Secular Song 661
No one can learn or exist without the contribution of others—whether it is in the form of religion, language, or any ideology. Instead of viewing alternative perspectives as opponents, we should see them as contributions. By giving space for all kinds of expressions, we not only survive but also continue to grow. Otherwise, by creating divisions—based on language, religion, or ideology—we ultimately harm ourselves. If we adopt a savior mentality, thinking we are the only ones who can protect our particular point of view, we pave the way for enmity. In the end, both sides will be destroyed as the other is forced to use violence not only to defend but also to survive.
The Voice of the Mind 661 – Live and Let Live
Dividing like the months and languages,
We separate in many ways,
Even in birth,
We divide by race.
In the end,
We divide ourselves,
Questioning whether we are body,
Or soul, or mind.
Without separation,
There is no life,
And without dividing,
There is no living.
But if one destroys another,
Both will be destroyed,
There is no alternative.
Accepting differences,
And fostering unity,
If humanity is preserved,
We can live as humans.
There is enough space
For everyone to live,
This is what humanity
Must realize today.
But if we abandon this
And grow hatred,
That hatred will
Turn against us,
Gradually destroying
The sense of humanity,
And in the end,
Human kindness will completely vanish.
Kudil, 9-1-2024, Evening 4:00 PM
Voice of the mind 662
One person sent one Kural in which the lady says that though her beloved forgot her; she cannot forgot him. This is found in Kammatppal in Kural in Viraha bhava. But such kind of love though remain still part of few people’s life, the present generation has come out from such views and forgetting the past looking forward the future try to live their in the present. I agree with them. There is no point in ‘broken’ love affairs or marriages. Though one’s mind will be affected by it, learning some good lessons through that bad experience one should move ahead in life than sit and lament about the past. When I was invited for lunch during my visit to Ranikhet [Uttarakhand] the host invited another person from his neighbourhood from Delhi. When I asked what he is doing, my host with a smile said, ‘He is searching for a better husband for his ex-wife who got divorce recently’. Then we all laughed including that person. Though I won’t agree ‘divorce’ as the solution for problem in marriage as it is another ‘problem’ than a solution, once divorced or a break has taken place in love affairs, there is no point of sitting lamenting over it.
When I was in Dehradun, I asked a mother when she was planning to arrange her son’s marriage. In his presence, she replied, “He says that unless he manages to find a better boyfriend for his ex-girlfriend who has recently broken her relationship with him, he can’t think about getting married himself. But the good news is that now he has asked me to find a girl for him and doesn’t want to go on another adventure.” We all laughed, including the boy.
Voice of the Mind 662 – Spilled Milk
What’s the point
Of sitting in front of
Spilled milk
And crying?
Remove the water,
Make rosewater,
And eat
What’s been prepared.
No relationship
Stands firm forever,
And there’s no way
To keep it steady.
Everything that stands
Will fall,
Everything gathered
Will separate.
Everything born
Will perish one day,
And in this situation,
There’s no change.@
If someone comes,
Welcome them,
If they part,
Send them off with blessings.
Wherever they are,
Let them live happily—
This alone
Is true love.
The past
Will pass,
And the future
Is uncertain.
Understand this truth,
And live fully
In this present day.
Kudil, 2-9-2024, Morning, 6:50
All accumulations end in decay;
All elevations end in downfall;
All unions end in separation;
And life itself ends in death.
–Mahabharata, Shanti Parv, 27.31, 330.20-—P. V. Kane, History of Dharmasastra, Vol. I. Part I. Ch. 32. The Two Epics. Fn. 404. P. 372
सर्वे क्षयान्ता निचया: पतनान्ता: समुच्छ्रया:।
संयोगा विप्रयोगान्ता मरणान्तं च जीवितम्॥
@ सर्वे क्षयान्ता निचया: पतनान्ता: समुच्छूया:। संयोगा विप्रयोगान्ता मरणान्त च जीवितम्—शान्ति parv 27.31,330.20,
Secular Song 663
The late Sankaracharya of Kanchi Mutt wrote a beautiful Sanskrit song for the late Bharat Ratna M. S. Subbulakshmi to perform at the United Nations. In one of the lines, the saint advises: “Avoid competition.” While competition can be beneficial in some contexts, it often leaves unhealthy impressions, especially on young children who are pressured to compete for titles.
