BT Song 836
The longing every old person has to go away when they can manage on their own. The fear of living long, depending upon others, is an old age anxiety. As I too have that, though I ask the Lord, “How long?” there is no answer from Him. When He gives answers to so many other issues, this one He refuses to disclose.
BT Song 836: I Cannot Understand the Secret
You unloaded
What
I thought
Was a burden.
You gave
Patience
When I did
Things with much haste.
When I got frustrated
With much confusion,
By removing it,
You gave clarity.
When anger and irritation
Were boiling within,
Putting down both,
You gave peace of mind.
When emptiness
Occupied me,
Filling my mind,
You gave satisfaction.
But when I ask,
“Why any more to live?”
You refuse to give
An answer to that.
Removing the burden,
Keeping away haste,
Removing confusion,
Though you gave peace,
Till you keep me
On this earth,
Some kind of emptiness
Will be within me.
Only when I come
And reach you,
Can I find an
Everlasting satisfaction.
Till then
There is no alternative
But to live
By carrying this burden.
As you know this well,
The reason for your silence
Is the secret
Which I cannot understand.
Mathigiri, 26-2-18, 10:50 p.m.
BT Song 837
No two humans can live together without having some difference of opinion. But when it comes to the Lord, as a devotee totally surrenders to Him, though there will come some friction in that devotion too, still as they two have the same wavelength, they can walk together till the end of life. This is a strange kind of relationship and experience. Only those who have received it can understand it.
BT Song 837: Others Cannot Understand
Whatever you do,
I agree with you.
Whatever you say,
I have a heart to accept it.
Though I ask
Often small questions,
I have the nature of
Accepting your will.
You do with
Much concern
What is my
Requirement.
But knowing my
Heart’s desire,
Accepting it also,
You bestow that.
As we both have
The same wavelength,
We manage to
Walk together.
We refuse to
Allow differences of
Opinion to come
Between us.
This is also
A kind of strange relationship
Which others in the world
Couldn’t get easily.
There are no
Words to explain it.
It cannot be understood
Except by those who received it.
Mathigiri, 27-2-18, 11:10 p.m.
BT Song 838
Though old age is related to the body, a bhakta can feel young when she celebrates her bhakti in the Lord. As she can unload all her burdens on Him, in spite of the fragile nature of the body, she can feel young both in mind and spirit to rejoice always in the Lord.
BT Song 838: Young in Old Age
You help this slave
To live each day.
You help me forsake
The anxiety about tomorrow.
As you led me till yesterday,
You will take care of tomorrow.
You will help me
For the future to be like this.
But the life of youth
Has gone.
Now the time has come
To even walk carefully.
Like a calf,
So far I lived without any fear.
As usual, old age has come,
Some kind of maturity has come.
But as youthfulness
Still dwells in my heart,
Added to that,
The hope which you gave also grows.
Thinking that I will
Dance rejoicing within me,
I will unload my anxiety about tomorrow
On you.
I will live each day with you
In bhakti.
Therefore, I will live the future also
Like this.
Mathigiri, 2-3-18, 2:20 p.m.
BT Song 839
The tension in the bhakti in the Lord for a sannyasi to love and serve others while longing to renounce everything and live only for the Lord. But the Muktivedic worldview never allows for such a concept of doing bhakti by renouncing people. The only best option, even for a sannyasi, is to live by serving others as the greatest form of renunciation.
BT Song 839: A Greater Thing
There is nothing
Greater than you.
There is no means for me to live
Other than you.
I got a physical body
In order to live on this earth.
I become tired
By toiling for others.
As the atman in the body
Is longing for you,
Not having time to search for you,
I become tired.
As I live with attachment
To relatives and others,
I forgot to do bhakti
Amidst so many constraints.
Though I long to
Renounce all this,
As you refuse to give permission for that,
I accept it as your will.
But still, as a doubt
Came deep within me,
I asked the question,
“Why?”
“If you think of me as
Greater than anything else,
Then you should serve others,
Accepting them also.”
Once you told me this,
Not having any other question,
I glorified you
By doing as you said.
Mathigiri, 3-3-18, 2:50 p.m.
BT Song 840
Though we are only two—my mother and I—like other families, I too have to work a lot even for us. Added to this, the demands of other needs also consume much time. So, I miss the opportunity to spend more time with the Lord. I find some kind of satisfaction even simply sitting in the presence of the Lord—not even praying, just sitting silently thinking about Him. But I miss this kind of sadhana very much these days. As I longed to have it again, I wrote this song.
