BT Song 1551
This morning, while bathing at my cousin’s house in Hosur (Swaminathan alias Pitchai), I contemplated certain things happening in our life. We should avoid dancing to everyone’s tune. When returning with his son Siva, we talked about many things, and I shared this unwritten poem with him. After returning to the ashram to celebrate my return to the Paradise Regained, I sat calmly for an hour after Ratna and Sankar left. Siva also left quickly for a meeting in Bangalore. After an hour of silence, recalling my talk with Siva, I wrote this song, changing the word ‘fear,’ and shared it with the group and others.
BT Song 1551 Don’t listen to anyone
Simple English
Why should we listen
To others
When many of them are
Already within us
If you listen to the world
There is no use in it
If you listen to the relatives
You will be paralyzed
There’s no use
In listening to God
As He provides
In a limited way
There’s no use
In listening to me
As I don’t understand
Even what I say
Finally, if the question
Ever comes in your mind:
In the end, to whom shall
I listen to?
It is better to
Remain silent
Not listening to anyone
As that’s good for all
As I often
Practice it
I share from
My experience
Therefore, if you too
Remain silent
You can understand this
Truth for sure
Then there is
No need to
Read such
Babbling like this
Gurukulam, 4-1-24, 12.15 pm
BT Song 1551 Listen Not to Any Man
Classical English
Why dost thou heed
The words of others
When among us dwell
So many already?
To hearken to the world
Is of no avail
And to thy kin
Shall render thee impotent
No benefit is found
In God’s counsel
For He doth give
With measured hand
Nor in my speech
Is wisdom to be found
For I comprehend not
Even my own words
At last, should the query
Arise within thy breast:
In the end, to whom
Shall I lend my ear?
Better to maintain
A silent vigil
Heeding no man’s voice
For such is the greater good
Thus have I oft
Practiced in my days
And from my wisdom
Do I now impart
If thou, too, shalt keep
Silent vigil
This truth shall thou
Surely grasp
And thereafter, need
For such babbling words
As these
Shall vanis
BT Song 1552
Another Rumi’s effect:
A certain person came to the Friend’s door
and knocked
“Who’s there?”
“It’s me.”
The Friend answered, “Go away. There’s no place
for raw meat at this table.”
The individual went wandering for a year.
Nothing but the fire of separation
can change hypocrisy and ego. The person returned
completely cooked,
walked up and down in front of the Friend’s house,
gently knocked.
“Who is it?”
“You.”
“Please come in my self,
there’s no place in this house for two.
The doubled end of the thread is not what goes through
the eye of the needle.
It’s a single-pointed, fined-down, thread end,
not a big ego-beast with baggage.’
But how can a camel be thinned to a thread?
With the shears of practices, with doing things.—Two Friends, Coleman Barks, The Essential RUMI, Introduction to the New Expanded Edition, New York, HarperCollins, 2004, p. 87
1552 Become One
Simple English
When I stood knocking
At the door
“Who is that?”
Came the question
“It is ‘I’” answered I
“No place for two,
You better leave”
Was the reply
Seeking you everywhere
Wandering all around
When “I” could not find you
Anywhere at all
Returning back
And knocking again
The same question
Came once more
“It is ‘YOU’ who has come”
When this answer was given
The door immediately
Opened itself
As I entered
And saw
When “I” found ‘me’
Within ‘YOU’
As I surrendered completely
And mingled in you
We both disappeared
And became ONE
Gurukulam, 6-1-24, 11.00 p.m.
1552 Become One
Classical English
As I stood, knocking
At the door
“Who art thou?”
Came the query
“It is ‘I’” quoth I
“No place for two,
Depart hence”
Was the reply
Searching thee everywhere
Wandering all about
When “I” could not find thee
Anywhere at all
Returning once more
And knocking anew
The same query
Did again ensue
“It is ‘THEE’ who cometh”
When this was spoken
The door didst open
Of its own accord
Entering therein
Mine eyes beheld
When “I” found ‘myself’
Within ‘THEE’
As I yielded wholly
And mingled with thee
We both did vanish
And became ONE
Gurukulam, 6-1-24, 11.00 p.m.