Winners are frequently burdened with maintaining their status, while others, instead of feeling inspired, may develop an inferiority complex. Although the term “healthy competition” exists, human competition differs from that observed in the natural world. In nature, creatures compete for survival, but humans often compete for success, which is a relative value requiring others to fail. Success in this sense is akin to drawing a longer line next to an existing one to make the first line appear shorter, without erasing it. As Chatterji aptly defines it:
“True success lies not in defeating others but in uplifting oneself while inspiring others.”
‘…Competition can exist only with opponents, and not with colleagues.’[-Bankim Chandra Chatterji, quoted in Nirad C. Chaudhuri, The Continent of CIRCE; An Essay on the Peoples of India, Jaico Publishing House, Mumbai, (1966) Twelfth Jaico Impression:1999, p. 89]. And Elisabeth Elliot gives from her personal life’s experience by saying, ‘ I’ve been faced with the tremendously competitive brand of life here in the {United} States and the accompanying necessity of self-promotion which prizes and rewards the abilities of self-assurance, the art of making small talk dramatic and important, and the ability to sell oneself, in the face of which I always find myself pulling into my shell and having a fight with all sorts of feelings of inferiority….’[ Elisabeth Elliot, Who Shall Ascend: The Life of R. Kenneth Strachan of Costa Rica, New York, Happer & Row, 1968, p.114]. Of course others might have their alternative view which I respect. But I never support competition.
Here is the Sanskrit song by Swamiji:
Maitrim bhajata akhila hrujetrim; Aatmavadeva paraanapi pashyata; yudham tyajata spardham tyajata; tyajata preshvakramamaakramanam. Jananii pruthivii kaamadudhaaste; janakoo devaha sakaladayaaluhu; daamyata datta, dayadhvam janataa; shreyoo bhuuyaat sakalajanaanaam.
–H.H. Sri Chandrashekaraendra Saraswati Swamiji
मैत्रीं भजत अखिलहृजेत्रिं।
आत्मवत् देवः परानपि पश्यत।
युद्धं त्यजत, स्पर्धां त्यजत।
त्यजत प्रश्रयक्रमम् आक्रमणम्।
जननी पृथिवी कामदुघा अस्ते।
जनको देवः सकलदयालुः।
दाम्यत, दत्त, दयध्वं जनता।
श्रेयः भूयात् सकलजनानाम्।
Cultivate friendship which will conquer all hearts. Look upon others as thyself. Renounce wars; forswear competition. Give up aggression others which is wrong. Wide mother Earth, our Mother is here ready to give us all our desires. We have the Lord, our Father, compassionate to all. Ye people of the world, restrain yourself, give, be kind. May all people be happy and prosperous.
Secular Song 663: Why Competition?
1.
By setting up competitions,
Giving points,
And declaring,
“This person has won.”
2.
Though this too
Is good in a way,
I fail to understand
Why this competition?
3.
There is no human
Without talent;
Nor is anyone
Unable to show it.
4.
Yet providing opportunities
And showcasing it
This way somehow
Doesn’t feel right.
5.
Though competition
May inspire,
The playing field
Is never equal.
6.
So let us avoid
This concept of competition
And give opportunities
Purely for talent.
7.
To encourage
Another’s skill,
Let everyone
Display their abilities.
8.
The mindset of competition
Brings nothing
But fosters
Inferiority.
9.
Yet without this trait,
Humanity
Has not lived
Until now.
10.
Competitions that inspire
Should come;
Competitions that degrade
Should disappear.
Kudil, 6-9-2024, Evening 6.00.
