Song 74

This is a dialogue within me: I don’t believe in a transcendental being which remains indifferent to the affairs of this world resigned to His/its own Blissful state.  I don’t believe in an Imminent God whom we reduce to mere images or our own pet philosophies.  At the same time, considering my own nature, I cannot claim that ‘I am Brahman’ (aham brahmaasmi).  Then what is the solution to this dilemma?’

When I thought on these lines, immediately I wrote this poem in mind when I was travelling from Mahari to Varanasi.  7-30 a.m.  

I don’t know why I brought this under Secular song.  Anyhow now I cannot change it.  And let it be here.

74 உள்ளபடி அறியாமல்

உருவத்தில் இல்லை அவன்

அருவத்தில் இலை அவன்

உள்ளத்தில் உள்ளவனை

ஊரங்கும் தேடியே திரிகின்றார்

உள்ளபடி அறியாமலே

காட்டினில் இல்லை அவன்

நாட்டினில் இல்லை அவன்

மனக் கூட்டில் உள்ளவனை 

ஏட்டினிலும் எவ்வளவே தேடினும்

என்றும் அறியாரே

செம்பில் (சிலையில்) இல்லை அவன்

செயலிலும் இல்லை அவன்

செம்மையான மனதில் உள்ளவனை

ஞானத்தின் மூலம் தேடிட முடியாது

நானறிந்த உண்மை இதே!

Mahari, Rewa, M. P. 2-9-1996

74 Not knowing properly

He is not with any form

But He is not even in without form

They search him in vain

Wandering everywhere

Not knowing properly

He is not in the forest

He is not in the cities

The one who

Dwells in the cave of the heart

One cannot be known

However one searches in scriptures!

He is not in the Image

He is not in our karma

The one who dwells in a pure heart

We cannot reach even through our jnana

This is the Truth which I know

Mahari, Rewa, M. P. 2-9-1996