BT Song 436
As I got up around 3.00 am (see previous song 435), I was thinking about my friend Kannan and his ailment. After writing that song, though I retired to bed, I cannot catch my sleep again. Then began to immerse in the silence around me in the ashram. That time I began to think about the various teachings in our Indian tradition for one to become a wise person. But I said to myself that the best way to become a wise person is to speak less and never react to anyone. Though we often blame our tongue for all our outbursts, finally as we failed to overcome us, we simply blame it.
BT Song 436 பாவம் நாக்கு
வாய்மூடி மெளனியாய் வாழ வேண்டும்
வையகம் தனிலே ஞானியாக
கண்மூடி தவம் செய்ய வேண்டாம்
காட்டிற்கு ஓடி ஒளிய வேண்டாம்
வார்த்தையை வீணிலே கொட்டும் போது
வீணான வாதங்கள் பிறக்குது
அளந்து வார்த்தைகள் சொல்லிவிட
அற்புதம் ஆயிரம் பிறக்குது
படபடவென கொட்டி விட்டால்
பயனில்லை இங்கே எவருக்கும்
பார்த்துப் பார்த்து பேசும்போது
பக்குவம் நம்மிலே பிறக்கும்
எடுத்து எறிந்து பேசிவிட்டால்
எவரும் நம்மை மதித்திடார்
எத்தனை காரணம் கூறினாலும்
எவரும் அதனை ஏற்க மாட்டார்
யாகாவாராயினும் நா காக்க
நன்றாய் வள்ளுவர் சொல்லி வைத்தார்
நாக்கைத் துருத்தி பேசிவிட்டால்
நாறிப்போவோம் சொல்லி விட்டார்
நரம்பில்லாத நாக்கை வைத்தான்
நன்றாய் நம்மைச் சோதிக்கவே
நாக்கும் பாவம் என்ன செய்யும்
நம்மை நாமே வெல்லாமலே
குருகுலம், 4-6-16, காலை 4.15
@ யாகாவார் ஆயினும் நாகாக்க காவாக்கால்
சோகாப்பர் சொல்லிழுக்குப் பட்டு–127
BT Song 436 Poor tongue
To become a wise person on earth
We should keep quiet and become a mouni
We need not perform tapasya
And need not run and hide in a forest
When we use too many words
Unnecessary arguments arise
Once we become economical in words
It begets wonder
There is no point of
Just shattering the words
When we use words thinking properly
The maturity will automatically come in us
If we just throw away anyone from our life
Nobody will have any respect for us
How much reasons we might give for that
None will accept it
“Whoever it might be
Guard your tongue” said Valluvar@
Once we use too much of our tongue
We will become rotten, he warned us
God gave a tongue without bone
In order to test us
What that poor tongue can do
Once we fail to overcome us
@Whatever they fail to guard, over lips men guard should keep.
If not, through fault of tongue, they bitter tears shall weep
Explanation: Whatever besides you leave unguarded, guard your tongue. Otherwise errors of speech and the consequent miserly will ensue.—Kural 127
Gurukulam, 4-6-16, 4.15 am.
BT Song 347
One of the reasons for me to choose this life as a Single man is to have my own time. Added to this, however I failed to live like a typical sannyasi up to that idealism, yet I am not supposed to involve too much in mundane activities. Interestingly God deliberately put many responsibilities from which I actually want to run away. As a sannyasi I am not expected to take care of buildings and properties, keep accounts, arrange for meetings, organize works, and try to fix problems which naturally come in such big property. Added to this I have to take care of my mother—which of course I do joyfully. But actually I don’t want to be involved in all such activities and prefer to have a real recluse life.
And when I went for my evening walk, again I began to recall my life again. There I realized that how often I fail to see the providence of God has beautifully arranged for me to carry out all these responsibilities with much ease. God never let us alone to struggle in any area in our life and always opens seven doors when one door is closed. But not seeing what He has provided, when I only began to think about my own needs and comforts (or problems and worries), I fail to see all that He has arranged, even better than what others could arrange. As my mother often says, I can accomplish only making a few calls without getting out of my chair and surprisingly God sends several angels to do all things in human form.