Secular Song 664
Progress in life requires the willingness to learn from others. While self-satisfaction is a virtuous quality compared to incessant longing, a desire to learn from others is essential—not just for personal growth, but for collective progress.
Some individuals, however, mistakenly believe their language, culture, or religion is entirely self-sufficient and superior, leaving them with nothing to learn from others. Such an attitude is akin to a frog in a well, unaware of the vast oceans and the broader world beyond its confines.
To grow, one must remain open to new perspectives and knowledge from the diverse world around us.
Voice of the Heart 664: What We Learn is a Handful of Sand
1.
There are thousands of things
We can learn from others,
And everyone
Needs this.
2.
What we have learned is little,
Much more remains,
And in this truth,
There is a message for us too.
3.
Just as iron sharpens iron,
When one learns from another,
Both are enriched.
4.
Boundaries expand,
Knowledge grows,
And we realize
How much more there is.
5.
We neither came
Nor can we live
In isolation;
Living alone serves no purpose.
6.
If we realize
That humanity is one,
There will be no divisions
Among us.
7.
The more we give,
The more knowledge grows;
The more we learn,
The more wisdom flourishes.
8.
This growth alone
Is the true greatness
Of the human race.
9.
Let us spread our wings
And soar in the sky;
Let us measure
The limitless cosmos.
10.
As we strive higher and higher,
We realize
The smallness
Of our own limits.
11.
If we give up this pursuit
And live like
A frog in the well,
What will we achieve?
Kudil, 9-9-2024, Evening 4.15.
Secular Song 665
There is a common saying: “When you don’t get what you like, start liking what you get.” While this is a practical approach to accepting the present, it shouldn’t lead to giving up hope for what you desire.
Another proverb reminds us: “Where there is a will, there is a way.” Balancing contentment with perseverance is essential. Accept the present, but also strive for the future. Longing for something can fuel determination and lead to paths you never imagined possible.
Both acceptance and ambition can coexist, driving us toward fulfillment while keeping us grounded in reality.
Voice of the Heart 665: Likes and Dislikes
1.
When I desired it,
It was out of reach;
When it was within reach,
I lost my desire.
2.
Seeking an alternative,
I asked a few,
“What is the solution
For this dilemma?”
3.
“Gruel money or mustache money,”
They said with a shrug.
What could I do
With such a reply?
4.
“You must let go
Of one of the two;
There is no other way,”
They proclaimed.
5.
Instead, I tried
Something different:
I drank the gruel
And wiped my mustache.
6.
By retaining both,
I left them astonished,
Staring at me
In wonder.
7.
“If there’s a will,
There’s a way,”
So goes the saying—
Isn’t that why it exists?
8.
With a slight
Shift in thought,
An alternative
Can always be found.
9.
When what you desire
Is beyond reach,
Try desiring it
Once it’s attained.
10.
Likes and dislikes
Are in our hands;
Recognize this truth
And embrace it.
Kudil, 13-9-2024, Morning 9.00.
Secular Song 661
மற்றவர்களின் பங்களிப்பு இல்லாமல் யாரும் கற்றுக் கொள்ளவோ, வாழவோ முடியாது—அது மதம், மொழி அல்லது எந்தக் கொள்கையாயிருந்தாலும் சரி . மாற்று கருத்துக்களை எதிரிகளாகவே பார்ப்பதற்குப் பதிலாக, அவற்றைப் பங்களிப்பாகக் காண வேண்டும். அனைத்து விதமான கருத்துக்களுக்கு இடமளிப்பதன் மூலம், நாம் வெறும் வாழ்வதைத் தாண்டி வளர்ச்சியையும் தொடரலாம். இல்லாவிட்டால், மொழி, மதம், அல்லது கொள்கை அடிப்படையில் எந்த வகையான பிரிவினையும் உருவாக்குவதன் மூலம், இறுதியில் நாமே தீமையை வரவேற்கிறோம். நமது குறிப்பிட்ட கருத்துக்களை—அது மொழியோ, மதமோ, கொள்கையோ—காக்க ஒரே பாதுகாவலர் நாம் தான் என்ற ‘மீட்பர்’ [Saviour mentality] மனப்போக்கில் செயல்பட்டால், பகையை வளர்த்திடுகிறோம். முடிவில், இரு தரப்பும் அழிவடையும், ஏனெனில் மற்றவர் தற்காப்புக்காகவும், வாழ்வதற்காகவும் வன்முறையைப் பயன்படுத்தும் நிலைக்கு தள்ளப்படுவார்.