BT Song 1553
After writing the previous song, I continued to sit calmly and reflect on what Rumi said. Then I thought I should even give up the very concept of thinking. This is possible when I give up the thought of ‘I’ or ‘aham,’ even to give up the thought process of thinking. The result is this song.
BT Song 1553 I lost completely
Simple English
I need a heart
That doesn’t think
I should reach a stage
Where I should even lose my thought
I should even give up
The very thought of
How to remain
‘Not’ to think
When I go beyond
The very process of thinking
Without finding any
Words to communicate it
When I drown
In complete silence
As the very thinking has disappeared
There I had your darshan
Seeing the darshan
That even my eyes cannot see
Attaining a bliss
That even my heart does not experience
I sang your praise
With the language
That even we
Humans do not know
But when this ‘I’ came
In between
And separated me
From you
Knowing the secret of
Losing the very thought
When I give up
My ‘aham’
Both ‘I’ and ‘thoughts’
Once disappeared
I lost myself completely
In you
Gurukulam, 6-1-24, 11.00 p.m.
Classical English
BT Song 1553 I Lost Completely
A heart I seek
That doth not think
A state to reach
Where thoughts are lost
Even the thought
Of how to be
Without a thought
Must be abandoned
When I transcend
The realm of thought
No words are found
To speak of it
When in silence
I am submerged
As thoughts vanish
There, thy vision I beheld
A vision seen
By eyes unseen
A bliss attained
Beyond heart’s reach
In praise I sang
With language unknown
To mortal men
And human tongue
Yet when this ‘I’
Did intervene
It parted me
From thee, my Lord
The secret known
Of losing thought
When ‘aham’ was cast aside
I then beheld
Both ‘I’ and thoughts
Did disappear
In thee I lost
Myself complete
Gurukulam, 6-1-24, 11.00 p.m.
BT Song 1554
Both ‘Bhakti’ and ‘Sannyasa’ have one common ground: dissolving oneself in the Eternal Being, not seeking any kind of self-promotion. When I see certain messages, particularly by a few Swamijis promoting themselves, it makes me laugh and irritates me. This is not out of jealousy, but out of real concern for such unwanted self-promotion. Though life is not divided into watertight compartments, and there is no separation between the ‘spiritual’ and the ‘mundane,’ each vocation has its own dharma. It is better to adhere to it as much as possible.
1554 Why this promotion
Simple English
I don’t know
Why this kind of self-promotion
Why one should do it
I cannot understand
When one cannot
Live for oneself
Why should one
Wear such a mask, you tell me
What is the use of
The world praising you
When there is no
Truth within you
Though a few might
Appreciate you
They will still
Laugh within their hearts
In order to see
How long we would act
They might even
Applaud in public
Sitting alone
When you do Tapasya
Thinking about
God within you
What is the need
To make it
An object of
Advertisement?
Wearing saffron attire
Going to the forest
Remaining in solitude
And forgetting oneself
When God gives
Such a noble call
Why should you seek
Promotion even in that
Let it go
As long as it can
Let us see
How long this drama will continue
When one day
Your mask is removed
Your own heart
Will laugh at you
Time has not
Yet fully passed
The time to repent
Has not ended
Avoiding such
Self-promotion
Better seek
The way to be emancipated
Gurukulam, 7-1-24, 8.15 am
1554 Wherefore this Promotion
Classical English
I know not
Why this self-promotion
Why must one do it
I comprehend not
When one cannot
Live for oneself
Why don a mask
Pray, tell me
What worth is
The world’s acclaim
When within
Truth is absent
Though some may
Offer praise
Yet in their hearts
They laugh
To see how long
Our act shall endure
They may applaud
In public
When alone
You practice Tapasya
Contemplating
God within
What need is there
To make it
A matter of
Advertisement?
