Secular Songs 141 to 145

Song 141

141  நிகழ்காலம்

சென்ற தெல்லாம் போனது

செய்த தெல்லாம் முடிந்தது

இந்த நாளின் வாழ்வுமே

இனிமை யாக்க முயலுமே

போன தெண்ணி புலம்பியும்

பெருமை கொண்டு கூறினும்

இந்த நாளின் வாழ்விற்கு

எந்த பயனும் காணுமே

கற்ற பாடம் நல்லதே

பெற்ற நன்மை உயர்ந்ததே

ஆனால் அவற்றால் மட்டுமே

ஆவதென்ன சொல்லுமே

அனுபவம் தந்த படிப்பினை

அறிந்து கொண்டு நாளுமே

செய்த தவற்றை திருத்தியே

செய்ய வேண்டும் செயலுமே

எதிர்காலத்தை எண்ணியே

ஏற்ற திட்டம் போட்டாலும்

நிகழ்காலத்தில் வாழ்ந்தால்தான்

நிறைவாகும் அவை நாளையும்

சென்ற வற்றில் வாழாமல்

வருபவற்றில் கலங்காமல்

நிகழ்பவற்றில் வாழ்வதால்

நிறைவாகும் வாழ்க்கையும்

8-2-16, மத்திகிரி, காலை 6.00

 141  Present

All that is past is gone

All that we have done came to an end

But we should try to make

The Present sweet one.

Lamenting on the past

Or boasting about our accomplishment

Won’t be useful

For our present

The lesson that we learnt is good

And the blessings that we received are great

But what is the use of them alone

For our present?

Learning through the lessons

Which we learnt through our experience

Correcting all the mistakes

We need to continue to work

Thinking about the future

However we plan for it

Only if we learn to live in the present

We can accomplish them in future

Not living in the past

Not disturbed thinking about the future

If we began to live in the present

Our life will become complete one.

8-2-16, Mathigiri 6.00 am.

This morning when I was thinking about the program which I conducted at Bangaluru yesterday (7-2-16), I was thinking that I could have done it better.  Then I began to reflect on what are the things that I could have changed, what is the alternative way by which I could have conveyed my message etc.  When I was thinking about this, I realized that there is no use of contemplating too much on the things that we have done.  Though we can learn and ought to learn so many things from the past, we cannot plan our future only based on them, as they cannot be our best model.  The best way to plan and face the future is to live in the present making it more meaningful for us and others.  When this thought came I wrote this song.

Song 142

142. பாவப்பட்டோர்

மண்ணுலகில் வாழும் உயிர்களி லெல்லாம்

மானுடரே மிகப் பாவப் பட்டோர்

தம் நிலையை ஏற்கவும் முடியாது

தம் வாழ்வை முற்றும் துறக்கவும் முடியாத–மண்ணு….

மனமும் கொண்டு, மதியும் கொண்டு

மனதாலும், மதியாலும் குழப்பமும் கொண்டு

சரி, தவறு எதுவென சரியாகத் தெரியாது

தெரிந்தாலும் முழுமையாய் ஏற்கவும் முடியாத–மண்ணு…

உறவையும் கொண்டு, உரிமையும் கொண்டு

உறவு, உரிமை இடை போராட்டம் கண்டு

விடவும் இயலாது, வாழ்வும் முடியாது

விடையே இல்லாத கேள்வி போல் இவர் வாழ்வு–மண்ணு….

எத்தனை இருந்தும் எதிலும் நிறைவின்றி

ஏதோ ஒன்றுக்கு ஏங்கியே ஓடி

அதுவென்ன வென்று புரியவும் முயலாது

புரிந்து கொண்டாலும் அடைய இயலாத–மண்ணு….

புரிந்தும், புரியாத வாழ்க்கையை முடித்து

பின்வரும் மனிதர்க்கு இடத்தையும் அளித்து

வந்த சுவடின்றி முற்றாக மறைய

வாழ்ந்திடும் வாழ்வுக்கு அர்த்தம் காணாத–மண்ணு….

10, 11-2-16, மத்திகிரி, இரவு, 11.30

142. Pathetic beings

Among all the living beings on this earth

We human are most pathetic one

Unable to accept our condition

At the same time unable to renounce it—among….

