181 ஒதுங்கினால் நல்லது
ஒத்துவராதவர் ஒதுங்கிப் போனால்
உனக்கு நல்லது மனமே
ஓராயிரம்முறை கும்பிடு போட்டு
உன்வேலையைப் பாரு தினமே
“சீச்சி இந்தப் பழம் புளிக்கும்”
என்றுதான் கூறி சென்றுவிட்டார்
எட்டிஎட்டி பார்த்தும் கிட்டாமல்
ஏனோ அவரும் சென்றுவிட்டார்
கையெட்டும் வரைதான் ஏற்றிவிடலாம்
குறித்து வைப்பாய் நீயும்
கூடவே வந்து ஏற்றனுமென்றால்
முடியாதென்று யாருக்கும் தெரியும்
சொன்னாலும் புரியாது தன்னாலும் தெரியாது
எத்தனை நாளைக்கு இருப்பார்
பட்டுப்பார்த்து தானே திருந்தட்டும்
பக்குவமாய் நகர்வாய் நீயும்
இறுதிவரை எல்லோருமே இருந்தால்
இடமிருக்காது நீ உணரவாய்
“எங்கிருந்தாலும் நன்றாய் இரு” என்று
உளமாற நீயும் வாழ்த்துவாய்
19-6-16, மத்திகிரி, மதியம் 1.30
181 Good for all
It is good o my heart to leave
For those who cannot co-operate with us
Saluting thousands time to them
Mind your own business
“This grape will too savour”
By saying like this they left you
Jumping so many times to reach
Unable to get one they walked away
We can support a person to climb
Till our hand can reach—keep this in your mind
If you too need to climb along with him till the end
It is not possible for anyone—everyone knows this
How many days they will hang around you
As neither they are teachable nor become self-made
They can learn only through their experience
Therefore, you keep away from them in time.
Till the end if all remain together
There won’t be place for new comers
Bless them sincerely to progress
Wherever they go
19-6-16, Mathigiri, 1.30 pm.
One person in our Hindi mandali WhatsApp group left today. He never involved too much and never made any commitment to our principle. As I never right off any person easily, I always give long rob. But when he left the group, then I said, what I wrote as the first line in Tamil. Then when I was contemplated on this topic further, I realized that there is no point of hanging around someone who always sits on the fence not making any decision to identify with one group. Such fringe elements cannot contribute much either in the struggle or for the progress of any one group. Though we should do all that we can do to keep cordial relationship, even giving many chances, if such persons opted to leave us, then instead of taking it seriously we should go ahead wishing the best for such person.
