BT Song 831 [Chatgpt edited]
While receiving any blessing from the Lord is a joy, the fear of losing it because of my shortcomings often brings fear. But the assurance that the Lord has given me is that, as I belong to Him, along with the blessing, I am His responsibility. So I can live with this assurance, enjoying the blessings that He gave.
BT Song 831 A Bliss
Living with you is
A kind of joy,
But living for you
Is greater than that.
When you bestow
Without thinking about my qualifications,
Living because of you is
The greatest bliss of all.
I came
Seeking your compassion.
I stood troubled,
Seeking your forgiveness.
You bestowed grace,
More than that,
By redeeming this slave,
You kept me with you.
I shrink within myself,
Thinking of all my shortcomings.
I lived in darkness,
Making many mistakes.
You received me,
By forgiving me.
You gave me the right,
By making me your son.
I said that
I don’t have any talent.
I don’t know
How to do anything well.
‘Not you, but I
Who is doing,’ you said.
By accomplishing through me,
You attained fame.
But often I
Doubted many things.
I feared that
I might lose what I received from you.
‘Till the end, I will
Take care of you,’ you said.
Finally, you will carry me to the Further Shore,
You assured me.
I live each day
Thinking only of that.
I gave myself to you,
Who called me.
I enjoyed that bliss
Every day.
Therefore, I praise you
Again.
Mathigiri, 16-2-18, 10:30 p.m.
Here is the edited version of your song:
BT Song 832
When the dark night of the soul comes, the only way to overcome it is by depending upon the strength, courage, and fellowship of the Lord.
BT Song 832 What Else Is There to Do?
Is there anything other than this to do?
Other than telling you about my condition—is there…
This poor one is living alone here,
You alone are here to take care of me.
When friends, relatives, and others
Are busy with their own work—is there…
As sickness comes and troubles the body,
When the heart, along with the body, becomes tired,
As each day of life passes by,
When so many other responsibilities arise—is there…
Some kind of depression is pressing me,
Pretending outside but weeping inside,
Unable to carry and unable to unload,
When so many trials come—is there…
You took pity on me as you know my condition,
You came running to take care of me.
When I stumble while carrying the burden,
You took me on your shoulder to give comfort—is there…
This is enough, what else do I require?
I should have fellowship with you like this.
By your strength and the comfort I receive,
I should live and complete my race—is there…
Mathigiri, 18-2-18, 5:10 a.m.
Here is the edited version of your song:
BT Song 833
After writing the previous poem (832), as I felt comforted by the Lord, I wrote this song, taking courage to live the rest of my old age with the help of the Lord.
BT Song 833 Need Not Struggle
Enough is enough,
I need not struggle anymore.
I need not live,
Struggling each day.
I need not run from pillar to post,
And toil a lot.
I need not become tired,
By working a lot.
I need not feel
Depressed,
Thinking that time is
Not moving.
I can come to you
Always.
I can rejoice
By talking with you.
I can sit
At your feet,
By keeping my
Mind on you.
I need not worry
For the needs of each day.
I need not be anxious
For the needs of tomorrow.
When I seek
You along with your righteousness,
You bestow
Everything upon me.
When trials and troubles
Come,
You are there with me
To uphold me.
Therefore, even in this old age,
Life becomes sweet again.
Along with it,
Youth has returned to my heart.
As the rest of my life
Also belongs to you,
I began to live
By removing fear.
Mathigiri, 18-2-18, 5:45 a.m.
Here is the edited version of your song:
BT Song 834
Yesterday morning, I checked my sugar level at home as the pain and burning sensation in my legs increased. I was shocked to see it was 245 in the morning, even before drinking tea. I was a bit disturbed, as such a high sugar level is not good. Added to this, there was some itching in my hand and neck. I couldn’t even sleep properly. So, I decided to go to the hospital for a proper checkup. This morning, with much anxiety and well-prepared in my mind to cope with the new scenario of increased sugar level, I did the checkup twice—before food and after food. When I met the doctor with the results, he smiled and asked, “What happened? Why did you come again?” I thought the sugar level had really gone too high. Then I narrated what had happened. After listening to me, he smiled, showed me the results, and said, “Your sugar level is normal: 85 and 130 (before and after food).” This gave me much relief and rejoicing within me, and thanking God, I returned home. When I was reflecting on this, I realized that sometimes God gives extra grace to those who need it because they cannot cope with certain things in life. Particularly as a single person without many to help (though they would do their best), I have experienced in the past that He always gives some extra grace in my life. As I thought about this and thanked God, inspiration came, and I wrote this song.
BT Song 834 You Bestowed More
You took
Pity on me,
Seeing my condition
Because of your love.
Because of that,
You gave more.
I experienced it
By living each day.
You knew
What my weakness was.
You knew
Why it came.
Therefore, as your strength
Upheld me in it,
You comforted me
By giving me more.
The physical body
Will become weak,
And because of that,
The heart will get depressed.
As you came
In human form,
Realizing that,
You gave me more.
Not pushing me
Beyond my limit,
You upheld me
By hugging me.
When I thought that
I could not go further,
You carried me
On your shoulder.
