Secular Song 331 பணிவாக வாழு
பரபரப்பெல்லாம் ஒஞ்சு போச்சு
பாழான மனசுக்கு புரிஞ்சு போச்சு
வீணாக நீ போட்ட ஆட்டமெல்லாம்
விரைவாக இங்கே முடிஞ்சு போச்சு
எத்தனை எகத்தாளம் மனதினிலே
என்னமாய் பேசினாய் வீணிலே
ஏதுமே சாதிக்க முடியாம
அடங்கினாய் மவுனமாய் மனதுக்குள்ளே
எடுத்து எரிஞ்சு பேசினியே
இப்போ நிலைமை என்னாச்சு
எவர் சொன்னாலும் கேட்கவில்லை
அதனால் காரியம் வீணாச்சு
எல்லாம் எனக்குத் தெரியுமென
எதற்கெடுத்தாலும் வாதம் செய்தாய்
எவரேனும் சற்று எடுத்துச் சொன்னால்
அதையும் மீறி வம்பு செய்தாய்
ஓடிய வேகத்தில் தடுக்கி விழ
உடைந்தது மூக்கு இப்போது
ஏறிட்டுப் பார்க்க வெட்கப்பட்டு
மூடுறாய் அதையும் கைக்கொண்டு
தானத்தில் சிறந்தது அன்னதானம்
அதனினும் சிறந்தது நிதானம்
அதைப் பிறர் தானமாய்த் தரும்போது
அடக்கமாய் நீயும் வாங்கிக்கொள்ளு
படபடப்பாய் இனி பேசாதே
பரபரப்பாக இனியும் ஓடாதே
பணிவோடு வாழ பழகிக்கொள்ளு
பண்பையும் அதற்கு சேர்த்துக்கொள்ளு
மத்திகிரி, 4-7-2017, மாலை 6.30
Secular Song 331 Be humble
All that was done in a hurry came to an end
This evil heart now realized it
All the contentions that you had
Now came to an end quickly
What kind of arrogant heart you had
How much you talked vainly
Now unable to accomplish anything
You become silent within you
What happened now?
As you threw away people from your life
You never listened to anyone
Therefore everything was spoiled
Thinking that you know all
You have had so many arguments
Even if someone try to point out
You have behaved rudely even after that
Now you have a nose cut
As you fell down with the same speed in which you run
Now unable to see others
You try to cover it up
The best indeed is doing annadhana (giving food to others)
But greater than that is patience
When others try to give you freely
You receive it with much humility
Don’t talk vainly with much frustration
Don’t run rushing and pushing too much
Learn to live with humility
Add virtue with it more
Mathigiri, 4-7-2017, 6.30 pm.
Humility and patience are the highest virtues. But I never realize this, as I often get stumbled upon. As I was reflecting upon this, I wrote this song.
Secular Song 332 இலக்கு இல்லா ஓட்டம்
ஓடித்தான் போகிறது இங்கு
ஒரு விதம் காலம் கழிகிறது
இறுதியில் நாட்களை எண்ணும் போது
இன்னும் இன்னும் வளர்கிறது
திரும்பிப் பார்க்கும் போதினிலே
தொடக்கம் கண்ணுக்குத் தெரிகிறது
முன்பக்கம் ஏறிட்டுப் பார்க்கையிலே
முடிவில்லாமல் அது வளர்கிறது
இலக்கு எதுவாய் இருந்தாலும்
இலக்கை நோக்கி நடந்தாலும்
இலக்கை அடைந்த பின்னாலே
அது அங்கே இல்லை புரிகிறது
இல்லா இலக்கை அடைவதற்கு
எல்லோரும்தான் ஓடுகிறோம்
இறுதியில் எவரும் அடையாமல்
என்னவோ ஓட்டத்தை தொடர்கிறோம்
தொடங்கி வைத்தவர் எவரென்று
தெளிவாய் நமக்குத் தெரியாது
இறுதியில் அடைபவர் எவரென்று
யாருக்கும் நிச்சயம் தெரியாது
ஆயினும் ஓட்டத்தை நிறுத்திடவோ
யாருக்கும் இங்கே வழியில்லை
பின்னால் பலர் வருவதனால்
நமக்கு நிற்க இடமில்லை
அதனால் நானும் ஓடுகிறேன்
அடுத்தவர் பின்னால் வருவதற்கு
முன்னால் ஒடிச் சென்றவரை
நானும் சென்று அடைவதற்கு
மத்திகிரி, 5-7-2017, இரவு 10.30
Secular Song 332 A race without any goal
Days are running
Somehow time is going on its own way
Finally, when we count the days
It is growing more and more
When we turn back
We can see from where we begin
When we look forward
It goes without having an end
Whatever might be the goal?
And however we run towards it
Once we reached it
We realize that it is still not there
We all run
To reach the goal which is not there?
Finally, not anyone reaching it
We all continue to run
Who started it?
We don’t know for sure
Who will finally reach?
That we don’t know definitely
But there is no chance
For anyone to stop the race
As many are following us
There is no place for us to stop
Therefore I too run
To give room for others to come behind me
So that I will reach to catch
Those who already went ahead of me
Mathigiri, 5-7-2017, 10.30 pm.
