BT Song 391. அருளுண்டு
அருளுண்டு மருளில்லை மனமே
அண்டிடும் அடியார்க்கு அருள்வான் தினமே–அருளுண்டு…
குறைகளை கண்டு குழப்பமும் கொண்டு
குணமின்றி வாழ்விலே கலக்கமும் கொண்டு
வெருண்டு, மருண்டு, அரண்டு, உருண்டு
விடைதேடி அவனிடம் சென்றிடும் போது–அருளுண்டு…
அஞ்சிடாதே அவனே காப்பான், நம்மை
ஆதரித்துக் கரையும் சேர்ப்பான்,
கலங்கிக், கதறி, பயந்து, வெதும்பி
காவலைத் தேடியே சென்றிடும் போது–அருளுண்டு…
போராடிப் பயனேதும் இல்லை
புலம்பினால் ஆவது ஏதுமே இல்லை
நாடி, தேடி, ஆடி, ஓடியே
நாளெலாம் வாடி நின்றிடும் போது–அருளுண்டு…
என்னதான் செய்வது இனிமேல் என்று
ஏக்கமே கொண்டு தவித்து தயங்கி,
நடுங்கி, ஒடுங்கி, அடங்கி, மயங்கி
நாதனின் பாதத்தைத் தேடியே ஓடிட–அருளுண்டு…
17-2-16 & 4-3-16, மதியம் 2.00, மத்திகிரி
BT Song 391. Grace is there
There is grace and not confusion of my heart
And He will bestow grace those who sought His feet—There is grace…..
Seeing the shortcomings and get confused
And troubled in life without having proper character
When we reach His feet by seeking answer
With bewilderment, confusion, fear and trouble—There is grace…..
Don’t be afraid, he will protect us
And will take us to the shore by taking care of us
When we seeking his protection
With much fear, lamentation, confusion and depression—There is grace…..
There is no point of merely struggling in life
And nothing going to happen by merely lamenting about life
When get struck with much tiredness in life
By seeking, searching, doing many things —There is grace…..
What to do further? When we think like this
And with much longing and expectation
With fear, trembling, faintness and suppression
When we run towards the feet of the Lord—There is grace…..
17-2-16 & 4-3-16, 2.00, p.m. Mathigiri.
This song is based on one Tamil song which is difficult to translate in English. As I recalled that song, keeping the same tune and form, I wrote this song.
BT Song 392. இருதலைக் கொள்ளி
சொல்லத்தான் முடியுமோ
சொல்லிட வேண்டுமோ
சொல்லிலே வடித்தாலும்
என்னெண்ணம் புரியுமோ?
சொல்லாலே மொழியாலே
கூறியும் பயனென்ன
சோர்வுண்ட மனதிற்கு
நீ கூறும் பதிலென்ன?
இருதலைக் கொள்ளியிடை
எறும்பாகத் தவிக்கிறேன்
இதனையே நீகூட
வேடிக்கை பார்க்கிறாய்
ஏனோ உடல் தந்தாய்
எண்ணமும் உடன்தந்தாய்
இரண்டுக்கும் இடையில்
முரண்பாட்டை ஏன் வைத்தாய்?
உடலோ மனதை
ஒருபுறம் தாக்குது
மனமோ மறுபுறம்
அதனையும் எதிர்க்குது
இடையில் என்னுயிர்
அடிபட்டு கிடக்குது
இரண்டுக்கும் நடுவினில்
தினம் தினம் தவிக்குது
இதைவிட எப்படி
என்நிலை சொல்வது
என்னவோ செய்யினி
நானென்ன செய்வது?
10-3-16, மத்திகிரி, மதியம், 2.00
BT Song 392. Trapped in fire
Is it possible to share?
And is it necessary to share
Even if it is written in words
Can others understand our thoughts?
What is the use of?
Communicating through words
What is your answer?
For the depressed heart?
I struggle like the ant
Which is caught in between two fires?
And you too
Watching this thamasha
For some reason you gave the body
And along with thoughts also
But why you kept this contradiction
In between them
The body is attacking
The mind on one side
And mind is resisting it
From the other side
And my life is suffering
Caught between them
And struggle each day
In between them
What can I say about my condition?
More than this
Do whatever you want
What else can I do?
10-3-16, Mathigiri, 2.00 pm.
As I received one response for one of my songs, in which the person spoke about the current condition in life, I was reflecting about it. This conflict between flesh and spirit is a constant one—though all may have different kinds and levels. But caught between a rock and hard place, our atman often gets frustrated. When we expect some kind of response for our prayers from God, there is complete silence from His end. Then we feel as if we are trapped in between two burning fires in which an ant is caught—without having any escape. As I was thinking this, I wrote this song, this being everybody’s experience and also a reality in life.
393. Treatment to my decease
I become frustrated due to affection
And become very thin by taking deep breath
Where he has gone making me to wait
As he promised to come to meet me?
