BT Song 1566
Last night, I woke up at 3:00 am. Though I was tired and didn’t want to get out of bed, I had to use the restroom. When I lay back down, a new line for the song [BT 1566] came to mind. Ignoring it, I tried to sleep, but my thoughts wouldn’t let me. I decided to record just the first four lines on my phone, but once I started, the next lines kept coming, resulting in a complete song. Frustrated and surprised, I wondered how so many thoughts and words could come from an empty mind. Until I renounce even the very thought, I cannot escape from it and its words.
BT Song 1566 You also are acting
Simple English
1
When you are
Acting in a play,
What else can I do
Other than act too?
2
When you are
Making me dance,
What else can I do
Other than dance?
3
Who asked
For this play?
Who enjoyed
Your story and lines?
4
If you had seen
The play we did,
Then you would
Understand this.
5
When we come to you
Tired of writing
And performing
Many plays,
6
If you also
Put on a play,
To whom can we
Go and complain?
7
Not wanting to see,
Unable to refuse,
When we suffer
Like this.
8
If you say
This is also our act,
Then you also act
Like us, by saying this.
9
What is the need
For us to put on
Counter-plays
Like this?
10
Knowing what
Our real needs are
And acting accordingly
Is good for all of us.
Gurukulam, 21-1-24, 3.00 am
BT Song 1566 You also are acting
Classical English
1
When thou art
Enacting a drama,
What else can I do
But act in like manner?
2
When thou art
Bidding me dance,
What else can I do
But join in the dance?
3
Who hath asked
For this drama?
Who hath enjoyed
Thy tale and dialogue?
4
Hadst thou seen
The drama we performed,
Thou wouldst then
Comprehend this.
5
When we come to thee,
Wearied of penning
And performing
Numerous dramas,
6
If thou likewise
Stage such a drama,
To whom shall we
Then lodge our complaint?
7
Not wishing to see,
Yet unable to refuse,
When we endure
Thus.
8
If thou dost say
This too is our act,
Then act thou also
As we, by this saying.
9
What need is there
For us to stage
Counter-dramas
In this manner?
10
Knowing well
Our practical needs,
Acting thus is
Good for all.
Gurukulam, 21-1-24, 3.00 am
BT Song 1567
Yesterday, I was invited to the inauguration of a Ram [or Modi] Temple in our local village by the village head. After the havan (yajna), when the call was given for arati, I went along with others. As the arati was about to begin, some devotees started ringing the bells hanging from the ceiling. Suddenly, the sound of drums and bells came from a corner of the temple. I was shocked to see an electric instrument doing both simultaneously. When the priest signaled to stop, someone switched it off.
I remembered how, in the past, devotees used to ring the big bells during arati. My mother, known as ‘Bell Mami’ in the Nataraja temple at Chidambaram, would go every evening and ring the bell during the main arati. When I visited my parents back in the late 1970s, I would accompany her and ring one bell while she rang the other. Seeing electric instruments replace this seva, I wondered how God would feel and wrote this song. I had already written about the future of such technology’s invasion in my article ‘Robo Guru.’
NB: When my sister called, I shared about the electric drum and bell. She said this isn’t new and has been around for at least ten years.
BT Song 1567 Robo Bell
Simple English
1
Poor God ,
And He is indeed sad,
Not having any devotees
To serve Him.
2
When the time
For Arati comes,
All gather
Before Him.
3
Beating the drum
And ringing the bell,
They performed
Many services with devotion.
4
Without having
Time for that,
They even arranged
[electric] Instruments for that.
5
If this is
The current situation,
He is troubled
Thinking about the future.
6
Instruments performing
Many services,
Robots coming
As devotees to the temple.
7
Singing and worshiping Him
With much love and devotion,
Receiving Prasad
From Him.
8
Returning back
To their places calmly,
They will give that Prasad
To their masters.
9
Will it stop here?
We don’t know,
And how far this will go,
We cannot understand.
10
But seeing what is
Already happening,
All the things
That AI will do.
11
Thinking about all
Kinds of new inventions by them,
Poor God is indeed
Very much confused.
12
After observing
All these things,
Thinking this is
Kaliyuga.
13
He blames Himself,
Thinking that
All are His own
Mistakes indeed.
Gurukulam, 23-1-24, 8.10 am
BT Song 1567 Robo Bell
Classical English
1
Poor God, indeed
He laments,
Having no devotees
To render service unto Him.
