There is no substitute for patience. As I thought about my impatience and tried various things to remove very quickly, become impatience with my impatience nature, I wrote this song.
91No rush
Inner change
Won’t come in day
The struggle in heart
Won’t disappear suddenly
All the troubles
That you have accumulated gradually
Will go away slowly
Don’t try to remove them in a hurry.
If you try to remove
The cloth that has
Fallon on the thorn bush
You will damage it
Patience is the balm
To cure the wound
But it works
Very slowly
Chennai 2-1-1998 9.45 a.m.
பாடல் 91
There is no substitute for patience. As I thought about my impatience and tried various things to remove very quickly, become impatience with my impatience nature, I wrote this song.
91 அவரசம் கூடாது
உள்ளான மாறுதல்
ஒரேநாளில் வாராது
மனதின் போராட்டம்
உடனடியாய் மறையாது
மெள்ள நீ சேர்த்த
எல்லா சோதனையும்
மெதுவாகத்தான் மறையும்
அவசரம்இதில் கூடாது
வீசிய காற்றினிலே
வீழ்ந்த துணி முள்மீது
வேகமாய் எடுத்தாலோ
வீணாவது நிச்சயமே
பொறுமை என்பதுவோ
புண்நீக்கும் நல் மருந்து
ஆனால் அதன்செயலோ
அமைதியாத்தான் நடக்கும்
Chennai 2-1-1998 9.45 a.m.
BT Song 92
இவ்வளவு தெய்வங்கள் நம்மிடை இருக்க, நீ ஏன் முக்தேசன் பக்தனாக மாறினாய் என்ற கேள்வி என்னிடம் அடிக்கடி கேட்கப்படுகின்றது. அதற்கான ஒரு பதிலாக எழுதிய பாடல்
92. முக்தேசன் பின்னே
நூறாயிரம் தெய்வம் நம்மிடை இருக்க
நீ ஏன் சென்றாய் முக்தேசன் பின்னே?
இக்கேள்வி தன்னை என்னிடம் கேட்காதீர்
ஏனென்றால் பதிலும் அறிவீர் நீர்தானே!
எதனால் புவியில் மனிதனாய் வந்தானோ
அதனால் குருவாகி நின்றானே என்வாழ்வில்
நாடியே நானும் செல்லவில்லை அவன்பின்னே
தேடியலைந்தேனே தெய்வத்தைக் காண
தெளிவாகத் தெரியாமல் அலைந்தேன் என்போக்கில்
அறியாது இருந்த காலத்தை மன்னித்து
அவனாகத் தேடி வந்தானே என்வாழ்வில்
தேடிவந்தவனைச் “சீ” எனத் தள்ளுவதோ?
என்தேவை உணர்ந்து அவன்பின் செல்வதோ?
தெரிவை என்னிடம் அவன் தந்த பின்னாலே!
தெளிவாய் ஆராய்ந்து சென்றேன் அவன் பின்னே நானே!
17-06-1997. ஈரோடு
92. Why Muktinath?
‘When millions of Gods are among us
Why did you go after Muktesan?’
Don’t ask this question to me
As you already know the answer!
For what purpose He came as human
He became a guru because of that in my life.
I never went after seeking Him
But I wandered around searching for God!
Not knowing clearly I wandered as I wished
But forgiving the period of my ignorance
He came in my life seeking after me.
Either to reject Him who sought after me
Or to follow Him after knowing my need?
As He left that decision of choosing with me
I went after Him after clearly understanding.
17-06-1997. Erode, Tamil Nadu
‘You name any teaching that you like or will meet your emotional, intellectual, rational etc. need, they are here in our Hindu tradition. Then why should you follow an alien God and alien religion?’ was the genuine question addressed by many in my life. Of course they never used these precise words, but in my dialogue they expressed this view. My one answer to them was that I never sought after Him. In fact I never liked Christianity and even Muktinath because of their negative view towards our deities and religion. But my search for a guru finally ended in Him. Then accepting Him or rejecting is left to me. However I gave Him a limited period chance to prove Himself that He is the kind of guru whom I was seeking. And till this day I don’t find any reason to reject Him. Once He became my guru then He also became my Bhagavan. On 18-07-2014 in his talk Sri M. V. Anantha Padmanabachariyar (on the greatness of acharyan (of Sri Vaishnava Sampradaya ‘RAMANUJA VAIBHAVAM) said that ’because He is God, He didn’t become acharya, but because He became acharya He become God’. So acharya (guru) is even greater than God. That is why Vishnu by forsaking shastras (weapons) and taking up Sastras (scriptures) took various avatars (like Hamsa, Hayagriva, Vamana, Krishna etc.)
