BT Song 1651
The feeling of Viraha Bhava (love in separation) encompasses all nine emotions described in classical art forms as the Nava Rasas: love, humor, compassion, anger, courage, fear, disgust, wonder, and peace. This emotional state is often used to deeply express devotion. I’ve written many songs inspired by this sentiment, and I recently shared one. For those interested, I’ve also posted a detailed article about Viraha Bhava on my Facebook page with additional insights—feel free to read it there.
BT Song 1651 – Overwhelmed, I Fell
Simple English
I waited and watched the way,
For the sound of your footsteps near,
In a rush, I rose and ran,
With tearful eyes, I bowed low.
Yet my legs get twisted and froze,
And with it, my walk halted too,
My body shook, shivering all over,
After that, I don’t remember what happened.
When I opened my eyes again,
I realized I was on your shoulder,
Love nudged me from one side,
While shyness held me back from the other.
Like a dazed woman still in a dream,
I continued acting the same way,
Knowing it was all just an act,
Yet you accepted it with desire.
Not letting the chance slip away,
I leaned on your shoulder again,
Understanding my need completely,
You tightly embraced me too.
In that embrace, I lost myself,
Overwhelmed, I fell again,
The daze hasn’t cleared yet,
Nor do I wish for clarity.
If I were to pass away in this state,
There could be no other liberation like it,
Devotion longs for this end alone,
But your will doesn’t seem to agree.
Practicing devotion, singing hymns,
Bowing at your feet with reverence,
To pass away in your embrace,
Is there any greater goal than that?
Gurukulam, 19-8-2024, 11:30 PM
BT Song 1651 – Overwhelmed, I Fell
Classical English
I did await and watch the path,
Listening for thy footfall near,
With haste I rose, and ran apace,
My tearful eyes bowed low in awe.
Yet my legs grew frail and locked,
My gait did halt, ceased at once,
My form did tremble, all astir,
Thereafter, memory held no more.
When next I opened mine eyes,
Lo, upon thy shoulder I lay,
Love did press me on one side,
Whilst shyness held me back anon.
As one entranced, lost in dream,
Did I persist, feigning still,
Though fully conscious ’twas pretense,
Thou didst receive it, desirous still.
Not losing that precious chance,
On thy shoulder I leaned again,
Perceiving my need entire,
Thou didst embrace me close and true.
In thy hold, myself was lost,
Overcome, I fell anew,
This trance persists, unbroken yet,
Nor would I seek release thereof.
Should I perish in this state,
No greater liberation could I attain,
For devotion desires naught but this,
Yet thy will seemeth otherwise.
With songs and hymns I practice faith,
Bowing at thy feet in reverence true,
To pass away embraced by thee—
What higher goal could one pursue?
Gurukulam, 19-8-2024, 11:30 PM
BT Song 1652
Again no proper sleep—both day and night. I don’t have much worries now. Health is relatively good considering my age. My routine life goes as usual without much ups and downs. Relatively I live in a best place with best climate with a best life as a Recluse. I also reduced my reading and writing. I have decided not to write many more poems. Of course now I write few secular songs but not regularly. I prefer to remain quiet and calm. But still sleep is evading. I don’t know whether is this again a mental problem or health issue. When nights I cannot sleep then I began to talk to the Lord sometimes audibly, as no one lives around me to be disturbed or several times silently. But this struggle never goes. This evening when I was thinking about it, again I wrote this song.
BT Song 1652 My Struggle
Simple English
1.
Fighting with you, nothing will work,
Fighting with the world, won’t help either.
2.
So, I tried to fight with myself,
But I failed again and came to you.
3.
What are you asking me to do?
Why do you make me watch this spectacle?
4.
The finger can swell according to its size,
Only then will you fully understand it.
5.
If the master places a useless stone on the head,
And tells it to fly, what can it do?
6.
This is what you ask me to do,
You tell me to carry this burden.