I went everywhere searching him
I searched him in so many places all the time
But I don’t know why he has this much interest
To see my frustration of seeking him?
My body began to lose its weight
And my glory also went down along with it
People in the village began to talk so much about me
But I have lost both shy and fear within me
People are talking that I am struck with lust
But not knowing my true love they talk like that
They all spoil my name coming together
Not knowing my heart, they are rebuking me
Let anyone talk whatever they want to talk
Who is going to come and help me with this?
Unless they know about my true bhakti
Who else knows the real treatment for my sickness?
Mathigiri, 15-3-16, 2.15 p.m.
BT Song 393. என் நோய்க்கு மருந்து
மோகம் கொண்டு நான் தவித்தேனே
மேல் மூச்சு வாங்க இளைத்தேனே
காண வருகிறேன் என்று சொன்னவன்
காக்க வைத்து எங்கு சென்றாயோ?
நாடித் தேடி நானும் ஓடினேன்
நாளும் பொழுதும் எங்கும் தேடினேன்
ஆயினும் நான் தவிப்பதை காண்பதில்
அவனுக்கென்ன ஆர்வம் புரியலை
மேனிதானும் இங்கு இளைக்க லாச்சே
என்மேன்மையும் அதனுடன் தாழலாச்சே
நாலுபேர் பலவிதம் பேசலாச்சே
நாணம்-வெட்கம் என்னில் நீங்கலாச்சே
காமம் கொண்டேன் என்று கூறுறார்
என் காதல் அறியாது பலவிதம் பேசுகிறார்
ஊர்கூடி பலவிதம் தூற்றித்திரிகிறார்
என் உள்ளத்தை அறியாது ஏசி பேசுறார்
யார் என்ன சொன்னாலும் சொல்லட்டுமே
எவர் வந்து எனக்கிங்கு உதவி செய்வார்
நான் கொண்ட பக்தியை உணர்ந்தவனன்றி
என் நோய் தீர்க்கும் மருந்து யாரறிவார்?
15-3-16, மத்திகிரி, மதியம் 2.15
The ‘Victorian Puritanism’ deprived many aesthetic feelings which are part of the common life of people in India. Particularly in Bhakti tradition, all kinds of bhavas (emotions; feelings) are used to express one’s bhakti. Even erotic1 languages are freely used without any hesitation on the part of the bhakta who wrote such songs. Gita Govindam and Songs of Solomon are the two best examples that we could find both in Hinduism and Muktiveda. To my surprise, as far as my knowledge goes, I never come across such songs sharing the ‘viraha’ bhakti (love in separation) in Tamil Christian Hymns.
I just completed the book Friedhelm Hardy, Viraha-Bhakti. The Early History of Krsna Devotion in South India, New Delhi, Oxford University Press, (1983), Oxford India Paperbacks 2001, and also reading, ‘Sur’s Ocean’ by Kenneth E. Bryant (ed.) translated beautifully by John Stratton Hawley, (Murty Classical Library of India, Harvard University Press, Cambridge, Massachusetts, London, 2015) in which one can read so many ‘viraha–bhakti’ songs by Surdas and also reading Vinay Dharwadker, ed. ‘the collected essays of A. K. Ramanujan’ in which Ramanujan writes about such songs. In Viraha–bhakti Hardy quotes one such poem in Christian tradition:
…Christ loving his Church, or the soul in love with God. One example illustrating the nature of this allegorical interpretation may suffice. In the Cantico spiritual. Of St John of the Cross we read:
Where did you hide, my lover,
Leaving me in agony?
You wounded me, and then fled like a deer. (p.569)
I ran outside after you, crying out,
And you had gone.{Quoted from San Juan de la Cruz, Poesias completas y comentarious en prosa a los poemas mayors, ed. D. Alonso/E. Galvarriato, Madrid, 1959, p. 31, Stanza 1}—pp. 569-70
Space won’t allow me to quote such songs which Ramanujan shares (‘Varieties of Bhakti’, pp. 324-331, John Donne’s Holy Sonnets, Sonnet XIV, George Herbert’s Love (III), the last poem of his book The Temple, first printed in 1633 and one by St John of the Cross).
But I have written such poems in the past (which I already shared). As I was thinking about this (as I just read one such song by Surdas in Hawley), immediately I wrote this song.
We can find such songs in Tamil sangam literature and also in Tamil bhakti saints’ songs (both in Saiva and Vaishnava traditions). If I began to explain all these details (quoting from various sources) then it will become a big paper. Celebration of life and bhakti in every kind and form helps a bhakta to understand human natures in its totality—as God created us with all of them.
