This song I wrote after reading about reductionism in the book Christianity Connected: Hindus, Muslims, and the World in the Letters of Max Warren and Roger Hooker by Graham Kings (New Delhi, 2002; Indian Edition, ISPCK, 2017).
According to my understanding, however one might claim the universality of the teachings of a particular religious scripture(s), adherents should not forget that others also have the right to make the same claim. At least in India, there are many such reductionisms in various sectarian scriptures. For example, Nammalvar says:
Verse #2679:
Each one, as per his understanding,
Will reach the feet of God in that way.
Each one’s God is no less than another’s.
Each one reached this stage as per their rule of their Agamas.
—(A free translation by me)
Some scriptures go beyond this, claiming that any God others worship is nothing but their own God worshiped in a different form, as found in the Gita, Srimad Bhagavatam, and Saiva traditions. Such pluralistic inclusivism always challenges people like Warren and Hooker. However, the so-called ‘Fulfillment Theology’ promotes the idea that Muktinath fulfills all the aspirations, particularly about God, in all other faiths and traditions.
We move on now to consider how in some uses of the concept of the uniqueness of Jesus Christ, the objectivity of the word can be reduced to or demoted to “subjectivity,” i.e., ‘unique’ becomes ‘unique for me’ (‘unique for Christians’). This allows some theologians to hold that other people around the world, and in former ages, justifiably have their own saviors who are unique for them. Neither Warren nor Hooker believed in such reductionism. – Christianity Connected, p. 158
DB’s Reflection:
Reductionism is a reality in every faith. At the same time, every faith claims universality. As Krishna says in the Bhagavad Gita: “Whatever celestial form a devotee seeks to worship with faith, I make the faith of that devotee in that form steady” (Ramsukhadas, Gita, Vol. 1. 629 7:21). This is endorsed by Srimad Bhagavatam, which says:
“Just as the water which falls from the sky goes to the sea,
so the salutations offered to the various gods reach Kesava (Krishna) alone.” (Fallon, 1997. p. 118)
The same claim is also made by the Shivapurana:
“It is enough if Siva alone is worshipped. The root is the most important. When the root is watered, O gods, the branches are well-cared for. O excellent sages, if the branches are taken care of, it does not necessarily mean that the root is cared for. When the deities are propitiated, the same analogy holds good. O gods, if Siva is worshipped, all the gods are worshipped.” (Shastri, 2002, op. cit. pp. 230-31)
Tamil Shaiva Siddhanta says:
“Whichever deity you think of, Shiva alone appears taking that very form.”
(Quoted from memory: யாதொரு தெய்வம் கொண்டீர் அத்தெய்வமாகி மாதொரு பாகனே வருவார்)
When I was contemplating, I wrote the song BT 973.
Gurukulam
7-6-2024
Verse #2679:
அவரவர் தமதம தறிவறி வகை வகை
அவர் அவர் இறையவர் என அடி அடைவர்கள்
அவர் அவர் இறையவர் குறைவிலர் இறையவர்
அவர் அவர் விதிவழி அடையநின் றனரே. – ப. 3170
Translation:
“Each one, according to their own understanding,
Will reach the feet of their god in that way.
Each one’s god is no less than another’s.
Each one reaches this stage as per their Agamas’ rule.” – p. 3171
Source: Nalayira Divya Prabandham. Commentator: R. V. Kamalakannan. Chennai, Varthamanam Publishers. No publication year mentioned.
