Secular Song 301 பரிதாப நிலை
என்னிலை எண்ணினால்
எத்தனை பரிதாபம்
எப்படிச் சொல்வேன்
அந்தோ பாவம்
அறிவிலும் மனத்திலும்
இருக்குது போராட்டம்
ஆயினும் அதையேற்க
மறுக்குது என் மனம்
வார்த்தைக்கும் வாழ்வுக்கும்
இல்லையே சம்பந்தம்
ஆயினும் அதைப்பற்றி
எத்தனை அலட்சியம்
சொல்லுக்கும் செயலுக்கும்
உள்ளது வெகுதூரம்
ஆயினும் அதையெண்ணி
வரவில்லை வெட்கம்
வார்த்தையில் வித்தைக் காட்டி
வாதத்தால் மெருகேற்றி
உத்தமன் எனக்காட்டி
நடிக்கிறேன் நாடகம்
பார்க்கவும் ஆட்களில்லை
பாராட்ட எவருமில்லை
ஆயினும் அதைப்பற்றி
கவலையும் எனக்கில்லை
நானே எழுதி
நானே நடித்து
நானே பார்த்து
ரசிக்கிறேன் நாளும்
ஆயினும் ஆட்டம்
முடியும்போது
உலகுக்கு உண்மை
தெரியும் நிச்சயம்
அதுவரை பலவித
வேடமும் போட்டு
அழுது சிரித்து
வாழ்கிறேன் நாளும்
மத்திகிரி,25-4-17, (26-4-17) இரவு12.40
Secular Song 301 Pitiable conditions
How pitiable
Is my condition
How can I tell you about it?
Wretched is my situation
There is struggle
Both in my heart and buddhi
But my mind refuses to
Accept it
There is no connection
Between my life and talk
But how I least
Bother about it?
There is a long gap
Between my words and actions
But I never feel
Shy about it
Using lots of oratory skills
Refining it with skilful arguments
I enact a drama
To show that how good I am
But there is none to watch it
There is none to appreciate it
But I least bother about that also
I never mind about it
I am writing the script
Also doing the acting
And watching it myself
I enjoy it each day
But when the
Drama will come to an end
The world will
Know the truth for sure
Till then
Taking many roles
I live each day
By weeping and laughing
Mathigiri, 25-4-17, (26-4-17),12.40 am.
As I could not sleep for a long time, I began to reflect on my own life and all that I write. In the end I am nothing but a bundle of contradictions. I often feel that there is no escape from such contradictions as my reason and reality of life never allows me to have consistency between my words and life. As I reflected on it, I wrote this song.
Secular Song 302 சொல்லிப் பயனில்லை
பழசும் புதுசும் பார்த்துவிட்டேன்
கொள்கை பலவும் கேட்டுவிட்டேன்
எடுத்தேன் கவிழ்த்தேன் என்போர்க்கு
ஏதுமே சரியில்லை தெரிஞ்சிக்கிட்டேன்
தத்துவம் பலவும் பேசிடுவார்
தர்க்கங்கள் அனைத்தையும் செய்திடுவார்
தன் வரை என்று வரும்போது
சொன்னது அனைத்தும் மறந்திடுவார்
ஏட்டிக்குப் போட்டி பேசிடுவார்
எதிர்வாதம் பல செய்திடுவார்
எடுத்து அவர் பிழை காட்டும்போது
எவரும் சரியில்லை என்றிடுவார்
வாய்ச்சவடாலுக்கு குறைவில்லை
வாதம் செய்வதும் குறையவில்லை
வாழ்க்கை என்று வரும்போது
செய்வது ஒன்றும் சரியில்லை
இவரைச் சொல்லிக் குற்றமில்லை
இடம் கொடுத்தவர் தான் சரியில்லை
நாமும் அவரில் ஒருவறேன்றால்
இதையும் சொல்லிப் பயனில்லை
மத்திகிரி,24-4-2017, மாலை 6.30
Secular Song 302 There is no point of blaming
I have seen many things of past and present
I have listened to many ideologies
Nothing is correct for those
Who talks without having any conviction?