But due to my fallen nature, till the end of my life I am going to remain like this, often complaining about what I don’t have than remaining thankful that God has provided that too abundantly. The last stanza reflects the reality of my nature and poor God He has to deal with me till the end like this. I feel sorry for Him as He has no respite from a person like me.
BT Song 437 முறையீடு குறையலை
எத்தனை நன்மைகள் இறைவன் தருகிறான்
என்னவோ அவைகளை எண்ணியும் பாராமல்
சின்னச் சின்ன இடர்களை எண்ணிச்
சிந்தையில் கலங்கி வாடுறேன் நாளுமே
எந்த நேரமும் என்னையே எண்ணி
எதற்கெடுத்தாலும் முறையீடு பண்ணி
குறைகளை கண்டு குற்றமே சொல்லி
கோபம் கொண்டு அமைதியை இழந்தேன்
எவருக் கில்லை உலகினில் போராட்டம்
எவருக் கில்லை மனதிலே வாட்டம்
எத்தனை எத்தனை பாரமும் சுமக்கிறார்
அவைகளின் மத்தியில் அமைதியைப் பார்க்கிறார்
பிறர் படும் துயரை காண்பதும் இல்லை
பிறர் தேவை எதையும் நினைப்பதும் இல்லை
என் பாரம் சுமந்து இளைத்தே போகிறேன்
அவன் தரும் நன்மைகள் பார்க்க மறுக்கிறேன்
எதிலொரு குறையை இதுவரை வைத்தான்
கேட்குமுன் அனைத்தும் அள்ளி தந்தான்
தந்த நன்மைகள் ஒன்றுமே தெரியலை
முறையீடு செய்வது மட்டும் ஓயல
என்னிந்த நிலையில் எவரென்ன செய்வார்
இயன்றதைச் செய்து ஒதுங்கி கொள்கிறார்
இறைவன் மட்டுமே கைவிட மறுத்து
இன்னும் கூடப் பொறுமையைக் காக்கிறான்
அறிவுக்குப் புரியுது மனதோ மறுக்குது
இடையில் என்னான்மா பாவம் தவிக்குது
படைத்தவன் பாடு நானென்ன செய்வது
வழக்கம் போல் வாழறேன் வேறென்ன செய்வது
6-6-16, குருகுலம், மாலை 6.10
BT Song 437 No end to complaints
How many blessings God has given to me
But not thinking about them
Thinking only small small troubles
I received in everyday life
Always thinking only about me
And always complaining on everything
And counting only the shortcomings in others
I lost my peace due to my own anger (temperament)
Who else does not have struggles in this world?
And who do not have pressure in the life
How much burden they are carrying
And find peace only amidst them
I never see others’ trouble
And never contemplate about their needs
And I become tired of carrying my own burden
And refuse to see all the blessings that God has given to me
In which area of my life, He kept any shortcomings
And He bestowed even before I ask them
But none of those blessings are visible to me
And only my complaints never cease
What others can do in this wretched condition?
And they keep away from me doing what they can do
Only God alone standing with me keeping patience
Refusing to abandon me further!
Though my reason accepts, my heart refuses to agree with it
And my poor atman is crushed in between them
It is the burden of the one who created me
And I live as usual, what else can I do?
6-6-16, Gurukulam, 6.10 pm.
BT Song 438
When I got up in the morning, I saw the beautiful eastern reddish sky. The serenity that surrounded me again mesmerised me. Though I want to go to the bathroom urgently, I don’t want to get disturbed by other things and sit calmly on my cot just enjoying nature and worshiping the Lord. Then I longed to be here as I can often have such a mystic experience—which of course might last for a few minutes. But, as usual, my mind began to divert by thinking about other things that I need to do today (preparing breakfast for the guest, cooking, assigning work for the helpers, things I need to buy for the weekend meeting etc. etc.). Then out of compulsion I got up thanking God for at least giving a few minutes to enjoy nature and worship Him along with it. When I went for my evening walk, again I began to recall that wonderful experience in the morning and wrote this song.