And keeping this question ‘Why Muktinath’ as my purva paksha (former side; opponents question) I wrote this song.
29-07-2014
BT Song 93
93. போராடத் தயங்கமாட்டேன்
நம்மிடை போராட்டம்
நாலுபேர் அறியார்
நான் என்செய்வேன்
நாதனே இனிமேலே
போராடும் மனதுடன்
எத்தனகாக வாழ்ந்து
தத்தளிக்கும் என்னிடம்
எதுவரை பொறுப்பாய்?
சத்தமிட்டு உன்னைச்
சண்டைக் கழைத்தாலும்
சித்தம் இன்னும்
இறங்கவில்லையோ?
நொண்டியாக ஆவேனே
என்று அஞ்சியே!
தள்ளியே நிற்கிறாயோ?
தயங்கியே நீயும்
நடமாட முடியாது
முடமாகி போகாமல்
நாதனே நீ இரங்கி
நொண்டியாக ஆக்கிடு
என்று வேண்டியே
சண்டை போட வந்தேன்
நாலு பேர் அறிய
போராட வேண்டாம்
நல்லபடி சொல்லுறேன்
ஆயினும் அதுவே
உன்சித்தம் என்றால்
தயங்கமாட்டேன்
அதற்கு நானே!
17-06-1997. ஈரோடு.
93. I won’t hesitate to wrestle
Others don’t know
The wrestle between us
What else can I do
Oh my Lord hereafter?
How long you will bear
With me
As I live with unstable mind
And as a cheater?
Though I call you
Challenging you to wrestle
Why don’t have
Mercy on me?
Did you hesitate?
That I will become a lame
Therefore with fear
You stand apart?
Instead of becoming
Permanently disabled
Oh Lord having mercy
You make me lame
With this request
I came to wrestle
We need not wrestle
Before others
With good intentions
I say this
But if it is your will
I won’t hesitate for that too.
17-06-1997. Erode, Tamil Nadu.
God alone knows a bhaktas shortcoming in every area of her life. There is a limit for her to share and seek others’ counsel and prayers for that. I have that experience in my life. So in this song I beg the Lord to come and wrestle with me to make me lame instead of making myself permanently a disabled person. Bhakti gives that much freedom for me to demand from my Lord. It is better for me to become lame and able to walk with the Lord than become permanently disabled by allowing others to talk about all kinds of rumours about me.
29-7-14
BT Song 94
94. இயலவில்லை
ஏறெடுத்துப் பார்க்கவும் இயலவில்லை
என் பாவங்களை நினைக்கையிலே
தூரநிற்கவும் துணியவில்லை ஐயா
தொடர்ந்திங்கு பாவத்தில் வாழ்வதாலே!
வேறெங்கு போவேன் வழியேதுமில்லை
மனவேதனை கூற மொழியிங்கு இல்லை
“நீதிமான்” என்றே நீ கூறவேண்டாம்
நன்கறிவேன் அதற்கு நான்தகுதியில்லை
உன்நீதி தன்னை உணராமல் நானும்
ஊர்மெச்ச வேண்டி என்நீதி கூறி
பரிசேயன் போலவே பலமுறை நின்று
சுயநீதிமூலம் சோரமே போனேன்
ஆயக்காரன் போல் ஆதங்கம் கொண்டு
ஆலயம் தேடி நான் ஓடவில்லை
நீயே தேடி வந்து மீட்காவிட்டால்
நானும் உய்ய வழியேதுமில்லை
தில்லி. 10-09-1997
94. unable
I cannot look unto you
When I think about my sins
I cannot even stand at the distance
As I continue to live in sin.