2
When the hour
For Arati doth arrive,
All assemble
Before Him.
3
With drumbeats
And bell ringing,
They performed
Divers services with great devotion.
4
Lacking time
For such acts,
They even arranged
[electric] Instruments for the same.
5
If this be
The present state,
He is much troubled
Pondering the future.
6
Instruments conducting
Many services,
Robots arriving
As devotees to the temple.
7
Singing and worshiping Him
With much love and devotion,
Receiving Prasad
From His hand.
8
Returning thence
Calmly to their abodes,
They will present that Prasad
To their masters.
9
Will it cease here?
We know not,
And how far this shall extend,
We cannot fathom.
10
But witnessing what is
Already unfolding,
The myriad tasks
That AI shall perform.
11
Considering all
Their novel inventions,
Poor God is indeed
Greatly perplexed.
12
After beholding
All these happenings,
Reflecting this is
The age of Kaliyuga.
13
He blames Himself,
Pondering that
All these are His own
Mistakes indeed.
Gurukulam, 23-1-24, 8.10 am
BT Song 1568
I know there is no point in mourning the dead, but while the body is gone, the relationship remains. I find it difficult to forget my mother. Often, her face comes to mind. I sleep in the same room where she lived and died. This evening, when I saw her photo, I couldn’t control my tears and told her, “Other than your face, whose face is there for me to look to for consolation in life?” With tears, I wrote this song expressing my grief. Various scriptures and theologies speak of life after death, but they are based on faith, not fact. The only fact now is that the body is gone, but relationships continue, particularly a mother’s, which cannot be replaced, even by God.
BT Song 1568 Your Face
Simple English
1
Where have you gone,
Leaving your child,
Who grew up
Seeing only your face?
2
I don’t know whose face
I should look at now.
You never taught
That to me.
3
There’s no use
In seeing others’ faces,
As they are
Not like you.
4
There’s no hope
Of seeing God’s face,
As I have never
Seen Him before.
5
There’s no use
In seeing His face,
As He wears different masks
For everyone.
6
So I often think
Of your face
And cry, remembering
Your face.
7
I don’t know for sure
If I’ll get another chance
To see
Your face.
8
Often thinking of you
In my heart
And seeing your
Face there.
9
Though I try to
Find comfort in it,
There is no
Use in it either.
10
This grief will
Remain within me,
And until the end of my life,
I will often remember you.
11
As I found
Some consolation in it,
I don’t even want
To give it up.
12
Seeing your face
In that grief,
Somehow spending
The rest of my life.
13
If I could see
Your face when I come there,
That would be
Enough for me now.
Gurukulam, 29-1-24, 6.10 pm.
BT Song 1568 Your Face
Classical English
1
Whither hast thou gone,
Forsaking thy child,
Who grew in life
By beholding thy face alone?
2
I know not whose face
I should now regard.
Thou never taught me
That lesson.
3
‘Tis futile
To gaze upon others’ faces,
For they are not
Like unto thine.
4
There is no hope
Of beholding the face of God,
As I have never
Seen Him hitherto.
5
There is no use
In viewing His visage,
For He dons various masks
According to each one.
6
Thus, oft pondering
Thy countenance,
And weeping,
Remembering thy face.
7
Not knowing with certainty
If I shall ever have
Another chance
To see thy face.
8
Oft thinking of thee
Within my heart,
And seeing thy
Face therein.
9
Though I seek
Comfort therein,
‘Tis of no avail
In truth.
10
This sorrow shall
Abide within me,
And until life’s end,
I shall remember thee oft.
11
Finding some solace
Therein,
I would not even
Relinquish it.
12
Beholding thy face
Amidst my grief,
Thus shall I spend
The remainder of my days.
13
If I might behold
Thy face upon my arrival there,
That alone would suffice
For me now.
Gurukulam, 29-1-24, 6.10 pm.
BT Song 1569
Both God and mother have several similarities. God remains invisible, while Mother remains visible, showing what God would do if He lived among us physically. There is no other relationship like a mother on this earth. Similarly, for a bhakta, their chosen deity (ishta devata) is all-sufficient. Just as a mother cannot be compared to any other human relationship, neither can the ishta devata. Whatever they both do for their child is the best way to enjoy life on this earth.