7.
The weight of the body pulls one side,
The weight of the world weighs on the other.
8.
If, above all this, the weight of the mind is added,
What can I possibly do?
9.
My struggle now is only this,
The answer to this, forever, is you.
10.
Change yourself in place of the answer,
Or help me carry the burden.
11.
If I keep fighting like this,
It cannot succeed; you must understand this.
Gurukulam, 6-9-2024, 5.00 pm
BT Song 1652 My Struggle
Classical English:
1.
To battle with thee, naught will avail,
To contend with the world, nothing shall aid.
2.
Thus, I turned to struggle with mine own soul,
Yet in that too I failed and to thee I returned.
3.
What dost thou bid me to perform?
Why dost thou make me witness such folly?
4.
The finger may swell in proportion to its size,
Only then shall thou comprehend it fully.
5.
If the master places a useless stone upon the head,
And bids it fly, what shall it achieve?
6.
This, thou askest me to perform,
And thou bidst me carry this burden.
7.
The weight of the body presses on one side,
The weight of the world doth weigh the other.
8.
Should the weight of the mind be added to these,
What then shall I do?
9.
My struggle, at present, is this alone,
The answer thereto, forever, is thee.
10.
Change thyself to answer, or assist me to bear this load.
11.
If I continue this struggle thus,
It shall not succeed; thou must perceive this.
Gurukulam, 6-9-2024, 5.00 pm
BT Song 1653
This morning was very beautiful here in the ashram. Restarting a life of solitude, I sat calmly near the bay window, immersing myself in the surrounding silence. I reflected on how the Lord fulfills every part of our lives—theology, philosophy, sociology, ideology, and more. Celebrating Diwali peacefully (savoring Ubbattu [puran poli] and Vada, with podina and dhaniya chutney that I made after everyone left, along with a cup of filter coffee I prepared for Chakaravarthy), I meditated on the holistic nature of bhakti and mukti in the Lord and composed this song.
Although family life is called Illaram—the dharma of a household—interestingly, the word aram (meaning “dharma”) is often missing when we speak of renunciation in Tamil, particularly in the Tirukkural. While we discuss the “dharma” of a sannyasi, renunciation remains beyond the original Threevarga: dharma, artha, and kama, to which the fourth category, moksha, was later added emphasing Sannyasa. But in the Lord it is open to all.
BT Song 1653 Festival of Light
Simple English
You came as light
To reveal truth,
You stood as a feeling
To show us what RELATIONSHIP means.
For this life and the next,
You placed joy in our hearts,
For this world and beyond,
You gave us Your grace.
For people to live together
In unity and love,
You gave family life
As a way of goodness.
To those few called to a different path,
You offered the way of renunciation,
To live in solitude
As sannyasis
As the seed of liberation
And the essence of devotion,
You made me to sing
Through sweet Tamil
Even after giving so much,
It was not enough for You,
So You live with us
At all times.
To let the world see
This great joy,
You placed devotees
As parts of Your own body.
Even with all our differences,
You showed us that
We all are part
Of You.
No matter how weak
We may be,
You act
Only through us.
Without explaining philosophy,
Or delving into doctrines,
You made Yourself
The essence of truth.
To celebrate this,
On this Festival of Light,
Let us live in this world
Showing Your love.
Gurukulam, 31-10-2024, Morning 8:45
BT Song 1653 – Festival of Light
Classic English
1.
Thou camest as light,
To reveal truth’s embrace,
Thou stoodst as a feeling,
To show us the meaning of RELATIONSHIP.
2.
For this life and the next,
Thou placed joy within our hearts,
For this world and beyond,
Thou bestowed grace upon us.
3.
To live in unity and love,
Thou gavest family life,
As a path of goodness,
For mankind to walk.
4.
To the few who tread a different path,
Thou offeredst renunciation’s way,
To live in solitude,
As sannyasis, in devotion’s sway.