We have to run in life as there is no space for us to stand still. At the same time, we run towards a goal which does not exist. But the only goal is to reach those who vacated the place so that others can come and run behind us. There is no end to this marathon race.
Secular Song 333 உண்மையான கற்பனை
எல்லாம் இங்கே கற்பனைதான்
எதுவும் உண்மை இல்லை தான்
என்னவோ சிலர் கிறுக்கி வைத்தார்
ஏதுமே உண்மை இல்லைதான்
கற்பனை என்னும் சிறகடித்து
காற்றில் ஏறி பறந்து சென்றார்
சொப்பனமாய் கண்ட காட்சிகளை
சொற்களில் நமக்கு வடித்துத் தந்தார்
பிறரின் உளறலை நாம் படித்து
பிறகு அதற்கொரு உரையமைத்து
சான்றுகள் அதற்கு பல புனைந்து
சந்தையில் கூவி விற்கின்றோம்
ஏமாந்தோறும் வாங்கிச் சென்று
எல்லோருக்கும் படித்துச் சொல்ல
கேட்டவர் உண்மை என நம்பி
போட்டிப் போட்டு வாங்கிச் சென்றார்
இறுதியில் கற்பனை உண்மையாகி
எல்லோரும் அதை நம்பி
உண்மையான கற்பனையில் இங்கு
உணர்வில்லாமல் வாழ்கின்றார்
இதுவும் எனது கற்பனைதான்
இதையே கிறுக்கினேன் சொற்களில் தான்
எவரேனும் இதில் ஏமாந்தால்
நிச்சயம் சிரிப்பேன் உண்மையில் தான்
மத்திகிரி, 5-7-2017, இரவு 11.30
Secular Song 333 True imaginations
All are nothing but mere imagination
There is no truth in them
Somehow some managed to scribble something
Most of them are not true.
Taking the wings of imagination
They flew in that air
What they saw as mere dreams
They put it down through words
After reading their babblings
We wrote some commentaries to them
Adding several evidence
We try to sell them in the market
Those who get cheated buying them
Began to promote it after reading
Those who listened to them believing that it is true
Began to buy rushing and pushing
Finally, the imagination becoming a truth
All believing in it
Began to live in that True imagination
Without having any real sense
This too is my own imagination
I scribble it with my own words
But if someone get cheated by reading this
I too will laugh indeed
Mathigiri, 5-7-2017, 11.30 pm.
Most of the writings, even true stories and autobiographies are nothing but exaggerated stories. This being the truth, we need not talk about other fictions and poems. But as we add comments and try to give some background (as I do for all my poems), they are nothing but imagined lies. But we get some delight when others take it as real. But those who write them laugh secretly thinking about it.
Secular Song 334 காலம் கைகொடுக்கும்
எப்போ விடியல் இங்கு வருமென்று
ஏங்கி நிற்போர் பல கோடியுண்டு
ஏன்தான் அதுவும் வருகிற தென்று
எரிச்சல் படுபவர் பலரும் உண்டு
விடியும் போது விடிந்துவிடும்
விரும்பினும் வெறுத்தும் தன்போல் வரும்
அவரவர் நிலைக்கு ஏற்ற வண்ணம்
அதையும் எதிர்கொண்டு வாழ வேண்டும்
முன்னேற்றம் வேண்டி முனைவோரும்
விடியலுக்காக காத்து நிற்பார்
விடியும் முன்னே ஆயத்தமாகி
காலத்தை வென்று காட்டிடுவார்
அடுத்தவர் உழைப்பில் வாழ்ந்திருப்போர்
அதிகம் சோம்பி கிடந்திடுவார்
விடிந்தும் கூட உணர்வின்றி
படுக்கையில் மட்டும் கிடந்திடுவார்
காலம் எவர்க்கும் காத்திருக்காது, நம்
கொஞ்சலை-கெஞ்சலை பார்த்திருக்காது
காலத்தில் காலதை பயன்படுது வோர்க்கு
கையும் கொடுக்கத் தயங்கிடாது
மத்திகிரி, 6-7-2017, காலை 5.00
Secular Song 334 Time will help
Millions will wait with longing
For the dawn to come
Many are there who get irritated thinking
Why it has come
Whether you like or hate
In time the day will dawn
Each one should accept and live
According to their aptitude
Those who want to make progress
Will wait eagerly for the dawn
Getting ready even before it comes
They will toil and prove successful
Those who live on other’s efforts
Remain lazy on bed
Without even realizing that the day has dawned
Will remain on their bed
Time will never wait for anyone
It won’t accept our request or pleas
It won’t hesitate to help those
Who tries to use it in Time?
Mathigiri, 6-7-2017, 5.00am.
Those who want to get success in life will wait and use every opportunity to move forward. But those who are lazy will find some excuse and tell that they are waiting for the Time to come and do its work to accomplish things for them. But they will never succeed, as even Time won’t and cannot help such lazy people.