Having a heart and also a mind

And confused with both heart and mind

Not knowing which is correct and which is not

Unable to accept even if we know it—among…

Having relationship and also rights with others

And seeing the struggle between the relationship and rights

Unable to give it up at the same time to continue it

Having a life with no answer—among…

Accumulating so many things, at the same time not satisfied

And running after something longing for it

And unable to know what that also

Even if we understand, unable to attain it—among…

Completing the life which is clear and unclear many times

And leaving the space for the coming generation

And disappearing not even leaving any trace about us

And not finding any meaning for the life that is lived–among

10, 11-2-16, Mathigiri, 11.30 pm.

As we have conscience and can make moral decisions, among all the creatures on earth, I think we humans are more pathetic creatures. We have many contradictions in life.  AT the same time, we have to live with them as there is no escape from them.  When we observe the animal world, relatively they have a blessed life; however, they are not aware of it. At the same time, even this blessedness that we find in them is our own projection and imagination based on our miserable life compared with them. As I was thinking on this subject, I wrote this song on 10^th which I completed on 11^th night.

Song 143

143.  ஏமாற்றம்

ஏதோ ஒன்றை எதிர்பார்ப்பதினால்

எல்லோரும் இங்கு ஏமாந்தவரே

எப்படியோ பிறர் ஏமாறுவதனால்

எல்லோரும் இங்கே ஏமாற்றுபவரே

எதிர்பார்ப் பென்பது எல்லோருக்கும் உள்ளதால்

எல்லோரும் இங்கு ஏமாந்தவரே

ஏமாற்றம் என்பது எல்லோருக்கும் உள்ளதால்

எல்லோரும் இங்கு ஏமாளிகளே

எத்தனை முறை ஏமாந்து போனாலும்

எதிர்ப்பார்ப்பை விட்டவர் எவருமே இல்லை

எத்தனுக்கு எத்தன் உள்ள வரையில்

ஏமாற்றுபவர்க்கும் குறைவும் இல்லை

ஏமாந்து போயினும் ஏமாற்ற முயன்றும்

எதிர்பார்ப்பு இல்லாமல் வாழ்வும் இல்லை

எதிர்பார்ப்பு இல்லாமல் வாழ்கிறேன் என்பது

ஏமாந்தவர் கூறும் அனுபவ நிலை

ஏமாந்து, ஏமாற்றி எப்படி வாழ்ந்தாலும்

இறுதி வெற்றி எவர்க்குமே இல்லை

கிடைக்காத வெற்றியை அடைய ஓடும்

மானுடர் போன்ற மடையரும் இல்லை.

12-2-16, மத்திகிரி, இரவு, 11.30

143.  Disappointment

As we expect something

We all are disappointed ones

Somehow as others get cheated

All are here deceivers

As all have expectation

All are deceived ones

As all have disappointment

We all are cheated ones.

Either gets cheated or we cheat others

There is no life without expectation

Saying that, ‘I live without expectation’

Is the statement of the one who gets cheated.

However, we live either by cheating or get cheated

Final victor belongs to no one

And as we all run to receive that unattainable victory

There is no fool like human beings.

12-2-16, Mathigiri, 11.30 pm.

Expectations lead to disappointment. At the same time, we all have some expectations in life.  So, getting cheated or feeling cheated is part of this game. Similarly, we too cheat others, though several times we are not aware of it or ready to recognize it.  The interesting fact in this tussle of cheating and getting cheated is that none get success and this makes us fools. The way same Tamil words (ஏமாந்து, ஏமாற்றி) is used in different ways, it is difficult to translate in other language.

