Reflection on Pain and Grace
“No matter where I start, I usually end up writing about pain,” says Phillip Yancey. He continues, “All I know is that I set out to write about something lovely, like the diaphanous wing of a mayfly, and before long I find myself back in the shadows, writing about the brief, tragic life of a mayfly” (p.207). “How can I write about anything else?” is the best explanation I can come up with. Is there a more fundamental fact of human existence? I was born in pain, squeezed out through torn and bloody tissues, and I offered up, as my first evidence of life, a wail. I will likely die in pain as well. Between those brackets of pain, I live out my days, limping from one toward the other. As Donne’s contemporary George Herbert put it, “I cried when I was born and every day shows why”1 (p. 208) — Philip Yancey, Soul Survivor, New York, Galilee Doubleday, 2001.
After reading this, I sat for a while contemplating Yancey’s words and thought. Then I said, “No matter where I start, I usually end up writing about GRACE.” Yes, though I too have a pessimistic reality about life, I often see the GRACE of God in everything, INCLUDING IN ALL THOSE PAINS. The one word that I like in theology is GRACE. My favorite line from one of my favorite Saiva saints, Manikkavasagar, is “worship him by his GRACE.” Similarly, my favorite verse from Muktiveda is “My GRACE is sufficient for you.”
Though I too have lamented like Herbert and wrote similar songs, still for me the entire world is pervaded by the GRACE OF GOD. As I continued to meditate, I wrote this song [BT Song 1191] to express the same thought again through this poem.
Reflection on Human Existence
I have already shared the following Tamil poem by Manikkavasagar about the plight of human life. I wonder how humanity has almost the same thoughts in different cultures and traditions. See also my Secular Song 420. The following is the translation by G. U. Pope from “Pottrith Thiruvahal” in Thiruvasagam. Pope didn’t translate all the lines, giving the reason in the footnote, saying, “These lines are full of pretty conceits, but hardly reproducible” (Notes 31, p. 32).
“On earth girt by the watery seas, from elephant to ant,
Through many matrices, I passed,
Obtained a human form within my mother’s womb.
Thus was I born into the sad sea of the afflictive life.
Then during each year as it met me,
I gained and hoarded gains. How varied was my life!
Morning’s routine, hunger in the noontide hour, and night
For sleep. In journeys oft I lived.
Jet black locks, and crimson lips, and radiant smiles were hers;–
Into love’s sea I plunged.
In the wide marts where foolish worldlings toil,
I lived, still slave to fierce desires.
I lived by sea of learning multiform;
I lived in sorrow men call wealth;
I lived ‘mid ancient stings of poverty;
And thus in varied forms and fortunes spent my days.”2
— G. U. Pope, The Sacred Agaval of Praise, IN The Tiruvacagam, “Sacred Utterances” of the Tamil poet, saint, and sage Manikka-vacagar, Oxford, Clarendon Press, 1900, pp. 31-32.
But in the next two lines, Manikavasagar says, “Then wondrous thought of the Divine, so-called, arose. Soon as I knew that BEING, free from hate, unique.”
Revised on 8-7-2024
Gurukulam
Notes
I got this full poem using Chatgbt
Certainly! Here is the full poem “I Cried When I Was Born” by George Herbert:
“`
I cried when I was born, and every day shows why:
This life is but a walking shadow; a poor player,
That struts and frets his hour upon the stage,
And then is heard no more: it is a tale
Told by an idiot, full of sound and fury,
Signifying nothing.—Chatgbt. Accessed on 8-7-2024
“`
2 Here is the original in Tamil.
11 யானை முதலா எறும்பு ஈறு ஆய
12 ஊனமில் யோனியின் உள்வினை பிழைத்தும்
13 மானுடப் பிறப்பினுள் மாதா உதரத்து
14 ஈனமில் கிருமிச் செருவினில் பிழைத்தும்
15 ஒருமதித் தான்றியின் (தான்றிக்காய் அளவுள்ள கரு) இருமையிற் (இரண்டாகப் பிளவு படுவதநின்றும்) பிழைத்தும்
16 இருமதி விளைவின் ஒருமையிற் (உருக்கெடுவதின்றும்) பிழைத்தும்
17 மும்மதி தன்னுள் அம்மதம் (மதநீர்) பிழைத்தும்
18 ஈரிரு திங்களிற் (மதநீரினால் உண்டாகும்) பேருருள் பிழைத்தும்
19 அஞ்சு திங்களின் முஞ்சுதல் (கருகலைவதினின்றும்) பிழைத்தும்
20 ஆறு திங்களின் ஊறலார் (கருப்பையின் தினவினின்றும்) பிழைத்தும்
21 ஏழு திங்களில் தாழ்புவி (குறைப்பிரசவத்தினின்றும்) பிழைத்தும்
22 எட்டுத் திங்களில் கட்டமும் (வளர்ச்சி நெருக்கத்தினின்றும் பிழைத்தும்
23 ஒன்பதில் வருதரு(வெளிவருதல்) துன்பமும் பிழைத்தும்
24 தக்க தசமதி தாயோடு தான்படு
25 துக்க சாகரத் துயரிடைப் பிழைத்தும்
26 ஆண்டுகள் தோறும் அடைந்தக் காலை
27 ஈண்டியும் (நெருக்கியும்) இருத்தியும் (அழுத்தியும், உறவினர்களால் வரும்) எனப்பல பிழத்தும்
28 காலை மலமொடு கடும்பகல் பசிநிசி
29 வேலை நித்திரை யாத்திரை பிழைத்தும்
30 கருங்குழற் செவ்வாய் வெள் நகைக் கார்மயில்
31 ஒருங்கிய சாயல் நெருங்கி உள் மதர்த்துக் (உள் களிப்புக் கொண்டு)
32 கச்சற நிமிர்ந்து கதிர்த்து (ஒளி பெற்று) முன்பணைத்து (முன்னே பருத்தும்)
33 எய்த்திடை (இடைவருந்தும் படியாக) வருந்த எழுந்து புடைபரந்து (பக்கங்களில் பரவி)
34 ஈர்க்கிடை போகா (ஈர்க்குக்குச்சியும் இடையே நுழையப் பெறாத) இளமுளை மாதர்தம்
(35) கூர்த்த நயணக் கொள்ளையிற் பிழைத்தும்
36 பித்த வுலகர் பெருந்துறைப் (பல துறைகளில்) பரப்பினுள்
37 மத்தக் களிறெனும் அவாவிட்டைப் பிழைத்தும்
38 கல்வி யென்னும் பல்கட்டால் பிழைத்தும்
39 செல்வம் என்னும் அல்லலிற் பிழைத்தும்
40 நல்குர(வறுமை) வென்னுந் தொல்விடம் (பழமையாகிய) பிழைத்தும்
41 புல்வரம் (சிறிய எல்லைகளையுடைய) பாகிய பல்துறை (பல முயற்சிகளிலும்) பிழைத்தும்—ஜி. வரதராஜான், திருவாசகம், விரிவுரை, பழனியப்பா பிரதர்ஸ், சென்னை, நான்காம் பதிப்பு. (1971), ப. 99-100
Pain and Grace
“No matter where I start, I usually end up writing about pain,” says Phillip Yancey. He continues, “All I know is that I set out to write about something lovely, like the diaphanous wing of a mayfly, and before long I find myself back in the shadows, writing about the brief, tragic life of a mayfly” (p.207). “How can I write about anything else?” is the best explanation I can come up with. Is there a more fundamental fact of human existence? I was born in pain, squeezed out through torn and bloody tissues, and I offered up, as my first evidence of life, a wail. I will likely die in pain as well. Between those brackets of pain, I live out my days, limping from one toward the other. As Donne’s contemporary George Herbert put it, “I cried when I was born and every day shows why”1 (p. 208) — Philip Yancey, Soul Survivor, New York, Galilee Doubleday, 2001.
After reading this, I sat for a while contemplating Yancey’s words and thought. Then I said, “No matter where I start, I usually end up writing about GRACE.” Yes, though I too have a pessimistic reality about life, I often see the GRACE of God in everything, INCLUDING IN ALL THOSE PAINS. The one word that I like in theology is GRACE. My favorite line from one of my favorite Saiva saints, Manikkavasagar, is “worship him by his GRACE.” Similarly, my favorite verse from Muktiveda is “My GRACE is sufficient for you.”