மனதின் குரல் 661 – வாழு, வாழவிடு
மதம் மொழியென
பலவாய்ப் பிரித்து
அத்துடன் பிறப்பால்
இனத்தால் பிரித்து
இறுதியில் நம்மை
நாமே பிரித்து
உடலா, உயிரா,
மனமா என்றோம்
பிரிவினை இல்லாமல்
உயிரினம் இல்லை
பிரித்து வைக்காமல்
வாழ்க்கை இல்லை
ஆயினும் ஒன்றை
ஒன்று அழித்தால்
இரண்டும் அழியும்
மாற்று இல்லை
வேற்றுமை ஏற்று
ஒற்றுமை வளர்த்து
மானுடம் பேணி
மனிதராய் வாழ்ந்தால்
அனைவரும் வாழ
இடமும் உண்டு
அதைத்தான் உணரணும்
மானுடம் இன்று
அதனை விடுத்து
பகையை வளர்த்தால்
பகையே நமக்குப்
பகையாய் மாறி
மானுட உணர்வை
மெல்ல அழிக்க
மனித நேயம்
முற்றாய் மறையும்
குடில், 9-1-2024, மாலை 4.00
Secular Song 662
ஒருவர் முக நூலில் ஒரு குரளை அனுப்பினார், அதில் ஒரு பெண், தனது காதலன் தன்னை மறந்துவிட்டாலும், அவர் அவரை மறக்க முடியாது என்று கூறுகிறார். இது திருக்குறளின் காமத்துப்பாலில் விரக பாவத்தில் காணப்படும். இத்தகைய காதல் இன்னும் சிலரின் வாழ்க்கையில் ஒரு பகுதியாக இருக்கிறதாலும், தற்போதைய தலைமுறை அத்தகைய கருத்துக்களிலிருந்து வெளியே வந்துவிட்டனர். அவர்கள் கடந்தகாலத்தை விட்டுவிட்டு எதிர்காலத்தை நோக்கி முன்னேறி, நிகழ்காலத்தில் வாழ முயற்சிக்கிறார்கள். அவர்களுடன் நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். ‘முறிந்த’ காதல் தொடர்புகள் அல்லது திருமணங்களில் அர்த்தமில்லை. ஒருவர் மனதில் இதனால் பாதிப்பு ஏற்பட்டாலும், அந்த மோசமான அனுபவத்தின் மூலம் நல்ல பாடங்களை கற்றுக் கொண்டு, கடந்தகாலத்தை நினைத்து வருத்தப்படுவதற்கு பதிலாக வாழ்க்கையில் முன்னேற வேண்டும்.
நான் ராணிகேதிற்கு (உத்தரகாண்ட்) சென்றபோது, என்னை மதிய உணவுக்கு ஒரு குடும்பத்தினர் அழந்தபோது, டெல்லியில் இருந்து வந்த தனது அண்டை வீட்டுக் காரரையும் அழைத்திருந்தார். நான் அவரிடம் என்ன செய்கிறீர்கள் என்று கேட்டபோது, என் வரவேற்பாளர் புன்னகையுடன், “அவர் சமீபத்தில் விவாகரத்து பெற்ற தனது மனைவிக்கான சிறந்த கணவரைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறார்” என்றார். அதற்குப் பிறகு நாங்கள் அனைவரும், அந்த நபரையும் சேர்த்து சிரித்தோம். திருமண சிக்கல்களுக்கு விவாகரத்து ஒரு தீர்வாக இல்லை என்பதிலும், அது ஒரு தீர்வை விட மற்றொரு பிரச்சனையை உருவாக்கும் என்பதிலும் நான் இணங்கினாலும், ஒருமுறை விவாகரத்து அல்லது காதல் தொடர்பு முறிந்துவிட்டால், அதைக் குறித்து வருந்திக் கொண்டிருக்க நியாயமில்லை.
