BT Song 506
In judging others our Lord never argued too much. He gently and very simply touched their conscience to allow it to judge them. This kind of approach to help people to realize their sin and compel them to repent is the unique Muktivedic concept. This incident of not punishing that woman but rather allowing her to go condemned by her own conscience touched me very deeply and I accept it silently.
BT Song 506 சமயம் கடந்த சன்மார்க்கம்
“பாவம் செய்யாதவர் கல்லை எறியட்டும்
பாரிலிருந்து பாவியை நீக்கட்டும்”
இந்த ஒரு சொல் போதும் எனக்கு
நியாயந் தீர்க்க வேறொன் றெதற்கு
தத்துவம் ஏதுமே உரைக்க வில்லை
தர்க்கங்கள் ஏதுமே செய்யவும் இல்லை
மனசாட்சியை மெல்ல தொட்டான்
மாபெரும் நீதியை அவனும் நாட்டினான்
கல்லை எடுத்தோரும் கீழே போட்டனர்
மெளனமாய் அந்த நீதியை ஏற்றனர்
“தண்டிக்க எவரும் இல்லையோ” என்றவன்
தண்டிக்க மறுத்து இரக்கமும் காட்டினான்
இத்தனை எளிய சொற்களைக் கொண்டு
எல்லோருக்கும் பொதுவான நீதியைத் தந்து
சமயங்கள் கடந்த சன்மார்கம் தந்து
சாற்றினான் உலகிற்கு தன் நீதி கொண்டு
அவரைப் போலவே நானும் இருந்தேன்
அடுத்தவர் மீது கல்லையும் எறிந்தேன்
அவன் தந்த நீதி என்னையும் மாற்ற
அடிபணிந்து அதை நானும் ஏற்றேன்
மத்திகிரி, 5-9-16, இரவு, 8.10
BT Song 506 An ethics which stands beyond religion
“Let those who never committed any sin
Throw stone and remove the sinner from this earth”
This one word is enough for me
And what else I require to judge myself
He never uttered any philosophy
And never entered into any kind of argument
Gently He touched their conscience
And established the greatest justice
All those who took the stone dropped it
And silently accepted that verdict
“No one is there to punish you” though He said this,
Yet refuse to punish her by showing mercy to her
By using such few simple words
By giving a common justice to all
And establishing an ethics which transcends all religions
He proclaimed His own justice to this entire world
I too was like them
And I threw stones on others
Once His righteousness changed me
I accepted it by bowing at His feet
Mathigiri, 5-9-16, 8.10 pm.
BT Song 507
Due to the severe cold as I slept during the day, I couldn’t sleep for a long time at night. As I began to reflect on my life, so many questions again came. When I obeyed the will of God, even though things went against me, yet I found some kind of peace and God clearly steered my life. But in a few incidents, in order to accommodate others’ wishes and plans when I went against God’s will for my life (that is how I approached those issues) it became a burden for me rather than giving peace. Then I asked the question, ‘who is to be blamed’ and I got the answer that ‘not others’.
In this context I remember one incident that happened in south Tamilnadu. I think it was in Madurai where on the first day there appeared several posters, ‘JESUS IS THE ANSWER’. The next day counter posters appeared ‘WHAT IS YOUR QUESTIOIN’. I don’t remember whether further posters appeared to this counter poster. But this reminds me of one thing. In general, the religious answer to any question in life is ‘God is the answer’. I too used the same several times in the past as ‘Muktinath is the answer/solution’. But I wonder whether there are any categorical verses from the Muktiveda clearly echoing this answer? I would rather, with my limited knowledge in Muktiveda say ‘no’.
When many innocent people get killed in terrorist attacks, my mother’s one constant question is: ‘what they are going to achieve by killing so many or what they actually want’. Though I never gave any answer to her, my response would be ‘even the terrorists themselves don’t know about it’.
So for so many issues in life, my understanding is that ‘GOD IS NOT THE ANSWER’.
Now another question that comes to my mind immediately is this: does this response resonate with Muktiveda’s teaching? At least does this not contradict with the Muktivedic teaching?