(Note: Nammalvar was a Vaishnavite. However, in this verse, there is no specific mention of Narayana, the consort of Lakshmi. The commentator’s note, “Narayan, the consort of Lakshmi, blesses the worshipers of these deities,” is not found in the original verse. —Dayanand)
அவரவர் தமதம தறிவறி வகை வகை
அவர் அவர் இறையவர் என அடி அடைவர்கள்
அவர் அவர் இறையவர் குறைவிலர் இறையவர்
அவர் அவர் விதிவழி அடையநின் றனரே.-ப. 3170
பொருள்: ’முக்குணங்களின் வசப்பட்ட உலக மக்கள், தாம் தாம் அறிந்த அறிந்த வகையாலே, அந்த அந்தத் தேவர்களே இறைவர் ஆவர் என்று நினைத்து, அவர்களுடைய பாதங்களையே பற்றுக் கோடாக அடைவார்கள். அவர்களால் அடையப் படுகின்ற அவ்வத் தேவர்களும் இறைவர் என்று கூறப்படுவதற்கு யாதொரு குறையும் இல்லாதவர் களாகவே இருக்கின்றார்கள்; அதற்குக் காரணம் யாது? என்றால், அத்தேவர்கள் தங்களுடைய ஆகமங்களில் விதித்து வைத்த வழியால் அவர்களை வணங்குகிற மக்கள் தாம் தாம் விரும்பிய பலனைப் பெறும்படியாக, அத்தேவர்களுடைய உயிருக்குள் உயிராய் நின்று திருமகள் கேள்வனான நாராயணன் திருவருள் புரிகின்றான் ஆதலால்’ என்பதாம்.-ப. 3171
நாலாயிர திவ்வியப் பிரபந்தம். உரையாசிரியர்: இரா. வ. கமலக்கண்ணன். சென்னை, வர்த்தமானன் பதிப்பகம். வருடம் குறிப்பிடப்படவில்ல.
[நமாழ்வார் வைணவர். ஆனால் இப்பாடலில் குறிப்பாக திருமகள் கேள்வன் நாராயணன் என்று குறிப்பிடவில்லை. அதுபோல், ‘“அத்தேவர்களுடைய உயிருக்குள் உயிராய் நின்று திருமகள் கேள்வனான நாராயணன் திருவருள் புரிகின்றான் ஆதலால்”’ என்பதாம்’ என்ற உரையாசிரியரின் கருத்து பாடலில் இல்லை.–தயானந்த்]
This song I wrote after reading about reductionism in the book Christianity Connected: Hindus, Muslims, and the World in the Letters of Max Warren and Roger Hooker by Graham Kings (New Delhi, 2002; Indian Edition, ISPCK, 2017).
According to my understanding, however one might claim the universality of the teachings of a particular religious scripture(s), adherents should not forget that others also have the right to make the same claim. At least in India, there are many such reductionisms in various sectarian scriptures. For example, Nammalvar says:
Verse #2679:
Each one, as per his understanding,
Will reach the feet of God in that way.
Each one’s God is no less than another’s.
Each one reached this stage as per their rule of their Agamas.
—(A free translation by me)
Some scriptures go beyond this, claiming that any God others worship is nothing but their own God worshiped in a different form, as found in the Gita, Srimad Bhagavatam, and Saiva traditions. Such pluralistic inclusivism always challenges people like Warren and Hooker. However, the so-called ‘Fulfillment Theology’ promotes the idea that Muktinath fulfills all the aspirations, particularly about God, in all other faiths and traditions.
We move on now to consider how in some uses of the concept of the uniqueness of Jesus Christ, the objectivity of the word can be reduced to or demoted to “subjectivity,” i.e., ‘unique’ becomes ‘unique for me’ (‘unique for Christians’). This allows some theologians to hold that other people around the world, and in former ages, justifiably have their own saviors who are unique for them. Neither Warren nor Hooker believed in such reductionism. – Christianity Connected, p. 158
DB’s Reflection:
Reductionism is a reality in every faith. At the same time, every faith claims universality. As Krishna says in the Bhagavad Gita: “Whatever celestial form a devotee seeks to worship with faith, I make the faith of that devotee in that form steady” (Ramsukhadas, Gita, Vol. 1. 629 7:21). This is endorsed by Srimad Bhagavatam, which says:
“Just as the water which falls from the sky goes to the sea,
so the salutations offered to the various gods reach Kesava (Krishna) alone.” (Fallon, 1997. p. 118)
The same claim is also made by the Shivapurana:
“It is enough if Siva alone is worshipped. The root is the most important. When the root is watered, O gods, the branches are well-cared for. O excellent sages, if the branches are taken care of, it does not necessarily mean that the root is cared for. When the deities are propitiated, the same analogy holds good. O gods, if Siva is worshipped, all the gods are worshipped.” (Shastri, 2002, op. cit. pp. 230-31)
Tamil Shaiva Siddhanta says:
“Whichever deity you think of, Shiva alone appears taking that very form.”