5.
As the seed of liberation,
And the essence of devotion,
Thou made me to sing
In sweet Tamil’s devotion.
6.
Even after giving so much,
It was still not enough for Thee,
Thus Thou livest with us
At all times, in all ways.
7.
To let the world behold
This great joy that is ours,
Thou placedst devotees
As parts of Thy own body.
8.
Though divided in differences,
Thou showedst us the truth,
That we are all part
Of Thee, the One.
9.
No matter how frail
We may be in our ways,
Thou workest
Only through us.
10.
Without expounding philosophy,
Nor delving into doctrines deep,
Thou made Thyself
The essence of truth to keep.
11.
To celebrate this truth,
On this Festival of Light,
Let us walk in this world
And show forth Thy love so bright.
Gurukulam, 31-10-2024, Morning 8:45
BT Song 1654
After nearly missing my glimpse of paradise, I went for my evening walk alone in the ashram. A light drizzle interrupted now and then, but it only enhanced my joy, as I love such beautiful weather—surrounded by nature, walking in solitude with the Lord. Reflecting on this bliss, inspiration came, and I recorded it in my mind. After my walk and my regular, though limited, exercise, I typed it up, the blessing still filling my soul.
BT Song 1654 Heavenly Earth
Simple English Translation
When you, yourself,
choose to give,
why would I even
refuse to receive?
Receiving what is given,
nurturing and growing it,
protecting and living –
this is my duty.
For both this life and beyond,
who truly knows
what is needed?
Show me someone.
Can anyone deny both,
calling them illusions?
Tell me if that’s possible.
When you, who understand
the need for both,
give them both
with your own hand,
Knowing that living in this world
with an eye on the eternal
is surely the way to live,
When you give the opportunity
to live in both realms each day,
In that joy, even the bonds
of servitude delight,
as both worlds merge in life.
In such a state,
what is worldly or divine?
When both are united,
there is no distinction.
Saying, “This is enough, this is enough,”
celebrating,
living this life alone
is sufficient.
Gurukulam, 31-10-2024, 5.00 p.m.
BT Song 1654 Heavenly Earth
Classic English Translation
When you choose
to bestow upon me,
how could I ever
refuse to accept?
Receiving your gifts,
nurturing them with care,
preserving and living –
this is my charge.
For both the worldly and the divine,
who comprehends
what is required?
Tell me if there is such a one.
Can one dismiss both,
as mere illusions?
Speak, if such is possible.
You, who know the need
for both,
give them both,
in your wisdom.
Understanding that to dwell
in this world and beyond
is surely the path,
When you grant the chance
to live in both realms each day,
In that bliss, even servitude
finds pleasure,
as both realms unite in life.
In such unity,
what is worldly or divine fades away.
As both join,
distinctions cease to exist.
Saying, “This suffices, this suffices,”
rejoicing,
to live this life alone
is enough.
Gurukulam, 31-10-2024, 5.00 p.m.
BT Song 1655 Don’t Irritate
When I was having my dinner suddenly I thought that I haven’t written a song on Viraha-bhava for long time. Then which topic I can choose for it a guest came and keeping it as the theme I wrote this song after dinner.
Simple English Translation:
1.
If you visit
as a guest
See someone else
for that
2.
If you say you will stay forever,
Tell me, I will agree,
If it is not possible, tell,
So I can understand.
3.
When you invited me first,
You spoke of closeness,
We stayed together
Without separation.
4.
What happened between us?
Why did your heart change,
From how it was before,
To what it is now?
5.
When I think of what happened,
I wonder why you now treat me
In this way,
Without reason.
6.
Why do you treat me like this?
As if it is a game,
Why do you bring me pain,
Through such actions?
7.
When my mind often forgets you,
Tell me why it happens,
Is the reason
Something I must find out?
8.
If you say I must always remember you,
Then you must show me a life
That reflects this,
And gives me peace.
9.
