111. அனுதினம் வாழ அருள் புரி
ஒவ்வொரு நாளாய் உலகத்தில் வாழ
உதவி செய்வாய் நீயும் இறைவா
உலகத்தின் ஆசைகள் உள்ளத்தை நெருக்காமல்
காத்திடுவாய் நீயே என் தலைவா!
நடுக்கத்துடனே நாளும் கழிந்திடும், நான்
நெருக்கத்தின் மத்தியில் வாழ்ந்திடும் போது
வீண் கலக்கத்துடன் காலமும் கழிந்திடும்
கருணை என் மீது நீ வைக்காத போது!
ஒவ்வொரு நாளும் உலகில் வாழ
ஓயாமல் போராடும் பக்தனின் மீது
இத்தனை கோபம் இன்னும் ஏனோ?
வீண் இந்தத் தாமதம் ஞாயமும் தானோ?
எதிர்காலம் என்பது வீணான கனவு
கடந்த காலமோ போராடிக் கழிந்தது
நிகழ்காலம் மட்டுமே உண்மையானது
அதுவும் போராட்டம் ஆனால் என்செய்வது?
நன்றும் தீதும் நான் நன்கறியேன்
நடிக்கின்றேன் மேடையில் உன் விருப்பம் போல
தீர்மானம் செய்வதோ உந்தன் பொறுப்பு
எனக்கில்லை ஒன்றும் இதில் விருப்பு-வெறுப்பு!
26-06-2001. ராணிகேத் (உத்ராஞ்சல்)
111. Give grace to live each day
Oh God you help me
To live one day at a time.
Oh you Master protect me
Not to be crushed by worldly desires.
If I continue to live with constraints
Then each day will go with fear
If you don’t keep your compassion on me
The time will go with much trouble in heart.
Why this much anger from you
Why this much hesitation on your part?
On this bhakta of yours?
To live each day with lots of struggles?
Future is a vain dream
Past is gone with lots of struggle
The present is the only reality
Even if that too becomes a struggle what can I do?
I don’t know what is good or bad
I act as per your wish on this stage
Deciding is your responsibility
I don’t have any personal choice in this.
26-06-2001. Ranikhet
The context is this poem is again an uncertainty about my future that loomed over me on those days. Where to have some place for me to stay was the question for me? During this time Chakaravarthy was seriously searching for a place for an ashram and he wrote a long email regarding it somewhere near Thally (in 2001). Though I moved and was staying at Hosur in a rented house soon that too will come to an end. That time, thinking about my future, I wrote this song. Though I strongly believe in God’s respect for our free will, yet once I totally surrender my life, then I surrender that too to Him and will go as per His decision. When I wrote this comment on 4th August 2014 at Mathigiri, this I strongly felt.
4-8-14
Song 112
“துமேஹி மாதா, துமேஹி பிதா” என்ற ஹிந்தி பாடலைத் தழுவி எழுதியது”
112. தாய் தந்தை நீயே
தாய் தந்தை ஆனாய் தமயனும் ஆனாய்
தரணியில் எனக்கு நண்பனும் ஆனாய்
துணையாக வந்தாய் தூயவன் நீயே
வேறில்லை யாரும் வழிகாட்ட தானே
கருணைக் கண் திறந்து காத்தருள்வாயே
தாய் தந்தையாகித் தாங்கிடுவாயே–தாய் தந்தை…..
மலராத மொட்டாய் வாடினேன் நானே
மலரடி தன்னில் வாழ்கின்ற நானே!
கருணைக் கண் திறந்து காத்தருள்வாயே
தாய் தந்தையாகித் தாங்கிடுவாயே–தாய் தந்தை…..
கல்லாத மூடனாய் வாழ்கின்றேன் நானே
கருத்தில்லாப் பேதையாய் மாறினேன் நானே
கருணைக் கண் திறந்து காத்தருள்வாயே
தாய் தந்தையாகித் தாங்கிடுவாயே–தாய் தந்தை…..
திருவடி காணத் துடிக்கின்றேன் நானே
தரிசனம் காணாமல் தியங்கினேன் தானே
கருணைக் கண் திறந்து காத்தருள்வாயே
தாய் தந்தையாகித் தாங்கிடுவாயே–தாய் தந்தை…..
இவ்வருள் அன்றி வேறென்ன வேண்டும்?
இவ்வாழ்வில் ஒளி நீ காட்டிட வேண்டும்
கருணைக் கண் திறந்து காத்தருள்வாயே
தாய் தந்தையாகித் தாங்கிடுவாயே–தாய் தந்தை…..