Song 182 என்பாடு என்னாகும்
கொஞ்சம் நேரம் இளைப்பாறு மனமே
வீணாய் குழம்பித்தான் தவிக்கிறாய் தினமே
எத்தைத் தின்னால் பித்தம் தெளியுமென்று
எதையேனும் நினைக்காதே மனமே
படித்துப் பார்த்துமே பலனேது கண்டாய்
எழுதிப் பார்த்து எதனைநீ வென்றாய்
யோசித்து யோசித்து குழம்பித்தான் போனாய்
என்னதான் சொன்னாலும் கேட்கவும் மாட்டாய்
தனித்து இருந்தாலோ தத்தளிக்கின்றாய்
கூட்டத்தில் இருந்தாலோ கொப்பளிக்கின்றாய்
உன்போக்கில் விட்டாலோ உருப்பட மாட்டாய்
எவர்வந்து சொன்னாலும் ஏற்கவும் மாட்டாய்
உன்னைத் திருத்திட இனியென்ன செய்ய
உன்போக்கில் விட்டேனே நானென்ன செய்ய
சொல்ல வருவது எதுவெனப் புரியுதா
சொல்லிடும் நான்கூட யாரெனத் தெரியுதா
உனக்குள்ளே உன்னுடன் நீதானே பேசுறாய்
உன்னையே அடக்கிட நீவழி தேடுறாய்
இதற்கு பதிலும் என்னிடம் இல்லையே
உன்சொல்லை நீயுமே கேட்பதும் இல்லையே
தன்னோடு தானே தனித்துப் பேசினால்
திண்ணமாய் ’பைதியம்’ என்றுமே சொல்லுவார்
குழம்பித் தெளிந்தாலும், தெளிந்துக் குழம்பினும்
அதுஉன்பாடு என்றே விட்டு விடுவார்
எனக்குத் தெரிந்ததை நானுமே சொன்னேன்
ஏற்பாயோ, மறுப்பாயோ இனியென்ன செய்வேன்
ஆனாலும் என்நிலை பரிதாப மாச்சு
ஐயகோ இதுரொம்ப ஆபத்தாய் போச்சு
அதிகம் யோசித்து ஆபத்தை வாங்காதே
அதைக்கூட எழுதி ஏச்சுமே வாங்காதே
அளவுக்கு மிஞ்சினால் அமுதமும் நஞ்சாகும்
அறிய மறுத்தாலோ என்பாடு என்னாகும்
19-6-1, மத்திகிரி, இரவு 11.10
182 What will become my condition?
O mind take some rest (or keep quiet)
You get confused often and frustrated
Don’t think so many things,
Thinking that finally you will get some answer!
What is the use of reading so many things?
What you have achieved by writing down many things
You become confused by too much thinking
Whatever I tell you won’t listen to me
When you are alone you get tossed
When you are with others you react vehemently
If I allow you to go in your own way, you will get spoiled
And won’t accept whatever others say to you
What I can do now to correct you?
I allowed you to go in your own way and now what I can do?
Do you understand what I try to tell you?
Can you recognize me who tell this to you?
You talk within you too much
You seek means to tame you by yourself
I don’t have answer for this
You never listen to your own words
If anyone talk to himself (or herself) alone
People will call him/her as a ‘crack’
If you become clear after thinking or confused after clear thinking
It is your funeral and people will let you face it
Whatever I knew I told you
Whether you accept it or reject it what else can I do
But my condition become very pathetic
O my God! This becomes more dangerous
Don’t buy snares by thinking too much
Don’t be rebuked even sharing this by writing (like this)
Nectar too will become poison when it exceeds its limit
If you refuse to understand this, what will happen to me?
19-6-16, Mathigiri, 11.10 pm.
I often struggle to understand what is ‘mind’ which is different from ‘buddhi’ ‘atman’ ‘heart’ and ‘aham’ (I or ego). Whatever I read about them or think the final result is that I cannot understand it. Next to God it remains an eternal riddle to me. So, this night as I was again beginning to think about my (aham, I, ego, buddhi or atman) struggle with my mind I wrote this song.
Song 183 நல்லதாய்ப் போனது
என்னவோ நானும் சொல்லி வைத்தேன்
எனக்குத் தோன்றும் எண்ணங்களை
ஏனென்று எனக்கும் புரியவில்லை
எத்தனைத் தடுத்தும் முடியவில்லை
எனக்கு நானே சொல்லுகிறேன்
எவரும் கேட்கத் தேவையில்லை
சித்தம் பிழன்றவன் சொல்லுவதை
யாருமே கேட்கப் போவதில்லை
தன்னந் தனியனாய் வாழ்ந்துகொண்டு
தனக்குத் தானே பேசிக்கொண்டு
ஒன்றும் தெரியாமல் இதுவரை
உலகத்திலே நான் இருந்துவிட்டேன்
இந்த நிலையை யாரறிவார்
என்னென்னவோ பிறர் பேசுகிறார்
எத்தனையோ சொல்லிப் பார்த்துவிட்டேன்
ஏனோ புரிய மறுக்கின்றார்
அதுவும் நல்லதாய்ப் போனது
அதிலும் நன்மை உள்ளது
என்னிடத்தில் இனி எவருமே
எதையும் கேட்க இயலாது
மற்றவர் ஒதுங்கிப் போய்விட
மனம் மட்டும் கூடவர
எனக்கு நானே சொல்லிகொண்டு
என்றும் போல வாழ்ந்திருப்பேன்
22-6-16, காலை, 6.30, மத்திகிரி
183 It is only for Good.
Somehow, I share my thoughts
Which arise within me?
