BT Song 711
Too many negative thoughts about life, unnecessary thoughts about various things in life, anxiety, vagueness in life etc. etc. often beat me thoroughly. Then I became very upset with God and wanted to challenge him that this is too much. Even if this is my nature, then he called me only with it and should know how to handle me gently and not beat me like this irrationally. As I become upset again with God, I pour down my heart through this song.
BT Song 711 உனக்குப் பொறுமை வேண்டும்
உனக்கு புரியாதா
என் குணம் தெரியாதா
ஏன்னினும் வதைக்கிறாய்
இரக்கம் கிடையாதா
குனிகிறேன் என்பதால்
குட்டிக்கொண் டிருக்காதே
கோபமே வராது
என்பதால் அடிக்காதே
அடிபட அடிபட
மரத்துப் போகும்
அதன்பின் திருத்திட
இயலாமல் போகும்
நீயென்ன மனிதனா
விளக்கமாய்ச் சொல்ல
என்போல்மூடனா
எடுத்துச் சொல்ல
பொறுமையாய் சொன்னால்
புரியாது என்கிறாய்
புரிந்திட புத்தியும்
எனக்கில்லை என்கிறாய்
இதுவும் தெரிந்துதான்
ஏற்றுக் கொண்டாய்
இதமாக நடத்துவேன்
என்றென்னை அழைத்தாய்
எத்தனை அடித்தாலும்
தாங்குவேன் என்பதால்
எல்லையும் மீறாதே
சொல்லியும் வைக்கிறேன்
அழுதிடும் முன்னே
வந்திட வேண்டும்
அடித்தாலும் அணைத்து
தேற்றிட வேண்டும்
இதமாக பதமாக
சொல்லிட வேண்டும்
இன்னும் உனக்கும்
பொறுமையும் வேண்டும்
மத்திகிரி, 22-8-2017, காலை. 9.30
711 You need patience
Don’t you know?
About my nature
Why are you torturing
Don’t have mercy upon me
As I am bowing continuously
Don’t hit again and again
As I won’t become angry
Don’t continue to spank
If repeatedly beaten
I will become numb
Then reforming will
Become difficult for you
Are you a human being?
For me to explain elaborately
Are you a fool like me?
For me to give advice
But you say that if you tell with much patience
I don’t realize
And you say that
I don’t have brain to understand
Only knowing this nature alone
You received me
Promising that you will handle me gently
You called me for you
However much you pound
As I tolerate
Don’t cross your limitation
I warn you
Before I cry
You should come
Even if you punish
You should comfort
You should try to communicate
With proper words and means
You should have more
Patience is better than before.
Mathigiri, 22-8-2017, 9.30
BT Song 712
Relatively, it was a good day for me. I was happy about President Trump’s warning to Pakistan and the Supreme Court verdict on Three talaq, doing justice to the affected Muslim woman (by the way I agree with Raj Deep Desai, to my surprise he too began to accept about to have a common Civil law transcending religious affiliation to all the Indians). Now I am happy Trump won the election and I am happier that Hillary never becomes the President who always plays politics with our strained relationship with Pakistan.
But when I sat for my quiet time in the night some kind of vague feeling occupied my mind. Then I recalled the words of my mother which she uttered to herself (she often speaks to herself as there is none to sit and talk with her. Loneliness is a curse in old age) in the evening when she was doing her cross stitch work (still engaged but not satisfied with it) that “what kind of life is this”? The same kind of vagueness often occupies my mind too. As our life here goes in a routine without any change often we become tired of it. But there is no option left with us.
Then unable to think further I sat silently. Then I began to talk to the Lord by raising the first line of the song as my question. As usual, as inspiration came, I took the note, wrote this song and read it as my prayer.
BT Song 712 பதில் தா
எங்கு நான் செல்வேன்
எவரிடம் கேட்பேன்
என் நிலை அறிந்த
உன்னிடம் அன்றி
என் நிலை எனக்கே
புரியாது இருக்க
எவர் தருவார் எனக்கு
நான் தேடும் பதிலை
ஏதோ ஒன்று
நெருடுது மனதை
என்ன அதுவென
எனக்கு புரியல
மற்றவர் புரிய
சற்றும் வழியில்லை
மனதின் மயக்கமா
அதுவும் தெரியல
எனக்கு மட்டுமே
இதுவும் தோணுதா
எவரிடம் கேட்க
சரியாத் தெரியலை
சோகம் என்று
சொல்லிட முடியாது
சோர்வு என்று
எண்ணிட இயலாது
ஒருவித வெறுமை
உள்ளத்தில் இருக்கு
ஒன்றிலும் நாட்டம்
இல்லை எனக்கு
தேவை இல்லாமல்
வாழ்கிறேன் என்ற
உண்மை மட்டும்
விளங்குது எனக்கு
ஆயினும் இதற்கு
நானென்ன செய்ய
அதற்கு விடை மட்டும்
உன்னிடம் இருக்கு
அதையும் அனுதினம்
பலமுறை கேட்டும்
இன்னும் பதில்லை
தாமதம் எதற்கு
ஏதோ இதை மட்டும்
எழுதியும் வைக்கிறேன்
எப்ப முடியுமோ
பதில் தா எனக்கு
மத்திகிரி, 22-08-2017, இரவு 11.10
BT Song 712 Give me answer
Where shall I go?
