தாயின் அன்பு தனித்துவமானது

 This is Google Translation. Unedited.

ஒரு தாயின் அன்பு தனித்துவமானதா அல்லது பிறருடன் உறவில் எந்தவொரு நபரும் தனது வாழ்க்கையில் அனுபவிக்கக்கூடிய பலவற்றில் ஒன்றா? தாயின் அன்பு எனக்கு தனித்துவமானது, ஏனென்றால் என் வாழ்க்கையில் வேறு வகையான அன்பை நான் அனுபவித்ததில்லை என்பதால் அல்ல. திருமணமாகவில்லை என்றாலும், எனது உடன்பிறப்புகள், உறவினர்கள், நண்பர்கள், அண்டை வீட்டாரின் அன்பை நான் அனுபவித்தேன், ஆனால் மனைவியின் அன்பை அல்ல, அது நிபந்தனை மற்றும் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டது. ஆனால் தாயின் அன்பு எனக்கும் மற்றவர்களுக்கும் இன்னும் தனித்துவமாக நிற்கிறது, ஏனென்றால் அவளுடைய அன்பு மற்றவர்களின் அன்பைப் போல் இல்லை. இது நிபந்தனையற்றது மற்றும் ஈடுசெய்யப்படாதது. கடவுளின் அன்பு கூட நிபந்தனைக்குட்பட்டது மற்றும் ஒவ்வொரு நம்பிக்கையிலும் பரிமாற்றம் செய்யப்படுகிறது. ஒருவர் தனது தெய்வம் அல்லது கடவுளின் சிறப்பு அன்பைக் குறிக்க [அகபே, கருணா, அனுகம்பா முதலியவற்றை] எந்தச் சொல்லைப் பயன்படுத்தினாலும், அது நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது. அவளுடைய அன்பையோ பக்தியையோ முக்தியையோ கடவுள் யாருடைய தொண்டையிலும் திணிக்க மாட்டாள். அவளுடைய ‘பொதுவான கருணை’ [சூரிய ஒளி மற்றும் மழை போன்றது] அனைவருக்கும் இருந்தாலும், அவளுடைய விதிமுறைகளையும் நிபந்தனைகளையும் ஏற்றுக்கொள்பவர்களுக்கு மட்டுமே ‘காக்கும் கருணையாக’ உள்ளது. இது தாயின் அன்பில் இல்லை. ஒரு தாயின் அன்பு தனித்துவமானது அல்ல, ஆனால் பல வகையான அன்பில் ஒன்று மட்டுமே என்றால், அதே தர்க்கம் கடவுளின் அன்பிற்கும் நீட்டிக்கப்படலாம். அவளுடைய [கடவுளின்] அன்பு நாம் அனுபவிக்கும் பலவற்றில் ஒன்றாக இருக்கும்.

நிச்சயமாக கடவுள் காணாமல் போன ஆட்டைத் தேடுவார் அல்லது தொலைந்து போன காசைத் தேடுவார். ஆனால் அந்த செம்மறி ஆடு மட்டும் அவளது மடிப்பிலிருந்து விலகிச் சென்றது அல்லது அவள் சட்டைப் பையில் இருந்து நழுவிய நாணயம். நமது இந்திய [அல்லது இந்து] புராணங்களில் கூட, கருணையால் கடவுள் தன் அருளிலிருந்து கீழே விழுந்த அவளது பக்தனை அந்த பக்தனைக் கொன்றாலும் காப்பாற்றுவார். இதை ‘மரக்கருணை’ ‘அறத்திற்கு எதிரானது மறம், அரக்கருணை. [ஆபரேஷனில் கத்தியைப் பயன்படுத்தும் மருத்துவர் போல]. இதற்குக் கூட அந்த பக்தன் அவளிடமிருந்து பிரிந்த பக்தனாக இருந்திருக்க வேண்டும் அவள் மடியிலிருந்து விலகிச் சென்றான். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், ஒரு தாயின் ராஜ்யத்தில் ‘வீழ்ச்சி’ என்ற கருத்து இல்லை, ஏனெனில் அவளுக்கு ஒருபோதும் ஊதாரி மகன் இல்லை. தன் குழந்தை வழிதவறிச் செல்லும்போது அவள் வருத்தப்படுவாள், வேதனைப்படுவாள், ஆனால் அவன் அல்லது அவள் மீதான அவளது அன்பு நிபந்தனையின்றி எந்த விதிமுறைகளும் நிபந்தனைகளும் இல்லாமல் மீண்டும் வரவேற்கப்படும். நிச்சயமாக ஒரு தாய் தன் குழந்தையை ஒழுக்கத்திற்காக தண்டிப்பாள். ஒரு சில சந்தர்ப்பங்களில் அவள் தத்து கூட தந்துவிடுவாள். ஆனால் அவள் தன் குழந்தையின் நலனைக் காக்க மட்டுமே இதைச் செய்வாள். ஒரு தாய் தன் குழந்தையைத் தத்துக் கொடுக்கும்போது, அதன் தேவையையும் நலனையும் நினைத்து அதைச் செய்கிறாள். அவள் தன் குழந்தையைக் கொடுக்க வேண்டியிருக்கும் போது, அவளுடைய ஒரே எண்ணம்: வறுமை அல்லது உடல்நலப் பிரச்சினைகளால் இந்தக் குழந்தையை என்னால் கவனித்துக் கொள்ள முடியாது. அது என்னுடன் கஷ்டப்படுவதை விட வேறொருவருடன் வசதியாக வாழட்டும்