BT Song 1569 This is enough
Simple English
1
Whether you give a little,
That is enough for me,
But you rejoice only in
Giving a lot.
2
Whether you give a little
Or give a lot,
The joy of your devotee
Is your only goal.
3
If her child rejoices,
The mother also rejoices.
If the child cries,
The mother will worry.
4
As you also show love
Like a mother,
No one else
Will be there for a devotee.
5
A mother won’t give
Everything a child demands.
If the child doesn’t ask for anything,
She will give voluntarily, knowing the need.
6
Who else will be
Like a mother
Who always keeps
The child’s welfare in mind?
7
Similarly, you also,
To keep my welfare
And to cultivate
My character,
8
Will remain careful
In deciding what,
How, and when
To give to me.
9
Therefore, on this earth,
Both God and mother,
Keeping the welfare of
The child and devotee,
10
What they both do,
Nobody understands,
Definitely not
Both the devotee and child.
11
Even if they cannot
Understand them,
Who else will take care of them
On this earth other than they?
12
Therefore, I also
Will live each day with you,
Content with
Whatever you bestow.
Gurukulam, 2-2-24, 6.00 pm.
BT Song 1569 This is enough
Classical English
1
Whether thou bestowest sparingly,
That sufficeth for me,
Yet thou takest delight only in
Bestowing abundantly.
2
Whether thou givest sparingly
Or givest in plenty,
The joy of thy devotee
Is thy sole aim.
3
If her child rejoices,
The mother rejoices likewise.
If the child weeps,
The mother is distressed.
4
As thou showest love
Like unto a mother,
None other shall be
There for a devotee.
5
A mother will not grant
All that her child demands.
If the child asketh for naught,
She will give voluntarily, knowing the need.
6
Who else shall be
Like a mother,
Who always keeps
The child’s welfare at heart?
7
Similarly, thou also,
To preserve my welfare
And to cultivate
My character,
8
Wilt remain diligent
In deciding what,
How, and when
To bestow upon me.
9
Therefore, upon this earth,
Both God and mother,
Keeping the welfare of
The child and devotee,
10
What they both do,
No one comprehends,
Surely not
Both the devotee and child.
11
Though they cannot
Understand them,
Who else shall care for them
Upon this earth but they?
12
Therefore, I also
Shall live each day with thee,
Content with
Whatsoever thou bestowest.
Gurukulam, 2-2-24, 6.00 pm.
BT Song 1570
When I read the following Rumi’s song, I thought how adversaries can be God-sent angels bringing blessings into our lives. As I often say, God might use someone close to us to teach us a lesson. Knowing our weaknesses, He makes another person pay the cost for us to learn that valuable lesson. Our adversaries pay the cost for us rather than us paying it ourselves. Understanding God’s ultimate purpose for everyone allows us to see our adversaries not as enemies, but as part of God’s plan. We should pray for them to gain strength and receive grace to endure their ordeals.
As Ten Boom [in her book: Not Good if Detached] rightly said, ‘Our critics are the unpaid guardians of our soul’.
Checkmate:
… … …
A certain preacher always prays long and with enthusiasm
For thieves and muggers that attack people
On the street. “Let your mercy, O Lord,
cover their insolence.”
He doesn’t pray for the good,
but only for the blatantly cruel.
Why is this? his congregation asks.
“Because they have done me such generous favors.
Every time I turn back toward the things they want.
I ran into them, they beat me, and leave me nearly dead
in the road, and I understand, again, that what they want
is not what I want. They keep me on the spiritual path.
That’s why I honor them and pray for them.”
Those that make you return, for whatever reason,
to God’s solitude, be grateful to them.
Worry about the others, who give you
delicious comforts that keep you from prayer.
Friends are enemies sometimes,
and enemies friends.
There is an animal called an ushghur, a porcupine.
If you hit it with a stick, it extends its quills
and gets bigger. The soul is a porcupine,
made strong by stick-beating.
So a prophet’s soul is especially afflicted,
because it has to become so powerful.
A hide is soaked in tanning liquor and becomes leather.
If the tanner did not rub in the acid,
the hide would get foul-smelling and rotten.
The soul is a newly skinned hide, bloody and gross.
Work on it with manual discipline,
and the bitter tanning acid of grief,
and you’ll become lovely, and very strong. (174)
If you can’t do this work yourself, don’t worry.
