Song 186
186 ஒரு ஏக்கம்
அதிகம் பேசி ஆவதென்ன
அமைதியும் உள்ளுக்குள் இல்லாமலே
வாய்மூடி மெளனியாய் இருந்துமென்ன
ஆன்மாவில் ஆனந்தம் கொள்ளாமலே
சிந்தித்து சிந்தித்து ஓய்ந்து போனேன்
செயல் பல செய்துமே மாய்ந்துபோனேன்
சும்மா இருந்தாலும் தேய்ந்து போவேன்
சொல்லிப் பயனில்லை நானறிவேன்
காலத்தை-நேரத்தை ஓட்ட வேண்டி
வேறென்ன நானும் செய்திடுவேன்
எந்தச் செயலும் செய்யாமல்
இருக்க எவராலும் முடிந்திடுமா
சோம்பேறி என்று யாரும் இல்லை
சோம்பலும் செயலாகிப் போனபின்னே
மெளனம் என்று ஏதும் இல்லை
மனதிற்குள் நாமுமே பேசிக்கொள்ள
ஆயினும் என் மனம் ஒன்றுக்கு ஏங்குது
என்ன அதுவெனத் தெரியாமல் போனது
சிந்தை, பேச்சு, மெளனமும் கடந்து
சென்றிடும் நிலைக்கு என்னமோ ஏங்குது
அதை அறிந்தவர் யாரிங்கு உள்ளார்
அறிந்ததை அவருமே சொல்லவும் மாட்டார்
ஏனென்றால் எவராலும் சொல்லவே முடியாது
சிந்தை-சொல் எல்லைக்குள் அதுவுமே வராது
26-6-16, மத்திகிரி, மதியம் 2.55
186 A longing
What is the use of uttering many things?
Once we don’t have peace within us
What is the use of remain a ‘mouni’ (silent person)
Without having joy in the spirit
I become tired of thinking too much
I am worn out doing many things
I will become wearied out if I remain idle
There is no use in telling this too
In order to kill the time
What else can I do?
Is it possible for anyone?
To remain idle without doing anything?
There is no idle person
Once idleness itself becomes an act
There is no concept of ‘moun’ (silence)
As we are constantly talking within our heart
Yet my heart is longing for something
I cannot understand what it is
There is a longing to go beyond
Mind, talk and silence.
Who is here knowing that?
If they know they won’t share it
Because, it is impossible to communicate
It won’t come under the limit of mind and talk.
26-6-16, Mathigiri, 2.55 pm.
I constantly have some longing in my heart and mind to go to that stage where I can remain quiet and calm—to remain STILL. But what is that stage or nature, I cannot understand. Because even thinking about it becomes an act in my mind. I long for some kind of ‘sunyata’ which I cannot even experience to express. Of course, this is not possible. But this longing is always there in my life.
Song 187
187 எண்ணத்தை வெல்லணும்
வேண்டாம் போதும் விட்டுவிடு
வேண்டாத வீணான எண்ணங்களை
விடுதலை நீயும் பெற்றுவிடு
உன்னிடமிருந்தே நீ இப்போது
காலில் விலங்கினைப் பூட்டிக் கொண்டால்
காப்பாற்ற யாரேனும் வந்திடலாம்
கண் தவறி குழியில் விழுந்து விட்டால்
கைநீட்டி எவரேனும் ஏற்றிடலாம்
வழியறியாது சென்றுவிட்டால்
தேடி வந்து மீட்டிடலாம்
தெரிந்தே வம்பில் மாட்டிக் கொண்டால்
யார்தான் என்ன செய்திடலாம்
யோசிக்கும் முன் சிந்திக்கணும்
சிந்தித்த பின்பும் யோசிக்கணும்
யோசித்து, சிந்தித்து பார்த்தபின்
எண்ணத்தைக் கட்டுக்குள் வைத்திடணும்
அத்தனை எளிதில் முடியாது
அடிபட்டாலும் திருந்தாது
மீண்டும் மீண்டும் புரண்டாலும்
பன்றிக்கு புத்தியும் வந்திடாது
சாக்கடையில் கிடந்து உழன்றபின்
சந்தனம் கூட பிடிக்காது
கரையேறி வந்த பின்னும்
சகதியை மட்டும் வெறுக்காது
சேற்றில் மலரும் தாமரை போல்
சிந்தையும் கூட உயரணும்
சாக்கடையில் தவறி விழுந்தாலும்
தப்பித்து கரை ஏறிடணும்
கற்பனை போக்கை நிறுத்தணும்
கவனத்தை மடை திருப்பணும்
எண்ணத்தைக் கட்டுக்குள் வைத்திட
சிந்தைக்கும் காவல் வைக்கணும்
தோல்வி தன்னை ஏற்காமல்
தொடர்ந்து நாமும் முயன்றிட
என்றோ ஒருநாள் வென்றிடலாம்
எண்ணத்தை சுத்தமாய் ஆக்கிடலாம்
26-6-16, மத்திகிரி, மாலை, 6.30
187 Should overcome this thought
It is enough and time to leave
All the unnecessary thoughts now should go
You should try to get freedom
From yourself now
If you are chained in your legs
Someone could come to release you
If you fell in some pit by mistake
Someone will help you to come out
If you have get lost in unknown path
It is possible to trace you back
But if you get trapped wantonly
Who can help you anymore?