மேரி கோரெல்லி எழுதிய: சாத்தானின் துன்பம் என்ற பிரபலமான கதை பற்றி உங்களில் எத்தனை பேருக்குத் தெரியும் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. இது இணையத்தில் கிடைக்கிறது, பதிவிறக்கம் செய்து படிக்கவும் [அவரது மற்ற படைப்புகள்: வெண்டெட்டா; இரண்டு உலகத்தின் காதல்; தெல்மா, அவள், அவன் முதலியன] நான் அவளுடைய பல கதைகளைப் படித்தேன். முக்கிய கருப்பொருள் இதுதான்: சாத்தான், மிகவும் மனந்திரும்புதலுடன் கடவுளை அணுகி, அவனது வீழ்ச்சிக்கு முன் தனது பழைய நிலையை மீட்டெடுக்கும்படி கெஞ்சுகிறான். கடவுள் ஒப்புக்கொள்கிறார் ஆனால் ஒரு நிபந்தனை வைக்கிறார். அவன் மீண்டும் பூமிக்குச் சென்று மனிதர்களை சோதிக்க வேண்டும். சோதனையால் மட்டுமே மனிதர்களின் வீழ்ச்சியை அவன் ஏற்படுத்தியதால், இப்போது அவனையும் அந்த செயல்முறையால் மட்டுமே மீட்டெடுக்க முடியும். அவனுடைய சோதனைக்கு அடிபணியாத ஒருவரைக் கண்டுபிடிக்க முடிந்தால், கடவுள் அவனை மீண்டும் தனது அசல் நிலைக்குத் திரும்பச் செய்வார். மிகுந்த நம்பிக்கையுடன் அவன் மீண்டும் இந்த பூமிக்கு வந்து பல்வேறு வடிவங்களை எடுத்து பலரையும் தூண்டுகிறார். ஆனால் கடைசிவரை அவனது சோதனையை வெற்றிகரமாக எதிர்த்த ஒருவரை அவனால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. கடைசியில் சாத்தான் உடைந்து அழுதான், ‘இப்போது கடவுளால் கூட, மனிதர்களின் இரண்டாவது வீழ்ச்சியால் என்னைக் காப்பாற்ற முடியாது.

கடவுள் இந்தக் கதையில், ‘போனது போகட்டும், இது உன் தவறல்ல’ என்று சொல்லவில்லை என்பதைக் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். மனிதனின் முதல் வீழ்ச்சிக்கு நீ காரணமாய் இருந்தாலும்  இந்த முறை அது அவர்களின் தார்மீக தேர்வு. எப்படியோ நீ மனந்திரும்பி, என் மன்னிப்பைக் கேட்டதால், நான் உன்னை மன்னித்து, இப்போது உன் பழைய நிலைக்குத் திரும்புகிறேன்.’ ஆனால் குறைந்தபட்சம் இந்த கதையில் அது நடக்கவில்லை, இரண்டாவது முறையாக சாத்தான் தண்டிக்கப்பட்டான், ஆனால் அவனது தவறுக்காக அல்ல. கடவுள் எந்த நிபந்தனையும் இன்றி மன்னிக்கத் தயாராக இல்லை. நி