You don’t even have to make a decision,
one way or another. The Friend, who knows
a lot more than you do, will bring difficulties,
and grief, and sickness,
as medicine, as happiness,
as the essence of the moment when you’re beaten,
when you hear Checkmate, and can finally say,
with Hallaj’s voice,
I trust you to kill me. (p. 175)
Rumi, Checkmate, Coleman Barks, The Essential RUMI, Introduction to the New Expanded Edition, New York, HarperCollins, 2004, pp. 174-75
BT Song 1570 Friends of Our Soul
Simple English
1
You better give
Thanks to those
Who drive us
Towards God.
2
Better avoid those
Who try to persuade you
To keep away
From Him.
3
Whatever troubles
Might come in life,
And whoever might be
The reason for that,
4
They alone are
Friends to our soul.
Realizing this,
Give them thanks.
5
If we receive only
Blessings in life,
We might not even
Remember God for a second.
6
Even if a small trouble
Comes in our lives,
Immediately we will
Rush towards Him.
7
Therefore, whoever it might be
Who forced us to
Look unto the
Face of God,
8
Think about them,
Give thanks to them,
Continue to pray for them
To live properly.
9
As they have become
Merely an instrument
In the hands of God
To draw us towards Him.
10
And if we live
Realizing this truth,
Along with enmity,
Our troubles will disappear.
11
There is no need
For us to seek
Our adversaries
To bring trouble to us.
12
Even God doing
That part also,
Will come and Overlord us
Through them.
Gurukulam, 2-2-24, 11.00 pm.
BT Song 1570 Friends of Our Soul
Classical English
1
‘Tis better to give
Thanks to those
Who drive us
Towards God.
2
Better to shun those
Who seek to persuade thee
To keep away
From Him.
3
Whatsoever troubles
Might come in life,
And whosoever might be
The cause thereof,
4
They alone are
Friends to our soul.
Realizing this,
Give them thanks.
5
If we receive only
Blessings in life,
We might not even
Remember God for a moment.
6
Even if a small trouble
Comes in our lives,
Immediately we will
Flee towards Him.
7
Therefore, whosoever it might be
Who hath compelled us
To look unto
The face of God,
8
Think upon them,
Give thanks to them,
Continue to pray for them
To live rightly.
9
As they have become
Mere instruments
In the hands of God
To draw us towards Him.
10
And if we live
In light of this truth,
Along with enmity,
Our troubles will vanish.
11
There is no need
For us to seek
Our adversaries
To bring trouble to us.
12
Even God, in doing
That part also,
Will come and overlord us
Through them.
Gurukulam, 2-2-24, 11.00 pm.
BT Song 1566 அது உன் நடிப்பு
நீயொரு நாடகம்
நடத்தும் போது
நானென்ன செய்ய
நடிப்பது அன்றி 1
ஆட்டுவித்தால்
ஆடுவதன்றி
நீயாட்டும் போது
நானும் இங்கு 2
இந்த நாடகம்
எவர் கேட்டார்
உன்கதை வசனம்
யார் ரசித்தார் 3
மானுடர் எழுதும்
நாடகம் தன்னை
நீயும் பார்த்தால்
புரிவாய் அதனை 4
எழுதி நடித்து
பார்த்து அலுத்து
உன்னிடம் நாங்கள்
வந்திடும் போது 5
பதிலுக்கு இந்த
வேடிக்கை காட்டினால்
யாரிடம் சென்று
நாங்களும் சொல்ல 6
பார்க்கவும் பிடிக்காமல்
மறுக்கவும் இயலாமல்
வேதனை நாங்கள்
பட்டிடும் போது 7
இதுவும் நடிப்பு
என நீ சொன்னால்
அது உன் நடிப்பு
என்று புரியுது 8
ஏட்டிக்கு போட்டி
நாடகம் போட
இப்போ நமக்கு
அவசியம் என்ன 9
நடைமுறை அவசியம்
எதுவென உணர்ந்து
அதன்படி செய்வதே
நமக்கு நன்று 10
Gurukulam, 21-1-2024, 3.00 am.