Before you think you have to contemplate about it
Even after contemplating you have to think about it
Once contemplated and thought about it
You should try to keep your thoughts under control
But it is not that much easy
However, you are punished you won’t repent
The pig won’t realize
Even after remaining continuously in the ditch
Once become familiar with ditch
Even sandal will smell badly
Once come out from the ditch
It will never hate it
Like the lotus which blossoms in the mud
Our thought too should rise above
Even if by mistake fell in the ditch
We should try to come out quickly
We should control the imagination
Try to turn its attention
We should watch on our mind
To keep the thought under control
Not accepting the defeat
If we began to attempt continuously
Finally, we can win some day
To cleanse our thoughts completely
26-6-16, Mathigir, 6.30 pm.
Negative thoughts are more dangerous than lustful thoughts. Any lustful thoughts which will remain for a few seconds and minutes only will affect us personally. But negative thoughts will spoil our relationship with others and continue to bother us for a long time. When we get irritated by any small act or word by others, we will continue to think why they are wrong and how we are right. Then all the negative thoughts will creep up our mind and we will begin to count all the wrongs in others. This will remain for a long time when we think, talk, or discuss our problem with others. Even in prayer, if at all we pray for them, then we will begin to argue and reason with the Lord, even begin to accuse them in the name of prayer. I am not sure about others’ experiences. But I went through this several times in life. It takes several days, weeks and even months to overcome this and mend my relationship with others. The struggle in this area is too bloody and we need to fight this battle till the end of our life.
Song 188
188 தோல்வியே தோற்கும்
தோல்வி அடைந்தோர் ஏராளம்
துன்பப் பட்டோர் மிகவதிகம்
வென்றவர் தம்மை கணக்கெடுத்தால்
விரல் விட்டு எண்ணிடலாம்
பந்தயம் தன்னை வெல்வதற்கே
பலரும் கூட ஓடினாலும்
இறுதியில் பரிசைப் பெறுவதுமே
அவரில் வென்றார் மட்டுமன்றோ
ஒருவர் மட்டுமே போட்டியிட்டும்
பந்தயம் உலகினில் கிடையாது
தனித்தே ஓடிப் பரிசடைந்தோர்
தரணியில் இதுவரை கிடையாது
ஒருவர் வெற்றி பெறுவதற்கே
தோல்வி அடைய பலர் வேண்டும்
எனவே பலரின் தோல்வியிலே
தோல்வி என்பதே கிடையாது
தோல்வி தந்திடும் அனுபவம் போல்
வெற்றிக்கு ஏதுமே உதவாது
வென்றவர் கூட தோற்றவரே
வெற்றியில் நிலைத்து நிற்காவரை
எனவே தோல்வி என்ற ஒன்று
இறுதி வரையில் கிடையாது
இந்த உண்மை புரிந்து கொண்டால்
இறுதியில் தோல்வியே தோற்றுவிடும்
26-6-16, இரவு, 9.30
188 Defeat will be defeated
Many were defeated
Many are suffering
If we calculate those who won
We can count them with our fingers
Though many will run
In the race to win
Finally, the one who will get the price
Is the one who won among them?
There is no single man race
In the entire world
There is none in the world
Who got the prize by running alone?
In order to be that one to win
Many need to be defeated
Therefore, there is no ‘defeat’
In the defeat of many others
Nothing will be helpful
Like defeat again to win,
Even the one who own is really defeated one
Unless she maintains her victory
Therefore, till the end
There is no concept of defeat
Once we understood this truth
Finally, the defeat itself will be defeated
Mathigiri, 26-6-16, 9.30 pm.
I was watching a T. V. Debate (Neeya Naana, Vijay T.V. 9.00 to 10.30 pm, 26-6-16) on the challenges for the youths who want to enter into the film industry. Both sides argued their point vehemently. Those who warned said that while challenges are many, opportunity is less. Even those who succeeded have to toil a lot to maintain that success.
While I was listening, in the commercial break I wrote this song. For me those who are defeated in any race need not be discouraged, as they really gave a stuff fight and competition to the one who finally won. In fact, for one person to win, so many others toiled with him. Then they also contributed to her success, which means they too partake in that success. Once we understand this, in any competition in life where we need to face challenges from others, we can feel encouraged that finally we defeated the very concept of ‘defeat’ itself. Of course, in real life ‘defeat’ is also a reality, but if our defeat contributes directly or indirectly for others to get success, we should feel comfort in that rather than thinking about our personal defeat.
An afterthought (7-9-16): So, our Indian Olympians can rejoice in their defeat as they helped others to get the gold. About this there came an Internet joke In Tamil Weekly Tughluq: What is Olympics?
It is an International conspiracy to humiliate India in the International arena once in four years.