BT Song 840: Become Rare
You gave the right
For me to have fellowship with you.
You gave grace
To live within you.
By reducing the opportunity to
Talk with the world,
You gave more time
For me to have fellowship with you.
Sitting silently
At your feet,
Longing to listen
To what you would say,
Turning the heart along with the mind
In your direction,
I came seeking
Your presence.
After completing
The needs of each day,
Reducing unnecessary things
Very much,
Keeping the link with the world
A bit away,
I came seeking
Your face.
Some kind of
Satisfaction is in this.
There is sweetness
In living with you.
There is a greater
Need for this,
But it has become
Very rare to get.
I know the
Reason for that.
I came again
To tell you about it.
You should overwhelm me,
Overcoming me.
You should lead me
By taking my hand.
Mathigiri, 3-3-18, 11:15 p.m.
BT Song 836 ரகசியம் புரியலை
பாரமாய் எனக்கு
தோன்றிய ஒன்றை
எளிதாக்கி நீயும்
இறக்கி வைத்தாய்
பதறி நானும்
செய்திடும் போது
பதட்டத்தை நீக்கி
பொறுமையைத் தந்தாய்
தெளிவற்று குழம்பி
தவித்திடும் போது
குழப்பத்தைப் போக்கி
தெளிவைத் தந்தாய்
எரிச்சலும் கோபமும்
தகித்திடும் போது
இரண்டையும் தணித்து
அமைதியும் தந்தாய்
எனக்குள் வெறுமை
பரவிடும் போது
நிறைவைத் தந்து
நிம்மதி அளித்தாய்
“இன்னமும் எதற்கு”
என்று கேட்டால்
அதற்கு பதில் தர
நீயும் மறுத்தாய்
பாரத்தை போக்கி
பதட்டத்தை நீக்கி
குழப்பத்தை போக்கி
அமைதியைத் தந்தும்
உலகினில் என்னை
வைத்திடும் வரையில்
ஒருவித வெறுமை
எனக்குள் இருக்கும்
உன்னிடம் வந்து
சேர்ந்த பின்னே
நிரந்தரமான ஒரு
நிறைவு கிடைக்கும்
அதுவரை இந்த
பாரத்தைச் சுமந்து
வாழ்வது அன்றி
வழியெனக் கில்லை
அதனை அறிந்தும் நீ
அமைதியாய் இருப்பதன்
ரகசியம் மட்டும்
புரியவும் இல்லை
மத்திகிரி, 26-2-18, இரவு 10.50௦
BT Song 837 அடைந்தவர் அன்றி அறியார்
எதனைச் செய்யினும்
சம்மதம் எனக்குண்டு
எதைச் சொன்னாலும்
ஏற்றிடும் மனது
சிறு சிறு கேள்விகள்
சிலமுறை கேட்கினும்
சித்தத்தை ஏற்றிடும்
குணம் எனக்குண்டு
எனக்கெது தேவை
என்பதை அறிந்த நீ
அதற்கு ஏற்ப
அன்புடன் செய்கிறாய்
ஆயினும் எனக்குள்ள
விருப்பமும் அறிந்தபின்
அதையும் ஏற்று
அருளைத் தருகிறாய்
இருவரின் எண்ணமும்
இசைந்து போவதால்
இணக்கமாய் இருவரும்
இணைந்து நடக்கிறோம்
நம்மிடைப் பிரிவினை
ஏதும் வந்திட
நாமும் இடம்தர
மறுத்து வாழ்கிறோம்
இதுகூட ஒரு விதம்
புரியாத உறவுதான்
உலகிலே பிறரும்
அடையாத பேறுதான்
அதையும் கூறக்
கிடையாது மொழியும்தான்
அடைந்தவர் அன்றியே
அறியாத உணர்வுதான்