As long as I live in this world,
It won’t be possible,
This will never happen,
You know what must be done.
10.
As you know this well,
Shall I remind this
Again and again,
Every time to you?
11.
If you call me soon,
I will come to you,
I will always be by your side,
Wherever you go.
12.
But if you go away like this,
And separate from me,
Then I will become angry,
And full of sorrow.
Gurukulam, 8-11-2024, இரவு, 7.50
BT Song 1655 Don’t Irritate me
Classical English Translation:
1.
If you visit
as a guest
See someone else
for that
2.
If you declare you shall stay forever,
Tell me, and I shall consent,
But if it is not to be, speak frankly,
That I may comprehend.
3.
When first you invited me,
You spoke of closeness and bond,
We lived in harmony,
Unbroken, unsevered.
4.
What transpired between us?
Why has your heart altered,
From its former state,
To the coldness it now bears?
5.
When I reflect upon the past,
I am puzzled why you now treat me
In such a manner,
Without cause or reason.
6.
Why do you treat me so?
As though it were but a game,
Why cause me sorrow,
With such hurtful acts?
7.
When my mind oft forgets you,
Tell me, what causes this,
Is the reason,
A mystery I must solve?
8.
If you bid me to remember you always,
Then show me a life
That mirrors this demand,
And grants me peace.
9.
As long as I exist in this world,
This shall not be,
It shall never be,
You know what must be done.
10.
Since you know this well,
Shall I repeat it,
Again and again,
To remind you, each time?
11.
If you summon me,
I shall come to you,
I will stand by your side,
Wherever you may go.
12.
But if you depart thus,
And sever your ties with me,
Then I shall be filled with anger,
And grief shall consume me.
Gurukulam, 8-11-2024, இரவு, 7.50
விரக பாவம் [love in separation] என்பது நவ ரசம் என்று சொல்லப்படும் ஒன்பது@ வகையான உணர்வுகளையும் உள் அடக்கிய ஒன்று. இது பல சமயகங்களில் பக்கதியை வெளிப்படுத்த அதிகம் பயன் படுத்தப்பட்டுள்ளது. இந்த விரக பாவத்தில் நான் நிறைய பாடலாகள் எழுதியுள்ளேன். சமீபத்தில் எழுதிய ஒன்றை இங்கு பகிர்ந்து கொள்கிறேன். இது பற்றி மேலும் பல குறிப்புகளுடன் ஒரு தனி கட்டுரை என் முக நூலில் பதிவு செய்துள்ளேன். விருப்பம் உள்ளவர்கள் அதை படிக்கவும்.