As I said in the final stanza of this song, as I searched the answer within me, this is the response that I got:
We cannot limit God within the frame of Muktiveda. However for a Muktinath bhakta it gives clear principles to learn so many answers for any kind of question in her life. Therefore it has final authority in her life. Whereas my question and answer is my reflection on the reality of life. This does not have any authority for others to follow. But the final answer that God gives me to any question in life is not to seek Him as the answer but to try to find it within me.
If this meditation confuses you, don’t be surprised, even I am more confused than others and looking for an answer from God and others to find the correct answer within me.
BT Song 507 இறைவனே பதிலா
இதற்குப் பதில் எங்கிருக்கு
என்பது எனது கேள்வியல்ல
இறைவனே பதில் என்றானால்-இந்தக்
கேள்வியும் எப்படி வந்திருக்கு
தன்னையே பதிலாய் முன்நிறுத்தி
தரணியில் வாழ்ந்தோர் ஏராளம்
அவர் பதிலாய் ஆன பின்னே
தோன்றிய கேள்விகள் ஏராளம்
அடுத்தவர் கேள்விக்கு விடையாக
தன்னை நிறுத்த முயன்றதால்
அவருக்கு விடையும் கிடைக்கவில்லை
இவரே கேள்வியாய் ஆனதினால்
இறைவன் இப்படிச் செய்தானா
தானே விடையாய் ஆனானா
என்பதை எண்ணிப் பார்த்ததினால்
கேள்வியும் சரியாய்ப் புரிஞ்சிருக்கு
அவரவர் கேள்விக்கு விடையாக
அவரையே விடையாய் வைத்தானே
இதனை ஏற்க மறுத்ததினால்
வெளியே விடையைத் தேடினாரே
எங்கு தேடியும் கிடைக்கவில்லை
இறைவனும் பதிலைத் தரவில்லை
கேள்வியை மீண்டும் கேட்கச் சொன்னான்
விடையைத் தன்னில் தேடச் சொன்னான்
மத்திகிரி, 7-9-16, காலை, 6.45
BT Song 507 God be the answer
“Where is the answer for this?”
Is not my question
If God is the answer, then
Where does this question come from?
Many lived on this earth
Keeping oneself as the answer (for others’ question)
Once they become the answer
Many more questions arose after that
As they put themselves
As the answer to others’ question
Others never get the answer
As they become the question
Has God ever done like this?
Did He ever become the answer?
As I analysed this question properly
I understood the question easily
God put each one as the answer
For their own question
As we refuse to accept this answer
We searched the answer outside us
Wherever we searched we never got the answer
And God didn’t give the answer for it
He asked us again to ask the question
And to search the answer within ourselves
Mathigiri, 7-9-16, 6.45 am.
In a recent panel discussion one child specialist said that infants do not have clear eye vision. They could recognize their mother only through the smell of the mother’s milk, skin and sweat. That’s why even if the father takes it when a child cries he cannot console it. Whereas when the mother takes it from the father, as it immediately recognizes its mother, it stops crying as it feels secured in her hand. Similarly one could have observed that when the baby takes milk from her mother, it communicates her feelings and joy through various sounds which a mother alone could recognize. If we notice, the mother too will talk using similar sounds or words which the baby will recognize. We men will never understand this or can never have this bliss in our life. This is a unique gift from God to a mother. There is no doubt in the saying that Mothers are the visible God on earth. Neither baby understands it nor is able to communicate in human language. But it experiences that love and finds comfort only in its mother.
The same is the case with the compassion that a bhakta receives and enjoys with her bhagavan. Neither can she understand it nor be able to communicate. But she can experience it and find comfort in it. After completing my regular reading today, when I took a few minutes to be quiet and be with the Lord, as I was unable to understand the compassion of God, I began to enjoy it silently, unable to communicate through any means. When I came out of that bliss as the inspiration came I wrote this song. Among the many songs that I have written only few will remain my favourite which I cannot forget till the end of my life. This song will be one among them.