BT Song 438 அவன் தந்த கடமை
இயற்கையைக் கண்டால் இன்னிசை பிறக்கும்
இதயம் மகிழ்ந்து இறைவனைப் பாடும்
மரம், செடி, கொடிகள் மகிழ்ந்தே ஆடும்
மன்னுயிர் காக்கும் இறைவனைப் போற்றும்
ஆதவன் கூட அமைதியாய் எழுந்தான்
ஐயனைப் போற்ற நம்முடன் இணைந்தான்
இன்னிசை பாடி புள்ளினம் துதிக்க
என்னுளம் அவற்றுடன் ஒன்றியே கலக்க
அமைதியுடன் அவனடி பணிந்தேன்
ஆனந்தம் மேலிட மவுனமாய் அமர்ந்தேன்
இந்நிலை தன்னிலே என்றும் இருக்க
ஏக்கமே கொண்டு அவள் முகம் பார்த்தேன்
ஆயினும் கடமைகள் அமைதியை கலைக்க
அன்றாடப் பணிகள் அவற்றுடன் நெருக்க
சிலநொடிகளேனும் அவனடி பணிய
தந்த கிருபையை எண்ணி எழுந்தேன்
இதுதான் உண்மை என்பதை உணர்ந்து
என் மீது அவன் கொண்ட அன்பை நினைந்து
அவன் தந்த கடமையைத் திறம்படச் செய்ய
அவன் தரும் பலத்துடன் அவனுடன் நடந்தேன்
குருகுலம், 7-6-16, மாலை, 6.10
BT Song 438 The responsibility that He gave
When we watch the nature, sweet music will come
And rejoicing, our heart will sing about God
Trees, creepers, and plants will dance joyfully
And they will praise the One who takes care of the creation
The sun also rose silently
And joined with us to glorify the Lord
And the birds also worship Him with music
And my heart also mingled with them.
Silently I bowed at His feet
And overcame by joy I sat quietly
And I saw His face longing to have this bliss
All the time in life
Yet the responsibilities disturbed the inner silence
And the everyday works gave pressure
Thinking the few minutes which He gave to
Worship Him; I got up (from my meditation)
Knowing that this is the reality in life
And thinking about my love towards Him
And to do the responsibilities which He gave
I got up to do them well with His strength
Gurukulam, 7-6-16, 6.10 pm.
BT Song 439
BT Song 439 Never repented
My mind won’t accept
Whatever others say
It won’t understand its situation
How much it thinks
It will never repent after realizing (its wretched condition)
And never will realize even after seeing (its condition)
Pitiable is my condition
What else can I do?
I try to escape
By blaming others
And argue that
Whatever others say is not correct
And transferring my wrongs
On others
I try to escape
By pretending that I am blameless
Even if others
Point out my mistakes
I try to justify them
By saying many things
If they keep away (because of this)
By saying ‘get lost’
I hurt them
By mocking at their decision
What to do further
In such a situation
I neither change because of other’s advice
And I also failed my self
At the same time
I cannot allow it go as it is
And now there is no other hope
Except God to redeem me
8-6-16, Gurukulam, 6.15 am.
As I sat this morning for a short time meditation, I was thinking about my own nature which remains rebellious in many ways. Other than God no one can correct this. And this poem reflects this thought.
