் பேசி
மவுனமாய் உன்னுடன் பேசிடும் போது
மனதுக்குள் ஒருவிதப் பரவசம் தோன்றுது
கண்களை மூடிச் சிந்தையை ஒடுக்க
ஆனந்தக் காட்சிகள் கண்முன் விரியுது
எண்ணங்கள் முழுதும் உன்னையே எண்ணும்
இதயமும் நிறைந்து பரவசம் அடையும்
நின்றுதான் போகும் அங்குதான் நெஞ்சம்
நினைவுமே அடையும் உன்னிடம் தஞ்சம்
அங்குமே உன்னுடன் தங்கிய பின்னே
அமைதியும் ஆட்கொள்ளும் மனதில் முன்னே
அதனைத் துறந்து மீண்டுமே வருவது
அத்தனை எளிதல்ல வேறென்ன சொல்வது
தேடிய ஆறுதல் கண்டபின்னாலே
தேறுதல் அடைந்த உள்ளத்தின் ஊடே
மேனியும் உணரும் ஒருவித ஓய்வு
நீயதைத் தந்திடப் போயிடும் அயர்வு
சஞ்சலம் நிறைந்த மானிட வாழ்வில்
சிந்தைக்கு ஏது நிரந்தர ஓய்வு
சொல்லினைக் குறைத்து சன்னிதி வந்தால்
உன்னிடம் கிடைக்கும் தேடிடும் நிறைவு
அதைப் பெறவேண்டி அடியனும் வந்தேன்
அமைதியாய் உன்முன் மவுனமாய் நின்றேன்
வேண்டுதல்-விண்ணப்பம் அனைத்தும் துறந்தேன்
விழிகளும் வழியத் திருவடி பணிந்தேன்
மத்திகிரி, 21-07-2018, இரவு 11.30
BT பாடல் 929: உனக்கெனப் படைத்தாய்
உனக்கெனப் படைத்தாய்
உலகத்தில் என்னை
உனக்கென மீட்டு
ஆட்கொண்டாய் என்னை
பிறருக்கு இடமில்லை
என்பதினாலே
உனக்கே சொந்தம்
ஆக்கினாய் என்னை
இருவரின் மனமும்
ஒன்றென இணைய
இதுவரை பிரிவை
அறியவே இல்லை
ஒருவரை ஒருவர்
புரிந்ததினாலே
உறவுக்குத் தடையிங்கு
இருந்ததே இல்லை
இருவரும் இணைந்து
வாழ்ந்திடும்போது
பிரிவுக்கு இங்கு
இடமுமே ஏது
இறுதிவரையில்
இதுபோல் இருப்போம்
என்பதை அறியக்
கலக்கமும் ஏது
அதனை எண்ணிட
ஆனந்தம் கொண்டு
ஐயனே உன்னைத்
துதித்திடும் போது
அருகினில் அமர்ந்து
நீயும் ரசிக்க
அதையே செய்வேன்
என்மனம் களிக்க
படைத்ததின் பயனை
அடைந்தேன் நானும்
படைத்தவன் உன்னையே
தொழுவேன் நாளும்
மத்திகிரி, 23-7-2018, இரவு 11.10
BT பாடல் 930: நீ சொன்ன இரகசியம்
மீண்டும் மீண்டும் அந்த இரகசியம் கூறினாய்
உன்னிடம் வந்திடும் வழியினைக் காட்டினாய்
மவுனம் என்ற (குரு) மந்திரம் தந்து
மனதுடன் சிந்தையைச் சேர்த்து பூட்டினாய்
அமைதியாய் வந்து அமர்ந்திடச் சொல்லியே
ஆரவாரம் தன்னை அகன்றிட வைத்தாய்
ஈடிணை இல்லா உறவினை எண்ண
என்முழுத் தன்மையை நீ ஆட்கொண்டாய்
ஒன்றுமே பேசாது ஓய்ந்து நீ இருக்க
உன்னந்த மவுனத்தில் உன்னையே காட்டினாய்
உன்முழுத் தன்மையை நானுமே உணர்ந்திட
உன்னத வழியை அதன்மூலம் காட்டினாய்
மேனியும் சிலிர்த்தாங்கே நாவுமே நின்றது
மேலான பரவச ஆனந்தம் வந்தது
விழியோரம் நீர்த்தேங்க உள்மனம் கண்டது
விண்ணோடு மன்சேர்ந்து உன்னடி பணிந்தது
இதைச் சொல்ல மொழியில்லை என்பதை அறிவேன்
எழுத்திலே சொல்வது சரியில்லை உணர்ந்தேன்
ஆயினும் இதன்மூலம் புரிந்ததை நினைந்திட
எனக்காக வேண்டி எழுத்தாக்கி வைத்தேன்
மத்திகிரி, 26-7-2018, மதியம் 2.50
Leave a Reply