Should I say that
This is because of your pity
Or because of your
Compassion for me?
The reason for giving more
Is because of your love
And because of
Your concern.
Mathigiri, 19-2-18, 10:30 a.m.
Here is the edited version of your song:
BT Song 835
Though God often gives extra grace in my life, He is also a taskmaster who always pushes me to do what He thinks is best for me in a given situation. When I look back, most of the time I lived a life I never wanted. And whenever I tried to go against that kind of life to have my own life, God never allowed it so far. He has His trump card, “My will,” and we have no choice but to obey it. On the one hand, He gives extra grace, and on the other hand, He always keeps His whip. If we obey His will, that extra grace is ours to sustain, but when we try to rebel, we have to face the whip. Anyhow, we have the right to plead for some concession considering the changing scenarios in life, but ultimately, we have no option but to surrender to His will again.
BT Song 835 Is It Necessary for Me?
I don’t know,
Should I need it actually?
You are not responding
Though you know well.
I don’t know,
To whom shall I ask?
I am not clear
About it so far!
Keeping a burden
On the head of a sparrow
And giving a painting
To a blind person,
Asking it to fly
And him to enjoy,
How far is it correct?
You tell it to me?
You asked me to do
What I don’t like.
You refuse to give
The kind of life I like.
If I ask what the reason is,
You said that it is my will.
By saying this,
You overcame me.
Accepting it
As my responsibility,
So far I have
Done my best.
Now, considering
The present condition,
I request you to
Unload it a bit.
Whether you
Agree to that
Or if you
Refuse to listen,
I will accept it
For sure,
And I will live
Accordingly.
You decide
What my need is
And do accordingly,
As you have done before.
Mathigiri, 20-2-18, 10:15 p.m.
BT Song 831
While receiving any blessing from the Lord is a joy, the fear of losing it because of my shortcomings often brings fear. But the assurance that the Lord has given me is that, as I belong to Him, along with the blessing, I am His responsibility. So I can live with this assurance, enjoying the blessings that He gave.
BT Song 831 பேரின்பம்
உன்னோடு வாழ்வது
ஒரு வகை இன்பம்
உனக்கென வாழ்வது
அதனினும் இன்பம்
தகுதியைப் பாராமல்
தருகின்ற போது
உன்னாலே வாழ்வது
உண்மையில் பேரின்பம்
கையேந்தி வந்தேன்
கருணையை வேண்டி
கலங்கி நின்றேன்
மன்னிக்க வேண்டி
அதனினும் மேலான
அருளினை அளித்தாய்
அடிமையை மீட்டு
உன்னுடன் வைத்தாய்
குறைகளை எண்ணி
குறுகி நின்றேன்
குற்றம் பல செய்து
இருளிலே வாழ்ந்தேன்
மன்னித்து ஏற்று
மாண்பினை அளித்தாய்
மைந்தனாய் மாற்றி
உரிமையும் அளித்தாய்
திறமைகள் எதுவும்
இல்லை என்றேன்
திறம்பட செய்ய
அறியேன் என்றேன்
“செய்வது நீயல்ல
நானே” என்றாய்
என் மூலம் செய்து
நீ புகழ் கொண்டாய்
ஆயினும் அடிக்கடி
ஐயமும் கொண்டேன்
அடைந்ததை இழப்பேனோ
என பயம் கொண்டேன்
இறுதி வரையில்
காப்பேன் என்றாய்
இறுதியில் உன்னுடன்
சேர்ப்பேன் என்றாய்
அதையே எண்ணி
அனுதினம் வாழ்ந்தேன்
அழைத்த உன் கையில்
என்னையே தந்தேன்
அந்த பேரின்பம்
அனுதினம் துய்த்தேன்
அதனால் மீண்டும்
உன்னையே துதித்தேன்
மத்திரிகி, 16-2-18, இரவு 10.30௦
BT Song 832 இதுவன்றி என் செய்ய
இதுவன்றி நான் செய்ய வேறேதும் உண்டோ
உன்னிடம் எந்நிலை சொல்லுவதன்றி—இதுவன்றி….
தமியன் நான் இங்கு தனித்து இருக்கேன்
தாங்கிட நீ மட்டும் கூடவே இருக்காய்
உற்றமும் சுற்றமும் உதவிடும் நண்பரும்
அவரவர் பணிகளில் முழுகும் போது—இதுவன்றி….
நோய்நொடி வந்து மேனியை வதைக்க
உடலுடன் மனது சோர்ந்து போகுது
அத்துடன் அன்றாட வாழ்வும் இருக்குது
அவற்றுடன் பலப்பல பொறுப்புகள் வரும்போது—இதுவன்றி….
ஒரு வித பாரம் மனதையும் அழுத்த
உள்ளே அழுது புறம்பாக நடித்து
சுமக்கவும் முடியாது இறக்கவும் இயலாது
சோதனை பலவும் வந்திடும் போது—இதுவன்றி…
எந்நிலை அறிந்த நீ இரக்கமும் கொண்டாய்
என்னையும் தாங்கிட ஓடியே வந்தாய்
சுமைகளைத் தாங்கி தடுமாறும் போது
தோளில் சாய்த்து ஆறுதல் தந்தாய்—இதுவன்றி….