1. …Here a vulgar Kannada word, tabooed in all respectable households, is used to speak of the ‘cuckolding’, the ‘fornication’; the whole poem, written in a colloquial, vigorous speaking style, moves toward the word haadara or fornication, enacting by linguistic shock the shock of her explosive desire to shatter the entire framework of so-called legitimacies. Elsewhere also Mahadevyaakka rejects outright all notions of modesty as a virtue. She is supposed to have thrown off her clothes at one point, in defiance of the indecent pruderies of the society around her. —Ramanujan, op. cit. 327
BT Song 394 ரகசியம் வெளிப்படும்
உள்ளபடி உரைக்காது
உண்மையை உணராது
உணர்ச்சியின் வேகத்தில்
வாழ்வதும் முறையாமோ
உண்மையை உணர்ந்தாலும்
உள்ளதை உரைத்தாலும்
உள்ளத்தின் நிலமையும்
நன்றாகப் புரியுமோ
நாளொரு பேச்சாச்சு
நல்லவன் போல் நடிச்சாச்சு
ஆயினும் அடிமனதில்
உண்மையைப் புதைச்சாச்சு
பகட்டாக பல பேசி
பலரையும் ஏமாற்றி
சில நேரம் வென்றாலும்
சீக்கிரம் வெளியாகும்
மறைவாக ஏதுமுண்டா
மறைப்பதில் பொருளுண்டோ
மனிதரை அறிந்தவன்
மனதினுள் இருக்கையில்
வெளிப்படும் ரகசியம்
வெளியாகும் முன்பாக
உரைத்திடு அவனிடம்
உன்னையே காத்திட
மத்திகிரி, 15-3-16, மதியம் 2,50
BT Song 394 Secret will come out
Not telling the fact as it is
And not realizing the truth as it is
Is it right to live
Based on mere emotion?
Even if truth is understood
And we tell only the facts
Can we understand the
True nature of our heart
Each day I have one talk
And acted as if I am a good person
And buried the facts deep
Within my heart
Having a flowery talk
And cheating many people
Though I win sometimes
Yet it will soon be revealed
Is there anything to hide?
Is there any meaning in hiding?
When the one who knows human
Dwells within the heart
Before the facts
Get revealed
Confess to Him (all)
To protect you
Mathirigi, 15-3-16, 2.50 pm
As I was praying for me, this was my thought: how far am I transparent in all my dealings with others? Of course in the name of ‘transparency’ we need to disclose everything we do or think to everyone. But in our dealings with others—even on specific issues, how far I remain transparent. This thought preoccupied my mind. Then I wrote this song as my prayer.
BT Song 395 எளிய வழி
“ஐம்புலன்களையும் அடக்க வேண்டும்
அதனுடன் (மும்)மலங்களை அறுக்க வேண்டும்
இன்னும் பலவித தவங்களை இயற்றினால்
இறைவன் திருவடி அடைந்திட முடியும்”
என்று பலவித விதிகளை உரைத்தார்
இதனுடன் பலவிதச் சடங்குகள் சமைத்தார்
எப்படியேனும் இறைவனை அடைய
எத்தனை கடின வழிகளை அமைத்தார்
வென்றவர் எத்தனை எவரறிவாரோ
விரும்பிய இறைவனை அடைந்தவர் யாரோ
தோற்றவர் கோடிகள் நானறிவேனே
அவர்களில் அடியேனும் ஒருவன் என்பேனே
அடங்காப் புலன்களில் தோற்றதனாலே
அறுத்திட முடியா மலங்களினாலே
எவ்விதத் தவமும் செய்திட அறியா
எளியோர்க் கெளிய வழி அறிந்தேனே
பக்தி என்ற படகில் ஏறி
பாவம் என்னும் கடலிடை ஓ(ட்)டி
கிருபை என்ற துடுப்பை கொண்டு
கரை சேரும் வழியும் நானறிந்தேனே.
19-3-16, மத்திகிரி, மதியம். 2.30
BT Song 395 Simple means
“Five senses need to be controlled
Along with ‘three fetters’ need to be severed
Along with it, if many tapasyas are performed
We can reach the feet of God”
So many similar rules were given
And along with many rituals were instituted
Somehow to reach God
How many hard paths were created?
I don’t know how many people get success in this
How many actually attain their desired God (or goal)
I know millions were get defeated
And I am one among them
As I got defeated by the uncontrollable senses
And as I don’t know to perform tapasya
As I am unable to severe the fetters
I understood the simplest means
Boarding the boat called “bhakti”
And sailing along the ocean of sin
With the help of grace as oars
I realised the means to reach the shore
19-3-16, Mathigir, 2.30 pm.
This morning in one program in a Tamil channel (Makkal T.V.) one preacher was saying that, ‘in order to reach god, we should first need to control the “FIVE SENSES”’. This afternoon when I was recalling that statement, I was thinking who is the one who totally controlled all the five senses? Then I wrote this song.
The three ‘malas’ (fetters) in Saiva Siddhanta are: anavam (ego), kanmam (karma) and maya’. But I found bhakti as the simple means to reach God.
Another song 246 has similar thoughts but has a different understanding on this subject.
Leave a Reply