ChatGpt converted. Using Chatgpt or AI also helps me to change certain Tamil words. In song 933 first I used ‘animal instinct’. But as I am not happy about it. Though Chatgpt also kept it, still as it used ‘animal instict’ I changed both in English and Tamil as ‘un-human instinct’.
BT Song 931
Another song recalling all that God has done for me.
BT Song 931: Millions of Blessings
(Verse 1)
If I count all the blessings you’ve given,
They are millions, they shine so bright.
I ponder on what you’ve done so far,
In this human life, your gifts are light.
(Chorus)
This human creation, the best blessing,
A mind and intellect so profound.
You showed your noble heart,
In every blessing that surrounds.
(Verse 2)
You helped us grow with loving kin,
And friends who stand by our side.
Knowing me and all my thoughts,
You gave friends, in whom I confide.
(Chorus)
To live by my heart’s desires,
You provided opportunities so vast.
At the right time, you sought me out,
And took me in as your disciple at last.
(Bridge)
Knowing my nature, caring for my well-being,
Forgiving my faults, you stayed.
Through ups and downs, you led my life,
Your trust in me will never fade.
(Outro)
Thinking of all these blessings,
I come to your feet in praise.
Thankful for this chance to honor you,
In this song, my gratitude I raise.
BT Song 932
Another song expressing my longing for a life of seclusion.
BT Song 932: Should Live Hidden
(Verse 1)
I should live hidden, and be forgotten,
Living only with you in my heart.
Though surrounded by the world you gave,
With you alone, I’ll never part.
(Chorus)
Human relationships are precious,
In them, I’ve seen your face.
But to live in solitude with you,
Is a joy I can’t replace.
(Verse 2)
Living together is a blessing,
In shared worship, our bhakti grows.
Yet my heart longs for the recluse life,
Where your presence overflows.
(Chorus)
Understanding the joy of solitude,
My heart desires more each day.
In the quiet, just you and me,
Words can’t express, there’s nothing to say.
(Outro)
What to say about the greatness,
When we’re alone together, just us two.
My heart longs for this more and more,
In silence, my soul finds you.
BT Song 933
I wrote this song after reading and meditating on this point:
“…In his mortality and weakness, the human being stands in antithesis to God (cf. Num. 23:19f.; Isa. 31:3), but in his role as ruler, he approximates a heavenly being.” — Bruce K. Waltke and James M. Houston with Erika Moore, The Psalms as Christian Worship: A Historical Commentary, Cambridge, U.K.: William B. Eerdmans Publishing Company, 2010, Psalm 8:6, p. 268.
BT Song 933: The Noble Status Given by You
(Verse 1)
As you called us to lord over nature,
You granted us authority so grand.
But in our arrogance, we lost that glory,
Forgot the noble status of your plan.
(Chorus)
We lost our bond with you,
Lost our self-control.
Turned responsibility to birthright,
And lost our glorious role.
(Verse 2)
Human relationships turned to instinct,
Our bodies no longer temples true.
In arrogance, we fell from grace,
Destroyed the harmony we knew.
(Chorus)
Forcing you to come save us,
Giving up your noble status to redeem.
We killed you on the tree,
Yet refused to understand your dream.
(Bridge)
Though we were redeemed and knew you,
We tortured you again.
In sorrow, we return to you,
Seeking to be whole again.
(Outro)
Living lost till the end on earth,
We trust you’ll take us to the shore.
Regaining our noble status,
In your grace forevermore.
BT Song 934
A song of intimate fellowship with the Lord where I need not even say anything to Him. As He knows even before I ask, I need not give a long list of my needs. As usual, my English translation won’t capture the true spirit of the song in Tamil. Let me see if ChatGPT can do it. No it couldn’t convey what I have written in English. I said to the Lord that I need not tell anything about my need. But even telling this I told something to him. Then thinking about it I laughed and seeing me laughing He also laughed. After all AI also mere a program not human to think like us. Thank God for that as our inventions cannot replace anything in His original creation.
BT Song 934: Nothing to Tell
(Verse 1)
I came to tell you something,
But forgot before I could speak.
Which thought to share, which to leave,
Another thought made me weak.
(Chorus)
Don’t you know all my thoughts,
Before I even begin to tell?
You know my heart’s desires,
Your love, it casts a spell.
(Verse 2)
You told us to ask and knock,
Seek and we shall find.
So I follow your words,
With you always on my mind.
(Chorus)
Even as I tell you nothing,
I find myself laughing loud.
You laugh with me, joining in,
In your love, I’m deeply proud.
(Outro)
Filled with your presence,
I bow at your feet.
In laughter and in silence,
Your love makes me complete.