Though I too have lamented like Herbert and wrote similar songs, still for me the entire world is pervaded by the GRACE OF GOD. As I continued to meditate, I wrote this song [BT Song 1191] to express the same thought again through this poem.
Reflection on Human Existence
I have already shared the following Tamil poem by Manikkavasagar about the plight of human life. I wonder how humanity has almost the same thoughts in different cultures and traditions. See also my Secular Song 420. The following is the translation by G. U. Pope from “Pottrith Thiruvahal” in Thiruvasagam. Pope didn’t translate all the lines, giving the reason in the footnote, saying, “These lines are full of pretty conceits, but hardly reproducible” (Notes 31, p. 32).
“On earth girt by the watery seas, from elephant to ant,
Through many matrices, I passed,
Obtained a human form within my mother’s womb.
Thus was I born into the sad sea of the afflictive life.
Then during each year as it met me,
I gained and hoarded gains. How varied was my life!
Morning’s routine, hunger in the noontide hour, and night
For sleep. In journeys oft I lived.
Jet black locks, and crimson lips, and radiant smiles were hers;–
Into love’s sea I plunged.
In the wide marts where foolish worldlings toil,
I lived, still slave to fierce desires.
I lived by sea of learning multiform;
I lived in sorrow men call wealth;
I lived ‘mid ancient stings of poverty;
And thus in varied forms and fortunes spent my days.”2
— G. U. Pope, The Sacred Agaval of Praise, IN The Tiruvacagam, “Sacred Utterances” of the Tamil poet, saint, and sage Manikka-vacagar, Oxford, Clarendon Press, 1900, pp. 31-32.
But in the next two lines, Manikavasagar says, “Then wondrous thought of the Divine, so-called, arose. Soon as I knew that BEING, free from hate, unique.”
Revised on 8-7-2024
Gurukulam
Notes
I got this full poem using Chatgbt
Certainly! Here is the full poem “I Cried When I Was Born” by George Herbert:
“`
I cried when I was born, and every day shows why:
This life is but a walking shadow; a poor player,
That struts and frets his hour upon the stage,
And then is heard no more: it is a tale
Told by an idiot, full of sound and fury,
Signifying nothing.—Chatgbt. Accessed on 8-7-2024
“`
2 Here is the original in Tamil.
11 யானை முதலா எறும்பு ஈறு ஆய
12 ஊனமில் யோனியின் உள்வினை பிழைத்தும்
13 மானுடப் பிறப்பினுள் மாதா உதரத்து
14 ஈனமில் கிருமிச் செருவினில் பிழைத்தும்
15 ஒருமதித் தான்றியின் (தான்றிக்காய் அளவுள்ள கரு) இருமையிற் (இரண்டாகப் பிளவு படுவதநின்றும்) பிழைத்தும்
16 இருமதி விளைவின் ஒருமையிற் (உருக்கெடுவதின்றும்) பிழைத்தும்
17 மும்மதி தன்னுள் அம்மதம் (மதநீர்) பிழைத்தும்
18 ஈரிரு திங்களிற் (மதநீரினால் உண்டாகும்) பேருருள் பிழைத்தும்
19 அஞ்சு திங்களின் முஞ்சுதல் (கருகலைவதினின்றும்) பிழைத்தும்
20 ஆறு திங்களின் ஊறலார் (கருப்பையின் தினவினின்றும்) பிழைத்தும்
21 ஏழு திங்களில் தாழ்புவி (குறைப்பிரசவத்தினின்றும்) பிழைத்தும்
22 எட்டுத் திங்களில் கட்டமும் (வளர்ச்சி நெருக்கத்தினின்றும் பிழைத்தும்
23 ஒன்பதில் வருதரு(வெளிவருதல்) துன்பமும் பிழைத்தும்
24 தக்க தசமதி தாயோடு தான்படு
25 துக்க சாகரத் துயரிடைப் பிழைத்தும்
26 ஆண்டுகள் தோறும் அடைந்தக் காலை
27 ஈண்டியும் (நெருக்கியும்) இருத்தியும் (அழுத்தியும், உறவினர்களால் வரும்) எனப்பல பிழத்தும்
28 காலை மலமொடு கடும்பகல் பசிநிசி
29 வேலை நித்திரை யாத்திரை பிழைத்தும்
30 கருங்குழற் செவ்வாய் வெள் நகைக் கார்மயில்
31 ஒருங்கிய சாயல் நெருங்கி உள் மதர்த்துக் (உள் களிப்புக் கொண்டு)
32 கச்சற நிமிர்ந்து கதிர்த்து (ஒளி பெற்று) முன்பணைத்து (முன்னே பருத்தும்)
33 எய்த்திடை (இடைவருந்தும் படியாக) வருந்த எழுந்து புடைபரந்து (பக்கங்களில் பரவி)
34 ஈர்க்கிடை போகா (ஈர்க்குக்குச்சியும் இடையே நுழையப் பெறாத) இளமுளை மாதர்தம்
(35) கூர்த்த நயணக் கொள்ளையிற் பிழைத்தும்
