Secular Song 456
Several times I feel that writing poems is not a conscious effort. When the inspiration compels from within and the words continue to flow, however I resist I cannot stop writing poems. I wish I could overcome it one day with the help of my buddhi. I am not sure whether the following words by N. T. Wright is relevant to my situation, still his words one way helps me to understand this kind of situation in my life:
….The problem of evil which it [postmodernity] highlights so remorselessly goes deeper than simply suggesting that all human claims are flawed; it deconstructs humans themselves. There is no longer an “I”: just a swirling mass of emotions, of signifiers, of impulses, meaning that “I” am in a constant state of flux. The moral imperative left over from low-grade existentialism (that one should be true to one’s deepest self) collides with the postmodern claim that one’s deepest self is a fluid, unstable thing; Jazz bassist Charles Mingus says of himself in his autobiography, “I am three….There’s all kinds of emotion to play in music, but the one I’m trying to play is very difficult. It’s the truth of what I am. It’s not difficult to play the mechanics of it, but it’s difficult because I’m changing all the time.”—N. T, Wright, Evil and the Justice of God, Illinois, USA, 2006, –p. 31 {No reference is given for Mingus’ autobiography —db}
Secular Song 456 உளறுவேன்
என்னவோ எழுதறேன்
எனக்காக வேண்டி
எதையேனும் உளறுவேன்
பிறர் கேட்க வேண்டி
படித்தாலும் மறுத்தாலும்
எனக்கில்லை கவலை
பிறறென்ன நினைத்தாலும்
மாற்றேன் என் நிலையை
உள்ளான உணர்வு
உந்தி தள்ளுது
வார்த்தையும் உணர்வுக்கு
வடிவமும் கொடுக்குது
தன்போல் வார்த்தைகள்
சிந்தையில் தோன்றுது
தானாக முன்வந்து
கையுமே எழுதுது
என் மீது குறை சொல்லி
பயனேதும் இல்லை
ஏனென்றால் என்னை நான்
உணரவே இல்லை
அறிவின் துணை கொண்டு
ஆழமாக ஆராய்ந்தும்
ஆழ்மனதின் எண்ணத்தை
அறியவும் இல்லை
அறியாத ஒன்றையும்
அறிந்ததாய் எண்ணி
அதைக் கூற பலவித
யோசனைகள் பண்ணி
இறுதியில் அதையும்
எழுத்தாகி வைத்து
இதுபோல் உளறுவேன்
கவியாக்கி வைத்து
15-7-2018, 11.30, இரவு, மத்திகிரி,
Secular Song 456 I am babbling
I am writing
Something for me
I will babble something
For others to read
Whether they do it or refuse
I am not worried much about it
Whatever others might think
I won’t change my decision
The inner inspiration
Forces me
The words also
Give shape to the thought
Words come and stand
Automatically before the mind
The hand also
Writes automatically
There is no point
In blaming me
Because I never
Understood me properly
Though I analyze
With the help of buddhi
I never understood
The nature of my inner mind
Imagining that
I understood which is not clear
Thinking many times
To share about it
Finally converting them
In words
I will babble like this
In the form of poems
15-7-2018, 11.30
Secular Song 457
In order to make the positive things more valuable and enjoyable there should be negative things opposite to every positive value in life. Without one, life will become monotonous. Once we have a heart to accept them both with tranquillity then life will become joyful. Two opposites are not antithesis but two sides of the same coin. One cannot exist without the other as they complete each other by complementing.