BT Song 935
My mother often says that it is better to be born as an animal as it lives with minimum requirements. There is some truth in it. Of course, we don’t know what they think or how they feel. But when I get frustrated, I tell the same thing to the Lord. At the same time, I realize how privileged we are, as He created us in His own image as human beings, allowing us to think and express our thoughts like this. My devotion to the Lord and my theology of creation, including humanity, brought a radical change in my understanding and appreciation of this life as a human rather than lamenting about it.
—
BT Song 935: You Gave Human Life
(Verse 1)
Talking with you always,
Singing your glory every day.
Thinking only of you,
On this earth, I should stay.
(Chorus)
Living only for you,
Seeking only you.
You should come and be with me,
In fellowship so true.
(Verse 2)
As I run on this fleeting earth,
Your hand should protect me from the fall.
You gave me many tasks to do,
Lord, I need your grace through it all.
(Chorus)
You gave this human life,
A heart to feel and strive.
But with it came many struggles,
In your love, I will survive.
(Bridge)
Tears shed, wishing to be an animal,
Yet you redeemed me with your love.
Amidst everyday life’s trials,
You showed me the nobleness from above.
(Outro)
Receiving your immense love,
I come to your feet again.
In gratitude, I sing your praise,
Your grace is my refrain.
My translation in Tanglish edited and corrected by Chatgpt
BT Song 931: Millions of Blessings
If I count all the blessings given by you,
They are millions.
I only think
What you have done so far.
This human creation
Is the best blessing.
Providing mind and intellect
Shows your nobleness.
You helped us
To grow with parents and relatives.
You made us live
With relatives and friends.
Knowing me
And my thoughts,
To live cordially,
You gave friends.
In order to live
As per the desire of my heart,
You provided
So many opportunities.
At the proper time,
By seeking me,
You received me
As your disciple.
Knowing my nature,
Thinking about my welfare,
Forgetting my shortcomings,
You stayed with me.
Though many
Ups and downs came,
You led my life
So far.
You kept trust
In me that
The rest of my life
Will be the same.
Thinking about them all,
To praise you,
You gave
This opportunity.
Thinking only
Of this now,
I came to your feet
To say thanks.
Mathigiri, 27-7-2018, 10.40 a.m.
BT Song 932: Should Live Hidden
I should live hidden,
And others should forget about me.
I should live
Only with you alone filling my heart—I should….
Though I received a
Life surrounded by the world,
Though you alone gave
Relatives and friends—I should….
Human relationships are better,
I am not denying it.
Though I learned to see you
In human relationships—I should….
Indeed, it is true that
Living together is a blessing.
When we worship together,
Bhakti also increases—I should…
Once I understood the
Joy in the life of a recluse,
As my heart longs more and more for it,
Understanding that you also provide it to me—I should….
What to say about
The greatness when we two are alone together?
As my heart longs more and more for it,
What can I say further—I should….
Mathigiri, 28-7-2018, 11.30 p.m.
BT Song 933: The Noble Status Given by You
As you called us
To lord over nature,
You provided
Authority to us.
As we became
Arrogant,
We lost that
Glorious status.
The loss is
Not very little,
And how to say
Which are the losses?
We lost our
Relationship with you.
We lost
Self-control.
Making the
Responsibility which you gave
As if our birthright,
We lost that glory.
Losing modesty
In human relationships,
We made it
Mere un-human instinct.
As we forgot to
Make the body your temple,
Finally,
We fell down.
As we became
Arrogant within,
We lost our
Outer behavior also.
By losing our
Harmony with nature,
Finally, we
Destroyed it.
Finally, we forced
You to come by giving up
Your noble status
To redeem us.
Though we
Killed you on the tree,
We refused to
Understand your greatness.
Though we were
Redeemed and knew you,
Again and again,
We tortured you.
Drowning in
Unending sorrow,
We come back to you
To redeem us again.
Though we live
Like this and lost
Till the end
On this earth,
As you will
Take us to the further shore for sure,
We will regain that
Noble status again.
Mathigiri, 1-8-2018, 1.30 p.m.
BT Song 934: Nothing to Tell
I came to tell
You,
But before telling it,
I forgot it.
When I thought
Which one to share and which one to leave,
Another thought came that
Why should I even tell you?
Don’t you know?
All my thoughts,
Once you know them,
Why should I even tell you?
As you know
To give even before we ask,
Don’t you know?
What my heart desires?
But you alone
Told us to ask
And often to come
To knock.
As we will find
Once we seek,
I do the same
As you told me.
As I have done
As you told,
Still I thought
About what I shared with you.
As I told you that
I have nothing to tell you,
I began to laugh
Only thinking about that.