Clad in saffron robes
To the forest you go
Dwelling in solitude
Forgetting thyself
When God extends
Such a noble call
Wherefore seek
Promotion even therein
Let it run
Its natural course
We shall see
How long this play lasts
When one day
Thy mask is removed
Thy own heart
Shall laugh at thee
Time hath not
Yet fully passed
Nor the season
For repentance ended
Eschew such
Self-promotion
Seek instead
The path to liberation
Gurukulam, 7-1-24, 8.15 am
BT Song 1555
This is a continuation of the previous song (1554). Now the share market controls everything, and without advertisement, no one can survive in the stiff competition of the corporate world. What once remained as ‘seva’ is now completely commercialized. Education and health services are two prime examples. But now religion is also dragged into it, with several corporate gurus promoting themselves through advertisement in the name of sadhana.
Change is inevitable in life, but certain values or dharma cannot be changed according to the whims of everyone. Dharma, being the foundation, should remain strong. Now, many corporate gurus construct their empires without any foundation, relying solely on their promotional talent. Even several sannyasis are dragged into this. Poor God is also trapped, and now we must try to free Him from such corporate gurus and restore His original status. Since this seems almost impossible, it is better for us to run away and try to save our own mukti.
Simple English Translation:
BT Song 1555 Corporate Gurus
Giving ‘upadesha’
Which never enters the mind
Sharing some philosophy
Which does not make sense
So many corporate gurus
Are doing business
Now very efficiently
In this world
Once everyone came
To sell something in the market
Now everything is
Commercialized
As business tycoons
Started to invest
They now compete
Even in the share market
All that remained
As Seva before
Has now become business
And competing with each other
If one has to survive
In this stiff competitive market
There is no other alternative
Other than promotion
Once Seva’s condition
Became like this
What can we say
About spirituality now?
Even sannyasis are
Seeking advertisement
In order to withstand
In their market
As religions have also
Joined in this
There is no means
For God to escape
Should we say this
As the leela of the time
Or should we lament that
This is Kaliyuga
What is the use
Of blaming anyone
How and whom shall we
Accuse and how much
Try to run
To escape
And keeping only
Mukti in mind
If possible
By saving God also
We could bestow
Mukti again to Him
Otherwise, why not
Keep away from this
Thinking why should we
Court unnecessary trouble
Gurukulam, 7-1-24, 6.10 p.m.
BT Song 1555 Corporate Gurus
Classical English
Giving ‘upadesha’
Which entereth not the mind
Sharing philosophies
Which maketh no sense
So many corporate gurus
Engage in commerce
Now very efficiently
Within this world
Once all came
To peddle their wares
Now all is
Commercialized
As business magnates
Begin to invest
They now compete
Even in the stock market
All that was
Once Seva
Has now become commerce
And competeth with each other
To survive
In this fierce market
No alternative remains
But promotion
When Seva’s state
Has thus declined
What hope remains
For spirituality?
Even sannyasis
Seek advertisement
To endure
In their market
As religions
Join this race
Even God hath
No escape
Shall we call this
The play of time
Or lament
The age of Kali
What use in
Blaming any
How and whom shall we
Accuse, and how much
Strive to flee
To escape
Keeping only
Liberation in mind
If possible
Saving even God
We might bestow
Liberation upon Him
Else, why not
Withdraw from this
Thinking, why court
Unnecessary trouble
Gurukulam, 7-1-24, 6.10 p.m.