@ ஸ்ரிங்காரம் (காதல்), நகைச்சுவை), கருணை/துயரம், கோபம், வீரம், பயம், வெறுப்பு, வியப்பு, சாந்தம் (அமைதி)
ஆன்மாவின் குரல் : பாடல் 1651 மயங்கி வீழ்ந்தேன்
காத்திருந்தேன் வழி பார்த்திருந்தேன்
காலடி ஓசை அருகில் கேட்க
பதறி எழுந்து ஓடி வந்தேன்
கண்கள் ததும்ப பணிந்து கொண்டேன்
ஆயினும் கால்கள் பிண்ணி கொள்ள
அத்துடன் நடையும் நின்றுவிட
மேனி விதிர்விதிர்த்து நடுங்கி விட
அதன்பின் நடந்ததை நானறியேன்
கண்விழித்து நான் பார்த்தபோது
உன் தோளில் இருந்ததை நானுணர்ந்து
காதல் ஒருபுறம் தூண்டி விட
நாணம் மறுபக்கம் மறுபக்கம் தடுதிருக்க
மயக்கம் தெளியா மடந்தை போல்
தொடர்ந்து நானும் நடித்திருக்க
நடிப்பு என்று தெரிந்திருந்தும்
அதையே நீயும் விரும்பி ஏற்க
வந்த வாய்ப்பை நழுவ விடாமல்
தொடர்ந்து தோளில் சாய்ந்து கொண்டேன்
எனது தேவை உணர்ந்து கொண்டு
இறுக நீயும் அணைத்துக் கொள்ள
அந்த அணைப்பில் எனை இழந்து
மீண்டும் மயங்கி நான் வீழ்ந்தேன்
இன்னும் மயக்கம் தெளியவில்லை
தெளிவு பெறவும் விருப்பம் இல்லை
இந்த நிலையில் நான் மறைந்தால்
அதுபோல் முக்தி வேறு இல்லை
பக்தி இதையே எதிர்பார்க்க
உன் சித்தம் மட்டும் இரங்கவில்லை
பக்தி செய்து பாடிக் கொண்டு
பாதம் தொழுது பணிந்து கொண்டு
உந்தன் அணைப்பில் உயிர் போக
அந்த கதிக்கு ஈது உண்டோ
–சிசு
குடில் , 19-8-2024, இரவு 11.30
BT Song 1652
உன்னுடன் போராட
ஒன்றுக்கும் ஆகாது
ஊருடன் போராட்ட
ஒன்றுக்கும் உதவாது 1
ஆகவே என்னுடன்
போராடிப் பார்த்தேன்
அதிலும் தோற்று
உன்னிடம் வந்தேன் 2
என்னதான் என்னைச்
செய்யச் சொல்கிறாய்
ஏனிந்த வேடிக்கை
பார்க்கச் செய்கிறாய் 3
விரலுக்குத் தகுந்த
வீக்கம் வரணும்
அதுதான் உனக்கு
முதலில் புரியனும் 4
குருவியின் தலையில்
பயனங்காய் வைத்து
பறந்திடு என்றால்
அது என்ன செய்யும் 5
இதைத்தான் என்னைச்
செய்யச் சொல்கிறாய்
இன்னும் பாரம்
சுமக்கச் சொல்கிறாய் 6
உடலின் பாரம்
ஒருபுறம் நெருக்க
உலகின் பாரம்
மறுபுறம் வதைக்க 7
இவற்றுக்கும் மேலாய்
மனதின் பாரம்
சேர்ந்து கொண்டால்
நானென்ன செய்ய 8
எனது போராட்டம்
இப்போ இதுதான்
இதற்கு பதிலும்
என்றும் நீதான் 9
பதிலாய் மாறி
என்னை மாற்று
அல்லது பாரம்
சுமக்க உதவு 10
அதைவிட்டு இப்படி
போராட்ட வைத்தால்
அதுதான் முடியலை
அதை நீ உணரு 11
Gurukulam, 6-9-2024, 5.00 pm
BT Song 1653 ஒளியின் திருநாள்
உண்மையைக் காட்ட
ஒளியாகி வந்தாய்
உறவினைக் காட்ட
உணர்வாகி நின்றாய்
இம்மைக்கும் மறுமைக்கும்
இன்பத்தை வைத்தாய்
இகபரம் இரண்டிற்கும்
அருளினைத் தந்தாய்
ஊரோடும் உலக்கோடும்
ஒன்றாக வாழ
இல்லறம் என்ற
நல்லறம் தந்தாய்