இது ஒன்று போதும் வேறென்ன வேண்டும்
இதுபோல் உன்னோடு உறவாட வேண்டும்
நீதரும் பெலத்தில் நான் பெரும் சுகத்தால்
நித்தமும் வாழ்ந்து முடித்திட வேண்டும்—இதுவன்றி…..
மத்திகிரி, 18-2-18, காலை, 5.10௦
BT Song 833 போராட வேண்டாம்
போதும் போதும் மினி
போராட வேண்டாம்
போராடி நாள்தோறும்
வாழ்ந்திட வேண்டாம்
ஓடி ஆடி இனி நான்
உழைக்க வேண்டாம்
ஓய்வின்றி உழைத்து
சோர்ந்திட வேண்டாம்
நேரம் போகலை
என்று சொல்லி
வீணிலே சோர்ந்து
இருக்கவும் வேண்டாம்
எப்போதும் உன்னிடம்
வந்திடலாமே
உன்னோடு பேசியே
மகிழ்ந்திடலாமே
சிந்தையை நானும்
உன்மீதே வைத்து
சேவடி தன்னில்
அமர்ந்திடலாமே
அன்றாட தேவைக்கு
அல்லாட வேண்டாம்
அடுத்த நாள் பற்றி
கவலையும் வேண்டாம்
உன்னுடன் உன் நீதி
தன்னையும் தேட
ஒன்றும் குறையாது
எல்லாம் தந்தாய்
சோதனை வேதனை
எது வந்த போதும்
தாங்கிட நீயும்
கூடவே நின்றாய்
அதனால் முதுமையும்
இனிமையும் ஆச்சு
அத்துடன் மனதில்
இளமை வந்தாச்சு
மிச்சமீதி வாழ்வும்
உன் வசம் ஆச்சு
அச்சமும் நீங்க
வாழ்ந்திடலாச்சு
மத்திகிரி, 18-2-18, காலை, 5.45
BT Song 834 அதிகம் அளித்தாய்
இறங்கினாய் எனக்கு
இரக்கமும் கொண்டு
என் நிலை கண்டு
அன்பு கொண்டு
அருளினாய் அதனால்
அதிகம் தந்து
அதனை உணர்ந்தேன்
அனுதினம் வாழ்ந்து
என் பெலவீனம்
எதுவென அறிந்தாய்
ஏனது வந்தது
என்பதை உணர்ந்தாய்
அதனால் உன் பலன்
அதில் தாங்கிட
அதிகமே தந்து
ஆறுதல் தந்தாய்
மாமிச தேகம்
வீழ்ந்து தான் போகும்
மனது அதனால்
சோர்ந்து போகும்
மனித தேகத்தில்
வந்ததால் நீயும்
அதையும் உணர்ந்து
அளித்தாய் அதிகம்
தாங்கிட முடியாது
என்கிற நிலைக்கு
தள்ளாது என்னை
தாங்கினாய் அணைத்து
சேர்ந்திட முடியாது
என நான் நினைக்க
தூக்கியே வந்தாய்
தோளில் சுமந்து
இரக்கம் என்று
இதையே சொல்வதா
என்மீது கொண்ட
பரிவு என்பதா
அதிகம் அளிப்பது
அன்பினால் என்பதா
அல்லது நீ கொண்ட
பாசம் என்பதா
மத்திகிரி, 19-2-18, இரவு 10.30
BT Song 835 தேவையா எனக்கு
தேவையா எனக்கிது
தெரியவும் இல்லை
தெரிந்த நீயும்
பதில் தரவில்லை
யாரிடம் சென்று
கேட்பது என்று
எனக்கு இன்னும்
புரியவும் இல்லை
குருவியின் தலையில்
பனங்காயை வைத்து
குருடன் கையில்
ஓவியம் கொடுத்து
பறக்கவும் ரசிக்கவும்
முயன்றிடச் சொல்வது
எவ்விதம் நியாயம்
என்பதைச் சொல்லு
விரும்பாத வற்றை
செய்திடச் சொன்னாய்
விரும்பிய வாழ்வை
தந்திட மறுத்தாய்
ஏனென்று கேட்டால்
என் சித்தம் என்றாய்
இதையே சொல்லி
என்னையும் வென்றாய்
இதுவரை அதையும்
சிரமேற் கொண்டு
இயன்ற வரையில்
அதன்படி செய்தேன்
இப்போ உள்ள
நிலையைக் கருதி
சற்று இறக்கி
வைத்திடு என்றேன்
சரி எனச் சொல்லி
சம்மதித்தாலும்
அது முடியாதென
நீ மறுத்தாலும்
அதையே நானும்
ஏற்றிடு வேனே
அதன்படி நானும்
வாழ்ந்திடு வேனே
தேவை எதுவென
முடிவு நீ செய்து
அதன்படி எனக்கு
முன்போல் செய்திடு
மத்திகிரி,20-2-18, இரவு 10-15
Leave a Reply