Secular Song 457 இரண்டும் தேவை
இன்பமும் துன்பமும்
இணைந்ததுதான் இருக்கும்
ஏற்றமும் தாழ்வும்
சேர்ந்துதான் இருக்கும்
போற்றலும் தூற்றலும்
பிரியாது இருக்கும்
புரிதலும் குழப்பமும்
ஒன்றாக இருக்கும்
எதிரெதிர் காரியம்
இணைந்ததே வாழ்க்கை
இவையின்றி வாழ்வது
உண்மையில் செயற்கை
குளிரும் நெருப்பும்
கூடிடும் போது
கிடைக்கும் இன்பம்
அதற்கிணை ஏது
சோர்வுக்கு பின்னே
கிடைத்திடும் ஓய்வு
அதுபோல் உண்மை
சுகமொன்று ஏது
உழைப்பில் கிடைக்கும்
ஊதியம் போன்ற
உண்மையில் நிறைவு
வேறெங்கு ஏது
உணவுக்கு சுவை தரும்
உப்பையும் போல
எதிரெதிர் காரியம்
வாழ்க்கையில் தேவை
இரண்டையும் ஏற்கும்
மனமே இருக்க
இரண்டுமே சுவைக்கும்
மகிழ்வாக இருக்க
மத்திகிரி, 19-7-2018, இரவு, 10.30
Secular Song 457 Both are essential
Joy and sorrow
Will remain mingled in life
Progress and fall
Will remain together in life
Praising and despising
Will never get separated
Clarity and confusion
Always stand together
Life is a mixture of
Two opposites
Living without them
Is artificial indeed
When cold and heat
Join together
How can we compare
The pleasure they it give
Where is the true
Pleasure like rest
That we receive
After much toil
Where one can find
The real satisfaction
Like the remuneration
That we receive for our hard labour
Like the salt
Which add taste to food?
Life too needs
Two opposites
When we have
A heart to accept them both
Both will become joy full
To give happiness to life
Mathigiri, 19-7-2018, 10.30 p.m.
Secular Song 458
When we live with old people to take care of them, they will often lament about so many things in life. There is no point in getting irritated by it. Unless they lament the burden in their heart won’t go. So instead of rebuking not to lament but ask to see only the positive things in even such old age won’t help them to get rid of their burden. At least they have the strength to lament and we should allow them to do it. When they sit and lament with us, we need to listen to them rather than confronting them.
Secular Song 458 புலம்பித் தீர்ப்போம்
எதுவரை இது போகும்
என்பதும் தெரியாது
எதற்காக வாழணும்
என்பதும் புரியாது
அழைப்பு வரும் வரை
இருந்துதான் ஆகணும்
அதற்கு மாற்றில்லை
என்பது நம் நிலை
நோக்கம் ஏதுமே
இல்லாத வாழ்விலே
ஊக்கம் என்பது
இல்லாது போய்விடும்
சீக்கிரம் போகணும்
என்று விரும்பிணும்
தாமதம் ஆக
சோர்வு வந்திடும்
ஒருநாள் போவது
யுகமாக மாறுது
ஒவ்வொரு வேளையும்
பாரமாய் போகுது
ஆயினும் வழியில்லை
என்பதும் புரியுது
ஆகவே நம் நிலை
பாவமாய் ஆனது
இதையேனும் சொல்ல
உரிமையும் உள்ளது
இதுபோன்ற புலம்பல்
நம்மிடம் உள்ளது
அதையேனும் சொல்லி
புலம்பியே தீர்ப்போம்
அதன்பின் மீண்டும்
படுக்கவும் போவோம்
மத்திகிரி, 25-7-2018, இரவு 10.30
Secular Song 458 Let us lament
How long it will go
We don’t know
Why should we live?
We don’t know
Till the call comes
We need to live
There is no alternative to it
This is our condition
When there is no
Purpose in life (to life further)
Enthusiasm also
Will be gone
Though we long
To go away early
When it is delayed
Depression will come
Each day looks
Like a Yuga
Each hour
Becomes a burden
But there is
No alternative to this
Therefore, our condition
Becomes very pathetic
At least we
Have the right to say this
Only this kind of lamentation
Is with us
Let us lament
By saying this
Then let us
Go to bed
Mathigiri, 25-7-2018, 10.30 p.m.
Secular Song 459
One should have a vision. Then dreaming about that vision is also good. But trying to live based on mere imagination won’t help anyone to achieve the goal. I am the one who often imagines based on mere assumptions on certain events or news. I know that most of the imaginations that I build around them will fall flat. But I cannot avoid this imagination in life and I won’t get the crown in that race which I try to run on a track which is not even there before an absentee audience. As I was thinking about it, I wrote this song teasing me.