(Quoted from memory: யாதொரு தெய்வம் கொண்டீர் அத்தெய்வமாகி மாதொரு பாகனே வருவார்)
When I was contemplating, I wrote the song BT 973.
Gurukulam
7-6-2024
Verse #2679:
அவரவர் தமதம தறிவறி வகை வகை
அவர் அவர் இறையவர் என அடி அடைவர்கள்
அவர் அவர் இறையவர் குறைவிலர் இறையவர்
அவர் அவர் விதிவழி அடையநின் றனரே. – ப. 3170
Translation:
“Each one, according to their own understanding,
Will reach the feet of their god in that way.
Each one’s god is no less than another’s.
Each one reaches this stage as per their Agamas’ rule.” – p. 3171
Source: Nalayira Divya Prabandham. Commentator: R. V. Kamalakannan. Chennai, Varthamanam Publishers. No publication year mentioned.
(Note: Nammalvar was a Vaishnavite. However, in this verse, there is no specific mention of Narayana, the consort of Lakshmi. The commentator’s note, “Narayan, the consort of Lakshmi, blesses the worshipers of these deities,” is not found in the original verse. —Dayanand)
அவரவர் தமதம தறிவறி வகை வகை
அவர் அவர் இறையவர் என அடி அடைவர்கள்
அவர் அவர் இறையவர் குறைவிலர் இறையவர்
அவர் அவர் விதிவழி அடையநின் றனரே.-ப. 3170
பொருள்: ’முக்குணங்களின் வசப்பட்ட உலக மக்கள், தாம் தாம் அறிந்த அறிந்த வகையாலே, அந்த அந்தத் தேவர்களே இறைவர் ஆவர் என்று நினைத்து, அவர்களுடைய பாதங்களையே பற்றுக் கோடாக அடைவார்கள். அவர்களால் அடையப் படுகின்ற அவ்வத் தேவர்களும் இறைவர் என்று கூறப்படுவதற்கு யாதொரு குறையும் இல்லாதவர் களாகவே இருக்கின்றார்கள்; அதற்குக் காரணம் யாது? என்றால், அத்தேவர்கள் தங்களுடைய ஆகமங்களில் விதித்து வைத்த வழியால் அவர்களை வணங்குகிற மக்கள் தாம் தாம் விரும்பிய பலனைப் பெறும்படியாக, அத்தேவர்களுடைய உயிருக்குள் உயிராய் நின்று திருமகள் கேள்வனான நாராயணன் திருவருள் புரிகின்றான் ஆதலால்’ என்பதாம்.-ப. 3171
நாலாயிர திவ்வியப் பிரபந்தம். உரையாசிரியர்: இரா. வ. கமலக்கண்ணன். சென்னை, வர்த்தமானன் பதிப்பகம். வருடம் குறிப்பிடப்படவில்ல.
[நமாழ்வார் வைணவர். ஆனால் இப்பாடலில் குறிப்பாக திருமகள் கேள்வன் நாராயணன் என்று குறிப்பிடவில்லை. அதுபோல், ‘“அத்தேவர்களுடைய உயிருக்குள் உயிராய் நின்று திருமகள் கேள்வனான நாராயணன் திருவருள் புரிகின்றான் ஆதலால்”’ என்பதாம்’ என்ற உரையாசிரியரின் கருத்து பாடலில் இல்லை.–தயானந்த்]
Leave a Reply