23-12-2003. மத்திகிரி (ஓசூர்)
This song is based on the Hindi song ‘Tumi hi mata’ [also from a Tamil movie [Kalathur Kannamma] This is one of my favorite Hindi songs. As it has only two stanzas I added the last three stanzas to the Hindi song. This Tamil version is not a verbatim translation.
112. Your my Mother and Father
You became my mother, father and brother
You became my friend on this earth
You came as my companion O Holy one
There is no one to show the way to me
Keeping your compassionate eyes on me, protect me
You uphold me by becoming father and mother
I weathered like an un-blossoming bud
Who dwells at your Holy Feet?
Keeping your compassionate eyes on me, protect me
You uphold me by becoming father and mother
I live like an unlearned fool
I become an ignorant without having any aim
Keeping your compassionate eyes on me, protect me
You uphold me by becoming father and mother
I am longing to see the Holy feet
And I am bewildered not having that darshan
Keeping your compassionate eyes on me, protect me
You uphold me by becoming father and mother
Other than your grace, what else do I need?
You should show the light in this life
Keeping your compassionate eyes on me, protect me
You uphold me by becoming father and mother
23-12-2003. Mathigiri, (Hosur)
Though I wrote this song in Tamil, I like the Hindi version more. The words and meaning are very beautiful. There are other such songs which do not mention the name of any God but are wonderful with meaning (Ithana Shakti hame dena data; Tu pyaar ka sagar etc.) and I never hesitate to sing them in my personal worship. And we also use it in our mandali.
Already I have shared my view about using such bhajans borrowed from our Hindu religious tradition. So I need not repeat it again here.
113. சுயசரிதை
உத்தமன் இல்லை நான் உள்ளத்திலே
உள்ளபடி அறிந்தேன் இறைவா நான்
செத்தவன் ஆனேன் சிந்தையிலே-என்
சிறுமதி உணர்ந்தேன் தலைவா நான்
நித்தமும் நான் வாழும் வாழ்வினிலே
நேர்மையோ இல்லை என் எண்ணத்திலே
புத்தி தடுமாறிப் பேதலித்தவன்போல்
போகிறேன் என் போக்கில் வாழ்வினிலே
சத்தியம் தன்னை நான் அறிந்தாலும்
சற்றேனும் துணியலை செயல்படுத்த
சுய பெலன் இல்லா கோழையே நான்
சொல்லிட்டேன் இதை உன்னிடம் தான்
இன்னும் என்னதான் கூறுவேன் நான்
எப்படி உரைப்பேன் உள்மனதை?
அத்தா அனைத்தும் நீ அறிந்ததனால்
அதிகம் கூற வேண்டாம் வார்த்தையினால்
நித்தம் நீ காட்டும் கருணையினால்
மீண்டும் வாழ்கிறேன் வாழ்க்கையில்தான்!
17-05-2004. மத்திகிரி (ஓசூர்)
113. An autobiography
I am not honest in my heart
And I knew it O my God as it is
I become dead in my mean mind
I understood my mean mind O master
In this life which I live everyday
There is no honesty in my thought
Like a mad man having a corrupt brain
I go as I like in this life
Though I know the truth
I never took courage to implement it
I am coward not having any personal strength
I told this to you
What other than this can I tell you
How am I going to express my inner heart?
O Lord as you knew all these
I need not tell taking many words
By the compassion which you show everyday
I live this life.
17-05-2004. Mathigiri (Hosur), Tamilnadu
One blessed thing with the Lord is that without any rituals, formalities and even any kind of preparation—at any time I can go and sit silently in His presence. I don’t even need any special place like a prayer room. But I will be careful to keep a pencil and a paper to write down the song that might come that time. This song too on one such occasion. For me the truth in my spiritual journey, when I sit for worship and prayer, more and more of my own shortcomings come before me than any other thought about what God has done for me. Of course I am overwhelmed by such thoughts, but overcoming them, as I meditate about the grace of God, I feel some release in my atman as I am redeemed by Him to worship with this limitation. What a wonderful blessing in the Lord.
114. உன் சித்தம் செய்ய வேண்டும்
உன் சித்தம் ஒன்றே செய்ய வேண்டும்-ஸ்வாமி
என் சித்தம் போல ஏதும் செய்யாமல்–உன் சித்தம்….
சிந்தை பலவாறு சீர்கெட்டு தடுமாறிச்
செய்ய நினைப்பதை எண்ணி நான் பார்த்து–உன் சித்தம்….
