Song 1

I still remember that day in Trichy where we lived. As I got up and went to the back side of our house to brush my teeth, I saw both the full moon in the western sky and the rising son in the east. As we lived on Rock fort which is above from the other streets below, we can also see the river Cauvery from the backside of our house.  Then as the inspiration came, I wrote this song imagining that both the Moon and Sun are going round and round the earth searching for each other. 

In this poem I imagined that due to their regular fight in the previous night, the sun left the next morning with much anger and showed it to the people of the earth. Moon on her part, with the company of her friends (stars) went out searching for her husband.  But not knowing their condition as the hill swallowed the home going sun in the evening, they couldn’t meet again that night.  But taking pity on the waning moon, Mother Nature arranged them to meet again. As both the Sun and Moon mingled with each other, Moon completely disappeared in the Sun on New Moon day.  As her sulking indignation had gone, she regained her glow from the next day and each day gaining more beauty began to entice the whole world through her beautiful rays and light.  As I remembered the whole song, I recorded it again from my memory.

திருச்சி மலைக்கோட்டையில் வாசித்தபோது, ஒரு நாள் மேற்கில் செந்திறமாக மறைந்து கொண்டிருந்த சூரியனையும் கிழக்கில் எழுந்து கொண்டிருந்த சந்திரனையும்,பார்த்தபோது, அதை ஒரு ஊடல் நாடகமாக கற்பனை செய்து எழுதிய பாடல்

1. ஊடலும் கூடலும் [see below for English translation]

தோன்றும் போது வெண்மதியும்

தோகையன்ன கதிர்பரப்பி

தோழியராம் தாரகையென்னும்

துணைபடைசூழ புறப்பட்டாள்

முதல்நாள் இரவு ஊடலினால்

முகம்சிவக்க கோபத்தால்

சென்றுவிட்ட தன்மன்னவனை

தேடுனள் போல புறப்பட்டாள்

பகலவனோ தன்கோபத்தை

இப்பார்முழுதும் காட்டிவிட்டு

வீடுசெல்ல எண்ணம்கொண்டு

விரைந்து செல்ல புறப்பட்டான்

ஆனால் அந்தோ மலையரக்கி

அவளது தவிப்பை புரியாமல்

வீடுசெல்லும் பகலவனை

விரைந்து செல்ல வாய்பிளந்தாள்

இரவுமுழுதும் கதிரவனை

எப்படித்தேடியும் காணாமல்

தேகம் தன்னில் கலையிழந்து

தேய்ந்து போனாள் வெண்மதியும்

பானுவும் மதியும் பலமுறையே

ஒருவரை ஒருவர் தேடிக் கொண்டு

ஊடலை எண்ணி மனமிரங்கி

உலகை பலமுறை சுற்றிவந்தார்

இயற்கை அன்னையும் மனமிரங்கி

இருவர் ஊடலை தீர்க்க எண்ணி

பானுவும் மதியும் ஒருசேர

பக்குவமாக வழியமைத்தாள்

மோகம் கொண்ட கதிரவனும்

மேனிமுழுதும் தகித்திருக்க

ஆர்வமுடன் வெண்மதியை

அள்ளி அணைத்தான் தன்னுடனே

நாணம் கொண்ட பெண்ணவளும்

நாணிவெட்கித் தலைகுனிந்து

ஆதவனோடு தான் இணைய

ஆயிற்று அந்நாள் அம்மாவாசையாக

ஊடல் தீர்ந்த காரணத்தால்

உடலில் நாளும் மெருகேர

மீண்டும் வளர்ந்தாள் முழுமதியாய்

மோகம் வளர்த்தாள் மேதினியில்

1. Love and Separation

When the Moon appeared

Spreading her beautiful rays

She along with her

Companion of stars began her journey

She went out

Searching her husband

Who left with anger because?

Of her sulking indignation in the previous night

The Sun on his part

Showing his anger on this earth

Hurried back to

Reach his home

But the hills like a demon

Not understanding his longing

Swallowed him

When he was rushing back to his home

However, as she searched whole night

Unable to find the Sun

The Moon also lost

Its glowing radiance

Like this both Moon and Sun

Searching for each other

Went around the world

So many times, regretting for their anger

Taking pity on their condition

The Mother Nature took the decision

To help them to

Meet each other again

The Sun who was

Burning within with longing

Immediately hugged

The Moon with him

The Moon on her part

Like a shying woman

As mingled with him

That day become New moon day

As her sulking indignation has gone

Regaining her beauty again

She began to grow day by day

In order to entice the world

Tricky, 1972