$$$ BT Song 1551 பேச்சை கேட்காதே
நாலுபேர் பேச்சை
நாமேன் கேட்டணும்
நமக்குள் நாலுபேர்
இருந்திடும் போது 1
ஊர்பேச்சை கேட்டால்
ஒன்றுக்கும் உதவாது
உறவின் பேச்சினால்
ஒன்றும் நடக்காது 2
இறைவனைக் கேட்டுப்
பயனுமே இல்லை
ஏனென்றால் அவனும்
அளந்து கொடுப்பதால் 3
என்பேச்சைக் கேட்டும்
பயனுமே இல்லை
என்பேச்சு எனக்கே
புரியாது இருப்பதால் 4
யாரின் பேச்சைத்தான்
இறுதியில் கேட்பது
என்கிற கேள்வி
மனதிலே வந்தால் 5
எவரின் பேச்சையும்
கேளாமல் மவுனமாய்
இருப்பது ஒன்றே
அனவர்க்கும் நல்லது 6
அதையே நானும்
அடிக்கடி செய்வதால்
அனுபவம் கற்று
தந்ததால் சொல்கிறேன் 7
ஆகவே நீயும்
மவுனமாய் இருந்தால்
இந்த உண்மையை
உணர்ந்து கொள்ளலாம் 8
அதன்பின் இந்த
உளறலைப் படிக்கும்
அவசியம் நிச்சயம்
இல்லாது போகலாம் 9
குருகுலம், 4-1-24, காலை, 12.15
BT Song 1552 ஒருவராய் ஆனோம்
வாசலில் நின்று
கதவைத் தட்ட
வந்தது யாரென்று
கேள்வியும் வந்திட 1
‘நான்’ என ‘நானும்’
பதில் தந்த போது
‘இருவர்க்கு இடமில்லை
சென்றிடு’ என்றபின் 2
உன்னைத் தேடி
ஊரெங்கும் அலைந்து
எங்கும் உன்னை
காணாமல் ‘நானும்’ 3
மீண்டும் வந்து
கதவைத் தட்ட
மறுபடி அதே
கேள்வியும் வந்தது 4
‘வந்தது “நீதான்”’
என்று சொன்னபின்
வாசலும் உடனே
தன்போல் திறக்க 5
உள்ளே வந்து
பார்த்த போது
உன்னிலே என்னை
கண்டபின் ‘நானும்’ 6
என்னையும் இழந்து
உன்னில் கரைய
இருவரும் மறைந்து
ஒருவராய் ஆனோம் 7
குருகுலம், 6-1-24
BT Song 1553 முற்றாக இழந்தேன்
எண்ணாமல் இருக்கும்
மனமே வேண்டும்
எண்ணத்தை தொலைக்கும்
நிலை வரவேண்டும் 1
எண்ணாமல் எப்படி
இருப்பது என்ற
எண்ணமும் கூட
நீங்க வேண்டும் 2
எண்ணத்தைத் தாண்டி
சென்றிடும் போது
சொல்லிட வார்த்தை
ஏதுமே இன்றி 3
மௌனத்தில் நானும்
மூழ்கிடும் போது
எண்ணமும் மறைய
உன்னையே கண்டேன் 4
கண்களும் காணா
காட்சியைக் கண்டு
எண்ணமும் உணரா
பேரின்பம் கொண்டு 5
மானிடர் அறியா
மொழியைக் கொண்டு
‘நானுனைத்’ துதித்தேன்
வார்த்தைகள் இன்றி 6
ஆயினும் இந்த
‘நான்’ என்ற சொல்லும்
எண்ணத்தைத் தந்து
என்னையும் பிரிக்க 7
எண்ணத்தை தொலைக்கும்
ரகசியம் அறிந்து
‘நான்’ என்ற எண்ணத்தைத்
தொலைத்த போது 8
எண்ணமும் ‘நானும்’
ஒன்றாக மறைய
உன்னிலே என்னை
முற்றாக இழந்தேன் 9
குருகுலம், 6-1-24, 11.00 p.