கண்கொண்ட ஆசைக்கும் கணக்கேதும் உண்டோ?
கண்ணின்றி வாழ்வதே உத்தமம் அன்றோ–உன் சித்தம்….
மாமிச இச்சையில் மயங்குதல் தகுமோ
நெய் விட்டு தீயை அணைக்கவும் ஆகுமோ–உன் சித்தம்….
என் வாழ்வை எண்ணி என்னென்ன பெருமை
நீசனாய் வாழ்வதே உள்ளான நிலமை–உன் சித்தம்….
மூவாசை என்னும் மலம் வேறெங்கும் இல்லை
முக்திக்கு தடையும் வேறாரும் இல்லை–உன் சித்தம்….
24-05-2004. மத்திகிரி (ஓசூர்)
114. I should do your will
I should do only your Will—my Lord
Not doing anything according to my will—I should do….
Thinking properly what I want to do
By the mind which gone astray–I should do only
Is there any limit for the lust of the eyes?
It is better to live without the eyes–I should do only
Is it correct to be deluded by the lust of the flesh?
Is it possible for one quench the fire by pouring ghee in it? –I should do only
How I am bragging thinking about my life
But living as a mean rascal is the realty
The three defilements (malas) are nowhere else
None is putting any stumble for my mukti
24-05-2004. Mathigiri (Hosur)
Like others several times in my life too I struggled with the lust of the eyes, lust of the flesh and pride of this life. Those times my thought would be echoing Gita’s sloka (6:6) that ‘my own atman is my enemy and my own atman is my friend’. I don’t want to blame the evil one for all the stumbling for my normal struggle as a human. I strongly believe that though I cannot stop the bird from flying over my head, I can still stop it from nesting on my head. And tapas is nothing but keeping a constant vigil over me not allowing anything to separate me from the love of God.
I find it easy to overcome the lust of the eyes and flesh, but the pride of life is a very subtle one. Several times I think about what I am going to leave behind for someone to remember me? As a single person, I cannot leave any lineage to continue my name. All the artwork that I make and give to others will perish within a short time. All my thoughts and emotions that I leave in writings will soon disappear. But this longing for the pride of life often creates a stumbling blog to my atman. To console myself, I will say, ‘every great personality of this universe like Muktinath, Muhammad, Rama, Krishna and Gandhi are a few exceptions. Other great figures will be a small letter in the vast history of this universe. Rest of the human beings are merely the space between the words to make others read the sentence clearly to understand the entire text. Remain content one among the invisible, but important spaces of that history.’
115. சாரம்
சாரமற்றுப் போனால் சற்றேனும் உதவுமோ
சற்றெண்ணிப் பாராய் நீ என் மனமே!
மாற்றென்று வாழ்வினில் வேறு வழியில்லை
மனம்போன போக்கில் செல்ல இடமில்லை
உப்பில்லாப் பண்டம் குப்பையில் நிச்சயம்-ஆனால்
உப்பே குப்பையாகும் தன் தன்மை இழக்கையில்
மனிதனாக வாழ்வதே உண்மையில் நம் நிலை-இதை
மறந்தால் என்னாகும் அந்தோ நம் நிலை!
பக்தனாய் வாழ்வதே நீ கொண்ட உயர்நிலை
அப் பக்தியை இழந்தால் என்னாகும் உன் நிலை
பக்தி அற்றால் பதராகும் வாழ்வினை
அதைப் புரிந்து பற்றுவாய் இறைவன் தாளினை
26-05-2004. மத்திகிரி (ஓசூர்)
115. Essence
If the essence is lost is there any use
Just think about this oh my heart
There is no other alternative to this in life
And there is no place to wander as one likes!
Food without salt is nothing but mere garbage
But the salt will become garbage if it lost its saltiness
To live as human is the truth in our life—but
If we forget this what will become our condition?
To live as a bhakta is your noble status
If you lost it then what will become your condition
That life which will become mere husk
Realizing this uphold God’s feet.
26-05-2004. Mathirigi
In our bhakti in the Lord however knowledge (jnana) and karma are important; having our personal relationship with the Lord is the most important one. As someone once said that ‘faith begins as a relationship with the Person (Muktinath)…’ rest is only a means for us to further grow in the Lord. Neither through karma or jnana one received the grace as it was a free gift from God. But we can grow without having jnana. And we may fail to do our karma properly in the Lord. But without bhakti that relationship (faith) is impossible.
Leave a Reply