As you too began to laugh
Joining me,
Filled in my heart,
I bowed at your feet.
Mathigiri, 1-8-2018, 11.30 p.m.
BT Song 935: You Gave Human Life
Talking with you always,
Singing always your glory,
Thinking often only of you,
I should live on this earth.
When I live only for you,
When I seek only you,
You too should come
And have fellowship with me.
When I run
On this fleeting earth,
Your hand alone should protect me,
Not let me fall.
You gave many responsibilities,
You ask me to accomplish them with care.
Oh my Lord, I need your grace
To do them all.
You gave this human life,
Along with it, you gave this heart.
But you kept so many struggles
In both of them.
You made me
Shed tears many times thinking
That it would be better
If I were born as an animal.
But redeeming me
And making me understand its nobleness,
You helped me realize it
Amidst everyday life.
Therefore, I received
Your immense love.
Only thinking of that again,
I came to your feet again.
Mathigiri, 7-8-2018, 2.55 p.m.
BT Song 931: கோடி நன்மைகள்
எண்ணினால் கோடிதான்
நன்மைகள் யாவுமே
எண்ணித்தான் பார்க்கிறேன்
செய்ததை நீயுமே
மனிதனாய்ப் படைத்தது
மாபெரும் நன்மை
மனதுடன் அறிவையும்
தந்ததுன் மேன்மை
தாய்தந்தை சுற்றம்
தாங்கிட வளர்த்தாய்
ஊருடன் உறவுடன்
வாழ்ந்திட வைத்தாய்
எண்ணத்தை அறிந்து
என்னையும் உணர்ந்து
இசைந்து பழகிட
நண்பர்கள் தந்தாய்
என்னுள்ளம் போல
நானுமே வாழ
ஏற்ற வாய்ப்புகள்
திறமைகள் அளித்தாய்
ஏற்ற காலத்தில்
நாடியே வந்து
என்னையுன் சீடனாய்
ஏற்றுமே கொண்டாய்
என் குணம் அறிந்து
என் நலம் நினைந்து
என் குறை மறந்து
என்னுடன் இருந்தாய்
ஏற்ற இறக்கங்கள்
எத்தனை வந்தும்
இதுவரை வாழ்வை
நடத்தியும் கொடுத்தாய்
இதுபோல் எஞ்சிய
காலமும் இருக்கும்
என்ற நம்பிக்கை
என்னுள் வைத்தாய்
இவற்றை எண்ணி
உன்னைத் துதிக்க
இந்த வாய்ப்பை
எனக்குமே தந்தாய்
இதைத்தான் நானும்
இப்போது எண்ணி
நன்றியும் சொன்னேன்
திருவடி நன்னி
மத்திகிரி, 27-7-2018, இரவு 10.40
BT Song 932: மறைந்து வாழணும்
மறைந்து வாழ வேண்டும்
பிறர் மறக்க வாழவேண்டும்
மனது முழுதும் நீ மட்டும்
நிறைந்து வாழ வேண்டும்—மறைந்து….
ஊரும்-உலகும் சூழ்ந்து வாழும்
வாழ்வைப் பெற்ற போதும்
உறவு-சுற்றம் நட்புஎல்லாம்
நீயே தந்த போதும்—மறைந்து….
மனித உறவு சிறந்த ஒன்று
மறுக்கவில்லையநான்
மனித உறவில் உன்னைக்காணும்
வழியைக் கற்ற போதும்—மறைந்து….
கூடிவாழக் கோடி நன்மை
என்ப திங்கு உண்மை
கூடித் தொழ பக்திபெறும்
வலிமை என்ற போதும்—மறைந்து….
மறைந்து வாழும் வாழ்விலுள்ள
மகிழ்வை அறிந்த பின்னே
மனது மேலும் அதையே நாட
புரிந்த நீயும் அதையே தர—மறைந்து….
தனித்து நீயும் நானுமிருக்கும்
மகிமை என்ன சொல்ல
அதை மீண்டும்மீண்டும் மனது நாட
வேறு என்ன சொல்ல—மறைந்து….