Song 144

144 கிறுக்கன்

என்னவோ மனதிலே

ஓடும் ஓட்டத்தை

எழுத்திலே இங்கே

வடித்து வைத்தேன்

எனக்கும் கூட

புரியாத ஒன்றை

ஏனோ நானும்

எழுதி வைத்தேன்

செவில் லாமல்

சொற்கள் கிடைத்தால்

எவரும் எழுதலாம்

ஏதோ ஒன்றை

படிப்பதற் கென்று

ஒருவரும் வேண்டாம்

பாராட் டென்பது

கிடைக்கவும் வேண்டாம்

தானே படிக்க

தனக்காய் எழுதும்

போலி எனக்கு

புலமையும் வேண்டாம்

மனதில் பட்டதை

எழுதிடும் போது

மற்றவர் மெச்ச

அவசியம் ஏது

கற்றோர் மெச்சும்

கவிஞன் அல்ல

பலரும் போற்றும்

பாவலன் அல்ல

என்னவோ எனக்கு

தோன்றும் கருத்தை

எழுதிப் பார்க்கும்

நானொரு கிறுக்கு

12-2-16 (13-2-16), இரவு, 12.30

144 I am a crazy fellow

I have scribbled

In words

Whichever thought?

That went in my mind

I have written

Something which

I myself

Don’t understand

When words are

Available free of cost

Anybody can write

Something

There is no

Need for anyone to read

And no one

Need to appreciate it

When I write

For my own need

I don’t be a poet

And I am a fake

When I write

Whichever comes to mind?

Why any need

For others to appreciate?

I am not a poet

Applauded by learned people

And I never become a

Popular poet too

As I scribble

Something

Which comes to my mind?

I am a crazy fellow.

12-2-16 (13-2-16), 12.30 am.

After writing the previous song (secular song 143), I get ready to go to bed.  Then I said to myself, as I write all the thoughts that come to my mind, several times I look like a ‘Kirukkan’ (crazy fellow) to myself.  Then, before going to bed, I wrote this song too.

Song 145

145 கற்றது கைமண்ணளவு

எதைச் சொன்னாலும் தெளிவாகச் சொல்லனும்

எழுதியே காட்டினும் கருத்தொன்று இருக்கனும்

எதையும் எழுத எழுத்துக்கள் இருந்தும்

எண்ணத்தில் தெளிவு கூடவே இருக்கனும்

ஆயிரம் எண்ணம் சிந்தையில் தோன்றும்

அதனுடன் வாதங்கள் மனதிலே தோன்றும்

இடையில் புத்தியை புகுத்தி பார்த்து

எது சரி-தவரென ஆராய்ந்து பார்க்கனும்

எத்தனை ஞானிகள் தோன்றியே மறைந்தார்

எண்ணிலாக் கருத்துக்கள் கூறி சென்றார்

இத்தனை இருந்தும் இன்னும் புதிதாக

சொல்ல வேண்டி பல வகுத்துத் தந்தார்

முடிவான முடிவாக முடிவு வந்தாலும்

முடிந்து பலபேர்கள் மறைந்து போனாலும்

முடிவே இல்லாத எண்ணங்கள் மட்டும்

முடிவில்லா தொடராக முடியாமல் வளரும்

எத்தனை வந்தாலும் சிந்தைக்குப் போதாது

எவ்வளவு படித்தாலும் புத்தியும் நிறையாது

ஆழ்ந்து அகன்ற மனதும் கூட

எவ்வளவு கற்கினும் எல்லையே காணாது

17-2-16, மத்திகிரி, 2.30 pm

145 What we learnt is handful

There should be clarity in whatever we say

There should be a thought in all writings

Though words are there to write anything

There should be clarity of thought in our thinking

Thousands of thought will emerge in mind

Along with argument will arise in our heart

And using our buddhi in it

We should analyse which is correct and which is not

May wise (wo)men came and went

And they gave so many thoughts

Though we have all these

They compiled so many new thoughts to be shared

Though the final end will come

And many will disappear at the end (of their life)

The unceasing thoughts alone

Will continue without having any end.

How much is shared they are not enough for our mind

How much we read the buddhi will never become full

The mind which is deep and wide

How much we learn, won’t find the end.

17-2-16, Mathigiri, 2.30 pm

Reading (too) much is both a blessing and a peril. When we think that the author has done a better job by presenting her thoughts in a more cohesive and logical way, another reading will show the inconsistency in it.  Next to the (all) physical need, one thing that drives human need is the mental hunger which seeks new thoughts and interpretation. As long as we have a reflecting mind, this hunger will remain unquenchable one.