BT Song 439 திருந்தலை
எவெரென்ன சொன்னாலும்
என் மனம் ஏற்காது
எப்படிப் பார்த்தாலும்
தன் நிலை புரியாது
பட்டாலும் திருந்தாது
பார்த்தாலும் உணராது
பாவம்தான் என்நிலை
நானென்ன செய்வது
பிறர்மீது பழி கூறி
தப்பிக்கப் பார்க்கிறேன்
பிறர்கூறும் ஏதுமே
சரியில்லை என்கிறேன்
நான் செய்யும் பிழை கூட
பிறர்மீது போட்டுமே
நல்லவன் எனக்காட்டித்
தப்பிக்கப் பார்க்கிறேன்
என்தப்பை பிறர் கூட
எடுத்து சொன்னாலும்
ஏதேதோ சொல்லியே
நியாயப் படுத்துறேன்
என்னவோ செய்துகொள்
என்றவர் விலகினால்
ஏளனம் பேசியே
காயப் படுத்துறேன்
இந்த நிலையில்
இனியென்ன செய்வது
என்னால் முடியலை
பிறர் கூறித் திருந்தலை
என்னவோ நடக்கட்டும்
எனக்கூற முடியலை
இறைவனை விட்டால்
கரை சேர வழியில்லை
8-6-16, குருகுலம், காலை. 6.15
BT Song 440
As my brother bought a new house, he called my mother to inform that this morning he is doing the housewarming ceremony at a particularl auspicious time. Then my mother was talking about the exact time when it needs to be done and what are the things need to bought etc. Then I automatically said to myself that for me all the time is good and all the days are good. This thought I had even from school days. Particularly when I have to pay the exam fee in the college I will deliberately go and pay the money in the most inauspicious time (Rahukalam) which others will avoid. And the counter also will be free. As it is a Brahmin college, the person who collects the money also will remind me that this is not a good time to pay the exam fee. But I will insist that he receive it by telling, ‘I born in Rahu Kalam and my parents never threw me away. I don’t believe in it’. Whenever I refuse to observe auspicious times to do anything, my mother will tell teasingly, ‘he himself was born in Ragukalam’. And my bhakti in the Lord also enhanced this conviction more deeply as I need not follow any of these rules and regulations to do anything in life.
BT Song 440 நாளென்செய்யும்
எல்லா நேரமும் நல்ல நேரமே
எல்லா நாட்களும் நல்ல நாட்களே
எல்லா மனிதரும் நல்ல மனிதரே
என்ற ஒன்றுதான் என் கொள்கை யானதே
நாள், நேரமெல்லாம் நமக்காகப் படைத்தான்
நல்லது கெட்டதை நம் கையில் விட்டான்
ஆயினும் அவன் செயல் அதனையும் அறியாமல்
நாளையும், கோளையும் நாம் பார்க்கிறோம்
இறைவனை நம்பினால் எதுவென்ன செய்யும்
இயற்கையும் கூட அவன் சொல் கேட்கும்
பகுத்தே பார்த்திடப் புத்தியை தந்தாலும்
பயத்தினால் அதனையும் மழுங்கவே செய்கிறோம்
மூடத்தனத்தினால் மூளையை இழந்தாலே
நேரமும் காலமும் நம்மையே ஆண்டிடும்
காலத்தை வென்றவன் கருணையை நம்பினால்
காலமோ-நேரமோ எதுவென்ன செய்யும்
எண்ணெயில் நீரினை எப்படி கலந்தாலும்
இரண்டும் ஒன்றாக சேர்வது இல்லையே
மூடத்தனத்துடன் மெய்யான பக்தியும்
அதுபோல் சேர்ந்து இருப்பது இல்லையே
எல்லாம் படைத்து எனக்கென தந்தவன்
என்னுள்ளே வந்து குடி கொண்ட பின்னாலே
எல்லா வற்றிலும் நன்மையைக் காண்பதால்
எவ்விதப் பயமின்றி வாழ்ந்து காட்டுறேன்
குருகுலம், 8-6-16, காலை, 6.40
BT Song 440 What days can do?
All the days are good (for me)
All the days are auspicious for me
All human beings are good one
This is my conviction
God created days and time only for us
And left for us to decide which one is good or not
But not knowing what He has done for us
We are looking to the planets for auspicious times
If we trust God which can do anything to us
As even nature will listen to Him.
Though He gave a discerning spirit
We lost it because of fear (about planets and inauspicious times)
If we lose our mind because of our foolishness
Then planets and auspicious/inauspicious times will rule us
If we trust the grace of the one who has overcome the time
Days or Time—what can they do to us?
How much we mix water and oil
As they won’t mingle together
Blind faith and true bhakti
Will never remain together in us
The one who created everything and handed over them to me
Once He came and dwells within me
As I only see good in everything
I live without any fear (about anything)
Gurukulam, 8-6-16, 6.40 a.m.
Leave a Reply