BT Song 1554 ஏனிந்த விளம்பரம்
ஏனிந்த விளம்பரம்
என்பது தெரியல
எதற்காக செய்யணும்
என்பதும் புரியல 1
தனக்காக வாழ
இயலாத போது
ஏனிந்த வேடம்
போடணும் சொல்லு 2
ஊர்மெச்ச வாழ்ந்து
பயனுமே என்ன
உள்ளத்தில் உண்மை
இல்லாத போது 3
ஒரு சிலர் உன்னை
துதித்த போதும்
உள்ளத்தில் நிச்சயம்
நகைத்துக் கொள்வார் 4
எதுவரை நடிப்போம்
என்பதைக் காண
உதட்டால் உன்னை
மெச்சிக் கொள்வார் 5
தனிமையில் அமர்ந்து
இறைவனை நினைந்து
தவமும் செய்ய
முயன்றிடும் போது 6
அதனைக் காட்சிப்
பொருளும் ஆக்கி
விளம்பரம் தேட
அவசியம் என்ன 7
காவி உடுத்தி
காட்டுக்குச் சென்று
தன்னை மறந்து
தனிமையில் இருந்து 8
வாழச் சொல்லி
இறைவன் அழைக்க
ஏனிந்த விளம்பரம்
தேடணும் சொல்லு 9
எதுவரை போகும்
அதுவரை போகட்டும்
எத்தனை நாளிந்த
நாடகம் நடக்கும் 10
ஒரு நாள் வேடம்
களையும் போது
உள்ளமே உன்னை
பார்த்து சிரிக்கும் 11
காலம் இன்னும்
கடந்திட வில்லை
திருந்திடும் நேரம்
முடிந்திட வில்லை 12
விளம்பரம் தவிர்த்து
உண்மையாய் இருந்து
உய்யும் வகையை
நீயுமேத் தேடு 13
குருகுலம், 7-1-24, 8.15 am.
BT Song 1555 விளம்பர உலகம்
செவியும் ஏறாத
உபதேசம் செய்து
சிந்தைக்கு விளங்காத
சித்தாந்தம் தந்து 1
வலம் வருகிறார்
பல வியாபாரிகள்
குரு என்ற பெயருடன்
உலகிலே நன்று 2
எல்லோரும் சந்தைக்கு
விற்க வந்தபின்
எல்லாம் இப்போது
வியாபாரம் ஆனது 3
பணக்கார முதலாளி
முதலீடு செய்ய
பங்குச் சந்தையில்
போட்டியும் போட்டது 4
சேவையாய் முன்பு
செய்தவை எல்லாம்
தொழிலாகி இப்போ
போட்டியும் போடுது 5
சந்தையில் நிலைத்து
நிற்கணும் என்றால்
விளம்பரம் அன்றி
வழியேதும் இல்லை 6
சேவையே இப்படி
சந்தைக்கு வந்தபின்
ஆன்மீகம் பற்றி
நாமென்ன சொல்வது 7
சாமியார் கூட
சந்தையில் நிலைக்க
விளம்பரம் நாடும்
காலமாய்ப் போனது 8
அத்துடன் மதங்களும்
அதில் சேர்ந்து கொள்ள
இறைவனும் தப்பிக்க
வழியின்றி போனது 9
காலத்தில் கோலம்
என்று சொல்வதா
கலிகாலம் என்று
நொந்து கொள்வதா 10
யாரைச் சொல்லி
நாமென்ன செய்வது
எவரை எப்படி
நொந்து கொள்வது 11
முடிந்த வரையில்
தப்பித்து ஓடி
முக்தியை மட்டுமே
மனதிலே நாடி 12
முடிந்தால் இறைவனை
மீண்டும் காப்பாற்றி
மீட்டு அவனுக்கும்
முக்தி அளிக்கலாம் 13
அல்லது நமக்கேன்
வீண் வம்பு என்று
அமைதியாய் நாமும்
ஒதுங்கிக் கொள்ளாம் 14
குருகுலம், 7-1-24, மாலை 6.10
Leave a Reply