To whom shall I ask?
I can come only to you
Who knows my condition?
When my condition
Is not clear to me
Who can give?
The answer which I seek?
Something is
Disturbing my heart
But I don’t know
What it is
There is no chance
For others to understand it
I don’t know
Whether it is my own confusion
Is it coming?
Only to me
To whom shall I ask?
I don’t know
I cannot say that
It is some kind of sorrow (or depression)
Or I can say that
It is nothing but tiredness
Some kind of
Emptiness is within me
I am not interested
In anything
But one truth is
Very clear to me
That I am
Living unnecessarily
But what can
I do for this
The answer is
Clearly with you
Though I
Ask about it
Till I didn’t receive it
And what is the reason for this delay
Anyhow I am
Recording only this
Whenever possible
Give me the answer
Mathigiri, 22-08-2017, 11.10 pm.
BT Song 713
After writing the previous song (712) and reading it as my prayer, again I sat for a few minutes silently. Then I said to the Lord that I should come to Him just for his sake and not raising questions, demanding answers, praying for various needs. Then as inspiration continued I wrote this song and went to bed—of course with the same vagueness. Why this? God alone knows and he alone can resolve it. As usual what I wrote in Tamil is a little bit different from what I translated in English as I don’t know how to translate such alternative activities—thinking, not thinking, asking without asking, seeking not seeking, writing not writing etc.
BT Song 713 தொடர வேண்டும்
ஒன்றுமே நினைக்காது
ஒன்றுமே எண்ணாது
உன்னடி வந்து நான்
அமர்ந்திட வேண்டும்
உன்னை உனக்காக
நான் தொழ வேண்டும்
உன்னோடு உறவாடி
மகிழ்ந்திட வேண்டும்
வேண்டுதல் எதுவும்
செய்யாது உன்னை
வேண்டியே வேண்டி
நான் வர வேண்டும்
தேவை எதுவும்
தேவை இல்லாமல்
தேவை நீயெனத்
தேடிட வேண்டும்
மொழியற்ற மொழியாலே
மௌனமாய் பேசி
மௌனத்தில் ஆழ்ந்து
மூழ்கிட வேண்டும்
எழுதிடும் எண்ணம்
எனக்குள் வரும்போது
இல்லாத எழுத்தாலே
எழுதிட வேண்டும்
இதுபோல உறவாடும்
உரிமையில் உன்னோடு
உறவற்ற உறவாகி
உறவாட வேண்டும்
இரவோ பகலோ
எந்நேரம் ஆனாலும்
காலம் கடந்து
கலந்திட வேண்டும்
இந்த அனுபவம்
இத்தோடு முடியாது
முடிவற்ற தொடராக
தொடரவும் வேண்டும்
மத்திகிரி, 22-08-2017, இரவு 11.30
713 Should continue
Not thinking anything
Not doing any reflection
I should come and
Sit at your feet
I should worship you
Only for your sake
I should rejoice
Having fellowship with you
Not asking
Something
I should come
Seeking only you
Not requiring
Anything further
I should come to you
Needing only you
Silently talking
With you
I should drown
In that silence
When the
Thought of writing comes
I should write it
In a language without having any words
Having this kind of right with you
To have fellowship with you
I should come to you
Without having any kind of relationship
Whether day or night
Whichever might be the time?
I should mingle with you
Transcending time
This experience
Not ending here
It should continue
Without having any end
மத்திகிரி, 22-08-2017, இரவு 11.30
BT Song 714
When I lack inner peace due to any reason, the only means I know is to go and fight with the Lord and even blaming Him as the reason for that. I know that he is not the reason for that and most of the time I lose my inner peace because of my faults and temperament. But as this is also part of my nature to blame someone else or my right to go and fight with the Lord, I often chose the later one and express it through songs like this.
BT Song 714 இது என்ன வழக்கு
நித்தமும் இது என்ன வழக்காச்சு
சொன்னதை நீயேன் மறந்தாச்சு
அமைதியாகச் சொல்லிப் பார்த்து விட்டேன்
ஆத்திரம் கொண்டு கத்திவிட்டேன்
செவிடன் காதில் ஊதிய சங்காய்
என்சத்தமும் வீணாய்ப் போனதுவே
சொல்லிச் சொல்லிப் பார்த்தாலும்
உன் காதில் ஏறாமல் போனதுவே
எதற்காக இந்த நாடகமும், நீ
தினமும் வீணாய்ப் போடுகிறாய்
நடிக்கவோ உனக்கும் தெரியாது
உன் குணத்தை மாத்திக்க முடியாது
வாக்குக் கொடுத்த பின் மாறுகின்ற
வழக்கமோ உனக்குக் கிடையாது
கொடுப்பேன் என்று சொன்ன பின்னே
மறுக்கிற குணமும் தெரியாது
உனது இயல்பை மாற்றிக் கொள்ள
ஒருபோதும் உன்னால் முடியாது
உன் குணம் அறிந்ததால் சொல்லிவிட்டேன்
உன்னிடம் வழக்காட வந்துவிட்டேன்
இதிலென்ன லாபம் நீகாண்பாய்
வீணாய் சுயநலம் ஏன் கொண்டாய்
என் நலம் கருதி மீட்ட பின்னே
உனக்கெனத் தனிநலன் எதில் காண்பாய்
எனவே முன்போல் கேட்டுக் கொள்
என் தேவை தன்னைப் புரிந்து கொள்
அதற்கு ஏற்ப அனுதினமும்
அமைதியை மட்டும் தந்துவிடு
8-8-15, மத்திகிரி, இரவு 11.30
BT Song 714 What is this litigation?