BT Song 508 விளங்காத கருணை
உனது கருணைக்கு விளக்கமும் வேண்டாம்
உனது கருணையை விளங்கிட வேண்டாம்
சேய் புரியாது தாய் கொண்ட அன்பை
அதை கூறச் சேயிடம் மொழி கூட இல்லை
விளங்கிட முயன்றால் அன்பு புரியாது
விளங்கிக் கொண்டாலும் அன்பும் நிலைக்காது
சுவைத்துப் பார்த்தாலே சுவையும் புரியும்
சுவைத்து முடித்த பின் அது கூட மறையும்
ஆயினும் உன் கருணை அதை மிஞ்சி இருக்கும்
அடிக்கடி நான் வந்து சுவைக்க வேண்டும்
சுவைத்தாலும் மறையாத உனது கருணையை
தெவிட்டாத இன்பமாய் நான் பெற வேண்டும்
புரியாத புதிராக புவிக்கு இருந்தாலும்
புரிந்தாலும் புரியாது எனக்கும் இருக்கும்
புரிதல் என்பது புத்திக்கு உட்படும்
புரியாத கருணையோ பக்திக்கு வசப்படும்
பக்திக்கு வசப்பட்ட கருணைக்கு மட்டும்
புத்திக்கும் விளங்காத மொழி கூற விளங்கும்
தாயோடு சேய் பேசும் மொழியாக மாறி
நீ மட்டும் புரிகின்ற என்பேச்சாய் மாறும்
இதற்குமேல் என்ன விளக்கமும் வேண்டும்
எதற்காக நானதை விளக்கிட வேண்டும்
நான்பேச நீகேட்டு மகிழ்ந்திடும் போது
நமக்கு மட்டும் புரிந்தாலே போதுமே
மத்திகிரி, 7-9-16, மதியம் 2.50
508 Non-understandable Compassion
There is no need for any explanation for your compassion
And we need not even explain your compassion
A baby won’t understand its mother’s love
And there is no word even to utter by the baby
Once we began to understand, then we cannot understand love
Even if we understood that love won’t stand for long
Only by tasting one can understand the taste
Once tasted, even that too will disappear
But your compassion will stand beyond it
And I should come and enjoy it often
Your compassion which will never disappear even after I have tasted
I should receive more and more without having any satisfaction
Though it continue to remain as a riddle to the world
It will remain unclear though I understood it
Understanding falls within the limit of my mind
But the non-understandable compassion will come within the limit of bhakti
That compassion which falls within the limit of bhakti will become clear
Once it is communicated in a language which even the mind cannot understand
Becoming like a babbling of a baby which it utters to its mother
My words also will become one such for you to understand
What kind of explanation is required more than this?
Why should I even try to explain it further?
As you rejoice when I utter it
It is enough if we both understand it.
Mathirigi, 7-9-16, 2.50 pm.
BT Song 509
Though I enjoy my bhakti in the Lord and value human life as it is the only means for me to have it, sometimes I ask the Lord ‘how long I have to bear the burden of this body and life. When are you going to come and download this burden’? Like so many I too think that God is only testing me or punishing me whereas others are enjoying a relatively joyful life. And often I feel that when I beg to remove a certain burden, He adds more to it. But till the end of my life I will continue to ask God, ‘how long I have to carry YOUR burden’.
BT Song 509 இறக்கி வை
வந்தேன் என்று உனக்கு தெரியாதோ
என்னுடன் நீயும் வந்ததை மறந்தாயோ
சுமப்பேன் என்று சொன்னதை மறந்தாயோ
தகுமோ இது உனக்கு அதை மட்டும் சொல்லாயோ
அன்னியன், அயலான் அல்லவே நானும்
அவரைப்போல் நானேன் சுமக்க வேண்டும்
என் பணி முடிந்ததும் நீ வரவேண்டும்
இதைக்கூட உனக்கு நான் சொல்லவா வேண்டும்
பிள்ளையின் பசி பற்றி தாய்க்குத் தெரியாதா
கேட்கும் முன் உணவைச் சமைத்து வைக்காளா
பக்தனின் பாரமும் உனக்குத் தெரியாதா
பலமுறை உன்னை நான் கேட்கத்தான் வேண்டுமா
மற்றவர் போல் என்னை நீ நினைக்காதே
முன்பு செய்ததை நீயும் மறக்காதே
என் பிடிவாதம் உனக்கென்ன புதிதா
எப்படிச் சொன்னாலும் உனக்கும் புரியாதா
அது என்ன உனக்கு என்னிடம் வஞ்சனை
அடுத்தவர் மீது இத்தனை கரிசனை
உன் சித்தம் ஒருக்காலும் மீறேன் என்பதால்
உன் பாடின் பங்கை மட்டுமே தருவதா
எத்தனை ஏற்றினும் சுமக்கும் கழுதை போல்
இத்தனை பாடுகள் நீ தரச் சுமந்தேன்
இனிமேல் தெம்பில்லை என்று கதறினால்
மேலும் ஒன்றைக் கூடவே ஏற்றுறாய்
ஆயினும் சுமக்கிறேன் உன் சித்தம் என்று
அதைக்கூட நீயும் உணர்கிறாய் நன்று
சேரும் இடம் வரை ஓட்டி வந்த பின்
இறக்கி வைத்திட ஏன் கொண்டாய் தாமதம்
எவ்வளவு காலம் சுமந்து நிற்பேன்
என்பாரம் இறக்கிட உன்னையும் கேட்கிறேன்
உடன்வந்த உனக்கு என் நிலை தெரியாதா
வீணாகத் தாமதம் செய்வது முறைதானா
மத்திகிரி, 8-9-16 காலை 8.10
BT Song 509 Unload it
Don’t you know that I have come unto you?