நான் தெஹ்ராதூனில் இருந்தபோது, ஒரு தாயிடம், அவர் தனது மகனுக்கான திருமணத்தை எப்போது ஏற்பாடு செய்ய போகிறார் என்று கேட்டேன். அவன் முன்னிலையில், அவர் கூறினாள், “அவனுடைய முன்னாள் காதலிக்கு நல்ல பையன் கிடைக்கும் வரையும் தனது திருமணத்தை பற்றி யோசிக்க முடியாது என்று சொல்கிறான். ஆனால், ஒரு நல்ல விஷயம் நடந்தது, இப்போது அவன் என்னிடம் எனக்கான மருமகளை தேடச்சொல்லியிருக்கான் மற்றொரு சாகசம் [adventure] வேண்டாம்மென்று முடிவு எடுத்திருக்கிறான்.” இதை அவன் அம்மா சொன்னவுடன் அந்தப் பையனும் உட்பட நாங்கள் அனைவரும் சிரித்தோம்.
மனதின் குரல் 662 – முறிந்த பால்
முறிந்த பாலின்
முன் அமர்ந்து
அழுது புலம்பி
என்ன செய்ய?
நீரை நீக்கி
பன்னீராக்கி
சமைத்து உண்ணும்
வழியைப் பாரு
நிலைத்து நின்ற
உறவு இல்லை
நிலைத்து நிற்க
வழியும் இல்லை
நிற்பதெல்லாம்
விழுந்து போகும்
சேர்த்ததெல்லாம்
பிரிந்து போகும்
பிறந்ததெல்லாம்
மடியும் ஒருநாள்
இந்த நிலையில்
மாற்றம் இல்லை@
வந்து சேர்ந்தால்
வரவேற்று
பிரிந்து சென்றால்
வாழ்த்தி அனுப்பி
எங்கிருந்தாலும்
இனிது வாழ்க
என்பதொன்றே
உண்மை அன்பு
சென்ற காலம்
சென்று போக
வரும் காலம்
உறுதி இல்லை
இந்த உண்மை
புரிந்து கொண்டு
இந்த நாளில்
வாழ்ந்து காட்டு
குடில், 2-9-2024, காலை, 6.50
@ சேர்த்தவை அனைத்தும் பிரிந்து போகும்
நிற்பவை அனைத்தும் விழுந்து போகும்
ஒன்று சேர்ந்தவை பிரிந்து போகும்
பிறப்பும் கூட மரணத்தில் முடியும்.—மகாபாரதம், சாந்தி பார்வம், 27.31,330.20——P. V. Kane, History of Dharmasastra, Vol. I. Part I. Ch. 32. The Two Epics. Fn. 404. P. 372
सर्वे क्षयान्ता निचया: पतनान्ता: समुच्छ्रया:।
संयोगा विप्रयोगान्ता मरणान्तं च जीवितम्॥
Secular Song 663: போட்டி எதற்கு
1.
போட்டி வைத்து
புள்ளிகள் தந்து
இவர்தான் வென்றார்
என்று சொன்னார்.
2.
ஒருவிதம் இதுவும்
நல்லது ஆயினும்
ஏன் இந்த போட்டி
என்பது புரியவில்லை.
3.
திறமை இல்லாத
மனிதர் இல்லை,
திறமை காட்டத்
தெரியாமல் இல்லை.
4.
ஆயினும் அதற்கு
வாய்ப்பு அளித்து
காட்டு என்பது
ஏனோ சரியல்ல.
5.