நிச்சயமாக, இது ஒரு கற்பனைக் கதை. செய்தி தெளிவாக உள்ளது: ஒரு பாவி மனந்திரும்பி கடவுளிடம் மன்னிப்பு கேட்டாலும், அவளால் எந்த நிபந்தனையும் இல்லாமல் மன்னிப்பு, முக்தி மற்றும் பக்தி ஆகியவற்றை வழங்க முடியாது. நிச்சயமாக, தன் ஊதாரித்தனமான குழந்தை திரும்பி வருவதற்கு அவள் ஆவலுடன் காத்திருக்கிறாள். ஆனால் அந்த மன்னிப்பைப் பெறுவதற்கான விதிமுறைகள் மற்றும் நிபந்தனைகளை ஏற்கத் தயாராக இருந்தால் மட்டுமே அவளால் அந்தக் குழந்தையை திரும்பப் பெற முடியும். அதேசமயம் ஒரு தாய் விஷயத்தில் அப்படி இல்லை. எனவே தாயின் அன்பு தனித்துவமாக நிற்கிறது, ஏனென்றால் அவளுக்கு ஒருபோதும் ‘ஊதாரி’ குழந்தை இல்லை, ஆனால் எப்போதும் ‘தன் குழந்தையாக’ இருக்கும்.

இந்திய உலகக் கண்ணோட்டம் ஒரு தாயை கடவுளுக்கும் மேலாக உயர்ந்த பீடத்தில் வைத்திருப்பதில் ஆச்சரியமில்லை. பாரம்பரிய பழமொழி: மாதா, பிதா, குரு மற்றும் இறுதியாக கடவுள். கடவுள் உட்பட மற்ற அனைவருக்கும் கடனை ஒருவர் திருப்பிச் செலுத்த முடியும், ஆனால் ஒரு தாய்க்கு செலுத்த முடியாது. ஒரு பக்தர் பல வழிகளில் [பிரார்த்தனை, விரதம், சபதம், கீழ்ப்படிதல், தன் தெய்வத்தை நேசித்தல் போன்றவை] மூலம் தான் தேர்ந்தெடுத்த தெய்வத்தின் தயவைப் பெற முடியும், ஆனால் தாயின் நிபந்தனையற்ற அன்பைப் பெற இவை எதையும் செய்ய வேண்டியதில்லை. அருள் இலவசம் ஆனால் அது மலிவானது அல்ல-கடவுளுக்கும் அவள் பக்தனுக்கும். கடவுள் அவளுடைய பங்கைச் செய்யவேண்டும் [உலகின் பாவத்திற்காக இறப்பதன் மூலமோ அல்லது அதர்மத்தை அழித்து தர்மத்தைக் காக்க அவதாரம் எடுப்பதன் மூலமோ, அல்லது விஷத்தைக் குடிப்பதன் மூலமோ, அல்லது பேய்களைக் கொல்வதன் மூலமோ] பக்தனும் அதற்கான செலவைச் செலுத்த வேண்டும்—நீ மற்றவர்களை மன்னிக்கைன்றவரையில் , நான் உங்களை மன்னிக்க மாட்டேன், நீங்கள் தேடினால் கிடைக்கும் , தட்டினால் திறக்கும் , கேட்டால் மட்டுமே பெறுவீர்கள். ஆனால் தாயின் அன்பு ஒருபோதும் கருணை போல் செயல்படாது. நிச்சயமாக மாணிக்கவாசகர் கூறினார்: ‘தன் தேவையை நினைத்து குழந்தைக்கு உணவளிக்கும் தாயின் அன்பை விட மேலான அன்பைக் காட்டுகிறாய்….’ குழந்தை அழுவதற்கு முன்பே, ‘தன் குழந்தையின் தேவைகளை நினைத்து’ வந்து உணவளிக்கும் தாய். ஒரு தாய், ‘குழந்தைக்கு உணவளிக்கும் நேரம்’ என்று சொல்வதை நாம் அடிக்கடி கேட்கிறோம். இல்லையெனில், அவள் பசியால் அழத் தொடங்குவாள் என்பது அவளுக்குத் தெரியும்.

நான் ஒரு சர்ச்சையைக் கிளப்புகிறேன் என்று எனக்குத் தெரியும். அல்லது சிலர் இது தெய்வ நிந்தனை என்றும், தாயை மகிமைப்படுத்தி, கடவுளுக்கும் மேலாக அவளை வைத்திருக்கிறேன் என்றும் கூறக்கூடும். பிற மொழிகளில் எனக்குத் தெரியாது, ஆனால் தமிழில் பல நூறு கவிதைகள் உள்ளன, அவை கடவுளை விட தாய் பெரியவள், அவளுடைய அன்பு மற்றும் தியாகத்திற்கு முன்னால் கடவுள் ஒன்றுமில்லை என்று தெளிவாகக் கூறுகிறது. [அம்மா கடவுள் கூட உன் முன்னே சும்மா = அம்மா கடவுள் கூட உன் முன் ஒன்றுமில்லை]

ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கையில் தாய்க்கு ஈடு இணை இல்லை. ஒருவர் தனது வாழ்க்கைத் துணையை மாற்றலாம், உடன்பிறந்தவர்கள் பிரிந்து விடுவார்கள், நண்பர்கள் மாறிவிடுவார்கள். கடவுள் கூட உங்களை கைவிடுவார் அல்லது உங்கள் தேவை மற்றும் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப உங்கள் கடவுளை மாற்றலாம். ஆனால் அம்மாவால் இது சாத்தியமில்லை. நிச்சயமாக ஒருவர் மற்றொரு பெண்ணை ‘அம்மா’ என்று அழைக்கலாம் ஆனால் அவளால் கூட ஒருவரின் சொந்த தாயை மாற்ற முடியாது. தொப்புள் கொடி உறவு தனித்துவமானது. ஒருவருக்கு ஒரு தாய் மட்டுமே இருக்க முடியும், ஆனால் பல கடவுள்கள், மாற்றாந்தாய்கள், [தந்தைகள், சகோதரர்கள், சகோதரிகள்] வாழ்க்கைத் துணைவர்கள், புதிய உறவினர்கள் [மாற்ற முடியாது என்றாலும் தூரத்தில் வைக்கலாம்], திருமணத்தின் முலம் பெறலாம். ஆனால் இன்னொரு தாய் கிடையாது.

ஒரு விவாதத்தில் ஒருவர் கேட்டார்: ‘எவ்வளவு காலம் கடவுளை அவள் என்று அழைப்பீர்கள்.’ அதற்கு நான், ‘அவள் ஒரு தாயாக இருக்கும் வரை, பெண்ணாக இருப்பதில் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும் வரை. கடவுளை அவள் அல்லது தாய் என்று அழைப்பேன். கடவுளை அம்மா என்றும் அவள் என்றும் அழைத்துப் பாருங்கள், அப்போது அவள் ஏன் பெண்ணாகவும், தாயாகவும் இருக்கிறாள் என்பதை உங்கள் ஆன்மாவில் உணர்வீர்கள்.

இறுதியாக, அனைவருக்கும் தெரிந்த ஒரு பிரபலமான கதையுடன் இந்த விவாதத்தை முடிக்க விரும்புகிறேன்: ஒரு திருமணமான மகன் வேறொரு பெண்ணைக் காதலிக்கும்போது, ​​அதைச் செய்ய வேண்டாம் என்று அவனுடைய தாய் அவனை எச்சரிக்கிறாள். இதையறிந்த அந்த பெண், அவனது தாயிடம் கோபித்துக்கொண்டு, ‘உன் தாயின் துடிக்கும் இதயத்தை நீ கொண்டு வந்தாலொழிய, இனி உன்னை நான் ஏற்கமாட்டேன்’ என்று கூறிவிட்டாள். மோகத்தால், அவன் திரும்பிச் சென்று, தன் தாயைக் கொன்று, துடிக்கும் இதயத்துடன் திரும்பிச் செல்கிறான். வழியில் அவன் தடுமாறி விழப்போகும் போது அந்த இதயம் அவனிடம் சொல்கிறது, ‘கவனமாக இரு மகனே’. என்னை கீழே போட்டுவிடாதே. அப்படி நடந்ததால், அவள் உன்னை மீண்டும் ஏற்கமாட்டாள்.

Dayanand Bharati

Gurukulam, 17-05-2-23,

குறிப்புகள் @ …மனித வாழ்க்கையில் கடவுள்கள், முன்னோர்கள் (ஒருவரின் தந்தை உட்பட), ஆசிரியர்கள், சக மனிதர்களுக்குப் பட்ட கடன்களை திருப்பிச் செலுத்த வேண்டிய கடமையைக் கொண்டுள்ளது: இருப்பினும், தாய்க்குப் பட்ட கடனை ஒருபோதும் திருப்ப செலுத்த முடியாது ….- காஷ்மீரி பண்டிட்டுகள் மத்தியில் வீட்டுக்காரரின் சித்தாந்தம், டி.என். மதன், பக். 223-249, இன், என் மதன், எட். வாழ்க்கை முறை கிங்,  லூயிஸ் டுமாண்டின் நினைவாக கட்டுரைகள். டெல்லி, மோதிலால் பனார்சிதாஸ், (1982) புதிய பதிப்பு (திருத்தங்கள் மற்றும் சேர்த்தல்களுடன்), 1988, ப. 231