Song 189
189 பிறருக்கு நட்டமில்லை
தன்விளக்கம் தரத் தேவையென்ன
தரணி அறியத் தேவையென்ன
என் தேவைக்காக வாழும்போது
இதற்கு விளக்கம் தேவையென்ன
ஊருக்குள்ளே நாம் வாழ்ந்தாலும்
உற்றம்-சுற்றம் இருந்தாலும்
நமக்கு என்று எண்ணம் உண்டு
நமக்கு என்று தேவை உண்டு
எல்லாவற்றையும் பகிர்ந்தாலும்
எப்போதும் பிறர்க்காய் வாழ்ந்தாலும்
மனது மட்டும் என்றுமே
நமது சொந்தம் மட்டுமே
அதன் தேவை அறியணும்
அதற்கும் தீனி போடணும்
இல்லாவிட்டால் இளைத்துப் போய்
எவர்க்கும் உதவாது போய்விடும்
அதை நானும் உணர்ந்ததால்
அடிக்கடி சில எழுதறேன்
என் உளறல் எல்லாமே
எதற்கு பிறருக்குப் புரியணும்
இதை விளக்கத் தேவையில்லை
இன்னும் சொல்லப் போவதில்லை
என்போக்கில் விட்டுவிட்டால்
பிறர்ருக்கு நட்டம் ஏதுமில்லை
மத்திகிரி, இரவு, 11.50, 26-6-16
189 No loss for others
What is the need for any explanation?
What is the need for the world to know?
When I live for my need
What is the need to give an explanation for this?
Though we too live with others
Surrounded by relatives and friends
We have our own (personal) mind
We have our own (mental) needs
Though we share many of our thoughts with others
And try to live for/with others
The heart/mind
Belongs only to me
We need to realize its own needs
And feed accordingly
Otherwise, it will become very weak
And will become un-useful
As I realize this
I often write something
Why all my babblings
Should it be reasonable to all?
There is no need for me to explain this
I am not going to say further on this subject
If they allow me to let me be ‘alone’
They are not going to incur any loss
Mathigiri, 11.50, pm. 26-6-16
Often, I think that I need not give any reason or explain why I write poems or some articles in the name of ‘brain storm’. As I often say, I write only for my needs. Unless I put down my thoughts in words, they will continue to echo in my mind not allowing me to do further thinking. That is the main reason for me to write anything. Of course, there will be inconsistencies and contradictions if anyone tries to analyse them with any overall theme. But I often write according to the need that comes in a particular situation. So, contradiction and inconsistency will be there when others try to compare and contrast with other poems or articles written in the past by me. Above all, as I evolve according to age and understanding, that too is reflected in my poems and writings. But the question is: do I need to explain all of them, particularly the inconsistencies and contradiction? I feel ‘no’. So, I need not give any ‘self-explanation’ to any of my writings and if I allow others to leave me ‘alone’ they are not going to incur any loss.
Song 190
190 Keep an eye on the work
Why have this fake courage
Why have this unnecessarily tussle
If you keep quite
There won’t be much problem
If you shout and argue
Will make your point acceptable one
Can you win over?
By shouting too much at others
If you need the work get done
You should control your tongue first
Like Crane which waits for time
You too should get the work done
How many fishes might go around its leg?
The aim of the Crane is only one
Though they come around its leg
It will wait for the correct time
In order to catch many
It won’t open its mouth too wide
Once it catches one and swallowed
It will aim for the other
If you want the work get done
You should give up your adamant nature a bit
However, you dance and shout
You should keep an eye on the work.
28-6-16, 11.20 pm. Mathigiri
There is a Tamil proverb: காரியம் பெரிசா வீரியம் பெரிசா (which is important to get the work done or shouting to make others do it). Though servants do their best, still they won’t be perfect to our standard. Though sometimes we shout at them to do their work properly still they will dodge us. So instead of shouting at them, I keep one golden rule: காரியம் பெரிசா வீரியம் பெரிசா and wrote this poem.
190 காரியத்தில் கண் வேண்டும்
எதுக்கு இந்த வீராப்பு
ஏன் வீணே பொல்லாப்பு
வாயை மூடி இருந்துவிட்டால்
வம்பு தும்பு கிடையாது
சத்தம் போட்டுப் பேசிவிட்டால்
சொல்வது நீதி ஆகிடுமா
வீணிலே வாய் திறந்துவிட்டால்
வாதித்து வென்றிட முடியுமா
காரியம் கைகூட வேண்டுமென்றால்
நாவை அடக்க வேண்டும்
கொக்கைப் போல காத்திருந்து
காலத்தில் கொத்த வேண்டும்
எத்தனை மீன்கள் சுத்தினாலும்
கொக்கின் கவனம் ஒன்றேதான்
காலை சுற்றி வந்தாலும்
காலம் வரும் வரை காத்திருக்கும்
அதிகமாக கொத்த எண்ணி
அகல வாயைத் திறக்காது
ஒன்றை பிடித்து உண்ட பின்னே
வேறு ஒன்றை குறிவைக்கும்
காரியம் நடக்க வேண்டுமென்றால்
வீரியத்தை சற்று விட வேண்டும்
ஆரியக் கூத்தே ஆடினாலும்
காரியத்தில் கண் வேண்டும் 28-6-16, இரவு, 11.20, மத்திகிரி
Leave a Reply