Secular Song 459 கிடைக்காது மகுடம்
கேட்காத கேள்விக்கு
எத்தனை பதில்கள்
கேளாத பேருக்கு
எத்தனை விளக்கம்
கூறாத கருத்துக்கு
ஆயிரம் உரைகள்
இல்லாத கொள்கைக்கு
எத்தனை சித்தாந்தம்
வீணான கற்பனை
தேரில் ஏறி
விரைவான எண்ணத்தை
குதிரையைப் பூட்டி
இல்லாத வீதியில்
விரைவாக ஓட்டி
காணாத பேருக்கு
நடத்தினாய் போட்டி
நடக்காத போட்டிக்கு
ஆயிரம் அழைப்பு
வாராத நபருக்கு
வைத்தாயே விருந்து
இறுதியில் இலக்கை
அடைகின்ற போது
கிடைக்காது உனக்கு
இல்லாத மகுடம்
மத்திகிரி, 30-7-2018, மதியம்
Secular Song 459 Won’t get the crown
How many answers we have
To the question which never was asked
How many explanations we give
To those who are not listening
Thousands of commentaries
For the unarticulated opinion
How many doctrines
For the philosophy which is not there
Mounting on a
Imagined chariot
Joining imagination
As the horses
Running the race
In a track which is not existing
You arranged a competition
For the absentee audience
Thousands of invitations were sent
For that unperformed competition
And you arranged a feast
For those who never turned for it
Finally, when you
Reach the goal
You won’t get the crown
Which is not even there?
Mathigiri, 30-7-2018, 2.50 p.m.
Secular Song 460
See ‘Interference’ in my blog for the comments.
Secular Song 460 குறுக்கீடு
கோடு போட்டு
ஓடும் போது
குறுக்கிட பிறருக்கு
இடமதில் ஏது
வட்டம் போட்டு
ஆடிடும் போது
சட்டத்தை மாற்ற
வழியும் ஏது
அவரவர் பாதையில்
அவரவர் ஓடணும்
என்பது பொதுவான
நியதியாய் உள்ளது
ஆயினும் இதில்
ஒன்றை மறந்தோம்
அதுதான் வாழ்க்கை
என்பதை உணர்வோம்
கோடு போட்டு
ஓடிட இங்கு
வாழ்க்கை ஒன்றும்
பந்தயம் இல்லை
குறிக்கிட பிறரின்றி
வாழ்வது என்றால்
மனிதனாய் வாழ்ந்து
பயனும் இல்லை
குறுக்கும் நெடுக்கும்
ஓடும் போது
இடறிக் கொள்வது
இயல்பில் உண்டு
ஒருவர் வீழ
ஒருவர் தாங்க
இருவரும் சேர்ந்து
ஓடுதல் நன்று
இது போல பலரும்
இதுவரை ஓடி
கோலைக் கொடுத்தார்
நமது கையில்
அதை வாங்கி
பொறுப்பாய் ஓடி
கோலைக் கொடுப்போம்
அடுத்தவர் கையில்
அதை விடுத்து
ஓட மறுத்தால்
அடுத்தவர் ஓட
ஆட்டம் முடியும்
நாம் மட்டும் தனியே
கோலுடன் நிற்க
நம்மைப் பார்த்து
உலகம் சிரிக்கும்
மத்திகிரி, 31-7-2018, மதியம், 2.50
Secular Song 460 Interference
When we run
In our track
Where is the place
For others to step in
When we play
The game
Where is chance
To change the rules
Each one should
Run in her own track
This becomes
The common rule for all
But we forget
One thing in this
That is called life
Let us remember this
Life is
Not like a game
To live
Following rules and regulations
There is no use
Living as human beings
Try to live
Without out interference
It is quite natural
When we cross each other
That we will
Stumble upon each other
When one falls
Other should uphold
Like this
We all should run in life
All ran in the past
Like this and
Handed over
The batter to us
Receiving it
With much responsibility
Let us also run
And handover it to others
Refusing to do this
And if we stand still
The game will come to an end
As others will run to complete the race
And when we will
Stand alone with the batter
The world will
Laugh at us
Mathigiri, 31-7-2018, 2.50 p.m.
Leave a Reply