BT Song 1567
கடவுளும் பாவம்
கதறுகிறான்
சேவை செய்ய
பக்தர் இன்றி 1
ஆரத்தி நேரம்
வந்து விட்டால்
அவன்முன் பலரும்
ஒன்று கூடி 2
மத்தளம் முழக்கி
மணிகளை ஒலித்து
அன்புடன் பலவித
சேவை செய்தார் 3
அதற்கு இப்போ
நேரம் இன்றி
அதற்கும் வைத்தார்
மின் யந்திரத்தை 4
இப்போவே இப்படி
இருக்கும் என்றால்
எதிர்காலம் எண்ணி
கலங்குகிறான் 5
யந்திரம் பலவித
சேவை செய்ய
ரோபோ பக்தராய்
மாறி வந்து 6
பக்தியுடன் பாடி
தொழுது விட்டு
அவனது அருளை
வாங்கிக்கொண்டு 7
அமைதியாய் தம்
இடம் திரும்பி
அளிக்கும் அதை
முதலாளிக்கு 8
இத்துடன் நிற்குமா
தெரியவில்லை
எதுவரை போகும்
புரியவில்லை 9
போகிற போக்கை
பார்க்கும் போது
செயற்கை அறிவு
செய்யப் போகும் 10
பலவித புதுமைகள்
எண்ணி எண்ணி
பாவம் இறைவனும்
குழம்பிப் போனான் 11
அனைத்தையும் அவன்
பார்த்து விட்டு
இது தான் கலிகாலம்
என்று எண்ணி 12
எல்லாம் என் பிழை
என்று மருகி
அனுதினம் தன்னை
நொந்து கொண்டான் 13
Gurukulam, 23-1-24, 8.10 am
BT Song 1568
இறந்தவர்களுக்காக துக்கம் அனுசரிப்பதில் அர்த்தமில்லை என்பது எனக்குத் தெரியும். ஆனால், உடல் மட்டும் போய்விட்டது, என்றும் அழியாத உறவு என்பதால், அம்மாவை மறப்பது கடினம். அடிக்கடி அவள் முகம் என் முன் வரும். அவள் வாழ்ந்து இறந்த அதே அறையில் நானும் தூங்குகிறேன். இன்று மாலை அவள் போட்டோவைப் பார்த்ததும் கண்ணீரை கட்டுப்படுத்த முடியாமல், ‘உன் முகத்தைத் தவிர வேறு யாருடைய முகம் இருக்கிறது வாழ்க்கையில் ஆறுதல் பெற’ என்று சொன்னேன். கண்ணீருடன் என் வருத்தத்தை வெளிப்படுத்தி இந்தப் பாடலை எழுதினேன். பல்வேறு வேதங்கள் மற்றும் ஒவ்வொரு நம்பிக்கையின் அந்தந்த இறையியல் மரணத்திற்குப் பின் வாழ்க்கையைப் பற்றி பல்வேறு விஷயங்களைக் கூறுகின்றன. ஆனால் அவை அனைத்தும் ‘நம்பிக்கை’யை அடிப்படையாகக் கொண்டவை, ‘உண்மை’ அல்ல. ஆனால் இப்போது ஒரே உண்மை என்னவென்றால், உடல் போய்விட்டது, ஆனால் உறவுகள் தொடர்கின்றன, அதை நாம் இழக்கவில்லை, இழக்கவும் முடியாது, குறிப்பாக கடவுளால் கூட வேறு யாராலும் நிறப்ப முடியாத ஒரு தாயின் இடத்தை, முகத்தை
BT Song 1568 உன்முகம்
உன் முகம் பார்த்து
வளர்ந்த பிள்ளையை
உதறித் தள்ளி
நீயேன் சென்றாய் 1
எவர் முகம் பார்க்க
தெரியவும் இல்லை
எனக்கு நீயதை
சொல்லித் தரலை 2
பிறர் முகம் பார்த்து
பயனும் இல்லை
அவர் முகம் உன்போல்
இல்லாததனால் 3
இறைவனைப் பார்க்க
வழியும் இல்லை
இதுவரை அவன் முகம்
காணாதத்தனால் 4
ஆளுக்குத் தகுந்த
வேடம் போடும்
அவன் முகம் பார்த்தும்
பயனும் இல்லை 5
ஆகவே உன் முகம்
அதனை நினைந்து
அடிக்கடி நானும்
கண்ணீர் சிந்தி 6