But where else can I go
I don’t have words to utter my heart pain
You need not call me ‘righteous’ one
I know that I am not qualified for that
Not knowing your RIGHTENOUSNESS
Proclaiming my own righteousness for others to applaud me
Like that Pharisee standing several times
I went astray through my own righteousness
Like that tax collector with heavy heart
I didn’t run to your temple seeking you
Unless you come and seek after me
There is no chance for me to be saved.
Delhi 10-09-1997
This story of Pharisee and the tax collector is a favourite parable for me. When I was reading that parable on 10-09-1997 at Delhi in my personal devotion, I realized that I still live like that Pharisee than the tax collector. The fact that struck me deep is that both of them went back not knowing that one is rejected and the other is accepted.
30-07-2014
BT Song 95
This song I wrote just for fun and hummer. I deliberately changed the events as a cautious one, but still lost due to my own lethargy. Once you read you will understand this hummer.
95. என்ன செய்வேன்?
வருகின்ற நேரத்தை அறிந்திருந்தால்
விழித்திருப்பேன் உன்னை வரவேற்க
வரும்போது வரட்டும் எனயெண்ணி
சற்றெ அயர்ந்தேன் இளைப்பாற
புத்தியில்லா அப்பெண்களைப் போல்
புலம்பக்கூடாது பின்னே என்று
தீபமுடன் எண்ணை கொண்டுவந்தும்
தூங்கும்முன் மறந்தேன் எண்ணை ஊற்ற!
வாக்களித்தபடி நீ வந்தபோது
வாடினேன் நான் கண்விழித்த போது
தூங்கிய காரணத்தால் எண்ணை குறைந்தது
தூண்ட மறந்ததால் தீபம் அணைந்தது!
இருட்டிலே விளக்கினைத் தேடும்போது
கைதட்ட எண்ணை கீழே சாய்ந்தது
தீப்பெட்டி தடவிநான் எடுத்த போது
தவறிவிழுந்தது அது எண்ணெய் மீது
தீப்பெட்டி, தீபமுடன் எண்ணையுமே
என்னிடம் இருந்தும் என்ன பயன்?
என்தவறினால் அவற்றை இழந்தபின்பு
ஒன்றுமே உதவவில்லை நீ வந்தபோது!
ஒருமுறை இருமுறை என்றில்லாமல்
பலமுறை இத்தவறைச் செய்ததினால்
பழகிவிட்டதால் இருட்டுக் கூட
சோர்ந்து விட்டது மனது கூட
என்ன செய்வேன் இந்நிலையில்?
அவசர(எமெர்ஜென்ச்சி) விளக்கும் இல்லை கையில்
வழக்கம்போல் நீயே தேடிவந்து
வழிகாட்டு உன் ஒளியால்.
15-09-1997. லக்னோ (உ.பி)
95. What can I do?
If I know the time of your arrival
I would have remained woke up to welcome you!
But I took a short snap thinking that
Let you come as you like.
But unlike that foolish girls
As I don’t want to lament latter
Though I brought oil with lamp
I forget to pour more oil to the lamp.
When you came as you have promised
I felt very bad when I opened my eyes
As I slept the oil came down much
As I forget to trim the wig, the light also went off
When I searched for the lamp in the darkness
The oil also fall down as my hand hit it
When I managed to get back the match box
It fall on the oil by mistake
Now what is the use of having?
Match box, oil and lamp
As I lost all of them because of my mistake
None came to my help when you arrived
Not one time or two
As I have done this mistake repeatedly
I become used to the darkness
My heart also become depressed
What can I do in this situation?
Even I don’t have emergency light with me
As usual you alone come by searching for me
And show the path through your light.
15-09-1997. Lucknow. U. P.
I like this kind of imagination to stretch the story a bit and apply to my true nature. However cautious I remain in life, yet due to my own foolishness and sometime over cautiousness I faced a worst scenario. When I read that parable of Foolish virgins, I compared my life with them, but how I failed in spite of my precautions in various areas of life. Though I was careful enough to take extra oil and even match box, yet I failed because of my laziness. Mere outward preparedness in spiritual life is not enough but an inner alertness is more important.
30-7-2014
Leave a Reply