I don’t know the reason
However, I resist I cannot overcome it.
I am addressing to myself (therefore)
Others need not listen to me
Others won’t listen
The talk of a lunatic person
Living all alone
Talking to myself
Somehow, I lived on this earth
Not understanding anything (properly)
Who will understand my situation?
They talk so many things (about me)
I tried my best to communicate to them
But they refuse to understand me
That is also good for me
There is something good in it
Nobody can ask anything
To me any more
As others leaving me
Mind alone comes along with me
Addressing to myself.
I will live as usual.
22-6-16, காலை, 6.30, Mathigiri
The life of a single person is a blessing but also a problem. As we have more time and live alone, often we have to talk to ourselves on so many issues. I don’t know about others, but in my life, often I think, discuss, and concludes on so many issues in life—doing everything with me. So, all I write and share are my own response to my inquiries in life and others may not and need not listen them. Thankfully as my mind cannot run away from me, it bears all that burden alone with me.
Song 184 மாறத நாடகம்
இதற்கு முன்பு பார்த்ததுதான்
எத்தனையோ முறை கேட்டதுதான்
புதிதாக பார்க்க ஒன்றும் இல்லை
புத்தி சொல்ல ஏதும் இல்லை
“தெரியாமல் நானும் செய்துவிட்டேன்
தப்பாக நானும் பேசிவிட்டேன்”
எத்தனை முறையோ இதை சொன்னார்
இதையே மீண்டும் அவரும் சொல்வார்
குத்தமே பார்த்துப் பயன் இல்லை
குற்றம் பாக்கில் சுற்றம் இல்லை
ஆயினும் பொறுமைக்கு எல்லை உண்டு
அதை மீறினால் தீர்ப்பும் உண்டு
ஊருக்கு சொன்ன உபதேசம் கூட
உனக்கும் எனக்கும் சேர்த்துத்தான்
உணர்ந்து கொண்டே நாம் கூட
ஊரோட ஒத்துப் போகனும்தான்
விட்டுக் கொடுப்பது ஒன்றே வழி
மாற்று வேறு இல்லை அறி
பிறர் செய்ததை நீயும் செய்தாய்
ஏனோ அதைமட்டும் நீ மறந்தாய்
இந்த தொடருக்கு முடிவில்லை
எதனை மாற்றியும் பயன் இல்லை
காட்சிகள் எதனை மாற்றினாலும்
நாடகம் மாற வழி இல்லை.
22-6-16, மாலை, 5-45, மத்திகிரி
184 The same drama
This we have seen already (several times)
Heard it so many times in the past
There is nothing new to see
There is no way to give advice
“By mistake I have done it and
By mistake I told like that”
Several times they have said this in the past
Will repeat the same in future too
There is no use in fault finding (in them)
If we began to count all the mistakes relationship won’t be sustained
Yet there is a limit for our patience
When the line is crossed there will a judgment
The advice which we gave to others
Also applies to us also
Realizing this we too should
Go along with others
Give and take is the only way
There is no other alternative means to this
What other have done; you too are doing
But somehow you forget about it
There is no end to this serial drama
There is no use in changing anything in it
However, we may change the scenes
There is no way to change the drama.
22-6-16, 5-45 pm. Mathigiri
Again, there came a tussle between me and my mother on a small issue. Most of the women feel that kitchen is their domain and they don’t like others to interfere in it. But now my mother completely stopped cooking and I am managing both the kitchen and all the household works. Still, she feels that she has to keep a control what I should do or should not do in the kitchen. So, after a small fight, when I explained her that as I too become old, she should give some concession and should not expect perfection in my work. Finally, this matter reached my sister. When my mother complained against me to her, she began to rebuke her and made her to understand her limitation and not interfere too much on everything. Finally, my mother realized and she said to my sister, ‘by mistake I said that’. But she is not ready to say the same to me. Well, knowing her to some extent and understanding the nature of (old) women, who are now forced to retire from active life, at the same time not want to give up their domination, I wrote this song to console myself.