இதிலும் சிலருக்கு
விதிவிலக்களித்து
தனித்து வாழ்ந்திட
துறவு [அறம்] தந்தாய்
முக்திக்கு வித்தாகி
பக்திக்குப் பொருளாகி
தித்திக்கும் தமிழால்
பண்பாடாய் வைத்தாய்
இத்தனை தந்தது
போதாது என்று
எப்போதும் எம்மோடு
நீ வாழுகின்றாய்
இந்த பேரின்பம்
உலகம் காண
உன்மேனி அங்கமாய்
பக்தரை வைத்தாய்
எத்தனை முரண்பாடு
எம்மிடை இருந்தும்
எல்லோரும் உன் அங்கம்
என்பதைச் சொன்னாய்
எத்தனை பலவீனம்
எம்மிடம் இருந்தாலும்
எமது மூலமே
செயல்படுகின்றாய்
தத்துவம் உணராத
சித்தாந்தம் சொல்லாத
உண்மைப் பொருளாக
உன்னையே வைத்தாய்
இதனைக் கொண்டாட
ஒளியின் திருநாளில்
உன் அன்பைக் காட்டி
உலகில் வாழ்வோம்
குருகுலம், 31-10-2024, காலை 8.45
BT Song 1654 இகமெது பரமெது
நீயாகப் பார்த்து
தருகின்ற போது
நானதை மறுக்க
வாய்ப்புமேது
தருவதைப் பெற்று
பேணி வளர்த்து
காத்து வாழ்வது
எனது பொறுப்பு
இகபரம் இரண்டுக்கும்
தேவை எதுவென
உணர்ந்த மனிதர்
உண்டோ கூறு
இரண்டும் மாயை
என்று எண்ணி
மறுத்திட முடியுமா
அதையேனும் சொல்லு
இரண்டின் தேவையை
அறிந்த நீயே
இரண்டிற்கும் தேவையை
தருகின்ற போது
இகத்திலே பரத்தையும்
இகத்தோடு பரத்தையும்
வாழ்வது நிச்சயம்
என்பதை உணர்ந்து
அனுதினம் இரண்டிலும்
ஒருசேர வாழும்
வாய்ப்பை நீயே
தருகின்ற போது
அந்தக் களிப்பிலே
அடிமையும் திளைத்து
இரண்டையும் ஒருசேர
வாழ்கின்ற போது
இகமெது பரமெது
என்பது புரியாது
இரண்டும் இணைத்து
வருகின்ற போது
இதுபோதும் இதுபோதும்
என்று கொண்டாடி
வாழ்கின்ற இந்த
வாழ்வொன்று போதும்
குருகுலம், 31-10-2024, மாலை, 5.00
BT Song 1655 – கடுப்பாய் ஆவேன்
1.
விருந்தாளி போல
வருவேன் என்றால்
அதற்கு வேறு
யாரேனும் பாரு
2.
நிரந்தரமாக
தனக்குவேன் என்றால்
அதை மட்டும் நீயும்
என்னிடம் கூறு
3.
அப்படிச் சொல்லித்தான்
முதலில் அழைத்தாய்
அகலாமல் பிரியாமல்
என்னுடன் இருந்தாய்
4.
இடையில் உனக்கு
என்ன வந்தது?
உன் மனம் இப்படி
மாறி போனது
5.
என்ன நடந்தது
என்று எண்ணி
இப்படி நீயும்
என்னிடம் செய்கிறாய்
6.
விளையாட்டுப் பொருளாக்கி
வேடிக்கை காட்டும்
வேதனை தன்னை
ஏன் நீ செய்கிறாய்?
7.
அடிக்கடி என்மனம்
உன்னை மறந்தால்
அதற்கு காரணம்
நானா சொல்லு?
8.
எப்போதும் உன்னையே
நினைக்கணும் என்றால்
அதற்கு ஏற்ற
வாழ்வைத் தரணும்
9.
இந்த உலகில்
இருக்கின்ற வரையில்
அதுநடக்காது
என்று புரியணும்
10.
என்ன செய்யணும்
என்று தெரிந்த
உன்க்கா நானும்
மேலும் சொல்லணும்
11.
சீக்கிரம் அழைத்தால்
உன்னுடன் வந்து
எப்போதும் உன்னடி
நானும் இருப்பேன்
12.
அதைவிட்டு இப்படி
பிரிந்து சென்றால்
இன்னும் நானும்
கடுப்பாய் ஆவேன்
Gurukulam, 8-11-2024, இரவு, 7.50
Leave a Reply