They will talk too philosophically
And do all kinds of arguments
But when it comes to them personally
They will forget all they have said
They will contradict each other
And will have counter arguments
When others point their mistakes
They will say, ‘no one is correct’.
They never lack oratory
They never give up arguments
But when it comes to the practical life
Nothing will be correct
There is no point in blaming them alone
We are wrong, as we gave room for them
If we too become one among them
There is no point of even sharing this
24-4-2017, Mathigiri, 6.30 pm.
Nowadays I completely stopped watching any panel discussion particularly on politics. More than the anchors, the way the panellists talk irritates me. I wonder whether they themselves will agree with their own statements out of camera. But we cannot blame them. They come because they are invited and the anchor is doing it because he is paid for that and the channels are conducting such programs because of sheer competition and TRP. Finally, we have to blame ourselves as we entertain such people to have their own way of talking and life. Anyhow, thank God we have a remote control to change the channel to avoid hearing all such nonsense.
Secular Song 303 என்னிடம் கற்க வேண்டும்
எனக்கென்ன தெரியும்
எதுத்தவ ரென்று
எடுத்துச் சொல்லனும்
இது சரி என்று
சுயமாக சிந்திக்கத்
தெரியாதபோது
என் மீது குறை சொல்லி
பயனினி ஏது
எடுப்பார் கைப்பிள்ளையாய்
இதுவரை இருந்தேன்
எவரென்ன சொன்னாலும்
சரியென்று கேட்டேன்
குணநலம் அறியா
பிள்ளைபோல் வாழ்ந்தேன்
குழந்தைபோல் இருப்பது
நலமென நினைத்தேன்
அறிவிலும் வளரலை
ஆற்றலும் எனக்கில்லை
ஆழ்ந்து சிந்திக்கும்
பக்குவம் எனக்கில்லை
புரிந்து கொள்ளப்
பொறுமையும் இல்லை
பேதைமை குணத்துக்கு
எல்லையே இல்லை
எப்படியோ என்
வாழ்வுமே போச்சு
இறுதி ஓட்டம்
ஓட வந்தாச்சு
தள்ளாடி தடுமாறி
மெதுவாக ஓடறேன்
எவரேனும் கைதந்தால்
ஓட்டத்தை முடிப்பேன்
என்னிட மிருந்து
பிறர் கற்க வேண்டும்
எப்படி வாழக்
கூடாது என்று
அந்த ஒன்றைத்
தவிர என்னில்
நன்மை ஒன்று
ஏதுமே இல்லை
மத்திகிரி,28-4-2017, மதியம் 1.30
Secular Song 303 Others should learn from me
How do I know?
Which is correct or not
Others should
Teach me about it
When I cannot
Think independently
What is the use of?
Blaming me
I remained free for all
So far in my life
Whoever says anything?
I accepted it as correct
I lived very
Childishly
I thought that
It is better to remain like that
Neither had I grown in my intellect
Nor have any talents
I don’t have the maturity
To think deeply
I don’t have the patience
To understand properly
I don’t lack
Foolishness
Somehow my
Life came to an end
And the final
Phase of running has come
I run slowly
Stumbling a lot
If others give me a helping hand
Somehow, I will complete it
Others should
Learn from me that
How they
Should not live
Other than this
There is
Nothing useful
In my life
Mathigiri, 28-4-2017,1.30
The only thing that others can and should learn from my life is—how one should not live like me. As I was thinking about this, I wrote this song.