Did you forget that you too came along with me?
Did you forget what you said that you will carry my burden?
Is it correct on your part (now to delay), just only tell that to me
I am not a stranger or a neighbour to you
Why should I carry them?
Once my work is completed you should come
Do I even need to remind this?
Does not mother know about the hunger of her baby
Won’t she keep the food ready even before her baby asks?
Don’t you know the burden of a bhakta?
Do I need to tell you about it many times?
Don’t take me for granted
And don’t forgot what you have done to me before
Don’t you know my adamant nature?
Can’t you even understand what I’m talking about?
Why you have this kind of indifference towards me
And have more concern for others
As I won’t violate your will
Will you share only your burdens with me?
Like a donkey which carries any kind of burden
I carried all these burdens as you gave to me
When I cry that I don’t have any more energy
Why do you add one more on me?
Yet I carry knowing that it is your will
And it is better you too understand this
Once we reached the destiny
Why you further delay to unload my burden
How long I can carry the burden
I request you to unload my burden
The one who came along with me, does he not know
And is it correct on his part to delay further?
Mathigiri, 8-9-16 8.10 am.
BT Song 510
This morning I wrote the previous poem complaining a lot to the Lord as if He is adding more burden on me. But when I realized that once He is with me, no burden is really a burden. And when I thought about it, I began to sing and praise God and the result is this poem.
BT Song 510 ஆனந்தம் கொண்டாடு
என்னவோ ஆனந்தம்
என்னவோ ஆனந்தம்
எப்படி அதனைச் சொல்ல
இத்தனை துன்பத்தின்
மத்தியில் தந்த
அமைதியை என்ன சொல்ல
எத்தனை நன்மைகள்
நமக்குச் செய்தான்
என்பதை எண்ணும்போது
ஏனிதைச் செய்தான்
என்பதை அறிய
ஆனந்தம் இன்னும் ஓங்குது
நம் நிலை எண்ணியே
கொண்டானே இரக்கம்
என்பதைச் சொல்லும்போது
நல்லதே செய்தான்
என்பதைச் சொல்லிக்
கண்களில் கண்ணீர் வழியுது
இதை எண்ணிட
என்னுள்ளே ஆனந்தம்
பொங்கிப் பாயும் போது
அதனைச் சொல்லி
உன்னையும் அழைத்தேன்
என்னுடன் ஆனந்தம் கொண்டாட
மத்திகிரி, 8-9-16, இரவு 11.50
BT Song 510 Celebrate with joy
What kind of a joy
What kind of a joy
How to utter that
What to say about the peace
Which He gave
Amidst all these troubles
When we count
All the blessings
That He has given to us
When we know that
Why He gave them all
We rejoice more
Thinking only our condition
He had mercy upon us
He has done
Only good to us
And when we utter this
Tears over flows
When I thinking about this
As joy
Over flows within me
I called you too
To join me
To proclaiming this with joy
Mathigiri, 8-9-16, 11.50 pm.
Leave a Reply