NB. Several things which I say my mother won’t accept. But when my sister says the same, she will agree with her? When I was telling this to a woman who help her in our household errands, she said, ‘this is true with my mother too’. According to my mother I don’t know how to cook properly and wasting too many things. I also make too much food to distribute to the ‘whole town’ and make too much pickle to supply all. When I pointed that half of the pickles go to her daughter, elder son, and grand-children, her defence is that they didn’t ask me; and I prepare them to ‘brag’ to show how good I am making pickle. But when my niece called and told her that she enjoys my pickle and she never could buy them in the bazaar her response was, ‘I know that and if he does pickle business, he could have become millionaire now’. No (male) cook is accepted or appreciated in his own house (by other women in the house)!
Song 185 அறிந்தும் தெரியாதது
தெரியாதிருப்பது நல்லதே ஆனது
தெரிந்து இங்கு ஆபத்தாய்ப் போனது
அறியாதிருந்தால் அதைவிட நல்லது
அறிந்தும் புரியாதது அதைவிடக் கொடிது
நம்மை நாமே அறிந்ததைக் காட்டிலும்
நாலுபேர் அறிவார் நம்மையும் நன்கு
நம்மை நாமே அறிந்து கொஞ்சம்
நாமறியாதது கடலையும் மிஞ்சும்
நம்முடன் இருப்பவர் கொஞ்சம் அறிந்தார்
அருகில் இருப்பவர் அதைவிட அறிந்தார்
தூரத்தில் இருப்பவர் மேலும் அறிந்தார்
யாருமே எவரையும் முழுமையாய் அறியார்
அறியா திருப்பது ஒருவிதம் நல்லது
அறிந்தால் அதிகம் பதில்சொல்லியாகணும்
தெரியா திருப்பது அதனினும் நல்லது
தெரிந்திருந்தால் அதன்படி செய்யணும்
அறிந்தவர் தெரிந்தவர் இதுவரை செய்ததை
அடிக்கடி நாமுமே ஆராய்ந்து பார்க்கணும்
அவர்செய்த பிழையை செய்யா திருந்து
அறிந்தவர் என்ற பெயரை வாங்கணும்
ஆனால் அதுமட்டும் முடியாது போனது
பிழைகள் பிழையெனத் தெரியா திருந்தது
ஆகையால் அவைகளை மீண்டுமே செய்கிறோம்
அறிந்தும் தெரியாது நாமுமே வாழ்கிறோம்
26-6-16, காலை, 11.00, மத்திகிரி
185 Known but not understood
It is better not to know
It becomes a snare as we know
If we don’t know that is better
But knowing but understanding is a worst scenario
Others know better than us
Then what we know about us
What we know about is very little
What we don’t know is greater than ocean
Those who live with us know little about us
Those who live near know little more than them
Those who live in distance know more than all
But none understood anyone completely
In one way it is better not know
If we know we are more answerable
Not understanding is better than it
If we understood then we have to do accordingly
We have to follow those who knew and understood
We need to analyse about us often
Not repeating the mistake done by others
We should gain the name as a ‘wise’ person
But this is not possible one
We never understood that mistakes are wrong
Therefore, we repeat them again and again
And we live knowing yet not understanding
26-6-16, 11.00 am. Mathigiri
Several times I feel that knowing about my nature becomes a snare for me. If I don’t understand me then it is good. But the way I think that I know who I am becomes more dangerous. It is better for me not to know about my own nature. Generally, there is a formula about this: we know about us; we and others know about us; we don’t know but others know about us. Both we and others do not know about us. But this formula rarely works in real life. The best way to know about us is to observe our life and others and to learn from the mistakes to correct it. At the same time the real challenge is that most of the time we don’t know that the mistakes are mistakes and repeat the same in life. Even this analyse is not correct and may not help me further.
Leave a Reply