Secular Song 304 இறுதித் தீர்ப்பு
நிமிடம் தோறும்
எண்ணத்தை மாற்றி
நேரம் தோறும்
குணத்தை மாற்றி
வார்த்தையில் ஆயிரம்
வித்தைகள் காட்டி
வாழ்கிறோம் வாழ்வில்
வேடிக்கை காட்டி
தனது தவறை
ஏற்ப்பதும் இல்லை
பிறரின் பிழைகளை
பொறுப்பதும் இல்லை
சொல்லில் மனதின்
கோபத்தைக் காட்டி
சுட்டே எரிக்கிறோம்
வார்ததைகள் கொட்டி
தன் பக்க செயலைச்
சரியெனக் காட்டி
தர்க்கங்கள் மூலம்
வாதத்தைக் கூட்டி
பிறரின் நியாயத்தை
ஏற்கவும் மறுத்து
பேசுவோம் பலவித
திறமைகள் காட்டி
இறுதியில் காலமும்
தனது தீர்ப்பை
இதுதான் என்று
சரிவர காட்ட
மறுக்கவும் முடியாது
ஏற்கவும் இயலாது
மனதில் வைத்து
மருகு வோம் நாமும்
மத்திகிரி,1-5-2017, காலை3.45
Secular Song 304 Final verdicts
Changing the mind
Each minute
Changing the nature
Each hour
And showing
Many plays in words
We live in life
By showing many thamashas
We never accept
Our own mistakes
We never tolerate
Others errors
Pouring our anger
Through many words
We hurt others
By many harsh words
Proving that
We are right in our side
Adding more to it
By arguments
Refusing to accept others’
Rightful things
We will talk
Showing many talents
Finally, when time
Shows its verdict
By declaring
This is the correct one
Unable to reject and
Unable to accept
We will suffer
Keeping it with us
Mathigiri, 1-5-2017, 3.45 am.
As I observed the way people vent out their anger by pouring too many words against others, at the end they alone suffer more than the person against whom they talk. Sometimes unable to accept their mistake and at the same time unable to face the consequence of it, the way they suffer is pitiable one. As I witnessed this in the life of one of my neighbours I wrote this song.
Secular Song 305 பேச்சே இல்லை
யாரிடம் சொல்லி
நானிப் புலம்ப
எவரிடம் சொல்லி
வீணாகக் கலங்க
புரியாத மனிதர்
பலர் சூழும்போது
பேசிப் பார்ப்பதில்
பயனுமே ஏது
ஆயிரம் நெருக்கம்
சூழ்ந்திடும் போது
அடுத்தவர் பற்றிய
எண்ணமும் ஏது
சூழ்நிலைக் கைதியாய்
வாழ்கின்ற போது
விடுதலை வேண்டி
எவரிடம் கேட்பது
நானே விரும்பி
ஏற்றுக் கொண்டபின்
பிறர் மீது குறை கூறி
பயனுமே இல்லை
காலம் தன்போல்
விடை தரும் வரையில்
வீணே புலம்பினும்
விடை காண்ப தில்லை
பொன்னாலே விலங்கை
பூட்டிக்கொண்டேன்
புரிந்தேதான் வந்து
மாட்டிக் கொண்டேன்
காவல் கைதியாய்
இதுவரை உள்ளேன்
தண்டனை எப்போது
தெரியாது இருக்கேன்
பிணையில் எடுக்க
எவருமே இல்லை
வழக்கு முடியும்
வாய்ப்புமே இல்லை
தீர்ப்பே இன்னும்
தெரியாத போது
விடுதலை என்ற
பேச்சும் ஏது
மத்திகிரி,3-5-2017, இரவு11.10
Secular Song 305No more words (talk)
To whom shall I
Go and lament
With whom shall
I consult
While surrounded by
Those who refuse to understand
What is the use of?
Merely negotiating with them?
When thousands of
Worries surround me
Where is the thought
For others?
When I live
As a prisoner of circumstance
To whom shall I ask?
For deliverance?
Once I voluntarily
Accepted this
There is no point
In blaming others
Till time gives
Its own answer
How ever I lament
I cannot find the solution
I chained myself
With golden lock
I get trapped
Knowingly
I remain like a prisoner
Under trial
I don’t know
When will the judgement be?
There is none
To bail me out
There is no chance
For the case to be closed
Once the judgment is
Not yet known
Where is the talk about?
Get released?
Mathigiri, 3-5-2017,11.10 pm.
The tension between the (idealistic) life we long to live and the (real) life which we are forced to live is a greatest burden. And when we voluntarily choose that kind of life, which is sometimes forced on us, there is no point in complaining about it. Till the Time sets us free, we have to accept the reality and try to live in it. Those who face trial and regular hearing in the court are in a better situation to those who are imprisoned after FIR but not properly charged. These people will get perished in prison without any trial. I am one such.
Leave a Reply