What is this litigation every day?
Why you forgot what you have promised
I told you with much patience
Then I shouted with much anger
Like blowing the horn to a deaf person
My voice also went in vain
Though I repeatedly told
My words never fell in your ears
Why stage this drama
Unnecessarily every day
I know that you cannot pretend (to act)
You cannot change your nature
Once you promised you don’t have the habit
Of changing it
Once you promised that you will give
It is not in your nature to deny it
It is impossible for you to change
Your character ever
As I know your nature I told this
I came to plead my case before you
What you are going to gain in this
Why become so selfish unnecessarily
As you redeemed me keeping only my interest
Where will find a separate (selfish) need in this?
Therefore listen again as before
Try to understand my need
And give inner peace
According to that need
8-8-15, Mathigiri, 11.30 pm715
BT Song 715
After reading the following lines in the commentary on Luke by Tom Wright, I cannot proceed further as I often experience that mercy of God in every walk of my life. So closing the book I sit for a moment thinking about the way God’s astonishing mercy often forgives me and helps me to experience his grace and love. Then I took the note and wrote this song within five minutes as the words flowed without any stop:
..He is astonishingly merciful (anyone who knows their own heart truly, and still goes on experiencing God’s grace and love, will agree with this); how can we, his forgiven children, be any less?….— Tom Wright, Luke for Everyone, London, SPCK (2004), Indian Edition, Delhi, ISPCK, 2015, p. 73
BT Song 715 இரக்கத்தை உணர்ந்தேன்
இரக்கத்தை உணர்ந்தேன் என்னை அறிந்ததால்
இதயத்தைத் திறந்தேன் உன்னை உணர்ந்ததால்
கலகத்தைத் துறந்தேன் கருணை அடைந்ததால்
கடவுளைக் கண்டேன் உன்னை பணிந்ததால்
இது மிகக் கடினம் என்பதை அறிவேன்
இரக்கம் என்னிடம் இல்லை நான் அறிவேன்
இரக்கத்தை உன்னிடம் பலமுறை பெறும்
இரக்கம் வரவில்லை ஏனென அறியேன்
இலவசமாக நானதைப் பெருவதினாலா
என்னை அறிந்தும் நீ கொடுப்பதினாலா
மறுபடிப் பிறக்க நான் மறுப்பதினாலா—நீ
மன்னித்தும் மன்னிப்பை மறந்ததினாலா
இரக்கத்தை உன்னால் எளிதாய் அடைந்தேன்
இருந்தும் அதன்படி வாழ்ந்திட மறந்தேன்
அதற்கொரு விலையை நீ தந்தபின்னும்
அதனின் உயர்வை எளிதாய் மறந்தேன்
இதுதான் என்னிலை இன்று வரையில்
எத்தனை முயன்றும் மாற்றம் இலையிதில்
இதையும் நீயும் அறிந்த பின்னால்
இதற்கு என்னிடம் உள்ளது ஒருபதில்
ஒருமுறை இறங்கிட மறுத்துதான் பாரு
அதன்வலி உணர அனுமதி நீகொடு
அதைமட்டும் செய்யநீ மறுப்பதினாலே
ஐயனே நானின்னும் திருந்தலைக் கேளு
மத்திகிரி, 24-8-2017, மதியம் 2.30
BT Song 715 I realized your mercy
Knowing me well I realized your mercy
I opened my heart as I experienced you
I gave up confusion as I received your compassion
I saw God as I bow at your feet
I know that this is very difficult one
I don’t have mercy within me
Though I received mercy from you many times
I don’t have that and don’t know the reason for that
Is it because I receive it free of cost
Or as you bestow it to me knowing me very well
Or as I refuse to born again
Or even after you forgave as I forgot that forgiveness?
I received mercy easily because of you
Still I forgot to live accordingly
Even after you paid a cost for that
I easily forgot its greatness
This is my condition till this day
However I try, there is no change in it
Once you realized this
I have an answer for this
Just one time refuse to show mercy to me
Allow me to experience that pain one time
As you refuse to do that
Oh my Lord, I still not repented, just listen to this
Mathigiri, 24-8-2017, 2.30 pm.
Leave a Reply