36 பித்த வுலகர் பெருந்துறைப் (பல துறைகளில்) பரப்பினுள்
37 மத்தக் களிறெனும் அவாவிட்டைப் பிழைத்தும்
38 கல்வி யென்னும் பல்கட்டால் பிழைத்தும்
39 செல்வம் என்னும் அல்லலிற் பிழைத்தும்
40 நல்குர(வறுமை) வென்னுந் தொல்விடம் (பழமையாகிய) பிழைத்தும்
41 புல்வரம் (சிறிய எல்லைகளையுடைய) பாகிய பல்துறை (பல முயற்சிகளிலும்) பிழைத்தும்—ஜி. வரதராஜான், திருவாசகம், விரிவுரை, பழனியப்பா பிரதர்ஸ், சென்னை, நான்காம் பதிப்பு. (1971), ப. 99-100
Here is the English translation of the Tamil text you’ve provided:
- An elephant or an ant, both face their challenges,
- Despite the obstacles within the womb, even those who struggle with disabilities,
- Within human birth, even the mother’s womb is a place of suffering,
- Even in the form of living creatures or insect-like burdens, there is hardship,
- The dilemma of a singular soul, fragmented within itself, it faces difficulties,
- The result of such internal division causes confusion and suffering,
- Even within the three-fold aspects of life, suffering persists,
- The overwhelming pain caused by dual forces becomes unbearable,
- Through the moon’s phases, the changing light brings suffering,
- Within the span of five days, hardships continue,
- Within the cycles of six, confusion and instability persist,
- In seven days, one finds a decline or reduction in strength,
- Eight days lead to a struggle for balance, a push to maintain composure,
- Even in nine days, the pain and suffering of struggle continue to unfold,
- Yet, one must experience these cycles with determination, not yielding,
- Even the storm of grief must pass through the storm of life,
- Years pass by, yet the footfalls of hardship remain constant,
- In sickness or emotional pain, one suffers, yet there is growth,
- Even through close bonds and family, sometimes we experience pressure or hardship,
- Walking through life’s paths, facing both joys and sorrows, one’s journey is full of challenges,
- The rhythm of time moves, drawing us into its flow, despite our efforts,
- In moments of great loss or crisis, we still find a way to push through,
- We experience both worldly and spiritual misfortune, yet this too shall pass,
- Even when we walk the right path, the waves of sorrow push against us,
- In sorrow, we journey toward wisdom and comfort, learning how to navigate life’s storms,
- Through grief, even when we stand tall, the heavy burden persists,
- The challenges we face are many, but in each of them, growth is nurtured,
- Amidst difficulty, it is our compassion that sets us apart, leading us toward understanding,
- In struggle, one must rise above and embrace the path that brings peace,
- As the birds of the air spread their wings, so too must we spread our thoughts with wisdom and peace,
- We must walk with humility, embracing every challenge with grace,
- Even as the sun shines, we must stand resilient in our beliefs and actions,
- The confusion we face will bring understanding and progress,
- There is no easy way to escape; only perseverance can lead to the light,
- The eyes of truth remain open, leading us through the obstacles,
- Despite the madness of the world, a disciplined approach to life leads to freedom,
- Like the great elephant that trudges through mud, we too must face life’s struggles with persistence,
- Knowledge, when tempered with humility, becomes the true source of peace,
- Wealth, when misused, leads to greater suffering, but understanding brings harmony,
- Even poverty, though painful, provides the opportunity for growth and wisdom,
- Through the trials of life, we are shaped into beings of wisdom, and though we face difficulties, we find peace through understanding.
Leave a Reply