மத்திகிரி, 28-7-2018, இரவு, 11.30
BT Song 933: நீ தந்த மேன்மை
ஆண்டிட எம்மை
அழைத்ததினாலே
தந்தாய் எமக்கு
ஆளுகை தன்னை
ஆயினும் ஆணவம்
கொண்டதினாலே
இழந்தோம் அந்த
மேன்மை அதனை
இழந்த மேன்மை
கொஞ்சமோ சொல்ல
எதை எதை என்று
எப்படிச் சொல்ல
உன்னிடம் கொண்ட
உறவை இழந்தோம்
உள்ளத்தை ஆளும்
வலிமை இழந்தோம்
கடமையாக நீ
தந்ததைக் கூட
உரிமையாக்கி
உன்னதம் இழந்தோம்
மனித உறவில்
மேன்மை நீங்க
மனித உணர்வு
நீங்கி வாழ்ந்தோம்
மனிதனைக்
கோயிலாக்க
மறந்த நாங்கள்
வீழ்ந்தே போனோம்
அகத்தில் கொண்ட
அழிவினாலே
புறத்தில் கூடப்
பொலிவை இழந்தோம்
இணைந்து வாழ்ந்த
இயற்கையோடு
முரண்டு வாழ்ந்து
அதனை அழித்தோம்
இறுதியாக உன்
மேன்மை துறந்து
எம்மை மீட்க
வரச் செய்தோம்
மரத்தில் ஏற்றி
வதைத்த போதும்
உனது மாண்பை
உணர மறுத்தோம்
மீட்கப் பட்டு
உன்னை அறிந்தும்
மீண்டும் மீண்டும்
உன்னை வதைத்தோம்
மீள முடியாத்
துயரில் ஆழ்ந்து
மீண்டும் வந்தோம்
மீட்க வேண்டி
இறுதி வரையில்
இதனைப் போன்று
உலக வாழ்வில்
இழந்த போதும்
உறுதியாக நீ
கரையும் ஏற்ற
மீண்டும் பெறுவோம்
அந்த மேன்மை
மத்திகிரி, 1-8-2018, மதியம், 1.30
BT Song 934: ஒன்றுமில்லை சொல்ல
சொல்லிட வந்தேன்
உன்னிடம் நானே
சொல்லுமுன் அதனை
மறந்தேன் தானே
எதைச் சொல்ல எதைவிட
என எண்ணும்போது
எதற்காகச் சொல்லணும்
எனுமெண்ணம் வந்தது
தெரியாதோ உனக்கு
என் எண்ணமெல்லாம்
தெரிந்தபின் உனக்கு
ஏன்சொல்ல வேண்டும்
கேட்குமுன் அளிக்கத்
தெரிந்த உனக்கு
கூறத்தான் வேண்டுமோ
என் மனக் கணக்கு
ஆயினும் நீதான்
கேட்கவும் சொன்னாய்
அடிக்கடி வந்து
தட்டிடச் சொன்னாய்
தேடினால் கிடைக்கும்
என்றதினாலே நீ
சொன்னதை மட்டுமே
செய்கிறேன் இங்கு
சொன்னதை நானும்
செய்த பின்னாலும்
உன்னிடம் சொன்னதை
எண்ணியே பார்த்தேன்
சொல்லிட உன்னிடம்
ஒன்றுமில்லை என
சொன்ன ஒன்றை
எண்ணியே சிரித்தேன்
என்னுடன் இணைந்து
நீயுமே சிரிக்க
உள்ளம் நிறைந்திட
உன்னடி பணிந்தேன்
மத்திகிரி, 1-8-2018, இரவு, 11.30
BT Song 935: மானிட வாழ்வு தந்தாய்
உன்னோடு பேசிக் கொண்டு
உன் புகழ் பாடிக் கொண்டு
உன்னையே எண்ணிக் கொண்டு
உலகிலே வாழ வேண்டும்
உனக்கென வாழும் போது
உனை மட்டும் நாடும் போது
உறவுகொண்டு நீயும் வந்து
என்னுடன் இருக்க வேண்டும்
உருண்டோடும் உலக வாழ்வில்
நானுமே ஓடும் போது
உன் கரம் மட்டும் என்னை
வீழாமல் தாங்க வேண்டும்
கடமைகள் பலவும் தந்தாய்
கருத்துடன் செய்யச் சொன்னாய்
அனைத்தையும் செய்து முடிக்க
ஐயனே உன் அருளும் வேண்டும்
மானிட வாழ்வு தந்தாய்
அத்துடன் மனதும் தந்தாய்
இரண்டிலும் நீயும் ஏனோ
போராட்டம் நிறைய வைத்தாய்
விலங்காகப் படைத்திருந்தால்
நலமாக இருக்கும் என்று
பலமுறை நானும் எண்ணிக்
கண்ணீரும் சிந்த வைத்தாய்
ஆயினும் என்னை மீட்டு
அதன் மேன்மை புரியவைத்து
அனுதின வாழ்வின் ஊடே
அதனையும் உணர வைத்தாய்
அதனாலே நானும் பெற்றேன்
அளவிலா உனது அன்பை
அதையே எண்ணிக் கொண்டு
மீண்டுமே உன்னடி வந்தேன்
மத்திகிரி, 7-8-2018, மதியம், 2.55
Leave a Reply