போட்டி ஊக்கம்
அளித்தாலும்
ஆடுகளம் என்றும்
சமமாக இல்லை.
6.
ஆகவே போட்டி
என்பதைத் தவிர்த்து
திறமைக்கு மட்டும்
வாய்ப்பு அளிக்க.
7.
அடுத்தவர் திறமை
ஊக்கம் அளிக்க
அவரவர் திறமையை
காட்டக்கூடும்.
8.
போட்டி மனப்பான்மை
தந்திடும் எதுவும்
ஆக்கம் இன்றி
தாழ்வு வளர்க்கும்.
9.
ஆயினும் இந்த
குணம் இல்லாமல்
மானுடம் இதுவரை
வாழ்ந்ததில்லை.
10.
ஊக்கம் அளிக்கும்
போட்டி வரணும்,
தாழ்வு வளர்க்கும்
போட்டி மறையணும்.
குடில், 6-9-2024, மாலை 6.00.
மனதின் குரல் 664: கற்றது கைமண்
1.
பிறரிடம் கற்க
ஆயிரம் உண்டு,
அதற்கு அவசியம்
அனைவருக்கும் உண்டு.
2.
கற்றது சிறிது,
இன்னும் உள்ளது
என்பதில் செய்தி
நமக்கும் உண்டு.
3.
இரும்பை இரும்பு
கருக்குமாற் போல்
ஒருவரில் ஒருவர்
கற்கும் போது.
4.
எல்லைகள் விரிந்து
அறிவு பெருக,
எத்தனை உள்ளது
என்பது புரியும்.
5.
தனித்து நாமும்
வரவும் இல்லை,
தனித்து வாழ்ந்து
பயனும் இல்லை.
6.
மனிதம் முழுதும்
ஒன்று என்று
உணர்ந்தால் நம்மில்
பிரிவும் இல்லை.
7.
கொடுக்க கொடுக்க
கல்வி பெருகும்,
கற்க கற்க
ஞானம் வளரும்.
8.
இந்த வளர்ச்சி
ஒன்று மட்டும்
மனித இனத்தின்
மேன்மை ஆகும்.
9.
சிறகை விரித்து
வானில் பறப்போம்,
எல்லையற்ற
அண்டம் அளப்போம்.
10.
உயர உயர
சொல்லும் போது,
சிறிய நமது
எல்லை புரியும்.
11.
அதனை விடுத்து
கிணற்றுத் தவளை
போல் வாழ்ந்தால்
என்ன புரியும்?
குடில், 9-9-2024, மாலை 4.15.
மனதின் குரல் 665: விருப்பு வெறுப்பு
1.
விரும்பும் போது
கிடைக்க வில்லை,
கிடைக்கும் போது
விருப்பம் இல்லை.
2.
இதற்கு மாற்று
என்ன வென்று
சென்று நானும்
சிலரை கேட்க.
3.
“கூழுக் காசை,
மீசைக் காசை”
என்று சொன்னால்
என்ன செய்ய?
4.
இரண்டில் ஒன்றை
விட்டுவிடணும்;
வேறு வழி
இல்லை,” என்றார்.
5.
அதற்கு மாறாய்
ஒன்று செய்தேன்:
கூழைக் குடித்து
மீசை துடைத்தேன்.
6.
இரண்டையும் நான்
தக்கவைக்க,
அதனைக்கண்டு
வியந்து நின்றார்.
7.
மனமிருந்தால்
மார்க்கம் உண்டு
என்ற மொழியும்
எதற்கிருக்க?
8.
மாற்றிச் சற்று
யோசித்தாலே,
மாற்று வழி
என்றும் உண்டு.
9.
விரும்பும் ஒன்று
கிடைக்கா போது,
கிடைத்த போது
விரும்பிப் பாரு.
10.
விருப்பு வெறுப்பு
நமது கையில்;
அதை மட்டும்
உணர்ந்து கொள்ளு.
குடில், 13-9-2024, காலை 9.00.
Leave a Reply