மத்திகிரி, 27-2-18, இரவு 11.10௦
BT Song 838 முதுமையில் இளமை
அன்றாடம் வாழ மட்டும்
அடியனுக்கு உதவிடுவாய்
அடுத்த நாள் அதனைப்பற்றி
கவலைதனை உதற செய்வாய்
நேற்று வரை நடத்திய நீ
நாளை தன்னை பார்த்துக் கொள்வாய்
இன்று போல் வரும் நாளும்
இருந்திட நீ உதவிடுவாய்
கன்று போல துள்ளி வாழ்ந்த
காலம்மிப்போ முடிஞ்சு போச்சு
கவனமாக அடியெடுத்து
நடக்கும் நாளும் வந்துடுச்சு
பயமறியா இளம் கன்றாய்
பதட்டமுடன் வாழ்ந்தாச்சு
வழக்கம்போல முதுமை வர
பக்குவமும் வந்தாச்சு
ஆனால் மனசுக்குள்ள
இளமையின்னும் குடியிருக்கு
அத்தோடு நீ தந்த
நம்பிக்கையும் வளர்ந்திருக்கு
அதையெண்ணி மனசுக்குள்ள
குதுகுலமாய் ஆடிடுவேன்
அடுத்த நாள் கவலையெல்லாம்
உன் மேலே வெச்சுடுவேன்
அன்றாடம் பக்தியுடன்
உன்னோடு வாழ்ந்திடுவேன்
அதனால் வரும் நாளில்
இன்று போல் வாழ்ந்திடுவேன்
மத்திகிரி, 2-3-18, மதியம் 2.20௦
BT Song 839 உயர்வான ஒன்று
உன்னிலும் உயர்வாக
ஒன்றுமில்லை எனக்கு
உன்னை விட்டால் வாழ
கதியில்லை எனக்கு
உலகினில் வாழவேண்டி
உடலில் வந்துவிட்டேன்
ஊருக்காக உழைத்துழைத்து
உள்ளத்தில் சோர்ந்து விட்டேன்
உடலில் உள்ள உயிர்
உனக்காக வாடும்போது
உன்னைத்தேட நேரமின்றி
ஓய்ந்து அமர்ந்துவிட்டேன்
உற்றமோடு சுற்றம் மீது
பற்றுகொண்டு வாழ்வதனால்
பலவித நெருக்கடியில்
பக்தி செய்ய மறந்துவிட்டேன்
இவற்றை துறக்க
விருப்பம் கொண்டபோதும்
அதற்கு நீ மறுதளிக்க
அதனையும் ஏற்றுக்கொண்டேன்
ஆயினும் ஆழ் மனதில்
ஐயமொன்று வந்து நின்று
ஏனிது என்று உன்னை
கேள்வியும் கேட்டு விட்டேன்
“என்னையே உயர்வாக
கொண்டு வாழ்ந்திருந்தால்
பிறரையும் ஏற்று நீ
பணிவிடை செய்யவேண்டும்”
என்று நீ சொன்ன பின்னே
வேறு கேள்வி ஒன்று இன்றி
சொன்னபடி செய்து கொண்டு
உன்னையும் உயர்த்தி விட்டேன்
மத்திகிரி, 3-3-18, மதியம் 2.50
BT Song 840 அரிதாய் இருக்கு
உன்னோடு உறவாடும்
உரிமையைத் தந்தாய்
உன்னுள்ளே வாழ்ந்திட
அருளினை அளித்தாய்
உலகோடு பேசிடும்
வாய்ப்பினைக் குறைத்து
உன்னோடு நான் பேச
நேரத்தை அளித்தாய்
அமைதியாய் உன்னடி
நானும் அமர்ந்து
ஆர்வமாய் நீ சொல்லக்
கேட்க விழைந்து
மனதோடு சிந்தையை
உன் முகம் திருப்பி
நானும் வந்தேன்
சன்னதி விரும்பி
அன்றாட வாழ்வின்
தேவைகள் முடித்து
அவசியம் அற்ற
தேவைகள் குறைத்து
உலகோடு தொடர்பை
சற்று ஒதுக்கி
விரைந்து வந்தேன்
உன் முகம் நோக்கி
ஒரு வித நிறைவு
இதில் இருக்கு
உன்னுடன் வாழ்வதில்
இனிமையும் இருக்கு
இதற்கு தேவை
அதிகமாய் இருக்கு
ஆயினும் பெறுவது
அரிதாய் இருக்கு
அதற்கான காரணம்
நானும் அறிந்தேன்
அதையே சொல்லிட
மீண்டும் வந்தேன்
என்னையும் மீறி
நீயாள வேண்டும்
என் கரம் பிடித்தே
நடத்த வேண்டும்
மத்திகிரி, 3-3-18, இரவு 11.15
Leave a Reply