Secular Song 335 புத்தியில்லா புத்தி
என்னவோ தோணுது எழுதுகிறேன்
என்னக்கு நானே சொல்லுகிறேன்
எப்படி இதனை நிறுத்துவது
எனத் தெரியாமல் புலம்புகிறேன்
சின்னதாய் உருண்டை ஒன்றிருக்கு
தலையின் ஓட்டுக்குள் ஒளிந்திருக்கு
இத்தனை பெரிய உடம்பையுமே
என்னமா கைக்குள் வைத்திருக்கு
அது போடும் ஆட்டத்தையும்
அடக்கிட இங்கு யாருமில்லை
அடுத்தவர் என்னதான் சொன்னாலும்
அதற்கோ புத்தியும் வரவில்லை
தன்னந் தனியே பேசிக்குது
தனக்குள் எதையோ யோசிக்குது
அதையும் என்னை எழுதச்சொல்லி
அடிக்கடி தொல்லை கொடுக்கிறது
எத்தனை எடுத்துச் சொன்னாலும்
என் பேச்சை அது கேட்பதில்லை
எத்தனைக் கெஞ்சிக் கேட்டாலும்
எழுதும் வரையில் விடுவதில்லை
“என்கையில் மட்டும் கிடைத்துவிடு
அப்புறம் தெரியும் உன்பாடு”
என்று மிரட்டிப் பார்த்தாலும்
ஏனோ பயப்பட மறுக்கிறது
“இதற்கு மேலே பேசாதே
என்னுடன் மோதி பார்க்காதே
சொன்னதை செய்யும் அடிமை நீ
சொன்னதை மட்டும் செய்வாய் நீ
கேள்விமேல் கேள்வி கேட்காதே
கோபத்தை மேலும் கிளறாதே
சொன்னதை மட்டும் செய்துவிடு
சொந்த புத்தியும் உனக்கேது
அடுத்தவர் பேச்சைக் கேட்காதே
ஆபத்தில் வீணாய் மாட்டாதே
எனது பேச்சையும் மீறாதே
எனக்கே புத்தியும் சொல்லாதே
யோசிக்க உனக்கோ மூளை இல்லை
எடுத்துச் சொல்லியும் புரியவில்லை
எனக்கு அடிமை ஆன பின்னே
உனக்கெனத் தனியே வாழ்வும்மில்லை
சொன்னதை மட்டும் குறித்துக்கொள்ளு
சொற்களை அதற்கு சேர்த்துக்கொள்ளு
மறக்கும் முன்னே எழுதிவிடு
மற்றதை என்னிடம் விட்டுவிட்டு
சொன்னதை செய்யும் சிறுபிள்ளை
சுயமாய் சிந்திக்கவும் தெரியவில்லை
என்னை விட்டாலும் வழியில்லை’
என்றே என்னை மிரட்டிடுது
இப்படி மூளை சொன்ன பின்னே
எனக்கு இனிமேல் வழியேது
அதனால்தான் நான் எழுதுகிறேன்
அதைமட்டும் நீயும் புரிந்துகொள்ளு
நல்ல வேளை என்னைப் போல்
நீயோ மாட்டிக் கொள்ளவில்லை
புத்திக்கு அடிமை ஆகாமல்
புத்தியாக இருந்திடு நீ
மத்திகிரி, 8-7-2017, மாலை, 6.15
Secular Song 335 A brainless brain
I write because I have some thought
I write to address only me
I lament a lot not knowing
How to stop it further
There is a small ball
Remains hiding within the skull
How it manages to
Control this much a big body?
There is none
To tame it
Whatever others might say
It never goes in its mind
It talks all alone
And often thinks itself
It pestering me
Often to write them down
It never listens to me
However I try to make it to understand me
However much I plead
It never let me go
Even if I threaten by saying
‘just let you be within my reach
Then you will know what will happen to you’
But it is not at all scared by such words
‘Don’t talk further
Don’t try to confront me
You are mere a slave to do what I say
And do what I say!
Don’t ask question after question
Don’t provoke me unnecessarily
Just do what I say
Where do you have your own mind?
Don’t listen to others words
Don’t court danger
Don’t transgress my words
And don’t give advice to me!
You don’t have a mind to think independently
You never understand however much I teach you
Once you become a slave to me
You never have an independent life of your own!
Just note down what I say
Search proper words for that
Before you forget write it down
Leave rest with me!
You are a little boy to do my errands
You don’t know how to think independently
You don’t have any other means other than me’
By saying this it threatens me
Once the brain has warned me like this
Where is the means for me to escape?
Therefore I write this too
You just under this alone
Fortunately you never
Get trapped with your brain
So never becoming a slave to your buddhi (brain)
Remain a wise person.
Mathigiri, 8-7-2017, 6.15 pm.
As I went for my evening walk, again some urge came to write some poem. But I resisted it by saying, ‘let me have a peaceful walk without much disturbance’. Because several times this so called inspiration never allows me to do my walking properly as I often have to stop to record the lines in the mobile. This often disturbs my walking. So I resisted and refuse to write this poem. But my brain never allowed me to concentrate on my walking as the words began to come one after the other. Becoming upset with my brain I wrote this song expressing the struggle that I face to live with it.
Leave a Reply