Song 84

When I think about the plight in human life, with all its struggles to survive, I could not understand the meaning and purpose of it.  When I go deep down within me, observing my own personal life and that of others, I consider that the very purpose of human life is meaningless.  Where it started, how it is going to end?  Faith; Trust; God—but Reason stumbles several times.  This is the background of this poem.  At the same time when we allow the REASON to have the final word in life, then such despair about life is inevitable.  Though there are so many views on the role of reason in our lives, the following one I like very much:

If we do not seek our unity in God, we shall remain individuals, and nothing else, to the end of the chapter.  Nay, we may even lose, in time, the power of godlike Reason itself and sink back into the beast.  For Reason alone has never been able to control the lower passions of lust and greed.  It cannot by itself hold them in subjection, night and day.  They become uncontrolled and uncontrollable, until at last Reason itself is swept away.  This has been the experience, not only of individuals, but of nations.  The danger is ever at hand; and whole civilisations have perished when the inner spiritual impulse has been either lost or destroyed.— Daniel O’Connor, The Testimony of C F Andrews, CLS, Madras,  1974, p. 212

84  நம் கதை

முடிவே இல்லா தொடர்கதை

வாழ்வு முடிவறியாத சிறுகதை

தொடங்கி வைத்த இறைவனுக்கே

முடித்து வைக்கத் தெரியவில்லை

ஆயிரம் ஆண்டாய்த் தொடர்ந்துவரும்

அர்த்தம் அற்ற பெரும் கதை

அதனால் அதன் பாத்திரம் எல்லாம்

அறியவில்லை தம் நிலை

தோன்றி வாழ்ந்து மறைந்துவிட்ட

சரித்திரம் இதனிடையே ஆயிரம்

தொடர்ந்து செல்லும் இதின் எல்லை

தெரிந்தவர் இங்கு யாருமில்லை

வாழ்வின் எல்லையை அடைந்தவர்கள்

‘வெறுமை’ என்றார் இதன் நிலையை,

ஆனால் ‘வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே’ என்றார்

புதிதாய்த் தோன்றிய தலை முறை

உண்மை நிலை இதில் என்ன

உள்ளபடி நான் அறியவில்லை

ஆயினும் தவிர்க்க இயலவில்லை

அதனால் நானும் வாழ்கின்றேன்

சித்தம் என்றே எண்ணுவதோ?

உன் லீலை என்றே சொல்லுவதோ

இறைவா என் கேள்விக்கே

இதுவரை பதிலும் அறியவில்லை

16-3-97, Madhubani, Bihar, 9-15 a.m.

84  Our story

Life is a long story without having an end

It is a small story not knowing about the end

Even God who began it

Does not know how to end it!

It is a meaningless story

Which continue for several thousand years

Therefore, all the characters in it

Do not know about their role in it

Many are the history

Which came and disappeared in it

Nobody knows the end of it

Which keeps on going?

Those who reached the end of life says that

It is nothing but emptiness

But the new generation which came after them said that

The life is there only to live

But what is the truth in it

I do not know

Yet I as I cannot avoid it

I continue to live in it

Is it the will of God or

Is it his leela (divine play?)

O God, till this day

I didn’t receive the answer for it

16-3-97, Madhubani, 9-15 a.m.