மீண்டும் காணும்
வாய்ப்பு வருமா
என்பது நிச்சயம்
எனக்கும் தெரியாமல் 7
உன்னை அடிக்கடி
மனதில் நினைந்து
உன் முகம் தன்னை
அங்கே கண்டு 8
ஆறுதல் காண
முயற்சி செய்தும்
அதிலும் எவ்வித
பயனும் இல்லை 9
இந்தத் துயரம்
என்னுள் இருக்கும்
இறுதி வரையில்
உன்னை நினைக்கும் 10
அதிலே ஒருவித
ஆறுதல் கிடைக்க
அதனைத் துறக்க
மனதும் மறுக்கும் 11
அந்தத் துயரில்
உன் முகம் பார்த்து
எஞ்சிய நாளை
ஒருவிதம் கழித்து 12
அங்கே வந்து
சேரும் போது
உன் முகம் பார்த்தால்
அதுவே போதும் 13
குருகுலம், 29-1-24, 6.10 மாலை
BT Song 1569 இது போதும் எனக்கு
அளந்து கொடுத்தாலும்
அது போதும் எனக்கு
அளவின்றி கொடுப்பதில்
மகிழ்ச்சிதான் உனக்கு 1
அளந்து கொடுத்தாலும்
அதிகமாய் கொடுத்தாலும்
பக்தனின் மகிழ்ச்சி
ஒன்றே உன் இலக்கு 2
தன் சேய் மகிழ்ந்தால்
தாயும் மகிழ்வாள்
சேயும் அழுதால்
தாயும் துடிப்பாள் 3
அவளைப் போலவே
அன்பைக் காட்டும்
உன்போல் தெய்வம்
எவருமே இருக்கார் 4
கேட்பதை எல்லாம்
தாய்தர மாட்டாள்
கேட்க மறுத்தால்
வலியவே தருவாள் 5
சேயின் நலனில்
கவனம் வைக்கும்
தாய் போல் உலகில்
எவர்தான் இருப்பார் 6
அதுபோல் நீயும்
என் நலம் காக்க
அத்துடன் எனது
குணத்தையும் பேண 7
எப்படி எவ்விதம்
எதனை கொடுப்பது
என்பதில் அதிகம்
கவனம் வைப்பாய் 8
ஆகவே உலகில்
தெய்வம் தாய்போல்
பக்தன், சேயின்
நலத்தை எண்ணி 9
இருவரும் செய்வதை
எவரும் அறியார்
பக்தன் குழந்தை
நிச்சயம் புரியார் 10
புரியா போதும்
அவரை விட்டால்
வேறார் அவரை
உலகில் காப்பார் 11
எனவே நானும்
எதை நீ தரினும்
அது போதும் என்று
அனுதினம் வாழ்வேன் 12
குருகுலம், 2-2-24, மாலை, 6.00
BT Song 1570 ஆத்ம நண்பர்
இறைவனை நோக்கி
ஓடச் செய்யும்
மனிதர்க்கு நீயும்
நன்றி சொல்வாய் 1
அவனை விட்டு
நீங்க வைக்கும்
அனைத்து மனிதரை
சற்று ஒதுக்குவாய் 2
எவ்விதத் துயரும்
வாழ்வில் வரினும்
யார் யார் அதற்குக்
காரணம் ஆயினும் 3
அவரே நமது
ஆத்ம நண்பர்
என்பதை உணர்ந்து
நன்றியும் சொல்லு 4
அனைத்து சுகமும்
தொடர்ந்து கிடைத்தால்
இறைவனை ஒரு நொடி
எண்ண மறுப்போம் 4
ஒரு சிறு துயரம்
வந்த உடனே
அவனை நோக்கி
ஓடிச் செல்வோம் 5
ஆகவே யார் யார்
இறைவனை நோக்கி
அடிக்கடி நாமும்
பார்த்திட வைத்தார் 6
என்பதை எண்ணி
நன்றி கூறி
அவரும் வாழ
வேண்டுதல் செய்து 7
நம்மை அவனும்
தன்னிடம் இழுக்க
அவன் கைக் கருவி
ஆனார் என்று 8
உணர்ந்து வாழ
பகையும் மறையும்
அத்துடன் வந்த
துயரும் மறையும் 9
அவரைத் தேடி
நாமும் போக
அவசியம் ஏதும்
நமக்கு இல்லை 10
அந்த செயலை
இறைவனே செய்து
அதன்வழி நம்மை
வந்து ஆள்வான் 11
குருகுலம், 2-2-24, இரவு,11.00 pm.
Leave a Reply